Eline* schreef:Hanneke2 schreef:Heel veel succes en sterkte gewenst morgen!
En na morgen zou ik toch wat gaan 'trainen' met het verschijnsel da. Bijvoorbeeld elke week even langs gaan en binnen bergen koekjes geven.
Mijn ervaring is dat je lastig tegen een dierenarts op kan trainen als er éen keer in de zoveel tijd gewoon een hele nare en soms ook traumatische ervaring tegenover staat. Zeker als ze die al op zak hebben.
BIj pupjes en jonge honden vind ik trainen absoluut de moeite waard, maar de meeste oudere honden met ervaring belazer je niet meer met koek!
Mja, misschien dan met een andere da proberen? Zodat de eerste ervaringen positief zijn, want misschien zit daar dan toch de truuk? Jack heeft ware paniekaanvallen gehad bij onze da, dusdanig dat ze al voor ik iets kon zeggen gewoon stopte omdat ze bang was dat hij compleet van de wereld zou raken van angst. Maar even later pakte hij dan weer gewoon koekjes aan en ging zelf laatjes opentrekken op zoek naar meer koekjes, want de da is en blijft de koekjeshemel voor Jack.
En ja, Jack kan mensen aardig bespelen en piept bij het minste geringste, maar je ziet wel het verschil tussen de zielige piepjes en de complete paniek die hem overvalt, waarbij hij helemaal verstart en zijn ogen wegdraaien enzo.
Bij de orthopeed is hij ook steeds zorgeloos naar binnen gehuppeld, ook allemaal koekies en lieve mensen, en tijdens ons vijfde bezoek wlden de assistentes zijn hechtingen eruit halen. Dat heb ik zelf afgekapt, want je zag hem gewoon wegglijden in pure doodsangst. Dus jammer dat ze het geen goed idee vonden, maar die hechtingen deed ik thuis wel zelf. Was nog een heel karwei, maar resutaat was wel dat Jack de volgende keer toch weer huppelend naar binnen stapte daar. Ik weet niet wat het resultaat is als je doorzet in zo'n situatie (in een echte noodsituatie kan je niet anders, dat snap ik), maar ik heb echt de indruk dat Jacks stevige, maar toch langzaam opgebouwde vertrouwen in mensen een hele akelige deuk zou krijgen.
Eh, wat was nou mijn punt?
Oja, dat het in mijn idee niet uitmaakt hoe oud een hond is en welke ervaringen hij heeft, als je hem *eerst* heel duidelijk kan maken dat de da een hele leuke wandelbestemming is, net zoiets als de dierenwinkel of de videotheek (wij hebben een videotheek met koekies), dat hij dan veel makkelijker over een vervelende ervaring heenkomt. Als er in de videotheek iemand op Jacks poot gaat staan blijft hij de videotheek toch leuk vinden, net zo goed als hij de da leuk blijft vinden ook al willen ze daar soms in zijn oren kijken.
