Even een updateje van deze kant...
Omdat er veel mensen met goede tips en medeleven kwamen in mijn vorige topic (zoek de link zo even op) vind ik het wel zo leuk om jullie op de hoogte te houden hoe het gaat met Rimpel die helemaal over de zeik was als we weggingen..
link naar vorige topic
http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewto ... ght=rimpel
Plan de campagne was toen om hem in de huiskamer te doen...deur dicht, zodat hij niet in de gang kon komen om te blaffen bij de voordeur.
Nou...dat ging niet zo super als we gehoopt hadden.
Ondanks de vitrage/gordijnen en de dichte deur was hij allerminst happy.
Het blaffen werd wel minder na een dikke week maar happy was ie niet.
Hij zette het al op een piepen nog ruim tien minuten voordat ik wegging.
piepen, drentelen, niet willen liggen, niet willen zitten...heen en weer lopen, bij de deur naar de gang gaan staan, etc.
Als ik dan wegging hoorde ik hem buiten toch een paar keer blaffen..met pijn in mijn hart dan toch maar naar het werk..
Ik heb de buren er niet meer over gehoord dus ik ga er eigenlijk vanuit dat het blaffen redelijk snel afgelopen was.
Hij was ook niet meer zo idioot als we thuiskwamen maar nog steeds overmatig enhousiast en niet op een manier zoals hij eerder wel deed.
Ik sprak voor twee weekjes terug een buurvrouw die achter ons woont.
Ze hebben een Golden van 7 jaar oud.
Het dier kon altijd prima alleen zijn, geen enkel probleem en doe eens een gooi....
Sinds een week of 6 (net zolang als dat Rimpel zijn problemen kreeg) had ook hij last om alleen te zijn.
Vooral s nachts had ie er last van...
Hij ramde s nachts alle bloempotten uit de vensterbank terwijl ie dat nooit gedaan had.
Deze mensen wonen hier nu net zolang als ons en de eerste maanden was er ook niets aan de hand, net als bij ons..
We kregen met zijn beiden dus het idee dat ze toch ergens van geschrokken zijn met zijn beiden...misschien van heipalen in de grond...een kraan, zeg het maar...
Toch wel heel typisch dat Rimpel dus niet de enigste was..
Natuurlijk voor hun ook hartstikke rot, maar ergens was ik toch wel opgelucht dat er dus hoogstwaaarschijnlijk echt iets geweest is waardoor Rimpel ellendig werd om alleen thuis te zijn en dat het dus niet iets anders is...
Maar goed...ons plan ging dus niet zo super als ik gehoopt had.
Voor anderhalve week terug had hij zelfs flink aan de deur naar de gang gekrabt...er zaten allemaal vlekken bij de klink dus hij is hoog gesprongen..de zijkant van de deur is licht beschadigd en er is een klein randje behang gesneuveld..er zaten wat vage bloedvlekjes op het kunstof kozijn maar ik kon aan zijn poten niet echt wat zien...alleen 1 klein plekje..
Dus ik was toch wel even verdrietig...
Hij wilde dus echt graag weg daar...anders gaat ie niet zo onbenullig aan de deur krabben.
Jenny (zusje lief) komt de laatste weken veel op hem passen als wij aan het werk zijn. Hij is dus praktisch geen enkele dag langer alleen dan een uur of 3/4..en soms zelfs minder.
Jenny lette ook goed op hoe hij reageerde en negeerde hem de eerste tijd even.
Hij was niet overdadig uit zijn doen, maar ook jenny merkte dat hij niet happy was in de woonkamer.
Afgelopen weekend hadden we zondag feest...
Rimpel is meegegaan en hebben we in de auto laten liggen.
Vorige week ben ik een twee uurtjes op een beurs geweest en ook Rimpel mee en in de auto gelaten.
In de auto gaat hij binnen drie minuten op mijn plek liggen en gaat liggen slapen.
Dus dat is wel een oplossing voor als er toch even iemand wegmoet...
Sommigen vinden het misschien zielig maar Rimpel voelt zich prima in de auto..
Boodschappen doen de laatste weken deden we ook op deze manier..Rimpel in de auto en wij boodschappen doen.
Maar goed...dat was even info terzijde..
Sinds gisteren toch maar een ander plan de campagne opgesteld.
Hij wilde perse naar boven de laatste weken...en wij forceerden hem toch de woonkamer in..
Op de slaapkamer is het even een paar dagen goed gegaan (in het begin dat we aan de gang waren met zijn geblaf) maar ja...toen stond de deur open en stond meneer urenlang te blaffen voor de buitendeur.
Geen optie dus..
Maar sinds gisteren heb ik hem dus in de slaapkamer..deur dicht.
Ik heb mijn kopje koffie op bed gedronken en daar nieuws gekeken om te kijken hoe hij deed.
Hij ging op bed liggen en kwam erniet meer vanaf.
Voordat ik wegging ben ik naar beneden gelopen en ben even een minuut of wat weggebleven...daarna weer naar boven..
Meneer lag nog steeds op bed en keek nog niet eens op...
Zoals hij altijd deed
voordat de trammalant begon.Jenny is gisteren om half twaalf hier gekomen en hij was mooi rustig..
Vandaag was Jenny er om twaalf uur en vandaag was Rimpel zelfs nog beter te pas dan gisteren..
Hij kwam met een slaperige kop van het bed afgestapt toen Jenny de slaapkamerdeur opendeed.
Hiep hoi Hiep hoi!
Rimpel gaat dus lekker op de slaapkamer...deurtje dicht.
Hij voelt zich blijkbaar veilig op bed...kleinere ruimte...gordijntjes dicht..
Het enigste nadeel...we zetten de ramen pas 's middags los en het dekbed blijft liggen zoals het ligt..dus dat gaat pas in de middag om...
Maar ach...nadeel....
Nee....alles voor mijn beessie...mijn witte bromsnor...mijn woesiepoesie...
Woesiepoesie..stinkiewinkie is weer in zijn element..
Hij ligt heerlijk te ronken op bed en kijkt niet op of om als ik wegga..
Hij blaft niet...hij is rustig en ligt net zolang op bed totdat Jenny komt...hij steekt dan het halletje over en ploft in de computerkamer weer neer en slaapt verder...
Ikke blij!
Rimpel blij!
Robin blij!
Iedereen blij!
je bent een muts 
