Het HondenForum

Vandaag zag ik een labradorpup van denk 12 weken lopen. Ik er heen met Nanni en Tuana en mijn zus. Eerst Nanni even laten kennismaken. Die pup springt aan alle kanten tegen haar op :N: Nanni wilde geloof ik wel een snauw geven, maar ik trok haar weg, mevrouw vond het een beetje eng
Tuana ging er braaf bij liggen (doet ze altijd met kleinere honden) en ze legde een poot in zijn nek. Pup sprong alle kanten op en was superdruk.
Gevolg: Tuana werd hem zat en wilde een snauw geven.

Wat is dat toch met Labradors? Het valt mij altijd weer op dat labjes niet goed de hondentaal snappen!! Ik ken 1 macho reu hier, dat is de enige labrador die normaal de hondentaal snapt.
De andere labjes die ik allemaal tegen kom, walsen alle honden plat En zijn super opdringerig

Hoe komt dat? Is het door"fout" fokken?

Er lopen er hier toch ook vrij veel die rustig zijn, en niet zo opdringerig. Maar ik ken er inderdaad ook een heleboel die ontzettend druk zijn, en over Moos en Saar heenwalsen.
Trouwens, dat is niet helemaal waar bedenk ik me nu. Ze walsen over Moos heen, die dan blijft snauwen en snauwen en als gevolg nog een keer of 10 wordt platgewalsd (dat merk ik dus wel, dat Moos bij erg drukke labjes kan snauwen wat hij wil, maar dat daar totaal niet op gereageerd wordt)
Maar Saar heeft nooit problemen met labjes. Ze is dan ook dol op alles wat op een labje lijkt en moet die uitgebreid begroeten. Er is nog nooit een labje over Saar heen gewalsd eigenlijk. Waarom Moos wel en Saar niet, geen idee
Misschien omdat Saar bij de wat drukkere examplaren meteen in de superonderdanige stand gaat, en bij mij komt staan. Of dat ze vanwege haar onzekerheid wat beter oplet dan Moos; ze springt ook vaak aan de kant, terwijl Moos blijft staan en dan omver gebeukt wordt.

Ik kom ze hier wel eerlijk gezegd tegen Ik heb er 2 bij Tuana in de groep, dat zijn Tuana haar beste vriendinnen 1 ervan kan moeilijk met andere honden, ze is nogal zeker van haar zaak en walst ze letterlijk plat.
Nanni vind meestal labradors reuen leuk, maar meestal zijn het van die honden die superdruk onderdanig zijn, dat snapt Nanni niet geloof ik Die macho reu is haar grote vriend. Hij is ook heel duidelijk in lichaamstaal.

Het maakt mij verder niet uit hoor, maar het valt mij echt ontzettend op bij labradorpups

Ik herken dat eerlijk gezegd niet. Wel dat labradors erg enthousiast zijn en een beetje (erg) lomp
Maar ik ken een bullterriër die nog veel lomper is, ik zat na een tijdje onder de blauwe plekken
Tomas heeft een boxervriendinnetje en die knalt voortdurend tegen mijn benen aan, probeert Tomas te rammen wat die heel elegant voorkomt door over haar heen te springen.
Ik bedoel maar......;misschien ligt het er puur aan welke honden je ontmoet?

Ik denk eerlijk gezegd dat het te maken heeft met de mensen achter de hond, de labrador blijft favoriet bij veel mensen die helemaal geen verstand van honden hebben, het is een mode hond. Dit zal er uiteindelijk dus ook in resulteren dat ze geen grenzen leren kennen... geen opvoeding etc.

pat1976 schreef:Ik denk eerlijk gezegd dat het te maken heeft met de mensen achter de hond, de labrador blijft favoriet bij veel mensen die helemaal geen verstand van honden hebben, het is een mode hond. Dit zal er uiteindelijk dus ook in resulteren dat ze geen grenzen leren kennen... geen opvoeding etc.

ik wist wel dat ik dat boek van Gaus hadden moeten lezen.
Eerlijk is eerlijk Obelix had niet veel mee in zijn leven: Moeders zwanger bij de eerste loopsheid, voor de geboorte in beslaggenomen omdat de honden de kamer uitgroeiden, vader is van de andere 17 honden, onbekend dus , groot nest, moeders voedde niet op maar ging liever met bal spelen.
Maar toch van alle honden die ik heb gehad de makkelijkste qua opvoeding. Hij was bijna al af met 8 weken en ook de rustigste van de vier die ik zelf heb gehad
Hij kent zeker zijn grenzen, stopt met apporteren als hij moe is, gaat met 1 knip met de vingers op zijn plaats liggen, begroet mensen maar niet overdreven en ja hij stoeit behoorlijk met Rataplan en racen wat af maar dat hoort wel bij het ras hoor. Ze zijn actief.
In het jaar dat ik hem nu heb heeft hij minder blauwe plekken in mij gebeukt dan de gemiddelde boxer of zelfs Duitse herder in een week

Rataplan schreef: Hij kent zeker zijn grenzen, stopt met apporteren als hij moe is, gaat met 1 knip met de vingers op zijn plaats liggen, begroet mensen maar niet overdreven en ja hij stoeit behoorlijk met Rataplan en racen wat af maar dat hoort wel bij het ras hoor. Ze zijn actief.
In het jaar dat ik hem nu heb heeft hij minder blauwe plekken in mij gebeukt dan de gemiddelde boxer of zelfs Duitse herder in een week

Ik scheer ook zeker niet iedereen over dezelfde kam..
Maar je ziet het nog steeds vaak gebeuren, helaas....... ook met andere honden... een staff omdat ze stoer zijn etc. etc.

pat1976 schreef:

Rataplan schreef: Hij kent zeker zijn grenzen, stopt met apporteren als hij moe is, gaat met 1 knip met de vingers op zijn plaats liggen, begroet mensen maar niet overdreven en ja hij stoeit behoorlijk met Rataplan en racen wat af maar dat hoort wel bij het ras hoor. Ze zijn actief.
In het jaar dat ik hem nu heb heeft hij minder blauwe plekken in mij gebeukt dan de gemiddelde boxer of zelfs Duitse herder in een week

Ik scheer ook zeker niet iedereen over dezelfde kam..
Maar je ziet het nog steeds vaak gebeuren, helaas....... ook met andere honden... een staff omdat ze stoer zijn etc. etc.

Oh jawel maar dan sla je dus de Rexen, Dalmaten, en vroeger de bouviers het maakt niet uit welk ras, als het populair wordt, trekt het mensen aan die om de verkeerde reden een dier aanschaffen en daaruit voorvloeiend de broodfok die gewoon op de volgende rage zit te wachten. Toch zijn er nog steeds rasidioten zoals bijvoorbeelde de topicstartster en nog meer hier op het forum die gewoon serieus met een ras bezig zijn en er op vallen
Niet dat ik nou zo'n enorme labfan ben hoor een dier komt gewoon op mijn pad

Ik vind het een beetje flauw.
Ik vind het gewoon typisch lab gedrag.
Onstuimig, enthousiast, plaat voor de kop , opdringerig, onstuimig en enthousiast. En dat alles tot ze 'rustig' worden...vanaf een jaar of 6, 7...
En daarbij ook heel goed te trainen, maar die 'negatieve' eigenschappen zijn voor veel mensen ook heel positief.
Dat onstuimige en enthousiaste is wel heel erg vrolijk.
Die plaat voor de harses als het gaat om andere honden is lastig, maar heeft ook wel iets van een onbevooroordeeldheid (is dat een woord?)in zich.
Dat opdringerige naar mensen toe kun je negatief opvatten, maar ook als een compliment zien.

Ik hoef geen labrador, en de lab die ik het vaakst zie en meemaak voldoet aan alle 'vooroordelen'.
Dat is ons 'nichtje' en dat is een heerlijke blije gup, met een baasje dat serieus haar hond opvoedt, en redelijk weet waar ze aan begonnen is.
En die lab past precies in dat gezin....

Hallo,

Wat een rare vraagstelling, ik denk namelijk dat heel veel gedrag te maken heeft met hoe de baas er mee omgaat. Tuurlijk, labradors zijn enthousiast en vrolijk, en kunnen soms lomp zijn. Maar ik ken genoeg labradors, waaronder die van mezelf, die wel goed luisteren, ze worden niet voor niets gebruikt als blindegeleidehond en hulphond bij gehandicapten. Dat heeft te maken met de grote 'will to please' die zij hebben.
Ik denk dus dat je de pech hebt dat je zulke baasjes tegen komt, het ligt dus niet aan de hond.
Gisteren liep ik met onze Gijs (labrador, 5 jaar) bij een grote plas hier in Coevorden en dook er een Drentse Patrijs op, die dus niet van ophouden wist. Als pup is Gijs gebeten door een Duitse Herder, waar hij nu nog bang voor is.
Op de puppycursus is Bram (nu 17 weken) toch al een aantal keren besprongen door een Beagle van de ouderengroep, waar Bram toch echt niet van gediend was.
Wat ik hiermee wil zeggen is dat er bij elke hond toch ook een baas hoort, en dat die heeft opgevoed of niet. Dat ligt dus niet alleen bij de modehond labrador (jammer van de omschrijving, misschien heeft het toch meer met het karakter te maken van de hond dat mensen voor de labrador kiezen).

groeten, Evelyn en poten van Gijs en Bram.

PS: Misschien toch een wat felle reactie van mij, maar ben zelf erg gek van labradors en hun kwaliteiten. Heb Gijs gekregen toen ik langdurig ziek was en een betere en zorgzamere vriend heb ik niet kunnen treffen. Hij voelde perfect aan hoe het met mij ging en week nooit en te nimmer van mijn zij.

Mijn labrador is eerder terughoudend naar andere honden, nogal onzeker wat zich vroeger uitte in vechten, maar wandelingen met groepen labradors vindt hij geweldig. De drukke labradors houden elkaar bezig en hij wordt zelden lastig gevallen. Na enkele keren ging hij zelfs meespelen. Ik ben ook al met gemengde groepen gaan wandelen en dan voelt hij zich duidelijk veel minder op zijn gemak.

Ik vind ze ook in het algemeen nogal lomp en overenthousiast. Buffy vindt ze leuk, maar mijn type hond is het niet. Ik ben het er wel heel erg mee eens dat een groot deel slecht (zeg maar niet) opgevoed wordt en de neiging heeft ook op latere leeftijd allelerei mensen en kinderen zomaar te bespringen. Als er tijd in gestoken wordt qua opvoeding, beweging en werken zijn het imo prima honden, maar helaas kom je er daarvan weinig tegen.

Anne

Labradors zijn de beste vriendjes van mijn hond, hij kan geen genoeg van ze krijgen. De labjes bij mij in de buurt zijn ook dol op Wolf en ik hoor steeds van de baasjes: wat gek, normaal is ie bang voor herders..!

Marie-Josée schreef:Ik herken dat eerlijk gezegd niet. Wel dat labradors erg enthousiast zijn en een beetje (erg) lomp
Maar ik ken een bullterriër die nog veel lomper is, ik zat na een tijdje onder de blauwe plekken
Tomas heeft een boxervriendinnetje en die knalt voortdurend tegen mijn benen aan, probeert Tomas te rammen wat die heel elegant voorkomt door over haar heen te springen.
Ik bedoel maar......;misschien ligt het er puur aan welke honden je ontmoet?

ik heb het ook hoor met labjes, ik vind ze best leuk, maar ik ken geen lab jonger dan 1.5/2 jaar die snapt dat nee nee is in hondentaal.

ik haal bovenstaan sukje even aan om aan te geven dat er een groot verschil is tussen het gedrag naar mensen en naar honden toe.

mijn teefje zou jij ook blauwe plekken van overhouden door haar enthousiasme (ben bezig met afleren....) maar bij een andere hond snapt zij de kleineste aanwijzing! en zal nooit zo opdringerig zijn naar een hond als naar mensen.


maar labjes, en dan vooral pups, lijken overal doorheen te walsen.

tuurlijk ligt het aan de baasjes die geen grenzen stellen, maar ik denk dat hondentaal er gewoon moet zijn, hoe goed wij ook ons best doen en hoeveel we ook kunnen, hondentaal kunnen wij de honden niet leren!

Ik zie op cursus wel heel erg verschil tussen labjes. En dat hangt ook altijd samen met de baasjes die erbij lopen. Ze hebben niet allemaal een dikke plaat voor hun kop

massam schreef:

Marie-Josée schreef:Ik herken dat eerlijk gezegd niet. Wel dat labradors erg enthousiast zijn en een beetje (erg) lomp
Maar ik ken een bullterriër die nog veel lomper is, ik zat na een tijdje onder de blauwe plekken
Tomas heeft een boxervriendinnetje en die knalt voortdurend tegen mijn benen aan, probeert Tomas te rammen wat die heel elegant voorkomt door over haar heen te springen.
Ik bedoel maar......;misschien ligt het er puur aan welke honden je ontmoet?

ik heb het ook hoor met labjes, ik vind ze best leuk, maar ik ken geen lab jonger dan 1.5/2 jaar die snapt dat nee nee is in hondentaal.

ik haal bovenstaan sukje even aan om aan te geven dat er een groot verschil is tussen het gedrag naar mensen en naar honden toe.

mijn teefje zou jij ook blauwe plekken van overhouden door haar enthousiasme (ben bezig met afleren....) maar bij een andere hond snapt zij de kleineste aanwijzing! en zal nooit zo opdringerig zijn naar een hond als naar mensen.


maar labjes, en dan vooral pups, lijken overal doorheen te walsen.

tuurlijk ligt het aan de baasjes die geen grenzen stellen, maar ik denk dat hondentaal er gewoon moet zijn, hoe goed wij ook ons best doen en hoeveel we ook kunnen, hondentaal kunnen wij de honden niet leren!

Omdat jij ze niet kent wil niet zeggen dat ze er niet zijn Allebei mijn honden zijn opgegroeid in een roedel met daarin honden van allerlei pluimage en afkomst (van bloedhond tot chiwawakruising, van zwerfhond tot een stamboom van hier tot Tokio) Obelix en Rataplan ook liepen daar als pup tussen de poten van de Ierse wolfshonden. Ook onderling nu valt er geen onvertogen woord. Enorm subtiel is de taal tussen die twee (voor een leek nauwelijks waarneembaar) en ondanks dat het twee volwassen reuen zijn kunnen ze perfect met elkaar overweg. Socialisatie is ook hier een trefwoord. Elk ras is naar de k.... te krijgen als de broodfok en de eigenaar zonder enig idee waar hij mee bezig is zich er mee bemoeit. Voorbeelden van rassen zijn er volop!

Ik heb deze discussie toevallig van de week ook al gehad op de hondenclub! Mijn reu Diesel heeft sinds een paar maanden een hekel aan alle labradors en wil ze ook echt aanvallen. Hij doet echt heel erg lelijk tegen ze. Er is nooit iets gebeurd, maar hij heeft zo'n hekel aan dat enthousiaste gedoe! Hij is daar helemaal niet van gediend. En idd, hier in de straat hebben heel veel mensen een lab en dat zijn allemaal mensen waar je van zou zeggen: Wat moeten die nu met een hond! Het ligt idd aan hun opvoeding en omdat ze zo "heerlijk" populair zijn zijn er heel veel labjes bij de verkeerde mensen!

Greetz van Jorda.

Jorda schreef:En idd, hier in de straat hebben heel veel mensen een lab en dat zijn allemaal mensen waar je van zou zeggen: Wat moeten die nu met een hond! Het ligt idd aan hun opvoeding en omdat ze zo "heerlijk" populair zijn zijn er heel veel labjes bij de verkeerde mensen!

Hier sluit ik me helemaal bij aan. Ik vind de meeste labradors overigens heel leuk en Bram kan ook geweldig met ze spelen.