voedselagressie?

[Noah]

Al 2,5 hebben we een prachtige hovawart, een reu. Een ontzettend lieve hond die heel makkelijk in de omgang is. Nooit enig probleem mee gehad. Maar nu komt t....

Twee weken geleden had ie een pollepel die van het aanrecht viel te pakken en liep daarmee weg. Ik heb hem daarop bij me geroepen en hem voor me laten zitten. Bij het commando los liet hij de lepel vallen. Toen ik de lepel op wilde rapen haalde hij ineens flink uit met zijn tanden. Twee flinke punten in mn pols. Daarna bleef hij flink grommen, zoals ie er toen uitzag had ik m nog nooit gezien. Zo ontzettend vals kwam hij over. Ben er echt flink van geschrokken.

Durfde m ook niet aan te pakken, ben niet snel bang maar toen toch echt wel. Heb m naar buiten gestuurd en hem de uren daarna genegeerd. Sinds die tijd is het niet meer voorgevallen, maar moet eerlijk zeggen dat we situaties als deze nu ook wel min of meer uit de weg gaan.

Ik zit er erg mee in mijn maag, ben bang dat het toch niet de laatste keer geweest is. hebben jullie ideeen wat ik mee aan moet? alvast bedankt

[Noah]

Bij elke situatie is het toch anders:

Tijdens het wandelen geen enkel probleem naar andere honden toe, mannetjes of vrouwtjes maakt niet uit. Geen enkele grom of blaf. Spelen met andere honden gaat ook prima, na het commando hier stopt hij met spelen en komt meteen.

We zijn toen hij 1 was verhuisd, tot zijn eerste verjaardag liet hij iedereen die langs ons huis kwam lopen met rust, bleef gewoon liggen. Sinds de verhuizing is ie een stuk waakzamer geworden, heeft alles in de gaten en kan soms grommen of blaffen naar mensen die voorbij lopen.

Thuisblijven gaat prima, op momenten dat we weg zijn ligt hij in zijn mand in de gang. Is sowieso zijn favoriete plek in het huis

Bij mannelijk bezoek blaft hij in het begin, na een woordje "tis goed" laat hij t daarbij en wil meteen een aai over zijn bol. Is in het begin erg aanwezig en we moeten hem dan echt even in zn mand leggen zodat hij rustig wordt.

Met eten kan ik gewoon met mijn hand in zijn bak. Met een bot trekt hij zich altijd wel terug. Als ik in zn buurt kom dan loopt hij naar een andere plek en gaat daar liggen.

Wat betreft het gehoorzamen: ik weet dat het meeste bij mij onder druk gebeurd. Mijn commando's volgt hij vrijwel zonder problemen op. Dit alles overigens door geweld te gebruiken. Toen hij klein was ging hij gewoon op zn rug als hij niet luisterde. Dat werkt(e) nu nog steeds door. Mijn vriendin werkt meer met positieve aandacht. Praten tijdens het wandelen en werken met beloninkjes.

Ik hoop dat hier al iets meer mee duidelijk is?!?!?!

[Eline*]

Ik sluit me bij Inge aan. Op zich staan dit soort incidenten veelal niet op zichzelf. Het verdedigen van voer is iets anders dan het verdedigen van bezit. Het incident dat je beschrijft heeft niet te maken met voer of eten, eerder met een heel erg mooi zich verworven voorwerp, dus bezit. Veelal is het verdedigen van bezit tegenover de baas toch wel weer gelinkt aan rangorde. Of dat bij jou ook speelt is zo niet te zeggen. Eerst wat meer info dus over de band met je hond!

[Noah]

Wat betreft het gehoorzamen: ik weet dat het meeste bij mij onder druk gebeurd. Mijn commando's volgt hij vrijwel zonder problemen op. Dit alles overigens door geweld te gebruiken. Toen hij klein was ging hij gewoon op zn rug als hij niet luisterde. Dat werkt(e) nu nog steeds door.

Wow...ik snap dat je het nog een keer moest nalezen, schrik er zelf ook van pfff... het moet natuurlijk zijn: dit alles overigens zonder!!! geweld te gebruiken

Ik zal het wat uitleggen... Toen we de puppytraining en daarna eerste cursus trainden deed ik dat altijd. Omdat het wandelen en gehoorzamen bij mij erg goed ging, maar bij mijn vriendin minder hebben we samen met de trainer ervoor gekozen om mijn vriendin voortaan te laten trainen. De trainer gaf aan dat ik van nature al een bepaalde druk/overwicht of hoe je t ook wil noemen op Noah had. Als ik ga wandelen gaat dat dus zonder problemen. Mijn vriendin moet echt op de beloningmanier werken omdat Noah anders bijv. aan de lijn trekt. Dat bedoelde ik eigenlijk te zeggen.
[/b]

[Noah]

Toen hij naar buiten gestuurd werd had hij een afwachtende houding. Zoiets van..ow wee als je dichter bij me komt, dan haal ik weer uit. Eenmaal buiten heeft hij eerst een tijdje naar binnen staan kijken, daarna is hij in de tuin gaan liggen. Op het moment dat ie naar binnen mocht was hij rustig, zocht toenadering. Op het moment dat ik m aanhaalde was ie als vanouds als een kind zo blij.

Wat ik bedoelde met op zijn rug liggen? Voorbeeldje: Toen hij nog een stukje kleiner was en we gingen vrij wandelen daagde hij ons uit om te komen spelen. Dat wil zeggen hard in onze richting rennen, tegen ons aanspringen en daarna als een speer weer weg (kom me maar pakken of zoiets). Toen nee en foei niet hielpen ging hij op zn rug. Nu is een simpele nee al voldoende als hij t nog eens probeert. Dat bedoel ik dus met werkt nog steeds door...

[Hanneke2]

Wat ik bedoelde met op zijn rug liggen? Voorbeeldje: Toen hij nog een stukje kleiner was en we gingen vrij wandelen daagde hij ons uit om te komen spelen. Dat wil zeggen hard in onze richting rennen, tegen ons aanspringen en daarna als een speer weer weg (kom me maar pakken of zoiets). Toen nee en foei niet hielpen ging hij op zn rug. Nu is een simpele nee al voldoende als hij t nog eens probeert. Dat bedoel ik dus met werkt nog steeds door...

Misschien dat ik het niet helemaal snap, maar jij dwong je pup op z'n rug omdat hij je uitdaagde tot spelen? Wat moest hij daarvan leren?

[Noah]

Tja, het is niet door mezelf verzonnen. Daarvoor moet je toch echt bij de trainer zijn. Als onwetende pupbezitter luister je wat dat betreft toch naar diegene die er ervaring mee heeft, in dit geval dus de trainer van de hondenschool :N:

[jacq1970]

Tyson heeft vreselijke bak en voedsel nijd als ik in de zelfde situatie als jou zou zijn zou ik dat dus anders oplossen.
Als hij iets van voedsel, een lepel of wat dan ook heeft dan roep ik hem, haal een brokje uit mijn broek, jas waar dan ook vandaan en gooi dat weg en laat hem dat halen, ondertussen pak het voorwerp of het eten en dan is er niets meer aan de hand.
Als je echt geen problemen verder heb dan zou ik het niet groter maken dan dat het is en een hond die iets beschermt ( prooi) is erg lelijk en kan heel naar doen.

Jacqueline

[jacq1970]

Tyson heeft vreselijke bak en voedsel nijd als ik in de zelfde situatie als jou zou zijn zou ik dat dus anders oplossen.
Als hij iets van voedsel, een lepel of wat dan ook heeft dan roep ik hem, haal een brokje uit mijn broek, jas waar dan ook vandaan en gooi dat weg en laat hem dat halen, ondertussen pak het voorwerp of het eten en dan is er niets meer aan de hand.
Als je echt geen problemen verder heb dan zou ik het niet groter maken dan dat het is en een hond die iets beschermt ( prooi) is erg lelijk en kan heel naar doen.

Jacqueline

ik denk dat je hier twee zaken door elkaar haalt : voedselnijd en rangorde. én dat je een eventueel probleem daarmee zeker ook rasgebonden moet beoordelen.

deze hond heeft geen voedselnijd, die is zijn positie aan het afwegen. en dat is bij de hovawart zowat de enige reden voor herplaatsing. iets om absoluut niet je kop voor in het zand te steken. het probleem gaat echt niet voorbij omdat je het omzeilt hoor .

Nee klopt maar ik was nog maar bij het stukje waarin staat dat er verder geen andere problemen waren met de hond.

[Hanneke2]

Tja, het is niet door mezelf verzonnen. Daarvoor moet je toch echt bij de trainer zijn. Als onwetende pupbezitter luister je wat dat betreft toch naar diegene die er ervaring mee heeft, in dit geval dus de trainer van de hondenschool :N:

Ja, dat vind ik niet echt een excuus, maar snap je wat er fout aan is? Je hond vertoonde hartstikke positief gedrag, nl. enthousiaste aandacht voor jou, en daar kreeg hij een hele forse correctie voor. Volgens mij heeft je hond gewoon geen flauw idee wat hij van je moet denken, hij vertrouwt je voor geen meter omdat je onvoorspelbaar en onredelijk bent, en dan vind ik de reactie van grommen als jij iets af wilt pakken helemaal niet zo gek.

Je schrijft ook ergens dat je probleemloos met je hand in zijn voerbak kan. Ik hoop dat je dat alleen maar doet om er extra lekkere dingen bij te gooien?

[Hanneke2]

Ik vraag me trouwens af of die hap in je hand echt tegen jou gericht was of gewoon een ongelukkige poging om die pollepel af te pakken?

[Addy]

Persoonlijk zou ik een pup nooit op zijn rug leggen, ik denk niet dat dit een bijdrage is aan vertrouwen tussen pup en baasje

[laeken]

Wat ik persoonlijk ook vaak zie is dat mensen met dit soort rangordeconflicten niet meer met de hond spelen maar de hond te serieus en teveel voor lief nemen.
Ik heb deze situatie precies zo zien ontstaan bij de newfoundlander van een vriend van me. Ze was eerst het middelpunt en er werd vooral veel en vaak met haar gespeeld in de zin van balletjes halen, zoekspelletjes etc. Op een gegeven moment was de hond een beer van een hond geworden en waren die spelletjes minder aantrekkelijk voor de baasjes. De relatie met de baas veranderde dus ook en de hond werd serieuzer en de baas werd minder intressant voor die hond. Dan loop je de meeste risico's op een hond die de situatie gaat beoordelen en zich gaat storten op zijn relatie TOV de baasjes ipv MET de baasjes. Hij heeft er immers tijd zat voor en omdat hij zich verveeld en niet steeds weer door interactie op zijn plaats in de roedel wordt gewezen gaat hij dat gedrag vertonen.

Zou je doorgaan met spelen door elke dag met je hond naar buiten te gaan en hem bezigheid en jolig contact met je te bieden dan gaat je hond je niet aftasten en beoordelen maar blijft hij je adoreren en tegen je opkijken. Jij bent zijn wereld en jij maakt zijn leven leuk. Daar voelt een hond niet snel behoefte bij die situatie te verstoren.

Mijn advies is dus ook jezelf weer aantrekkelijk voor je hond te maken door iets met hem te gaan doen waar hij echt helemaal voor kan gaan. Apporteren, fietsen, zwemmen achter stokken aan etc. Allemaal dingen die je netjes onder appel kan zetten en waar je hond enorme lol aan beleefd. Hij zal tegen je op gaan kijken en voor je door het vuur gaan omdat jij zijn leven leuk maakt. Daardoor is hij totaal afhankelijk van jouw gedrag naar hem en verliest hij elke vorm van macht in de rangorde. Doet hij het fout dan stopt het spel wat hij zo dolgraag met je wil spelen en wordt hij gewezen op het feit dat hij wel zal moeten spelen volgens jou regels. Klaar ben je dan meteen want op dat moment ben jij weer de baas over je hond. Hoef je niks voor te doen en nooit voor in conflict te gaan met hem.

[Zoie]

Al 2,5 hebben we een prachtige hovawart, een reu. Een ontzettend lieve hond die heel makkelijk in de omgang is. Nooit enig probleem mee gehad. Maar nu komt t....

Twee weken geleden had ie een pollepel die van het aanrecht viel te pakken en liep daarmee weg. Ik heb hem daarop bij me geroepen en hem voor me laten zitten. Bij het commando los liet hij de lepel vallen. Toen ik de lepel op wilde rapen haalde hij ineens flink uit met zijn tanden. Twee flinke punten in mn pols. Daarna bleef hij flink grommen, zoals ie er toen uitzag had ik m nog nooit gezien. Zo ontzettend vals kwam hij over. Ben er echt flink van geschrokken.

Durfde m ook niet aan te pakken, ben niet snel bang maar toen toch echt wel. Heb m naar buiten gestuurd en hem de uren daarna genegeerd. Sinds die tijd is het niet meer voorgevallen, maar moet eerlijk zeggen dat we situaties als deze nu ook wel min of meer uit de weg gaan.

Ik zit er erg mee in mijn maag, ben bang dat het toch niet de laatste keer geweest is. hebben jullie ideeen wat ik mee aan moet? alvast bedankt

Heel herkenbaar wat je schrijft, heb dit soort problemen met mijn uitlaathond Luna ook gehad. Ik heb altijd stiekem gevonden dat Luna voor mij iig als beginnershond eigenlijk een maatje te groot was.

Ik lees ook op dit forum bij problemen van dit soort dat je je hond in een dergelijk geval eens goed zijn plaats moet wijzen. En dat kan, vrees ik, ook heel verkeerd uitpakken, afhankelijk van de hond/baas - combi.

Ik heb met Luna in essentie de taktiek gevolgd zoals Marc die omschrijft: spelen, spelen, spelen, lol maken, en ondertussen de regels bepalen. Oke, leuk spelletje, ik trap jouw bal, leg hem maar neer. Ritste ze hem voor mijn voeten weg, dan was het einde spel. Commando eraan koppelen. Leren de bal te brengen. Anders weer negeren. enz. En zo steeds verder. Nu kan ik gewoon haar bal pakken en er mee weglopen als ik wil. Doe dat overigens hoogst zelden, maar ik kan het wel. Dat is wel eens anders geweest.

enz.

[Zoie]

Ik lees ook op dit forum bij problemen van dit soort dat je je hond in een dergelijk geval eens goed zijn plaats moet wijzen. En dat kan, vrees ik, ook heel verkeerd uitpakken, afhankelijk van de hond/baas - combi.

als de relatie baas-hond overduidelijk is, en de hond maakt een soort van 'foutje' waar hij zelf eigenlijk ook een beetje van schrikt, dan kan het zeer verhelderend zijn om onmiddellijk klaar en duidelijk je overwicht te laten gelden. maar dan nog zou ik er nooit voor kiezen om fysiek de confrontatie aan te gaan, even zeer boos worden, zeer zeker wel.

Ja, een ervaren baas met een duidelijke alpha-positie voelt zelf heel precies aan wanneer dat de gewezen weg is. Maar als je twijfelt of onzeker bent, of je wilt de rangorde met straffe hand gaan afdwingen, kan het ook heel verkeerd uit pakken. En dan bedoel ik niet alleen een mogelijk bijtincdent, maar ook een verstoorde relatie met je hond.

Ik heb zelf denk ik naar honden niet zo'n super dominante uitstraling ( hoewel ik ook wel eens op mijn strepen ga staan ) en was als onervaren baas natuurlijk soms ook wel onzeker bij een type hond als Luna. Ik durf wel zonder een spoor van twijfel te zeggen dat onze relatie voor 90 % gebaseerd is op spel en leuke dingen doen. Dat was de ingang die ik bij haar had, en dat heb ik ten volle uitgebuit, tot wederzijds genoegen.

En hoe het met de rangorde zit ... volgens mij zit het wel goed, maar ik ben er eigenlijk niet zo mee bezig

[Marie-Josée]

Ik heb dit alles met veel belangstelling gelezen en al is zo'n situatie bij ons nog nooit voorgekomen, ik leer hier toch weer een hoop van
Ik vind trouwens dat je de manier van corrigeren ook een beetje van het karakter van de hond af moet laten hangen.
Zoals bv met dat tegen je opspringen; een Dobermann doet dat bv ook graag maar eerder om te proberen je te domineren dan om te spelen en daarbij is het zeker geen pretje 30 kg lompe Dober tegen je aan te krijgen.
Onze honden springen al niet meer tegen ons op sinds ze volwasen werden, ze zijn er vanzelf mee gestopt. Tomas komt alleen af en toe steun zoeken met de voorpoten tegen me op.
Dat is een heel verschil.
Moeilijk ook om een situatie goed te beoordelen via een forum.Maar ik had hier ook het idee dat het om het versterken van zijn positie gaat.