Lilo past zich heel makkelijk aan aan (gelegenheids)roedels. Als we tien meter met een groep hebben gelopen, hoort ze bij de groep. Als we dan een vreemde hond tegenkomen, volgt ze de rest van de groep in de reactie, ze gaat nieuwsgierig snuffelen als de rest dat doet, en ze gaat hysterisch gillen als de groep vindt dat het een enge hond is.
Allemaal prima, maar als er dan mensen en honden de groep 'verlaten' om gewoon thuis lekker aan de koffie te gaan, blijft ze dat een beetje verwarrend vinden. Ze gaat wat nerveus heen en weer lopen tussen de weglopers en de blijvers, en als het gaat om hondjes waar ze het goed mee kan vinden moet ik haar echt even bij me roepen en wachten tot de anderen uit zicht zijn voor ze weer los kan.
Ik begrijp haar reactie wel een beetje, maar Jack heeft dit nooit (zo sterk) gehad, terwijl hij ook (eigenlijk nog meer) moeiteloos opgaat in een willekeurige groep honden.