Het HondenForum

Ik herken mijn eigen honden als pup niet in dat blaffen en dat dwingelanden, maar ik denk dat daar ook een rasverschil zit

Wat ik wel heel erg herken is het gevoel dat je pup je heel veel energie kost. Met Saar viel het mee, maar met Moos heb ik de eerste weken weleens jankend bij hem gezeten omdat hij al mijn energie vrat. Moos dwingelande niet in de zin dat hij voor me ging staan blaffen als hij aandacht wilde, maar Moos had gewoon de hele dag door aandacht nodig
Tot een week of 12 beet hij onophoudelijk in alles, en pas met een maand of 4-5 kon je hem aaien zonder dat hij 'rats!' in je hand hing. Als hij wakker was moest ik constant op hem letten, een boek lezen was er niet meer bij tot hij een maand of 5-6 was. Nu scheelde het hier nog dat Moos, ook een raskwestie denk ik, niet zo vreselijk veel energie had, dus op een dag sliep hij ook wel heel veel, en na een uurtje buiten had ik weer een paar uur rust.
Maar ik denk dat er bijna geen pupje van 11 weken is dat niet vrijwel de hele dag door energie vreet

heel normaal hoor dat ze dit doet. Negatieve aandacht is natuurlijk ook aandacht jullie zijn heel goed opweg met het negeren.

Mijn advies is 1 om haar voor te zijn zorgen dat de la niet openstaat of kan (heb je klipjes voor) en dat de schoenen sloffen noem maar op buiten berijk zijn en alles waar ze nog ondeugend mee is. ze heeft waarschijnlijk door dat ze dan toch haar aandacht krijgt (ook al is het negatief)

Bij het afleren van gedrag (via negeren) is het heel normaal dat het gedrag in eerste instantie steeds meer toeneemt. De hond gaat alles uit de kast halen om toch zijn zin te krijgen! Geef je haar dan dus wel aandacht positief of negatief dan wordt het alleen maar erger dan weet ze dat ze gewoon langer door meot gaan of ergere dingen moet gaan uithalen!

Voorbeeld je hebt een hond die altyd een stukje kaas krijgt als je gtst kijkt is wel zo gezellig als jij toch ook kaas aan het eten bent. Dan kom je bij de dierenarts en die zegt dat je hond echt te dik is en hij geen stukjes kaas meer mag. Eerst zal de hond je heel lief aankijken, maar je negeert het dan zal hij misschien blaffen maar je negeert het enzenz uiteindelijk zit hij op je schoot. Want baasje waarom zie je mij nou niet ik krijg toch altyd een stukje kaas!!!! hij snapt er geen hol meer van! Uiteindelijk komt ie er wel achter dat het niet helpt en het gedrag zal afnemen. Maar het is mogelijk dat hij zich naar een bepaalde tyd weer herrinderd aan dat lekkere stukje kaas (kan maanden overheen gaan hoor) en dan.... kan het zijn dat hij het weer probeert zeker dan moet je dus niet toegeven anders begin je weer van voor af aan! meestal is het daarna wel over!


Dus vooral doorgaan met negeren hoe stout ze ook is en zorgen dat ze niks stuk kan maken ofzo zodat het voor jou makkelijker is om te blijven negeren!


heel veel succes!

Ik kan me eigenlijk ook niet anders herinneren dan dat we de eerste maanden eigenlijk constant met Buffy bezig waren als ze niet sliep. Ze speelde wel alleen, maar je moest haar toch in de gaten houden. Buffy blafte niet om aandacht, want dat leverde niks op, maar piepen des te meer, zo'n watje ben ik wel

Wat voor ons het beste werkte was flink met haar uit te gaan, stukje lopen, weer eens zitten, stukje lopen, heel veel laten snuffelen, eens spelen met een ander hondje. Thuis dan nog even aandacht en een kluifje of Kongetje en dan weer klaar voor een uurtje of anderhalf. Dat lukte alleen als ik zelf vond dat ze genoeg had gehad en het tijd werd voor rust.



Volgens mij werd het pas rond een week of vijfien/zestien echt rustiger en voorspelbaarder de dag en ik heb dan nog een veel minder druk ras als dat jij hebt. Buffy werd ook altijd lekker moe van een potje sjorren. 10 minuutjes sjorren en wat oefenen tussendoor af en toe en dan kon ze zich weer een tijdje zelf vermaken.

Ik kan verder niet bij jou kijken, ik weet niet hoeveel aandacht en uitgaan jij "genoeg" vind voor een pup. Buffy heeft nu veel minder begeleiding en aandacht nodig dan toen ze nog een pup was, je eigen leven staat gewoon op een laag pitje met een jonge pup. Buffy was niet mijn eerste pup en ik weet dat het gemakkelijker wordt met een week of 16, maar die erste maanden doe ik liever ook niet over. Heel erg vermoeiend.

Anne

Julliette schreef:Bedankt voor jullie reacties.
We gaan nog om de 3 uur zo'n beetje naar buiten met Juna, waarvan één keer zo'n 20 minuten wandelen in het bos, of laten rennen op een veld. Meer durven we nog niet aan, want ze is nog maar 12 weken oud.
Binnenshuis doen we ook wel het nodige met haar, oefeningen, speurspelletjes etc..
Uhhmm..er is er weer één wakker.. ik moet gaan! :N:

Ik vind het zelf wat weinig naar buiten voor een Mechelaarpup, daar had Buffy in ieder geval niet genoeg aan gehad en dan was ze een draakje in huis. Met zo'n groot ras moet je natuurlijk voorzichtig zijn met te lang wandelen en te veel rennen en spelen met honden, maar van een ritje in de bus en eens koffie drinken ergens in een restaurant waar honden welkom zijn, mee een winkel in, eens kijken bij spelende kinderen op een schoolplein etc. daar wordt ze ook flink moe van.

Als ze voldoende rust tussendoor heeft, mag ze gerust een paar keer per dag rennen en spelen op een veldje, ik denk dat ze gewoon wat energie teveel heeft. Je kan ook met haar buiten op een veldje wat spelen, dat is vaak nog veiliger ook als je binnen gladde vloeren hebt. Ook trainen kan buiten en als je dat goed afwisselt met lopen, stukje rennen, even trainen en wat rust en dan weer naar huis, kom je met een veel voldaner hondje thuis.

Anne



Anne

Ik vind het zelf wat weinig naar buiten voor een Mechelaarpup, daar had Buffy in ieder geval niet genoeg aan gehad en dan was ze een draakje in huis. Met zo'n groot ras moet je natuurlijk voorzichtig zijn met te lang wandelen en te veel rennen en spelen met honden, maar van een ritje in de bus en eens koffie drinken ergens in een restaurant waar honden welkom zijn, mee een winkel in, eens kijken bij spelende kinderen op een schoolplein etc. daar wordt ze ook flink moe van.

Als ze voldoende rust tussendoor heeft, mag ze gerust een paar keer per dag rennen en spelen op een veldje, ik denk dat ze gewoon wat energie teveel heeft. Je kan ook met haar buiten op een veldje wat spelen, dat is vaak nog veiliger ook als je binnen gladde vloeren hebt. Ook trainen kan buiten en als je dat goed afwisselt met lopen, stukje rennen, even trainen en wat rust en dan weer naar huis, kom je met een veel voldaner hondje thuis.

Anne

Het is ook zo dat ze overal mee naartoe gaat hoor zo tussendoor. Al die keren naar buiten is nog extra, maar als wij ergens op visite gaan of wat dan ook, dan gaat zij gewoon mee.

Julliette schreef:
Het is ook zo dat ze overal mee naartoe gaat hoor zo tussendoor. Al die keren naar buiten is nog extra, maar als wij ergens op visite gaan of wat dan ook, dan gaat zij gewoon mee.

Houdt ze niet van kluiven, een lekkere bullenpees o.i.d.? Buffy kluifde heel graag op die leeftijd en dan hadden wij lekker rust

Anne

Gebruik je al een Kong? Daar zijn ze ook altijd wel even zoet mee

Anne, hoe kon ik het zelf niet verzinnen, dom dom dom!
Ik ben direct naar de dierenwinkel gegaan (wonen we praktisch naast ) en kijk eens hoe lekker ze het vindt...

heel herkenbaar verhaal..ik heb altijd van die grote vleesbotten, vinden ze heerlijk en zijn ze ook even zoet mee..en wat reini zegt een kong, eerst doe ik er wat eten in, en daarna een lik pindakaas of smeerkaas, of plakjes kaas even in de magnetron dat het lekker gaat plakken en hoppa vermaak je zelf maar even...

groetjes,

gucci schreef:heel herkenbaar verhaal..ik heb altijd van die grote vleesbotten, vinden ze heerlijk en zijn ze ook even zoet mee..en wat reini zegt een kong, eerst doe ik er wat eten in, en daarna een lik pindakaas of smeerkaas, of plakjes kaas even in de magnetron dat het lekker gaat plakken en hoppa vermaak je zelf maar even...

groetjes,

Wel goed af laten koelen nadat het uit de magnetron komt, je verbrand je levend aan gesmolten kaas.