Geen steun gegeven, fout?

[Rami]

Het volgende gebeuren laat me maar niet los, vandaar dat ik heel graag meningen/ervaringen zou willen horen.

Stel je voor: ik loop met een 'losse' Billy op een smal bospad. Voor me doemt een man met een beer van een hond op (ook loslopend). Ze lopen recht op ons af; dat kan ook niet anders omdat het echt een smal paadje is. Ik ken de man en de hond niet dus ik geef Billy het commando "naast" (dat kan hij, dankzij training met gedroogde-pens-beloning, behoorlijk goed).

Als we dichterbij komen, zie ik dat de grote hond zich sluipend voortbeweegt, voor zijn baas uit, terwijl hij Billy strak aankijkt. Billy heeft alleen oog voor mij en op het moment dat ik denk: hmm... wat zou de hond (en zijn baas) van plan zijn, vliegt de hond naar voren en valt Billy aan.

Billy schrikt zich rot - ik trouwens ook! - en duikt achter mijn benen. Grote beer van een hond met klapperende kaken voor me, Billy met klapperende kaken achter me. De man roept, gilt en schreeuwt naar zijn hond, terwijl ik zonder wat te zeggen probeer door te lopen (in de veronderstelling dat schreeuwen de boel alleen maar meer opfokt en ik uit ervaring weet dat Billy me altijd wel volgt).
De honden snauwen, grauwen en happen naar elkaar terwijl ik er tussen sta en probeer door te lopen.

Uiteindelijk grijpt de man zijn beer van een hond beet en weet hem mee te trekken. Ik roep de man nog (bibberig!) na dat hij zijn hond niet echt onder appèl heeft en dat ik me rot geschrokken ben en de man roept terug dat het hem spijt.

Nou ja, niets aan de hand verder, alleen wat vlokken haar op het pad. Alleen... Billy heeft de rest van de wandeling een stuk van me af gelopen (met zijn staart tussen de poten) terwijl me me steeds schuin en nogal angstig aan bleef kijken.
En dat beeld blijf ik dus maar voor me zien. Nu heb ik het idee dat ik hem meer had moeten beschermen, had moeten helpen; die beer weg had moeten sturen. Billy dook echt achter me, terwijl ik niets anders deed dan doorlopen en ontwijken.
Voel me er schuldig over en zou graag willen weten hoe anderen dit zien of wat hun ervaringen zijn op het gebied van wel of niet steunen van hun hond.

Overigens vraag ik me af of dit een hondengedrag-vraag is of meer een mensengedrag-vraag )


Groet,
Rami

[estelle]

Tsja ik probeer mijn honden wel te beschermen, zeker in de situatie die jij beschrijft. Ligt overigens wel een beetje aan de hond die ik bij me heb, Ghaya mijn DH teef heeft zware HD die bescherm ik ten alle tijden, daar spring ik gewoon tussen hoe groot de hond ook zijn mag. Bij mijn reu en mijn adnere teef ligt het eraan wat er precies gebeurd en hoe ernstig het is maar die 2 kunnen heel goed hun eigen boontjes doppen.

[Moos]

Het ligt ook heel erg aan de situatie wat ik doe. Saar bescherm ik altijd; die doet niks terug en schiet alleen maar in een stress stuip, en met een beetje pech zet ze het op een rennen. Bij Saar brul ik honden weg als ze niet zulke fijne bedoelingen hebben, en in het geval wat je beschrijft, met dat sluipen en fixeren, ga ik al naar de baas van de andere hond roepen of hij zijn hond bij zich wel houden. Ik weet dat sluipen niet altijd iets naars hoeft aan te kondigen, maar ik heb nu een aantal keer meegemaakt dat sluipen wel erop klappen betekende.
Het is me 1 keer overkomen dat de andere baas zijn hond niet bij zich riep en toen heb ik Saar maar opgetild. De sluipende en fixerende hond was een Duitse Dog kruizing, en die wil ik niet op mini-Saar hebben....

Moos bescherm ik ook snel, die is tenslotte niet heel veel groter dan Saar, maar die laat ik ook nog weleens volgens en met me meelopen; wat jij dus ook deed. Dat kan hij heel goed (met Saar durf ik dat niet vanwege haar vroegere vluchtgedrag), en dan loopt hij aan mijn been geplakt mee.
In de situatie die jij omschrijft had ik als de baas dus zijn hond niet bij zich zou roepen, Moos in eerste instantie ook laten volgen denk ik.
Als die hond op Moos geklapt was had ik hem wel weggebruld, meestal werkt dat eigenlijk wel goed. Als Moos achter mijn benen was gaan staan had ik dat wegbrullen van die andere hond in ieder geval ook wel geprobeerd denk ik. Of ik had hem misschien van de grond getrokken en opgetild, maar dat is met een Golden wat lastiger natuurlijk. En bovendien loop je dan wel het risico dat die andere hond tegen jou op gaat springen.

Maar het is zo lastig om precies te bedenken wat je gaat doen, als je eenmaal in de situatie bent gaat het vaak toch net wat anders.

[Annet]

Ik zou mijn eigen hond(en) beschermen, door mee te helpen de andere hond te verjagen of als dat niet helpt aan te pakken. Maar dat is natuurlijk makkelijk gezegd, maar in het geval van een grote herder, Rottweiler of Bouvier niet zo makkelijk gedaan. Alhoewel ik zelf wel eens een Duitse herder van mijn BC-reu afgetrokken heb, toen mijn hond op eigen erf werd aangevallen.
Ik heb vroeger met mijn teef ook wel de fout gemaakt door tijdens het fietsen gewoon door te fietsen terwijl mijn hond los liep en geklierd werd door een andere hond. Ik merkte toen dat ze daar ook onzeker van werd en sindsdien ga ik altijd bij mijn hond(en) staan als er een andere hond komt klieren. Als ik op fiets ben zal ik proberen mezelf en mijn fiets er tussen te manoevreren. En ik let nu vooral op die andere hond en als wat hij doet me niet bevalt, zal ik hem met luide stem en eventueel fysieke actie proberen te verjagen.
En op je onderste vraag terug te komen, het ligt naar mijn mening aan de baas. Die kan of zijn hond niet goed inschatten (het sluipende gedrag bijvoorbeeld), of hij heeft niet voldoende overwicht, of beide. Als hij zijn hond een beetje zou kennen, had hij 'm aangelijnd.

[Julliette]

Ik denk dat het goed is, zoals je op dat moment handelde. Wat er tussen de twee honden gebeurde bepaalt de rangorde tussen hen. Hoe meer het baasje zich ermee bemoeit, hoe meer kan er is tot grotere escalatie.
Kennelijk was de 'beer' de ranghogere hond en voelde jouw Billy al snel dat hij de 'lagere' was. Dit is gezond gedrag tussen honden en absoluut niet zielig voor één van beide.
Ik kan me voorstellen dat het wat lullig is voor de baas van de beer, als hij zijn hond niet onder controle heeft, maar het zij zo.
Als jij jouw Billy zou hebben beschermd, was dit waarschijnlijk nog fouter afgelopen. Ook het na afloop geruststellen of belonen van jouw hond lijkt mij niet terecht, ook al zou je dit als mens natuurlijk wel heel logisch vinden.

[Rami]

Tsja ik probeer mijn honden wel te beschermen, zeker in de situatie die jij beschrijft. Ligt overigens wel een beetje aan de hond die ik bij me heb, Ghaya mijn DH teef heeft zware HD die bescherm ik ten alle tijden, daar spring ik gewoon tussen hoe groot de hond ook zijn mag. Bij mijn reu en mijn adnere teef ligt het eraan wat er precies gebeurd en hoe ernstig het is maar die 2 kunnen heel goed hun eigen boontjes doppen.

Bedankt voor je reactie, Estelle.
Ik heb (had!) het idee dat Billy zich ook wel kan redden. Het is ook eigenlijk voor het eerst dat hij echt bescherming bij mij zocht en ik heb 'm die bescherming niet gegeven.
Daar baal ik achteraf van. Ik ga dus maar eens oefenen in het wegjagen van beren van honden.


Groet,
Rami

[Bakkie]

Ik zou ook als mijn hond zo zou reageren hem mijn steun geven. Alleen besluit die van mij meestal in zo'n geval (als hij echt bang zou zijn) de benen te nemen....en dan valt er nog maar weinig te steunen.

Het punt van rangorde dat naar voren gebracht word zit wel wat in, maar je moet dingen nooit laten escaleren. Tuurlijk kan en mag je een hond even laten "vechten" om een rangorde te bepalen....maar in dit geval vind ik het toch anders.
Hier geeft namelijk de ene hond bij wijze van spreke aan dat hij minder in rang is eigenlijk zou de andere hond het dan daarbij moeten laten. Een hond die ondanks dat de andere hond aangeeft dat hij lager in rang is toch door gaat met vechten moet je gewoon bij de hond weg halen...

Ik vind het overigens wel vreemd dat die persoon zijn hond los laat lopen. Waarschijnlijk weer zo'n "dat doet hij anders nooit" figuur. Kijk mijn hond kan ook naar andere honden uitvallen, maar ik weet van hem dat hij nooit lang zal doorvechten. Daarbij komt nog eens dat hij enkel uitvalt naar reuen die erg "dominant" (zelfverzekerd) over komen. Hij mag van mij dus op sommige plekken los lopen (waar mogelijk) en dat gaat goed...maar ik ken mijn hond dan ook heel goed.

[Annet]

Ik denk dat het goed is, zoals je op dat moment handelde. Wat er tussen de twee honden gebeurde bepaalt de rangorde tussen hen. Hoe meer het baasje zich ermee bemoeit, hoe meer kan er is tot grotere escalatie.
Kennelijk was de 'beer' de ranghogere hond en voelde jouw Billy al snel dat hij de 'lagere' was. Dit is gezond gedrag tussen honden en absoluut niet zielig voor één van beide.
Ik kan me voorstellen dat het wat lullig is voor de baas van de beer, als hij zijn hond niet onder controle heeft, maar het zij zo.
Als jij jouw Billy zou hebben beschermd, was dit waarschijnlijk nog fouter afgelopen. Ook het na afloop geruststellen of belonen van jouw hond lijkt mij niet terecht, ook al zou je dit als mens natuurlijk wel heel logisch vinden.

Hier ben ik het dus niet mee eens. Wat voor signaal geef je dan als roedelleider naar je hond? 'O, je wordt aangevallen? Nou, zoek het lekker zelf maar uit, ik help je lekker niet.' Stel je eens een roedel wolven voor, waarvan er eentje wordt aangevallen. Denk je dan dat de rest van de roedel zich omdraait en net doet of ze het niet zien? Ik heb geen behoefte aan een 'rangorde' met een vreemde hond die we misschien nooit weer zien. Ik vind het asociaal van de baas van de beer, dat hij zijn hond niet onder controle heeft.

[Rami]

Bij Saar brul ik honden weg als ze niet zulke fijne bedoelingen hebben, en in het geval wat je beschrijft, met dat sluipen en fixeren, ga ik al naar de baas van de andere hond roepen of hij zijn hond bij zich wel houden. Ik weet dat sluipen niet altijd iets naars hoeft aan te kondigen, maar ik heb nu een aantal keer meegemaakt dat sluipen wel erop klappen betekende.

Ja, achteraf heb ik dat sluipen helemaal niet goed ingeschat, maar ja, het gaat dan ineens allemaal zo snel!

Als Moos achter mijn benen was gaan staan had ik dat wegbrullen van die andere hond in ieder geval ook wel geprobeerd denk ik. Of ik had hem misschien van de grond getrokken en opgetild, maar dat is met een Golden wat lastiger natuurlijk. En bovendien loop je dan wel het risico dat die andere hond tegen jou op gaat springen.

Billy is zelfs wat groter en zwaarder dan een standaard Golden (hij is een mix) dus optillen is inderdaad geen optie. De beer was trouwens echt heel groot. Heb geen idee wat voor hond het was, terwijl ik echt wel aardig wat rassen ken.
Wegbrullen had ik wel kunnen (moeten!) doen. Stom dat ik het niet deed.

Maar het is zo lastig om precies te bedenken wat je gaat doen, als je eenmaal in de situatie bent gaat het vaak toch net wat anders.

Ja, precies! Ik kan het alleen maar achteraf allemaal beredeneren.
Bedankt voor je reactie!

[Moos]

Ja, achteraf heb ik dat sluipen helemaal niet goed ingeschat, maar ja, het gaat dan ineens allemaal zo snel!

Ik ben dat ook pas gaan zien nadat Moos een aantal keren was beslopen en de hond daarna op hem klapte. Nu gaan er bij mij meteen alarmbellen rinkelen bij een sluipende fixerende hond, al is het soms niet helemaal terecht want sommige honden gaan daarna gewoon spelen. Maar ik hou er helemaal niet van, dat fixerende sluipen.

Wegbrullen had ik wel kunnen (moeten!) doen. Stom dat ik het niet deed.

Tja, achteraf bedenk je je zoiets dan opeens. Het is denk ik ook een beetje 'ervaring', alhoewel je die liever niet opdoet natuurlijk. Ik heb een aantal keer een hele vervelende hond weggesnauwt, en dat werkte, dus dan pas je het automatisch wat vaker toe als een andere hond jouw hond naar benaderd. En de baas dus niks doet om de situatie te veranderen.

[jacq1970]

Als je zoiets gebeurt weet je pas hoe je gaat reageren.
De volgende keer zal je anders reageren dus tis ff lullig voor Billy maar je leert ervan toch.

Jacqueline

[Moos]

Ik denk dat het goed is, zoals je op dat moment handelde. Wat er tussen de twee honden gebeurde bepaalt de rangorde tussen hen. Hoe meer het baasje zich ermee bemoeit, hoe meer kan er is tot grotere escalatie.
Kennelijk was de 'beer' de ranghogere hond en voelde jouw Billy al snel dat hij de 'lagere' was. Dit is gezond gedrag tussen honden en absoluut niet zielig voor één van beide.
Ik kan me voorstellen dat het wat lullig is voor de baas van de beer, als hij zijn hond niet onder controle heeft, maar het zij zo.
Als jij jouw Billy zou hebben beschermd, was dit waarschijnlijk nog fouter afgelopen. Ook het na afloop geruststellen of belonen van jouw hond lijkt mij niet terecht, ook al zou je dit als mens natuurlijk wel heel logisch vinden.

Hier ben ik het dus niet mee eens. Wat voor signaal geef je dan als roedelleider naar je hond? 'O, je wordt aangevallen? Nou, zoek het lekker zelf maar uit, ik help je lekker niet.' Stel je eens een roedel wolven voor, waarvan er eentje wordt aangevallen. Denk je dan dat de rest van de roedel zich omdraait en net doet of ze het niet zien? Ik heb geen behoefte aan een 'rangorde' met een vreemde hond die we misschien nooit weer zien. Ik vind het asociaal van de baas van de beer, dat hij zijn hond niet onder controle heeft.

Helemaal mee eens. Mijn honden hoeven helemaal geen rangorde te bepalen met onbekende honden; dat zou even lekker worden zeg!
En als ik zie dat mijn honden het heel vervelend vinden wat een andere hond doet (en dat lijkt me in dit geval wel heel erg aan de orde) dan los ik het voor ze op.
Als het contact met een vreemde hond niet leuk is dan vind ik het helemaal nergens voor nodig om dat contact te maken.

En de baas van die andere hond zat in mijn ogen ook helemal fout. Je zou toch denken dat je je hond zelf wel meteen bij je roept als hij fixerend op een andere hond afsluipt

[Rami]

Ik heb vroeger met mijn teef ook wel de fout gemaakt door tijdens het fietsen gewoon door te fietsen terwijl mijn hond los liep en geklierd werd door een andere hond. Ik merkte toen dat ze daar ook onzeker van werd en sindsdien ga ik altijd bij mijn hond(en) staan als er een andere hond komt klieren. Als ik op fiets ben zal ik proberen mezelf en mijn fiets er tussen te manoevreren. En ik let nu vooral op die andere hond en als wat hij doet me niet bevalt, zal ik hem met luide stem en eventueel fysieke actie proberen te verjagen.

Ja, daar ben ik ook wel een beetje bang voor, dat het niet steunen nog gevolgen gaat hebben. Ik denk (hoop) het niet, trouwens. De aanvaring met de beer was maandagmiddag en vanmiddag kwamen we een roedeltje herders tegen en ik merkte - gelukkig - geen angst bij Billy. (Het waren dan ook aardige jongens )

En op je onderste vraag terug te komen, het ligt naar mijn mening aan de baas. Die kan of zijn hond niet goed inschatten (het sluipende gedrag bijvoorbeeld), of hij heeft niet voldoende overwicht, of beide. Als hij zijn hond een beetje zou kennen, had hij 'm aangelijnd.

Ja, dat idee heb ik ook. Maar ik doelde met die laatste vraag ook wel op mijn eigen gedrag (ten opzichte van de gebeurtenis).

Annet, bedankt voor je reactie!

[Rami]

Ik denk dat het goed is, zoals je op dat moment handelde. Wat er tussen de twee honden gebeurde bepaalt de rangorde tussen hen. Hoe meer het baasje zich ermee bemoeit, hoe meer kan er is tot grotere escalatie.
Kennelijk was de 'beer' de ranghogere hond en voelde jouw Billy al snel dat hij de 'lagere' was. Dit is gezond gedrag tussen honden en absoluut niet zielig voor één van beide.
Ik kan me voorstellen dat het wat lullig is voor de baas van de beer, als hij zijn hond niet onder controle heeft, maar het zij zo.
Als jij jouw Billy zou hebben beschermd, was dit waarschijnlijk nog fouter afgelopen. Ook het na afloop geruststellen of belonen van jouw hond lijkt mij niet terecht, ook al zou je dit als mens natuurlijk wel heel logisch vinden.

Hier ben ik het dus niet mee eens. Wat voor signaal geef je dan als roedelleider naar je hond? 'O, je wordt aangevallen? Nou, zoek het lekker zelf maar uit, ik help je lekker niet.' Stel je eens een roedel wolven voor, waarvan er eentje wordt aangevallen. Denk je dan dat de rest van de roedel zich omdraait en net doet of ze het niet zien? Ik heb geen behoefte aan een 'rangorde' met een vreemde hond die we misschien nooit weer zien. Ik vind het asociaal van de baas van de beer, dat hij zijn hond niet onder controle heeft.

Helemaal mee eens. Mijn honden hoeven helemaal geen rangorde te bepalen met onbekende honden; dat zou even lekker worden zeg!
En als ik zie dat mijn honden het heel vervelend vinden wat een andere hond doet (en dat lijkt me in dit geval wel heel erg aan de orde) dan los ik het voor ze op.
Als het contact met een vreemde hond niet leuk is dan vind ik het helemaal nergens voor nodig om dat contact te maken.

En de baas van die andere hond zat in mijn ogen ook helemal fout. Je zou toch denken dat je je hond zelf wel meteen bij je roept als hij fixerend op een andere hond afsluipt

Ben toch geneigd om met Annet en "Moos" mee te gaan, ik heb, achteraf, het idee dat ik Billy inderdaad had moeten steunen en niet het signaal 'zoek het zelf maar uit' (want doorlopen, zwijgen, ontwijken) af had moeten geven.

Weet je, Juliette, als Billy na deze gebeurtenis gewoon weer zijn normale zelf zou zijn geweest dan had ik er ook niet zo'n punt van gemaakt. Even grauwen en snauwen komt inderdaad veel vaker voor. Billy is verder ook geen doetje of zo.
Maar dit was anders: de aanval van "beer" kwam erg onverwacht (hoewel, het sluipen...) en Billy zocht - voor het eerst in de vijf, bijna 6 jaar dat hij bij mij woont - steun bij mij.
Overigens heb ik 'm niet getroost achteraf, kreeg ik ook geen kans voor, hij bleef echt de hele wandeling uit mijn buurt en maar uit zijn ooghoeken naar me kijken

[Marie-Josée]

Ik heb niet het idee dat je hem niet gesteund hebt, je hebt je als ik het goed lees toch rustig tussen die hond en je eigen hond geplaatst? Daarm heb je hem afgeschermd en dus in bescherming genomen.
Zo doe ik het tegenwoordig ook altijd en meestal is dat voldoende.

[Rami]

Als je zoiets gebeurt weet je pas hoe je gaat reageren.
De volgende keer zal je anders reageren dus tis ff lullig voor Billy maar je leert ervan toch.

Jacqueline

Is ook weer waar, Jacq1970!
Vind het trouwens wel heel interessant om te horen hoe verschillende mensen over het wel of niet steunen denken.

[Rami]

Ik heb niet het idee dat je hem niet gesteund hebt, je hebt je als ik het goed lees toch rustig tussen die hond en je eigen hond geplaatst? Daarm heb je hem afgeschermd en dus in bescherming genomen.
Zo doe ik het tegenwoordig ook altijd en meestal is dat voldoende.

Nou, Marie-Josée, ik werd min of meer tussen de honden gemanoeuvreerd omdat Billy zich steeds achter me bevond en "de beer" voor me; ik probeerde wel gewoon door te lopen.
Rustig bleef ik wel, was bang dat als ik ook zou gaan schreeuwen het de honden alleen maar meer zou opfokken (en ik was ook wel een beetje onder de indruk )
Bedankt voor je reactie!


Groet,
Rami