Als mijn moeder hem op komt halen blaft hij een paar keer als ze voor de deur staat (het is ook nog maar 3 keer voorgekomen dat zij de hondjes op kwam halen). Als ik thuiskom als ze alleen zijn geweest blaft hij helemaal niet, wat hij in het begin wel deed. Schijnbaar herkent hij nu dus mijn voetstappen wel, maar die van mijn moeder nog niet. Tenminste, dat is de enige verklaring die ik kan bedenken. Mijn moeder loopt trouwens ook op schoenen met hakken die nogal herrie maken, en ik niet, dat zou ook nog uit kunnen maken.
Nou ja, so far so good laten we zeggen.
Alleen sinds een dag of twee begint hij buiten meer te blaffen. Hij blaft bijvoorbeeld als:
-we hier de deur uitlopen en er net iemand aankomt
-andere honden buiten blaffen (als hij binnen is reageert hij daar dus niet op, of heeeeel zelden).
-hij in de fietskar zit en er loopt een andere hond langs, of er beginnen opeens mensen te schreeuwen/gillen terwijl het verder stil was.
-aan de lijn blafte hij gisteren opeens naar een andere onbekende hond, maar met afleiden is dat al heel behoorlijk op te lossen. Dit doet hij trouwens niet als ik alleen met hem loop, maar soms opeens wel als Moos en Saar ook het rondje aan de riem meelopen.
Ondertussen ben ik er via wat internet rondspeuren wel achter dat de Coton nogal territoriaal en blafferig kan zijn, en ook eenkennig naar vreemde mensen en onbekende honden toe. Je moet alleen wel heeeel erg speuren om daar achter te komen, dus mijn moeder heeft deze info nooit gevonden in haar zoektocht naar een ras.
Maar goed, wat doen we hieraan? Dat het erin zit ben ik nu dus achter, maar ik zou het wel graag in goede banen willen leiden, en momenteel weet ik even niet zo goed meer hoe.
, maar nu is dat ook alleen maar uit een kruising tussen branie en angst 
tips voor mij. Misschien nog een hond erbij nemen zal jij wel adviezeren, maar ik heb nog even aan 1 pup mijn handen vol 
dat iemand me kan garanderen dat het niet alleen slapen en het nog niet alleen zijn niets met elkaar te maken hebben, jij hebt de ervaring.