Moderator: moderatorteam
Baily schreef:Als Buck zich pijn doet, (en hij is een echte miepert,) dan komt hij naar mij toe en stort zich voor mijn voeten neer en en gaat dan op zijn rug voor me liggen piepen.
Dan moet ik aaien en zeggen dat het wel meevalt en dan gaat het weer................
Zoek stok! schreef:Baily schreef:Als Buck zich pijn doet, (en hij is een echte miepert,) dan komt hij naar mij toe en stort zich voor mijn voeten neer en en gaat dan op zijn rug voor me liggen piepen.
Dan moet ik aaien en zeggen dat het wel meevalt en dan gaat het weer................
Sorry, ik zag het even voor me
het is ook een belachelijk gezicht........... 
Maar ik vind het tegelijkertijd zo lief............. 
ik troost Ferrero kijkt dan ook zielig, laat zijn oren hangen en het zere deel word voor zover mogelijk getoond, gaat dat niet dan wijst hij erna met zijn hoofd, ik zeg dan altijd ah doet het zeer geef er een kus op als het niet een al te intiem deel isZoek stok! schreef:Hebben jullie dat ook? Dat je hart breekt als je hondje pijn heeft? We waren met het balletje aan het spelen in de tuin, hij rent met bal naar me toe en ineens 'pieieieieieieep' en pootje omhoog
Ik heb hem naar binnen op de bank getild en hem een beetje geaaid. Na een paar minuten z'n pootje even goed betast, maar het leek me okay. Hij zit mij dan een tijdje met droevige ogen aan te kijken en gaat dan tegen me aan slapen.
De hondentrainer zei altijd dat je het moet negeren, maar ik kan dat gewoon niet.
Hoe doen jullie dat?
en dan is het leed weer geleden hij doet het ook alleen maar als het echt zeer doet
In principe is het zo dat hij niet snel pijn zal laten zien dus wat dat betreft moet ik hem altijd goed in de gaten houden zodat ik het wel opmerk als er iets anders is dan normaal inderdaadZoek stok! schreef:Als Vegas pijn laat zien, moet er ook echt wat zijn toch?Reini schreef:Bij pijn (wat Vegas godzijdank nog nooit heeft gehad) zal ik ook troosten
) zei hij dat als zijn hond echt bang is. 
Dat negeer ik dan wel.
Moet nl. erg voorzichtig zijn met troosten. Ik kan een aantal voorbeelden geven dat hij getroost werd en dat resulteerde in extreme angst voor bepaalde dingen. Bijv. ik ging eens in een wespennest zitten Werd zelf een aantal keer gestoken maar ook mijn arme hond. Veel te veel aandacht aan besteedt; maanden daarna nog grote paniek als er een vlieg op zijn rug ging zitten. Eerste injectie bij d.a., getroost door da. en mij, toen hij een maand of zeven was moesten we met drie man op hem gaan 'zitten' om een injectie toe te kunnen dienen; drama! Dus pijn of ongemak wordt nu (hoe moeilijk ik het ook vind) genegeerd en ik zorg onmiddellijk voor afleiding. Bij pijn aan de poot bijv. kijk ik zo zakelijk mogelijk wat er aan de hand is en dan hup, weer doorlopen. Schaam me af en toe wel, andere mensen kijken dan 
maar ik wil nooit meer meemaken dat Dante zo in paniek raakt.. 
Lilo is een keiharde, dus als die een doodssmak maakt tijdens het rennen loop ik nog bibberend van 'Oh meissie toch, gaat het?' en dan is zij al lang weer aan het spelen. Jack is niet echt kleinzerig in mijn ogen, maar gewoon heel bang voor pijn. Dus als vreemde mensen aan zijn oren zitten piept hij, als vreemde mensen aan zijn slechte poot zitten piept hij, en hij schiet helemaal de stress in als iemand op zijn poot trapt of zo. Hij ziet het ook als een soort straf , hij moet het altijd helemaal onderdanig goedmaken als iemand hem (per ongeluk) pijn doet. 
Ik zit met een slaperig hoofd achter een bak koffie, was een beetje laat (want schoolvakantie), Lilo had al even geplast in de tuin, Jack lag nog half te dutten op de bank. Opeens moet Jack verschrikkelijk niezen, echt een joekel van een nies. En meteen daarna helemaal in de paniek en piepend van de bank af springen. , maar blijkbaar kan je als hond met een volle blaas ook wat verliezen bij een goeie nies. En Jack is superzindelijk, die zou zich nog door de deur heen graven voor hij binnen iets doet, dus die was zich helemaal in de rondte geschrokken.
