Ik ben al een tijdje bezig om Moos te leren andere zelfverzekerde reuen te negeren. Niet omdat Moos een gevecht aan zal gaan, dat zal hij nooit doen, maar omdat hij zich ook niet echt onderdanig op zal stellen bij de meeste honden, en ik geen zin heb in hommeles.
Helemaal nu Saar erbij is is het belangrijk geworden om hier aan te werken, omdat Saar vaak niet al te best reageert op hele zelfverzekerde honden (staart laag, en wegschieten als ik pech heb), en ik geen zin heb om helemaal gespitst door het bos of de duinen te lopen.
Ik had Moos al een tijdje zover dat hij af te leiden was van een andere zelfverzekerde reu, maar vaak moest hij toch wel eerst even snuffelen als een andere reu met hoge strakke staart, op de tenen op hem afgelopen kwam. Het scheelt trouwens wel dat Moos zelf zo'n andere reu niet op zal zoeken; hij ging alleen het contact ook niet uit de weg als de andere reu toenadering naar hem toe zocht.
Maar de laatste week gaan we zo goed! Vandaag kwamen we een hele stoere reu tegen; staart zo hoog en strak als maar kan, en helemaal opgefokt onze kant op komen lopen. Ik hoefde alleen maar te zeggen "Moos kom" en hij kwam zonder blikken of blozen met mij mee de andere kant op. Tijdje later kwamen we dezelfde hond weer tegen, en Moos draaide zich om, en keek 'vragend' naar mij. Ik zei dus weer "kom maar", en hij liep weer netjes met me mee.
Dan ben ik zo vreselijk trots op het ventje!
Hij kijkt me dan ook aan met zo'n blik van "ja, baas, ik doe wel goed mijn best hoor"
Ik heb hem net thuis nog even flink geknuffeld op de bank; de knappe man.
! heerlijk gevoel he als je zo trots op ze kan zijn? was ik vandaag ook heel erg op attack, over wie ik laatst nog vertelde dat ze nou al 4 keer op rij in een gevecht is geraakt door een hond die háár aanviel. en toch reageerde ze vandaag op agilityles superontspannen op enkele honden die haar (aangelijnd) van dichtbij heel erg lelijk uitdaagden. bij ééntje stond ze zelfs zo een beetje lodderig te kijken van 'ennn, weet je nog zoiets 
??'
.
).
bah