Het HondenForum

Hoi forummers,

Luna (zie onderschrift) is de laaste paar weken erg schrikachtig in het donker. Dingen die niet 'horen' (een pas 'geknotte' wilg bijvoorbeeld) zijn eng. Ook vreemde mensen en andere honden wordt onzeker op gereageerd. Als ze aan de riem zit dan zet ze mij tussen het 'enge' ding/persoon in, soms gromt ze. Als ze los is gaan haar nekharen overeind, staart in de lucht en blaffen. Bij honden slaat dit om naar onderdanig/onzeker gedrag als de hond dichterbij komt(oortjes plat, tongelen, wegkijken, weglopen of bij mij bescherming zoeken).

Laatst stond er een busje langs de route, mensen liepen eromheen. Toen stond ze eerst met hoge staart te kijken totdat ik haar voorbij liep (op een metertje of twee afstand), daarna haren omhoog, blaffen, op hoge poten erheen. Ik heb haar meteen bij me geroepen en ben verder gelopen.

Ik heb zelf het idee dat het onzekerheid is, misschien last van de hormonen? Ze heeft wel vaker een milde schrikreactie of een 'wat is dat ' moment, maar zo extreem als nu heb ik het nog niet gezien.

Wat kan ik hieraan doen?

Ze is tien maanden, nog niet loops geweest.

Niemand?

Bram heeft ook een periode gehad dat hij raar deed in het donker. Tenminste, ik vond het raar Grommen naar een doos met papier en dat soort dingen. Na een aantal weken is het weer overgegaan. Ik heb het genegeerd en ben gewoon doorgelopen als hij het deed.

Maar anderen hebben vast een beter antwoord voor je

Ja dit is dus voor een witte herder iets wat je vaak terug ziet.
Ameno doet het ook, borstelt en blaft er behoorlijk op los. Ik loop dan gewoon door of roep haar bij me zodat we gewoon verder gaan. Verder doe ik er niets aan.

Angst is het niet, anders zou die staart niet zo hoog in de lucht staan. Maar het is wel een vorm van waakzaamheid icm met terughoudendheid.

Het enige waar je op moet letten is of haar geblaf niet omlaat in gehap. Bij Ameno ben ik 100% van overtuigd dat ze niet bijt, en dat ze het doet om te waarschuwen.

Het laag benaderen van andere honden zie ik persoonlijk als een voordeel, omdat ze andere honden ietwat onzeker benadert wordt er nooit geknokt. De anderen zijn haar altijd de baas.

Trouwens Ameno benadert bezoek wat hier binnenkomt ook zo, blaffen, borstelen, staart hoog en na een paar minuten als iedereen zit dan komt ze koekjes snaaien en wil ze door iedereen geaaid worden. Wellicht dat Luna dat ook nog gaat doen

*Annieke* schreef:Niemand?

Buffy heeft wel periodes. In het donker is ze altijd aan de lijn. Ook andere honden zijn vaak waakzamer en alerter in het donker, dus ik vind het veiliger aan de lijn. Het is een winterpup dus altijd goed gewend aan in het donker wandelen, dat is het niet. Ik doe er eigenlijk niks op uit verder.

Anne

pooh schreef:Ja dit is dus voor een witte herder iets wat je vaak terug ziet.
Ameno doet het ook, borstelt en blaft er behoorlijk op los. Ik loop dan gewoon door of roep haar bij me zodat we gewoon verder gaan. Verder doe ik er niets aan.

Angst is het niet, anders zou die staart niet zo hoog in de lucht staan. Maar het is wel een vorm van waakzaamheid icm met terughoudendheid.

Het enige waar je op moet letten is of haar geblaf niet omlaat in gehap. Bij Ameno ben ik 100% van overtuigd dat ze niet bijt, en dat ze het doet om te waarschuwen.

Het laag benaderen van andere honden zie ik persoonlijk als een voordeel, omdat ze andere honden ietwat onzeker benadert wordt er nooit geknokt. De anderen zijn haar altijd de baas.

Trouwens Ameno benadert bezoek wat hier binnenkomt ook zo, blaffen, borstelen, staart hoog en na een paar minuten als iedereen zit dan komt ze koekjes snaaien en wil ze door iedereen geaaid worden. Wellicht dat Luna dat ook nog gaat doen

Bedankt voor de uitleg!

Nu je het zegt, het is idd meer waakzaamheid dan angst. In het begin als er een onbekende hond aankwam deed ze één keer binnensmonds 'woef', zo van; vrouwtje, daar komt iemand!

Ik denk dat ze, nu ze zelfverzekerder wordt, ook in haar spel met andere honden (ze is niet meer bang als een hond bij het spelen veel lawaai maakt, en durft zelf ook al wat meer te 'stoeien' dankzij haar speelmaatje op de training), dat ze toch wat meer 'lawaai' durft te maken.

Ik ben er, qua honden en rare objecten ook van overtuigd dat ze niet agressief/happerig zal zijn, maar met vreemde mensen houd ik het wel goed in de gaten.

Een vriend van mijn broer komt hier regelmatig, en dat weet ik meteen als ik boven zit (Luna bij m'n ouders beneden) want dan wordt er dus ook geblaft. Wel binnensmonds en niet constant, maar toch wel regelmatig. Die jongen is zelf ook bang voor honden, daar ligt het denk ik ook aan, dat voelt ze natuurlijk. Ik vind dat ze bij deze knul wel wat onzeker overkomt, en dat in combinatie met blaffen vind ik reden genoeg om extra op te letten.

Ik zal ook eens tegen mijn broer zeggen dat 'ie haar moet negeren als ze zo blaft, want hij heeft dan de neiging om mee te gaan 'blaffen'. En die vriend moet haar ook maar gewoon negeren, dan gaat het denk ik een stuk soepeler allemaal.

Als er vrouwvolk binnenkomt is er niets aan de hand, maar mannen wordt wel waakzaam op gereageerd. Als de persoon bekent is en niet bang, dan doet ze net zo vrolijk als anders.

die vriend van je broer is gewoon een malloot
Maar even serieus, vraag inderdaad aan mensen of ze haar willen negeren bij binnenkomst, anders wordt het geblaf alleen maar erger.
Althans dat is hier zo.

Hij was er vanmiddag weer, en ze heeft maar twee keer geblaft! Of nou ja, hoe noemen jullie dat ook alweer, 'muffen'.

Toen hij binnenkwam was ik net met haar aan het spelen, dus ze had niet echt tijd om te reageren, en toen hij weer wegging was ze zelf met haar bal aan het spelen en werdt er ook niet geblaft. Ze 'schopte' haar bal zelfs naar die knul toe, zo van; 'schop dan, schop dan!'

M'n broer heeft haar braaf genegeerd, dus dat helpt idd een heel stuk!

's avonds buiten heb ik sinds de start van dit topic geen raar gedrag meer gezien, maar dat zal er wel aan liggen dat we niemand zijn tegengekomen en er geen rare objecten te zien waren.