Het HondenForum

Hallo,

Ik heb hier een aantal verwante topics doorgenomen, maar ik heb nog geen concrete oplossing gevonden voor mijn probleem, dus zet ik het in dit topic even uiteen.

Wij hebben sinds een maand een Whippet teefje. Ze was al 6 maanden toen we haar adopteerden. Ze komt van een heel goede fokker die haar eigenlijk liever wilde aanhouden, maar wegens tijd- en ruimtegebrek toch besloten heeft om een van haar hondjes weg te doen.

De eerste weken waren er een aantal kleinere problemen (angst van trappen , karretjes en kinderwagens, was erg wild in omgang met onze poezen, plaste soms in huis zonder waarschuwing, etc...) maar ondertussen doet ze het prima wat dat allemaal betreft. Het enige probleem dat gebleven is, en steeds maar erger wordt, is haar verlatingsangst.

We hebben al vanalles geprobeerd. Ze heeft een Kong, een IQ-speeltje en andere dingen om zich mee bezig te houden. We laten de radio aan als we vertrekken (klassieke muziek vindt ze fijn). We hebben haar laten wennen aan jassen en sleutels door die regelmatig aan te doen en vast te nemen zonder weg te gaan. We geven haar geen aandacht tijdens ons vertrek en we wachten tot ze rustig is voor we iets tegen haar zeggen wanneer we weer thuiskomen. We gaan steeds met haar wandelen voor we vertrekken. We hebben geprobeerd om haar gewoon in huis te laten lopen zodat ze in haar favoriete bank kan, we hebben geprobeerd om haar in de bench te stoppen met een gedragen kledingstuk. Maar ondanks alles steeds hetzelfde resultaat: zodra we beneden zijn barst ze los in een oorverdovend gehuil en geblaf.

Ik heb dit gedrag altijd genegeerd en ik ben nooit op haar gejank ingegaan, maar aangezien wij in een appartementsblok wonen, vrees ik dat de eerste klachten van de buren niet lang meer op zich gaan laten wachten. Dit idee werkt mij serieus op mijn systeem en daardoor begin ik zowat te stressen bij het idee dat ik straks moet gaan werken of even naar de winkel moet. (Een vicieuze cirkel want de hond voelt mijn stress waarschijnlijk aan en wordt daardoor nog zenuwachtiger bij mijn vertrek.) Er moet dus echt wel dringend iets gebeuren, maar ik ben ten einde raad. Ik lees hier en daar dat ze waarschijnlijk zo huilt omdat ze veel te aanhankelijk is. Een oplossing zou zijn om meer afstand van haar te nemen, maar dat vind ik eigenlijk maar vreemd. Ik heb toch geen hond genomen om er op zo'n afstandelijk manier mee om te gaan? Dan had ik net zo goed een goudvis kunnen kopen, daar heb je ook niks aan.

Heeft er iemand bruikbare tips?

Alvast bedankt!
Groetjes.

heb je het alleen laten langzaam opgebouwd ?

De eerste week hadden we allebei vakantie en is ze eigenlijk amper alleen geweest. We hebben haar na enkele dagen eens een paar minuten alleen gelaten (snel naar de bakker op de hoek), en dan een keer een half uurtje of een uur. We wisten toen ook helemaal niet dat ze huilde als we weggingen. Ik merkte het pas de week erna toen ik 's ochtends mijn fiets nam om te gaan werken.

Na die eerste week zijn we allebei terug gaan werken en dat houdt in dat ze de ene week elke dag 4 uurtjes alleen moet blijven en de andere week op maandag en dinsdag 3 uurtjes en op woensdag, donderdag en vrijdag 1,5 uur.

Er is geen mogelijkheid voor ons om zomaar 1 of 2 weken vrij te nemen, dus we kunnen het echt niet langzamer opbouwen.

O schreef:De eerste week hadden we allebei vakantie en is ze eigenlijk amper alleen geweest. We hebben haar na enkele dagen eens een paar minuten alleen gelaten (snel naar de bakker op de hoek), en dan een keer een half uurtje of een uur. We wisten toen ook helemaal niet dat ze huilde als we weggingen. Ik merkte het pas de week erna toen ik 's ochtends mijn fiets nam om te gaan werken.

Na die eerste week zijn we allebei terug gaan werken en dat houdt in dat ze de ene week elke dag 4 uurtjes alleen moet blijven en de andere week op maandag en dinsdag 3 uurtjes en op woensdag, donderdag en vrijdag 1,5 uur.

Er is geen mogelijkheid voor ons om zomaar 1 of 2 weken vrij te nemen, dus we kunnen het echt niet langzamer opbouwen.

jammer dat je de eerste week niet gebruikt hebt. Goede kans dat je te snel bent gegaan. Eigenlijk zou je dan opnieuw moeten beginnen.

Weet je ook of ze door gaat met janken, of is het alleen als je weggaat ?

Als ik tijd heb, sta ik in de gang te luisteren als ik wegga, en meestal stopt ze na een 5 of 10tal minuten met janken en blaffen en gaat ze over in een soort gepiep. Maar het is ook al voorgevallen dat we na een half uur thuiskomen en dat ze nog steeds luid staat te janken.

tsja, moeilijk hoor. De enige echt goede methode is denk ik toch langzaam opbouwen,maar als dat niet kan ... Misschien kan je het proberen op te bouwen in de tijd dat je wel thuis bent. Maar of dat kans van slagen heeft, ik vrees van niet. Of je moet zolang oppas kunnen regelen voor de tijd dat je werken bent. Hopelijk krijg je beter advies hier. Succes.

Als je een goede dierenarts hebt zou je die eens kunnen raadplegen over het toepassen van medikatie, je hebt goede kans dat het probleem hierdoor hanteerbaarder wordt.

Wel moet je begrijpen dat medikatie altijd samen met gedragstherapie gegeven wordt. Als die therapie inhoudt dat je voor je honds´welzijn afstandelijker moet worden in de omgang met haar dan is dat iets is wat gewoon bij jouw hond hoort. Feitelijk is het heel simpel, hoe inniger je omgang met haar is als je bij haar bent hoe moeilijker ze het zal hebben met het alleen zijn.

Jij kunt wel op een bepaalde manier met je hond om willen gaan omdat je haar o.a. daarvoor genomen hebt maar je kunt je manier van omgaan beter aanpassen aan je hond haar noden.

Zoek oppas voor je hond de komende tijd. Dat is vereiste 1 als je dit gedrag wil aanpakken. Pas als de druk van de ketel is kun je rustig opbouwen. Je hondje krijgt het zo alleen maar moeilijker.
Hoe was de hond gehuisvest bij de fokker? Altijd samen met andere honden?

Ik denk dat je hondje andere honden mist. Is het geen optie om hem naar iemand met een andere hond te brengen waar hij goed mee gaat zodat beide honden nooit echt alleen hoeven zijn? Samen is beter dan alleen voor honden die gewend zijn met andere honden te leven.
Dapper en Cleo kunnen ook niet apart goed alleen blijven en samen is dat geen enkel probleem voor ze gelukkig. Als ik Cleo meeneem staat Dapper al te gillen bij de raam als ik de voordeur dicht maak

Oppas zoeken lukt misschien wel, maar ik ken zodirect niemand met een hond om voor haar te zorgen als ik werken ben. Ik ga sowieso eens met haar langs de DA vandaag. Hopelijk weet hij een oplossing.

O schreef:Oppas zoeken lukt misschien wel, maar ik ken zodirect niemand met een hond om voor haar te zorgen als ik werken ben. Ik ga sowieso eens met haar langs de DA vandaag. Hopelijk weet hij een oplossing.

Dan hoop ik dat hij haar geen middel geeft om alleen te kunnen blijven. Dierenartsen kunnen een medicijn voorschrijven dat trainen op alleen zijn kan vergemakkelijken maar dat werkt alleen als je de hond goed kan trainen op alleen zijn en niet tegen verlatingsangst. Ik weet helaas zo niet meer hoe dat spul heet

Clomicalm?

Heeft iemand van jullie ervaring met Bach Bloesems (Rescue Remedie zou kunnen helpen, naar 't schijnt) ?

O schreef:Clomicalm?

Heeft iemand van jullie ervaring met Bach Bloesems (Rescue Remedie zou kunnen helpen, naar 't schijnt) ?

Ja dat bedoelde ik. Dat helpt alleen als je een training kan inzetten bij het middel van kleine momentjes alleen zijn en dan uitbouwen. Helaas heb je die mogelijkheid niet.

Ik probeer nu zo vaak mogelijk even buiten te gaan en direct weer terug te komen, in de hoop dat ze dan leert dat ik altijd weer terug kom. Maar zelfs na een paar seconden begint ze al te piepen.

O schreef:Ik probeer nu zo vaak mogelijk even buiten te gaan en direct weer terug te komen, in de hoop dat ze dan leert dat ik altijd weer terug kom. Maar zelfs na een paar seconden begint ze al te piepen.

ga je dan niet relatief vaak weer naar binnen als ze piept ? Zo ja, dan maak je het zo alleen maar erger. Piepen en janken negeren is trouwens een moelijk ding. Je hoeft niet perse naar binnen te gaan, maar als ze b.v. hoort dat je er weer bent, dan ophoudt met piepen, en jij denkt nu kan ik dus naar binnen gaan, dan heb je het piepgedrag m.i. nog bekrachtigd.

Begint ze ook na een seconde al te piepen ? Zo nee, dan moet je met een seconde beginnen. Maar ik denk dt het alleen kans van slagen heeft in combinatie met de andere tips hier gegeven, als je haar van de duur van de therapie niet alleen laat als jullie zijn werken.

Je zou dan ook deze methode eens kunnen proberen: zet een trommeltje met iets erg lekkers bij haar neer. Loop naar buiten en direkt weer naar binnen, en maak dan het trommeltje open en geef haar het lekkers. En dan uitbouwen.

Ik heb het zelf nooit zo geprobeerd, het komt uit "nog beter met je hond omgaan" van Martin Gauss , maar het zou een hulpje kunnen zijn.

Zelf pas ik de methode iets lekkers geven als ik weg ga toe, zodat weggaan met iets leuks geassioceerd wordt en de hond zijn zinnen even kan verzetten.

Mijn vriend kan waarschijnlijk binnenkort 2 weken vrij nemen, dus het zou met wat geluk toch nog lukken om helemaal van voor af aan te beginnen met Dixy's training. Hoe beginnen we daar dan best aan? Kwestie van geen tijd te verspillen en geen fouten meer te maken.

Ik ben momenteel met het trommeltje bezig. Ik kijk haar reactie op die oefening eens een paar dagen aan.

Bedankt iedereen voor de tips, in ieder geval!

Ik wil je niet ontmoedigen, maar twee weken is echt niets. Reken eerder op een maand of twee/drie eer je zover bent dat je de hond echt wat uren alleen kan laten. Ik zou die twee weken dus benutten om oppas te zoeken en alleen te werken aan het alleen blijven in de kamer als je thuis bent. Dus de band tussen jou en je hond losser maken door de deur te sluiten als je bv even naar het toilet gaat of koffie gaat zetten.

Bach is leuk ter ondersteuning, maar verwacht geen wonderen en Clomicalm kan, maar wat Marc al zegt, verwacht alleen iets blijvends als je er naast goedt raint.

Waar ik nieuwsgierig naar ben is hoe het bij de fokker was. Kon ze daar met andere honden wel alleen zijn? Ik vind het namelijk anders echt een overweging er een ander whippetje bij te nemen. Ik ken dit soort hondjes eigenlijk niet eens als enige hond. Ik ken best aardig wat Whippets, maar ze leven allemaal in kleine roedeltjes met minimaal 1 andere hond.

Mijn Maya vertoont ongeveer net zulk gedrag... Als ik wegga dan gaat ze heel hard blaffen... Of ik haar nu in de bench heb of gewoon los in huis maakt niet uit, muziek aan maakt niet uit oefenen met haar maakt eigenlijk ook geen verschil...
En ik ben best veel thuis en best veel aan het oefenen met haar met het alleen zijn maar het lukt nog steeds niet...
Dit gedrag is ze gaan vertonen toen we zijn gaan verhuizen (toen was ze ongeveer 7 maanden oud) en sindsdien doet ze dit.
Wij doen het nu zo dat als ik naar het werk ga dan breng ik Maya naar mijn moeder en dan blijft ze daar. Als ik even naar de supermarkt ga dan blijft ze wel thuis maar als ik langer dan een half uur weg blijf dan gaan ze allemaal mee en dan moeten ze in auto wachten.
Ik heb wel nog twee andere honden bij. Eén loge die voor onbepaalde tijd blijft en een eigen hondje. De loge is er ook nog niet zo lang en die vind het ook eng als ik wegga maar is intussen al wel weer stil. Dinky kan zonder problemen alleen thuis zijn. Maya heeft dus echt verlatingsangst en in het begin kon ik zelfs niet boven achter de computer zitten en haar in de woonkamer hebben maar dat lukt intussen wel.
Sinds een week zijn we begonnen met bachbloesem therapie en ik heb nog niet echt het idee dat het haar helpt. Maar dat moeten we dus ook nog even afwachten...

Eline* schreef:Ik wil je niet ontmoedigen, maar twee weken is echt niets. Reken eerder op een maand of twee/drie eer je zover bent dat je de hond echt wat uren alleen kan laten. Ik zou die twee weken dus benutten om oppas te zoeken en alleen te werken aan het alleen blijven in de kamer als je thuis bent. Dus de band tussen jou en je hond losser maken door de deur te sluiten als je bv even naar het toilet gaat of koffie gaat zetten.

Ze kan alleen blijven in een andere kamer hoor. Dan piept ze niet eens. Ik doe haar thuis regelmatig met iets leuks of lekkers in de bench terwijl ik de was doe of een bad neem. Ze begint enkel te janken als ze merkt dat we echt weg zijn.

Waar ik nieuwsgierig naar ben is hoe het bij de fokker was. Kon ze daar met andere honden wel alleen zijn? Ik vind het namelijk anders echt een overweging er een ander whippetje bij te nemen. Ik ken dit soort hondjes eigenlijk niet eens als enige hond. Ik ken best aardig wat Whippets, maar ze leven allemaal in kleine roedeltjes met minimaal 1 andere hond.

Bij de fokker waren ze met behoorlijk wat honden van een stuk of 3 rassen samen. Ik weet niet of ze bij haar wel alleen kon blijven, maar ik geloof eigenlijk niet dat die mevrouw hen ooit alleen liet, want zij was volgens mij altijd hele dagen thuis.

Een 2de hond riskeer ik niet, want dat kan ook bijzonder fout aflopen.
(Dat de nieuwe hond gewoon het slechte gedrag van de oude overneemt en dat ze dan gezellig samen gaan zitten loeien. :N: )

Ik heb vandaag Struikheide (Heather) en Reuzebalsemien (Impatiente) van Bach Bloesem gekocht. Ik ga ook door met de oefening met het trommeltje. Hopelijk geeft dat iets van resultaat. Nu ben ik nog op zoek naar een goede methode om mee te werken tijdens die 2 weken die mijn vriend vrij heeft. Als er daarna echt geen verbetering is, zal ik oppas moeten gaan zoeken.

Ik zou dus toch gewoon Clomicalm proberen. Dit geeft in zo´n hoog percentage gevallen goed resultaat dat het mij heel onwaarschijnlijk lijkt dat je al bij voorbaat uit kunt sluiten dat het bij jouw hond zal werken.

Je moet dit middel wel gebruiken onder begeleiding van iemand die er ervaring mee heeft.

Ik raad je dit aan omdat ik begrijp dat je een dringende noodzaak tot snelle verbetering hebt en weinig kanten op kunt.

Ik heb het bezoek aan de dierenarts nog even uitgesteld omdat ik het trommeltje en de bach bloesems een kans wou geven, maar als ik niet binnen enkele dagen verandering merk, zal ik toch eens naar dat product gaan vragen.

Wil de hond schreef:Ik zou dus toch gewoon Clomicalm proberen. Dit geeft in zo´n hoog percentage gevallen goed resultaat dat het mij heel onwaarschijnlijk lijkt dat je al bij voorbaat uit kunt sluiten dat het bij jouw hond zal werken.

Je moet dit middel wel gebruiken onder begeleiding van iemand die er ervaring mee heeft.

Ik raad je dit aan omdat ik begrijp dat je een dringende noodzaak tot snelle verbetering hebt en weinig kanten op kunt.

Ik kan me vinden in je antwoord, omdat Bach echt een ondersteuning is waar je tijd en geduld voor moet hebben als het al iets doet.
Het enige wat ik me afvraag is of er sprake is van scheidingsangst. Als de hond geen overmatige binding heeft met de baas en er dus geen sprake is van scheidingsangst doet Clomicalm ook niets.
Dan is het angst om alleen te zijn en dat is niet pathologisch, maar een kwestie van trainen.

Overigens, ik snap je angst om bij een hond met angst om alleen te zijn een andere hond te zetten, maar mijn ervaring is dat bij honden die opgegroeit zijn in een roedel het soms de enige manier is om het probleem op te lossen. Ik heb zelf honden uit Spanje, gewend om in roedels te leven. Ze kunnen samen echt prima alleen zijn, maar als ik ze echt alleen laat hebben ze het stuk voor stuk echt moeilijk.
Ik vind het in jouw geval zeker de moeite waard om er over na te denken.

In principe dempt Clomicalm de reaktie op stressgevende prikkels/situaties. Hierdoor kan het bij meer dan alleen bij scheidingsangst goede resultaten geven. Het wordt dan ook met sukses bij veel meer dan alleen scheidingsangst ingezet.

Ik kan me trouwens voorstellen dat deze hond door het wegvallen van alles wat haar vertrouwd was heel erg aan haar baasjes gaat hangen, mede doordat de baasjes hun nieuwe hond erg veel aandacht geven waardoor deze overdreven afhankelijkheid alleen maar ernstig versterkt wordt.

Ik begrijp de reaktie: "Maar waar hebben we anders een hond voor?" heel goed, maar het is vaak juist bij herplaatsers heel belangrijk om afstand te bewaren, de hond hiermee helpend om een zekere mate van zelfstandigheid op te bouwen. Je hebt een hond ten slotte in de eerste plaats om hem/haar te helpen een zo prettig mogelijk leven te leiden, overdreven afhankelijkheid/binding staat een prettig leven leiden vaak ernstig in de weg.

Dag 1 (trommeltje) :

Iets minder gehuil wanneer ik wegga. Minder luid en minder enthousiast.

Dag 2 (trommeltje + bach bloesems):

Geen gehuil meer, enkel een soort van gelaten gemopper. Nog minder luid, maar nog wel hoorbaar voor de buren.

Dag 3 (trommeltje + bach bloesems):

Nog minder dan dag 2, en het blijft ook langer stil voor ze zich laat horen. Ik weet niet of het nu nog storend is voor de buren, maar ik zou graag hebben dat ze helemaal stil zou zijn.

Dag 4 (trommeltje + bach bloesems. Vandaag doe ik de bench niet op slot):

Ik ben eens benieuwd.

O schreef:
Nog minder dan dag 2, en het blijft ook langer stil voor ze zich laat horen. Ik weet niet of het nu nog storend is voor de buren, maar ik zou graag hebben dat ze helemaal stil zou zijn.

Fijn dat het wel wat beter lijkt te gaan

Maar eventjes, het is de bedoeling dat je wil dat ze stil is omdat dat het begin is van rustig, ontspannen alleen thuis kunnen zijn. Ik snap dat je je ook druk maakt om de buren, maar je hondje is nu diep diep ongelukkig als ze alleen is. Dat is naar, heel naar, vooral omdat ze gewoon regelmatig alleen moet zijn.
Je streven zou dan dus moeten zijn dat rotgevoel bij je hondje weg te halen (vandaar ook dat het zo handig zou zijn om een oppas te regelen en heeeeeel langzaam op te gaan bouwen binnen een paar maanden tijd. Zodat je echt alle onrustgevoelens weg zou kunnen nemen), niet om je buren geen overlast meer te bezorgen