vlucht- en mijdgedrag van Sien: hoe aanpakken.

[Zoie]

we zijn de laatste week van haar loopsheid ingegaan, en ik begin me serieus af te vragen hoe ik het het beste kan gaan aanpakken, haar neiging weg te vluchten van vreemde honden. Een aantal opties:

- net zo lang aan de lijn houden tot ze begrijpt dat er geen reden is te vluchten, ofdat als die er wel is, ze bescherming bij mij moet zoeken;

nadeel: ze schiet er erg van in de stress, vooral als het een keer niet goed gegaan is.

Ik zou deze methode kunnen combineren met gewoon los laten lopen met een stukje lange lijn eraan, en haar alleen vastpakken als ik inschat dat ze anders wil gaan vluchten;

- haar vluchtneiging deels accepteren en haar laten gaan en weer proberen haar bij me te krijgen.

Ik kan dan in relatief rustige c.q. bekende gebieden beginnen, met ruime vluchtmogelijkheden, en tegelijkertijd proberen haar steeds meer aan me te binden, middels b.v. aporteer spelletjes, aandachtoefeningen, appel enz, en tegelijkertijd proberen steeds meer haar vertrouwen te winnen, dat ik dingen goed inschat, c.q. haar help mocht de nood aan de man komen, in de hoop dat het dan steeds een beetje beter zal gaan.

Ik kan ook beide methoden combineren, en het per situatie proberen in te schatten, wat natuurlijk ook wel eens fout zal gaan.

Wat vinden jullie, haar vluchtgedrag radicaal onmogelijk maken en haar dan leren ( dwingen ) met de stress om te gaan, of deels accpeteren, en de weg van de geleidelijkheid bewandelen in de hoop dat haar vertrouwen zal groeien en ze de neiging steeds minder gaat vertonen.

Nog andere opties ?

Hoop dat ik het dilemma een beetje duidelijk onder woorden heb gebracht.

[estelle]

Wij hadden bij onze uitlaatservice ook een hondje dat doodsbang was voor o.a. andere honden.
Wij hebben haar eerst geleerd dat als ze bang was ze bij ons moest komen, dat wij haar beschermden en als wij zeiden dat het goed was dat er dan niks gebeurde.
Dit hondje gaven wij dus niet de kans weg te rennen, en dat heeft tot heel wat enorme paniek gezorgd als er een hond te dicht in de buurt kwam (hebben dit wel opgebouwd hoor, dus niet gelijk 10 honden erbij) dan vloog ze aan de lijn alle kanten op, helemaal in paniek maar mijn buuf wist op den duur steeds beter door te dringen en haar te kalmeren, af te leiden met lekkers (wat ze overigens niet moest hoor maar goed).
Nou weet ik niet meer helemaal precies hoe mn buuf dat toen aangepakt heeft maar uiteindelijk heeft ze geleerd dat ze beter gewoon rustig kan doen.

Uiteindelijk ging het steeds beter en op het laatst konden vreemde honden gewoon snuffelen bij dr en heel veel bloed, zweet en tranen verder ging ze zelfs spelen.

Maar goed het hondje waar ik het over heb was echt werkelijk overal doods en doodsbang voor en was in haar paniek in het begin ook niet bereikbaar, dan hapte ze naar alles en iedereen die maar in de buurt kwam.

Ik zal mijn buuf eens vragen of ze misschien even wil reageren...zij is toen heel veel met dit hondje in de weer geweest.

[Zoie]

zo erg is het met sien niet, en ik zie toch ook wel vorderingen die we deze weken gemaakt hebben. Aan de lijn op straat lopen ( wel als het redelijk rustig is ) gaat b.v. steeds beter. Gewoon lopende mensen geen probleem, moeten geen gekke dingen doe natuurlijk. Hond kan ik redelijk dicht passeren zonder dat ze uitvalt, wel zwaar borstelend. Maar ze raakt niet zo snel meer in paniek, en blijft bereikbaar.

Ik heb haar helemaal op de bal gefixeerd, ze apporteert behoorlijk goed, en zo kan ik ook dingen gedaan krijgen. Vandaag b.v. een stabij teef, geen kwade bedoelingen. Dan zie je haar even aarzelen, dan zeg ik breng de bal, wat ze doet, en neemt ze het compliment blij in ontvangst. Goed gedaan meissie. Dit dan wel op een voor haar bekende plek. Vervolgens snauwt ze die stabij dan wel weer weg, waar ik natuurlijk minder blij mee ben, maar goed, op zich niet overdreven en eigenlijk wel normaal hondengedrag vanwege het balletje. Wel oppassen dat ik niet door het ene probleem op te lossen, een ander introduceer.

Ik wil maar zeggen, ze is niet helemaal onbereikbaar en ontrainbaar, ik heb wel ingangen bij haar waar ik mee aan de slag kan en die ik uit kan bouwen misschien.

En idd, ze moet op de een of andere manier ook het vertrouwen gaan krijgen dat ik haar bescherm, z.n. Bij Spok heeft dit ook geholpen zijn vluchtneiging te onderdrukken, maar goed, hij was ook lang zo bang niet, en heeft honden zelf ook altijd opgezocht.

[estelle]

net wat Inge zegt, het vluchten maakt het er niet beter op en is in mijn ogen ook gewoon gevaarlijk, wie weet waar ze een keer in blinde paniek heen rent.

[Caro.]

Ik zou kiezen voor niet kunnen vluchten, maar ook niet enorm confronteren. Dus proberen langs te lopen en af te leiden.
Wat ik met Moritz ook wel gedaan heb is een stem opzetten van 'niets aan de hand'. Maar dat heeft heel erg lang geduurd voordat dit enig resultaat had.

Iig dus niet met haar aan de lijn bij die hond blijven staan als ze in paniek raakt, maar aan de lijn doorlopen en afleiden.

Zou dat kunnen?

[Zoie]

ik weet waar ze naar toe rent: de auto. Daar bleef ze staan met de hond die haar opgejaagd had.

Natuurlijk ben ik het er mee eens dat ze zo weinig mogelijk moet vluchten, en eigen liever helemaal niet, maar toch nog even advocaat van de duivel spelen.

O.a. vanwege haar loopsheid ben ik veel in de duinen geweest, heb rustige plekken en tijden opgezocht, uiteraard zoveel mogelijk honden mijdend, en waar dat niet lukte bazen ruim van de voren bazen gewaarschuwd dat ze loops is. Afgezien even van het commentaar wat ik hier op kan krijgen dan zie je een hele vrolijke en spelende sien, met spok of met de bal, voor 80% van de tijd. Van de overige 20 % besteedt ze 15 % aan de omgeving af scannen, en een keer heb ik niet kunnen voorkomen dat ze echt wegliep en door een hond werd opgejaagd. Dat was toen opeens een uitlaatservice opdook en ik net te laat was met aanlijnen. Nog een keer heb ik het gestimuleerd, daar ze even ambivalent bleef staan voor een reu dus dat werd rennen naar de auto !!! die natuurljk vlak bij stond. Verder heeft ze of hebben we ook wel geweken, oftewel honden ontlopen, met z'n tweeën, maar dat is dus nog iets anders dan in blinde paniek weg lopen. Kan er wel van komen natuurlijk. Ik zou gedeeltelijk in deze neiging van haar mee kunnen gaan, en haar dan aan steeds iets engere situaties kunnen blootstellen. Dat doe ik nu al, we lopen niet voor elke hond weg ( b.v. teven ).

Wil ik deze vlucht mogelijkheid 100 % uitsluiten, dan moet ik haar aan de lijn houden, en waar blijft dan de vrolijke, speelse sien ? Die lol in haar leventje heeft en gelukkig is met haar baas ? Met wie ik aan de slag kan en een band op kan bouwen, gewoon voor mijn part omdat ze gelukkig is ?

Verder: ja, als ze haar probleem alleen maar op zou lossen door in blinde paniek te vluchten, dan deed ze geen andere ervaringen op, waardoor je in een vicieuze cirkel te recht komt. Maar dat is niet zo. Ik weerhoud haar ook van weg lopen, ook door aanlijnen, ook door op de bal te fixeren, langs de weg der geleidelijkheid, niet te beangstigende situaties en dan steeds iets verder, oftewel, ze leert ook wel degelijk ander gedrag.

Snapt iemand wat ik bedoel ?

[Zoie]

Ik zou kiezen voor niet kunnen vluchten, maar ook niet enorm confronteren. Dus proberen langs te lopen en af te leiden.
Wat ik met Moritz ook wel gedaan heb is een stem opzetten van 'niets aan de hand'. Maar dat heeft heel erg lang geduurd voordat dit enig resultaat had.

Iig dus niet met haar aan de lijn bij die hond blijven staan als ze in paniek raakt, maar aan de lijn doorlopen en afleiden.

Zou dat kunnen?

Het vervelende is dat ze aan de lijn ook vervelende ervaringen op doet. Een keer afgesnauwd. Waarschijnlijk was dit niet gebeurd als ze los had gelopen. Soms laat een hond zich niet terug roepen, waardoor andere baas druk en boos begint te doen, waar ze ook compleet van in de stress schiet. Soms sta je daar weet ik het hoelang met een andere hond die je niet kwijt raakt.

Wat ik doe als ik zie dat ze ergens aarzelt vanwege een hond als ze aan de lijn is, is haar meenemen met "kom maar ", er iets omheen lopen, en dan complimenteren als we er voorbij zijn: goed zo, dat kan je ook al goed hoor, knappe meid enz. Ze pikt complimenten wel op en laat zich ook wel door mijn stemming / manier van doen leiden.

[Zoie]

Verder: ja, als ze haar probleem alleen maar op zou lossen door in blinde paniek te vluchten, dan deed ze geen andere ervaringen op, waardoor je in een vicieuze cirkel te recht komt. Maar dat is niet zo. Ik weerhoud haar ook van weg lopen, ook door aanlijnen, ook door op de bal te fixeren, langs de weg der geleidelijkheid, niet te beangstigende situaties en dan steeds iets verder, oftewel, ze leert ook wel degelijk ander gedrag.

Snapt iemand wat ik bedoel ?

ja, ik denk het wel .

en zoals je het beschrijft lijkt me idd een goede tussenweg, maar in jouw openingsvraag leek het me alsof je zelf niet tevreden was met die gang van zaken.

nou, tevreden ben ik niet snel, maar ik zie wel vooruitgang. Spok heb ik destijds in het diepe gegooid, in een stervensdruk uitlaatbos. Zou ik nu niet meer zo doen, en voor sien is het gewoon te hoog gegrepen.

Ik zou deze methode kunnen combineren met gewoon los laten lopen met een stukje lange lijn eraan, en haar alleen vastpakken als ik inschat dat ze anders wil gaan vluchten;

- haar vluchtneiging deels accepteren en haar laten gaan en weer proberen haar bij me te krijgen.

je gaf hier zelf twee andere mogelijkheden aan, en áls je daartussen zou moeten kiezen, zou ik zeker niet voor 'vluchtneiging' accepteren' kiezen.

oke, duidelijk, nog iets verder uitdiepen dan. Stel ik loop op een pad, komt iemand met twee honden aan, ik voorzie dat ze hiervoor gaat vluchten/mijden loop ik, door. Ik kan haar aanlijnen, ook niet zonder risico dat ze een slechte ervaring opdoet. Ik kan ook een ander pad kiezen, en ontlopen. Ook niet zonder risico, maar goed, een mogelijkheid. Aan de ene kant bevestig ik zo misschien haar angst, aan de andere kant geef ik haar leiding.

niet meer los laten lopen zou ik idd zeer zeker niet voor kiezen, zo neem je het beestje al haar plezier af - maar al naar gelang de moeilijkheidsgraad van de omstandigheden zou je eventueel wel voor een stukje lijn kunnen gaan.
ligt er ook helemaal aan hoe snel ze reageert als ze weg zou willen, en hoe dicht je haar dan op dat ogenblik nog kan benaderen.

Vaak kan ik haar nog benaderen en / of bereiken, waarna ze alsnog wegschiet. Stukje lijn aan de halsband laten zitten zou denk ik menige vluchtpoging kunnen onderdrukken, al wordt ze dan misschien ook weer inventief in en zal ze leren steeds net genoeg uit mijn buurt te blijven om haar te kunnen pakken. Maar dat is afwachten.

Overigens heb ik dat ook veel gedaan, apporteren en los laten lopen met een stuk lijn eraan, en dan haar vluchtneiging frustreren. Nadeel vind ik wel dat ze er nogal eens in verstrikt is geraakt.

Zonder stress kan ik haar overigens tegenwoordig redelijk goed aanlijnen.

[Caro.]

Ik zou kiezen voor niet kunnen vluchten, maar ook niet enorm confronteren. Dus proberen langs te lopen en af te leiden.
Wat ik met Moritz ook wel gedaan heb is een stem opzetten van 'niets aan de hand'. Maar dat heeft heel erg lang geduurd voordat dit enig resultaat had.

Iig dus niet met haar aan de lijn bij die hond blijven staan als ze in paniek raakt, maar aan de lijn doorlopen en afleiden.

Zou dat kunnen?

Het vervelende is dat ze aan de lijn ook vervelende ervaringen op doet. Een keer afgesnauwd. Waarschijnlijk was dit niet gebeurd als ze los had gelopen. Soms laat een hond zich niet terug roepen, waardoor andere baas druk en boos begint te doen, waar ze ook compleet van in de stress schiet. Soms sta je daar weet ik het hoelang met een andere hond die je niet kwijt raakt.

Wat ik doe als ik zie dat ze ergens aarzelt vanwege een hond als ze aan de lijn is, is haar meenemen met "kom maar ", er iets omheen lopen, en dan complimenteren als we er voorbij zijn: goed zo, dat kan je ook al goed hoor, knappe meid enz. Ze pikt complimenten wel op en laat zich ook wel door mijn stemming / manier van doen leiden.

O ja dat ken ik, van die bazen die dan proberen hun hond te vangen en een brul opzetten
Moritz schiet dan ook in de stress.

Het heeft tijd nodig Jan, dan gaat het wel verbeteren. Als ik zie hoe enorm Moritz vooruit is gegaan, die eigenlijk exact hetzelfde gedrag had (en soms nog heeft) maar dan tov mensen.
Ik blijf zelf altijd heel kalm, ren nooit achter hem aan want dan schiet hij nog meer in de stress. Blijven staan waar je staat of rustig doorlopen zodat ze jou nog in de gaten kan houden en doen alsof er totaal niets aan de hand is.
Als het mogelijk is afleiden en rustig doorlopen met vastberaden stem.

Volgens mij zijn dat ongeveer de mogelijkheden. Iig zelf heel kalm blijven, geen medelijden tonen of troosten (maar dat weet je ook wel).
Daarmee ben ik met Moritz een heel eind gekomen. Hij loopt nog weleens een ommetje, maar houdt mij dan in de gaten. Dan vindt ik ondertussen goed als ik het niet anders kan oplossen.

[Zoie]

[Ik blijf zelf altijd heel kalm, ren nooit achter hem aan want dan schiet hij nog meer in de stress. Blijven staan waar je staat of rustig doorlopen zodat ze jou nog in de gaten kan houden en doen alsof er totaal niets aan de hand is..

Ja, dat zou je zeggen, tot voor kort zei ik ook altijd nooit achter je hond aanrennen. Maar ik ben bij Sien niet zeker hiervan.

Voorbeeld. Ze rende tot mijn grote opluchting weg voor een reu. Ik daar weer achter aan rennen. Dan zie je haar steeds even omkijken, inhouden, de reu wegsnauwen, en weer doorgaan. Bij de auto blijft ze dan staan, totaal niet gestresst, en vrolijk dat ze er in mocht.

Ik ben hier nog niet uit, heb zelf het idee dat ze het wel prettig vindt dat ik achter haar aanloop, maar dat wil natuurlijk nog niet zeggen dat het ook verstandig is. Maar dat ze er extra van in de stress zou schieten, ik zeg het voorzichtig, maar het lijkt er niet op.

[Zoie]

in het voorbeeld dat je geeft van die aankomende honden zou ik idd kiezen voor het andere pad (als dat kan), anders voor aanlijnen en op een afstandje (desnoods in de struiken) gaan staan die voor haar nog wel stress geeft, maar geen paniek.

ja, dat in de war raken met een lange lijn dacht ik ook aan, en dat is natuurlijk helemaal niet handig bij een hondje die het vastzitten op zich al beangstigend vindt. hoewel, als ze er niet van in paniek raakt, zou het haar ook juist kunnen leren dat vastzitten niks is om je zorgen over te maken, hangt helemaal van haar reaktie af.

ze schiet wel enigszins in de stress, maar niet zo dat ik haar niet kalmeren en ontknopen kan.

nee, het laatste wat je moet hebben is dat ze zich aan jou zou beginnen onttrekken uit angst om bij het stukje lijn gegrepen te worden. maar dat denk ik toch haast niet, omdat er blijkbaar toch al heel wat vertrouwen is tussen jullie twee. het mag geen laattijdig gegrabbel worden, terwijl ze al in de stress aan het schieten is - dat niet. als het aanlijnen ietsje eerder kan, en jij dan kan kiezen voor een voor haar veiliger situatie leert ze er misschien wel uit dat ze bij jou bescherming kan zoeken?

Ik lijn normaal gesproken altijd heel "eerlijk "aan: laat de lijn zien en zeg wat er gebeuren gaat. Zo heb ik het altijd gedaan, geen trucjes, wel complimentjes.

Maar af en toe heb ik ook wel gegraaid ( naar haar halsband ) idd. Meestal ben je dan te laat. Hoe langer de lijn, hoe rustiger ik het kan doen, natuurlijk.

Ze moet idd zo veel mogelijk de ervaring op gaan doen dat ze bij mij veilig is. Kwestie van tijd en van de gelegeheid gebruik maken als hij zich voordoet, denk ik.

[Baily]

Ik zou als ik andere honden zou zien, haar al bij me in de buurt lokken, met de bal spelen, en voldoende afstand proberen te houden van de andere honden (dus inderdaad voorlopig een ander pad nemen als je een andere hond ziet, totdat het beter gaat) zodat ze nog wel bereikbaar blijft en nog wel wil spelen.

Als de afstand kleiner word met de andere hond, omdat dat niet te vermijden is soms, zou ik gaan kijken naar het moment waarop ze in paniek raakt, op wat voor afstand is dat, en dan voortaan voor die tijd bij me roepen en afleiden. Eventueel dan aanlijnen, tot je voorbij de andere hond bent,bal in je hand en haar naar jou laten kijken terwijl je er langs loopt, en dan ook gelijk weer los.( dus "aandacht hebben voor jou "oefenen, en dan steeds in moeilijkere situaties).

Ik zou zeker niet de hele tijd aanlijnen omdat ze dan vreselijk op haar hoede is en eigenlijk helemaal niet ontspannen loopt.

Hier is het zo dat als ik met twee honden loop zoals Beer en Balou, en Balou is ook bang voor andere honden, dan hou ik Balou bij me en Beer, die vrijwel met alle honden kan, laat ik dan naar de andere hond gaan om te spelen. Dus die leid dan de aandacht van Balou af, en ik speel dan ondertussen met Balou.

Wegvluchten deed ze in het begin ook, maar nu niet meer.

[Zoie]

Ik zou als ik andere honden zou zien, haar al bij me in de buurt lokken, met de bal spelen, en voldoende afstand proberen te houden van de andere honden (dus inderdaad voorlopig een ander pad nemen als je een andere hond ziet, totdat het beter gaat) zodat ze nog wel bereikbaar blijft en nog wel wil spelen.

Als de afstand kleiner word met de andere hond, omdat dat niet te vermijden is soms, zou ik gaan kijken naar het moment waarop ze in paniek raakt, op wat voor afstand is dat, en dan voortaan voor die tijd bij me roepen en afleiden. Eventueel dan aanlijnen, tot je voorbij de andere hond bent,bal in je hand en haar naar jou laten kijken terwijl je er langs loopt, en dan ook gelijk weer los.( dus aandacht vragen voor jou oefenen, en dan steeds in moeilijkere situaties).

Ik zou zeker niet de hele tijd aanlijnen omdat ze dan vreselijk op haar hoede is en eigenlijk helemaal niet ontspannen loopt.

Hier is het zo dat als ik met twee honden loop zoals Beer en Balou, en Balou is ook bang voor andere honden, dan hou ik Balou bij me en Beer, die vrijwel met alle honden kan, laat ik dan naar de andere hond gaan om te spelen. Dus die leid dan de aandacht van Balou af, en ik speel dan ondertussen met Balou.

Wegvluchten deed ze in het begin ook, maar nu niet meer.

ja, straks is spok er weer bij, en die kan dan als bliksemafleider fungeren. Het enige vervelende is alleen dat spok net zo op me gefixeerd is als ik een bal in mijn handen heb als sien. Apporteren kan hij niet of nauwelijks, d.w.z. hij kan het wel, maar loopt behoudens bijzondere omstandigheden meestal met de bal weg.

Ik vrees dat de training me heel veel ballen gaat kosten

[Zoie]

tot dusver allemaal bedankt voor het meedenken, ik ga nog even Sien uitlaten.

[Moos]

Wat ik hier altijd probeer te doen is zelf de omgeving scannen op mogelijk enge honden, en in mijn geval Saar optillen voordat zij zelf die honden gezien heeft. Ik weet 1000% zeker dat ze in blinde paniek gaat schieten als ik heel in de verte iemand met twee Mechelaars aan zie komen. Echt 1000% zeker. Om te voorkomen dat die schrik reactie zich voordoet lok ik haar bij me, gewoon zoals ik altijd doe als ik roep, en til haar op. Maar dit alles dus voordat Saar zelf die Mechelaars gezien heeft.

Ik weet niet of het bij Sien mogelijk is om haar bij je te houden, desnoods aan de lijn, voordat ze zelf die andere (enge) honden gezien heeft?

Ik weet wel dat sinds ik hier Saar uit "blinde paniek situaties" probeer te houden ze echt met enorme sprongen vooruit gaat. Haar constant wel in de stress laten schieten onder het mom van ' wennen aan' gooide haar juist met enorme sprongen terug.

Is het niet mogelijk om met hele rustige voor jou bekende honden af en toe af te spreken, en Sien op die manier in eerste instantie aan hele kalme honden te laten wennen, en vandaaruit steeds een heel klein stapje verder te gaan? En dan dus die tijd in hele rustige gebieden gaan lopen...

Ik denk trouwens dat je er ontzettend veel aan zou hebben als je Sien kan leren om bij jou te komen als ze bang is. Nu heb ik natuurlijk makkelijk praten met mijn hond die ik als pupje gekregen heb, maar bij Saar heeft het feit dat ze bij me komt als ze bang is ervoor gezorgd dat ze nu nog lekker los kan lopen. Dat heeft ook wel een maand of 2 geduurd voordat ze het doorhad, maar we hebben daar zo ontzettend veel aan. Tip van Baily toen was om door je hurken te gaan als ze vlucht en zachtjes te roepen; werkte hier als een trein. Als ik bleef staan rende ze langs me, ging ik op de hurken zachtjes roepen dan kwam ze in mijn schoot gerend. Ik raak haar dan wel even en en zeg iets korts in de trant van ' goed zo meissie' ofzo. In die zin ' troost' ik dus wel, maar anders kwam ze na een paar keer niet meer bij me; ze heeft echt die steun nodig om niet weg te vluchten.
Als ze nu schrikt, omdat er opeens een giga hond de hoek om komt gesjeesd is dat naar, en het gooit haar een paar stappen terug weer, maar het echte gevaarlijke is er wel af, omdat ze dus bij komt i.p.v. de bush bush in te vluchten.

Als het met Sien enigszinds mogelijk is zou ik daar heel erg mee aan de slag gaan. Maar goed, nogmaals, ik heb vrij makkelijk praten natuurlijk

[Zoie]

Wat ik hier altijd probeer te doen is zelf de omgeving scannen op mogelijk enge honden, en in mijn geval Saar optillen voordat zij zelf die honden gezien heeft. Ik weet 1000% zeker dat ze in blinde paniek gaat schieten als ik heel in de verte iemand met twee Mechelaars aan zie komen. Echt 1000% zeker. Om te voorkomen dat die schrik reactie zich voordoet lok ik haar bij me, gewoon zoals ik altijd doe als ik roep, en til haar op. Maar dit alles dus voordat Saar zelf die Mechelaars gezien heeft.

Ik weet niet of het bij Sien mogelijk is om haar bij je te houden, desnoods aan de lijn, voordat ze zelf die andere (enge) honden gezien heeft?

ja, dat gebeurt heel vaak, scan zelf bij voortduring, op sommige plaatsen kijk ik van een duintop b.v. de hele omgeving af, en dan trek ik een plan, waarbij ik nu nog met haar loopsheid rekening hou, en idd, eventueel aanlijn. Dat garandeert niet dat ze niet in paniek schiet, alleen dat ze niet weg kan komen. Optillen, tsja, ik kan het wel, en ik zal het vast ook wel eens doen, maar liever niet natuurlijk.

Ik weet wel dat sinds ik hier Saar uit "blinde paniek situaties" probeer te houden ze echt met enorme sprongen vooruit gaat. Haar constant wel in de stress laten schieten onder het mom van ' wennen aan' gooide haar juist met enorme sprongen terug.

Is het niet mogelijk om met hele rustige voor jou bekende honden af en toe af te spreken, en Sien op die manier in eerste instantie aan hele kalme honden te laten wennen, en vandaaruit steeds een heel klein stapje verder te gaan?

Ik denk ook dat ik zoveel mogelijk stress-situaties moet voorkomen, eerst moet haar zelfvertrouwen en haar vertrouwen in mij groeien. We nemen zoveel tijd als nodig is, en dan als het schip ergens strandt waar ik nog niet tevreden ben, kan ik altijd nog weer verder denken hoe we met een veranderde taktiek nog verder kunnen komen. Maar misschien is dat niet nodig.

Als haar loopsheid straks voorbij is, wil ik het uitlaatveldje weer gaan fequenteren, kijken hoe ze zich daar nu gedraagt, met en zonder Claudia haar roedel. Daar kan ze dan allerlei honden ontmoeten.

[Moos]

ja, dat gebeurt heel vaak, scan zelf bij voortduring, op sommige plaatsen kijk ik van een duintop b.v. de hele omgeving af, en dan trek ik een plan, waarbij ik nu nog met haar loopsheid rekening hou, en idd, eventueel aanlijn. Dat garandeert niet dat ze niet in paniek schiet, alleen dat ze niet weg kan komen. Optillen, tsja, ik kan het wel, en ik zal het vast ook wel eens doen, maar liever niet natuurlijk.

Optillen zou ik ook niet doen bij Sien. Bij Saar werkt het omdat Saar dan echt velig zit. Geen bungelende pootjes of staart, waardoor de andere honden ook nooit naar haar op gaan springen, want ze zit echt helemaal verscholen op mijn arm. Bij een grotere hond zou ik het niet durven omdat ik bang zou zijn dat die andere hond naar een bungelende poot op gaat springen, en misschien zelfs happen :N:

[Zoie]

vanmorgen in de duinen geweest, ging allemaal goed, aangelijnd naar de parkeerplaats. Aldaar komen we een man met een rottweiler tegen, loopt op sien af, die snauwt, rottweiler snauwt terug, en wij als bazen moesten ingrijpen, sien weer behoorlijk gestresst.

Dat vind ik dus het nadeel van aanlijnen, je hebt relatief veel van dit soort incidenten. Misschien heb ik dan een vluchtneiging onderdrukt, ik denk niet dat ze ervan leert dat aan de lijn zitten beter is dan vluchten.

[laeken]

Je moet nu nog niet te hard gaan trainen en nadenken is mijn idee, gewoon lekker doen met haar wat je denkt altijd te willen gaan doen en dat rustig en beheerst aanpakken. Dat ze nu gesnauwt heeft en teruggesnauwt is is echt geen drama hoor. Ze kon niet vluchten, is geschrokken maar heeft niks en is nu weer tevreden. Daar komt ze makkelijk overheen en als ze al iets leert is het dat er eigenlijk niks aan de hand was.
Ik zou gewoon steeds meer toespitsen naar wat je wil dat ze aan kan en verder niet te hard en teveel kunstmatigheden invoeren.

Ze moet nog steeds enorm wennen en misschien wordt het wel een geheel ander hondje eenmaal echt gewend. Dan is er tijd om te trainen aangezien jij en Spok dan ook zeker en voor altijd haar roedel zullen zijn en zij veel beter trainbaar is omdat ze haar eigen ikje en een balans met jullie heeft hervonden.

Vluchten bevestigt echt de angst dus die kans zou ik haar niet geven. Beter een snauw, hulp van jou en weg probleem dan weg Sien en dat heeft ze mooi zelf opgelost en dus kiest ze daar steeds weer voor, het probleem verdwijnt immers door haar reactie en dat is wat ze wil.

[Zoie]

Dat vind ik dus het nadeel van aanlijnen, je hebt relatief veel van dit soort incidenten. Misschien heb ik dan een vluchtneiging onderdrukt, ik denk niet dat ze ervan leert dat aan de lijn zitten beter is dan vluchten.

neen, hier leert ze zeer zeker niet van . als aanlijnen per definitie tot zulke incidenten leidt, leert ze uiteraard achteruit, de arme .

dat is dan weer het nadeel van de drukkere uitlaatgebieden, zonder is vervelend, maar mét soms nog erger .

als mensen nou toch eens op hun eigen hond konden letten !

ja, dit soort incidenten ga ik minimaal wekelijks krijgen, ook gewoon op straat, dat kan ik je nu al vertellen. Ik heb me heilig voorgenomen niet boos te worden en te gaan schelden e.d. want dat maakt het allemaal weer dubbel zo erg.

[Zoie]

Dat ze nu gesnauwt heeft en teruggesnauwt is is echt geen drama hoor. Ze kon niet vluchten, is geschrokken maar heeft niks en is nu weer tevreden. Daar komt ze makkelijk overheen en als ze al iets leert is het dat er eigenlijk niks aan de hand was. .

dat probeer ik ook naar haar te communiceren, en het ging al veel beter dan na de vorige keer dat ze in de stress schoot en bleef, ook trouwens omdat ze toen nog een heel eind aan de lijn moest lopen. Moest / moet ze ook nog leren, gewoon aan de lijn lopen.

Het is ook allemaal nog erg veel voor haar wat ze zo nu allemaal voor haar kiezen krijgt.

[laeken]

Dat ze nu gesnauwt heeft en teruggesnauwt is is echt geen drama hoor. Ze kon niet vluchten, is geschrokken maar heeft niks en is nu weer tevreden. Daar komt ze makkelijk overheen en als ze al iets leert is het dat er eigenlijk niks aan de hand was. .

dat probeer ik ook naar haat te communiceren, en het ging al veel beter dan na de vorige keer dat ze in de stress schoot en bleef, ook trouwens omdat ze toen nog een heel eind aan de lijn moest lopen. Moest / moet ze ook nog leren, gewoon aan de lijn lopen.

Het is ook allemaal nog erg veel voor haar wat ze zo nu allemaal voor haar kiezen krijgt.

Hoe communiceer je dat alles goed is? Ik zou dat niet goed durven en zelf laten bepalen dat alles goed is. Hoe meer je de nadruk op gedrag en paniek gaat leggen hoe groter de kans dat ze een punt gaat maken van de panieksituatie. Negeer je haar paniek dan bepaalt ze zelf dat alles weer goed is (dat is het immers direct weer) en dat zou genoeg moeten zijn.

Ik ben altijd als de dood voor aangepaste woorden of gedrag van mij als mens richting de hond. Alles wat op aandacht lijkt is iets dat een hond goed oppakt. Aandacht precies zo geven dat het gewenste resultaat doorkomt bij de hond is haast onmogelijk. Aandacht kan dus zo ontzettend makkelijk verkeerde resultaten geven omdat die aandacht verkeerd overkomt. De hond verstaat immers niks van wat je zegt en kijkt alleen naar je gedrag en intonatie. Wat ze ermee doet kan niemand weten op zo'n moment. Bevestigt het haar angst, helpt het haar echt of doet het heel iets anders?

[Zoie]

Dat ze nu gesnauwt heeft en teruggesnauwt is is echt geen drama hoor. Ze kon niet vluchten, is geschrokken maar heeft niks en is nu weer tevreden. Daar komt ze makkelijk overheen en als ze al iets leert is het dat er eigenlijk niks aan de hand was. .

dat probeer ik ook naar haat te communiceren, en het ging al veel beter dan na de vorige keer dat ze in de stress schoot en bleef, ook trouwens omdat ze toen nog een heel eind aan de lijn moest lopen. Moest / moet ze ook nog leren, gewoon aan de lijn lopen.

Het is ook allemaal nog erg veel voor haar wat ze zo nu allemaal voor haar kiezen krijgt.

Hoe communiceer je dat alles goed is? Ik zou dat niet goed durven en zelf laten bepalen dat alles goed is. Hoe meer je de nadruk op gedrag en paniek gaat leggen hoe groter de kans dat ze een punt gaat maken van de panieksituatie. Negeer je haar paniek dan bepaalt ze zelf dat alles weer goed is (dat is het immers direct weer) en dat zou genoeg moeten zijn.

Ik ben altijd als de dood voor aangepaste woorden of gedrag van mij als mens richting de hond. Alles wat op aandacht lijkt is iets dat een hond goed oppakt. Aandacht precies zo geven dat het gewenste resultaat doorkomt bij de hond is haast onmogelijk. Aandacht kan dus zo ontzettend makkelijk verkeerde resultaten geven omdat die aandacht verkeerd overkomt. De hond verstaat immers niks van wat je zegt en kijkt alleen naar je gedrag en intonatie. Wat ze ermee doet kan niemand weten op zo'n moment. Bevestigt het haar angst, helpt het haar echt of doet het heel iets anders?

ik ga direktief / afleidend te werk, dus idd doen alsof er niks gebeurd is. Als spok op zijn donder heeft gekregen b.v. ga ik een stokje gooien en even spelen. In dit geval met sien heb ik haar aanwijzingen gegeven: kom maar, deze kant enz. op neutrale toon, en dan beloon ik wel b.v. voor meelopen: goed zo.

[laeken]

ik ga direktief / afleidend te werk, dus idd doen alsof er niks gebeurd is. Als spok op zijn donder heeft gekregen b.v. ga ik een stokje gooien en even spelen. In dit geval met sien heb ik haar aanwijzingen gegeven: kom maar, deze kant enz. op neutrale toon, en dan beloon ik wel b.v. voor meelopen: goed zo.

Aaaah, dat zou ik inderdaad ook doen. Indirect belonen en niet direct inspelen op haar angsten op zulke momenten. Ik ken een hondje dat gewoon agressief wordt bij angst omdat zijn baas hem meende te moeten troosten en steuenen indien bang. Die hond bijt snoeihard degene die hij eng vindt en rent dan snel naar de baas om steun te zoeken. vandaar.

[Zoie]

overigens, ik ben helemaal niet negatief over sien en haar vorderingen hoor, ik zie op tal van punten duidelijke vooruitgang, ik zie nog vollop mogelijkheden om met haar aan de slag te gaan, en vooral, ik krijg steeds meer de indruk dat ze in wezen een baasgerichte hond is die je goed kunt trainen. Voor een complimentje waar ze zichtbaar van geniet b.v. laat ze zich probleemloos aanijnen, en dat voor een hond die de lijn tot voor kort zo ontzettend eng vond, en zich heel moeilijk liet aanlijnen.

[Zoie]

ik ga direktief / afleidend te werk, dus idd doen alsof er niks gebeurd is. Als spok op zijn donder heeft gekregen b.v. ga ik een stokje gooien en even spelen. In dit geval met sien heb ik haar aanwijzingen gegeven: kom maar, deze kant enz. op neutrale toon, en dan beloon ik wel b.v. voor meelopen: goed zo.

Aaaah, dat zou ik inderdaad ook doen. Indirect belonen en niet direct inspelen op haar angsten op zulke momenten. Ik ken een hondje dat gewoon agressief wordt bij angst omdat zijn baas hem meende te moeten troosten en steuenen indien bang. Die hond bijt snoeihard degene die hij eng vindt en rent dan snel naar de baas om steun te zoeken. vandaar.

ja, ik blijf alert op angstagressie.

[Zoie]

leuk is dat, als je vooruitgang ziet, en vooral, als je ziet dat er een band komt, en dat de hond er zichtbaar van geniet .

hoe lang is ze bij je? een week of twee?

drie en een halve week. Ja, ik blijf natuurlijk wel mijn zorgen houden, omdat ik zo ben, maar ook omdat er gewoon wel serieus te nemen problemen zijn, maar diep in mijn hart denk ik dat we er wel komen gaan. En genieten, ja, dat doet ze nu al vollop hoor.

[Zoie]

vanmorgen in de duinen kwamen we plotseling een baas met hond die reu bleek te zijn tegen, ontwijken had geen zin meer. Ik was haar net apporteren met een stok aan het leren, wat ze in no time ook al goed bleek te kunnen, maar dat terzijde.

Hond loopt op haar af, ze wil hem wegsnauwen, ik onderbreek dit heel rustig, laat haar zitten, en scherm haar af, ondertussen de baas informerend, die zijn reu aanlijnt, niks aan de hand.

Ik ben een beetje dubbel. Dat gesnauw steeds, wat is het, haar loopsheid, de bal/stok, of toch een vorm van angstagressie ? Nou ja, de tijd zal het leren.

Aan de andere kant, of ik haar nu min of meer sociaal krijg of niet naar vreemde honden, ze is absoluut wel te trainen in haar gedrag. Goed, rustige hond, rustige baas, maar toch is het voor mij weer zo'n aanwijzing dat ik denk, ja, je kunt heel veel met Sien, zolang de paniek maar niet toeslaat.