Met andere honden gaat het heel veel beter. Honden die hij een keer of 2/3 gezien heeft begroet hij enthousiast, en onderdanig (bek-likken, buikje tonen, lage kwispel). Vreemde honden begint hij steeds meer uit zichzelf even gedag te zeggen; hij komt nog wel soms tussen onze benen in zitten, maar minder. Alleen als er erg veel honden zijn blijft hij daar zitten, maar dat is ook nogal indrukwekkend voor zo'n toch al wat onzekere dwerg. Meestal lopen we dan gewoon even door, opzoek naar een wat kleiner groepje.
Alleen, als hij heel erg schrikt, of het idee heeft erg veel steun te krijgen blaft/gromt hij naar vreemde honden. Niet echt erg agressief; hij gaat ook absoluut niet helemaal uit zijn stekker, maar hij gromt/blaft wel.
Hij doet dat
1) Als hij op mijn arm zit en een andere hond komt hem aanstaren, of aanblaffen.
2) Als we helemaal alleen in een afgesloten stukje van het bos zijn en er komt opeens een andere hond uit de bosjes zetten.
Wat we nu zoveel mogelijk doen is Bram op de grond zetten als er in verte een hond nadert, zodat hij gewoon rustig onderdanig begroet i.p.v te gaan (angst?) grommen/blaffen.
Als die andere hond opeens verschijnt en Bram zit op de arm en gaat blaffen/grommen dan zetten we hem direct neer. Of we daar goed aan doen weet ik niet helemaal, maar het is ook niet de bedoeling dat hij leert dat hij veilig vanaf de arm andere honden kan proberen weg te blaffen.
9 van de 10 keer als hij op de grond gezet wordt begroet hij die andere hond direct normaal. Als die andere hond naar hem blijft blaffen vindt het het eng en probeert met de staart uit de krul weg te kruipen of tussen onze benen te komen zitten. (dit soort honden mijden we dus zoveel mogelijk, maar je kan niet alles 'regiseren')
Oh ja, als het een hond betreft waarvan ik weet dat hij niet echt vriendelijk is lopen we door (met Bram dus op de arm of in de tas), en dan houdt Bram ook wel direct op.
Nou ja, wat doen we hiermee? Voor zover ik kan zien is het echt bluffen wat hij doet. Dat verklaard ook waarom hij het alleen maar doet als hij zich gesteunt, en 'hoger' voelt. Of als hij zich de blubber schrikt omdat er opeens een andere hond uit de bosjes komt zetten.
Maar goed, helemaal gewensd is het niet
is het gewoon een leuke, vrolijke pup. Ik kan me zo voorstellen dat hij op de arm gromt omdat hij niet weg kan... En ook op de grond zullen de meeste honden echt wel doorhebbend dat het puppengebluf is en hem negeren of wellicht terecht wijzen...maar ook dat hoeft geen probleem te zijn 