hulp nodig!

[Terra2006]

Hallo allemaal,

ik heb een aantal problemen. Ik heb zelf een labrador teef, sinds een paar dagen heb ik er een Beagle van 1 jaar bij. Reutje heeft al verschillende gezinnen gehad, maar het laatste dat ze mij konden vertellen was dat ie al even alleen kon zijn. Als laatste zat hij in een kennel met zes andere beagles in een hok. Nu blijkt dat hij dus letterlijk geen seconde alleen kan zijn en onzindelijk is.

Dat onzindelijke dacht ik redelijk onder controle te hebben, tot gisteravond. Sindsdien plast hij weer in huis. Terwijl ik toch echt het belonen van buiten goed toe pas. Misschien de laatste dag iets minder, maar dat kan je op een gegeven moment toch ook afbouwen? Ik straf hem niet, laat hem op het moment dat ik zie dat hij plast ook schrikken en dan stopt ie, direct mee naar buiten en dan maar belonen! Kan het ook zijn, dat hij dat inmiddels door heeft en dat hij daarom nu weer binnen plast in de verwachting naar buiten en brokje? Of gaat dat te ver?

Het alleen zijn is echt een drama. De eerste dagen kon ik niet eens naar de wc zonder dat hij piept. Hij wil constant op of tegen je aan liggen en volgt je overal in huis. Nu ben ik gelijk al begonnen om wat meer afstand te nemen, zodat hij leert ook zelfstandig te liggen. Maar als ik hem dan zachtjes weg duw, dan wordt hij heel onzeker en gaat zijn poten likken en eraan kluiven. Hij kan echt niet zonder toezicht alleen los lopen binnen en dus wil ik hem in een bench. Ook dit heb ik zo rustig mogelijk op proberen te bouwen, beginnen met brokje. Hij krijgt zijn eten in de bench, het deurtje blijft ook wel eens open en dan blijf ik nog in dezelfde ruimte. Deurtje dicht met mij nog in dezelfde ruimte, tot zover gaat het inmiddels al redelijk. Maar zodra ik uit zicht verdwijn, dan komt er een geluid uit die keel. Ik heb het geprobeerd om dat ook langzaam op te bouwen, 1 seconde en dan weer terug etc. Maar ik zal toch moeten douchen en dan piept, huilt en blaft ie echt alles bij elkaar. Ik kom pas terug als hij stil is. Als hij stil is, dan gaat het deurtje weer open en negeer ik hem alsof het allemaal de normaalste zaak van de wereld is. Ik heb het idee dat ik dan blijkbaar toch nog te snel voor hem ga, maar hoe kan ik dan douchen? Los laten lopen is echt geen optie, hij heeft al door hoe je keuken laatjes opentrekt en de koelkastdeur vind hij ook interessant.. Ben ik goed bezig? Is er nog hoop? Ik heb geen werk, maar ik zou het wel prettig vinden als ik af en toe een paar uur weg kan zonder honden. Hij zou zich toch ook niet helemaal alleen moeten voelen met mijn Labrador in de buurt?

Mijn andere hond is duidelijk de baas van de twee. Het reutje gaat op zijn rug liggen, de labrador wil alle aandacht etc. De beagle wil ook niet echt spelen, niet met mij, maar ook niet met de Labdrador. Hij zoekt ook geen steun bij mijn hond. Ze negeren elkaar dus eigenlijk. Terwijl mijn labrador wel meer steun zoekt bij mij, zij ligt nu dus ook meer bij mij, wil meer aandacht. Maar ze is me ook meer aan het uitproberen, trekt meer aan de lijn, luistert slechter... Het komt waarschijnlijk omdat zij nu de baas is over de Beagle en dus kijkt of ze dat ook over mij kan worden. Ik heb het idee dat het voor de Beagle beter zou zijn als hij met een hond zou zijn, waar hij de baas over kan zijn, dan krijgt ie misschien meer vertrouwen?

Langzaamaan word ik er al wel moedeloos van, ik wil absoluut nog niet opgeven. Ik wist dat het niet heel makkelijk zou zijn, maar alles bij elkaar vreet wel energie. Ik hoop dat het op korte termijn al wat beter kan gaan??

Tara

[M@scha]

je hebt hem een paar dagen geef hem een beetje tijd! die is van hot naar her gesleept en wie zegt hem dat ie straks niet weer weg moet?

de hond van een vriendin van me is nu 6. zij hebben hem een jaar ongeveer nu en zij zijn zijn 6de baas. en nu, na een jaar, lijkt simon door te hebben dat ie niet weer weg hoeft en begint ie rustig te worden. durft beneden te slapen ipv op de slaapkamer met de deur dicht etc.

nu hoeft het bij jou niet zo ernstig te zijn, maar ga ervan uit dat je toch een paar weekjes aan elkaar moet wennen.

voor die zindelijkheids en alleen zijn problemen koop je een puppy opvoedboek en ga je hem behandelen als een pupje. dus het alleen zijn bouw je per seconde op en het plassen ook.

succes!

[Reini]

Je hebt de Beagle pas een paar dagen? Dan zou ik nog maar even rustig aan doen met alleen laten, de hond zal eerst moeten wennen aan het nieuwe huis en een nieuw baasje. Ik heb zelf geen ervaring met herplaatsers maar ik kan me zo voorstellen dat het voor de hond een hele verandering is en helemaal als hij al veel vaker is herplaatst. Gewoon alles rustig opbouwen zoals je met een pup zou doen

Voor het alleen zijn aanleren, en de moeite die hij daarmee heeft, heb ik geen tips maar er zijn vast andere die daar meer ervaring mee hebben

Ik zou hem niet laten schrikken als hij binnen wat doet. Als je hem op heterdaad betrapt kan je hem optillen en buiten zetten. Als je een hond optilt zal hij meestal wel stoppen met plassen, als je hem dan buiten zet en hij gaat verder met plassen dan kan je hem alsnog belonen. De plasjes binnen gewoon opruimen, veel mensen doen dat wanneer de hond het niet ziet omdat dat beter zou zijn, dat heb ik zelf nooit gedaan overigens.

[Terra2006]

ja precies. Het zal ook allemaal wel wennen zijn, voor iedereen.

ik heb de boekjes gelezen en ik behandel hem ook op die manier. Maar dat alleen zijn moet je toch opbouwen in zijn tempo? je moet dan terugkomen voordat hij begint te piepen. Maar hoe kan ik dan onder de douche? Ik zal toch ook boodschappen moeten gaan doen enzo.. Ik ben alleenstaand, dus er is in huis ook niet iemand anders aanwezig, die kan helpen. Ik wil hem zeker niet aan doen, dat ie weer naar een ander gezin zou moeten. Dan zou hij nog een kruisje extra achter zijn naam krijgen, dat verdient ie niet. Ik hoop alleen dat ik hem kan bieden wat ie nodig heeft....

Als ik zie dat ie geplast heeft, dan straf ik hem niet hoor. Ik laat hem schrikken, zodat ie direct stopt met plassen en dan direct naar buiten. Het is ook niet dat ik hem de stuipen op het lijf jaag. Op zich ging het plassen heel goed, maar sinds gister gaat het dus weer mis....

[M@scha]

en zo zal ie nog veel vaker ups and downs hebben.

en tuurlijk kun je opbouwen in tempo, maar niet elke dag 2 uur langer natuurlijk! dat gaat echt per minuut.

je begint door zelfs de wcdeur open te laten en dan doe je die een keer dicht en zo bouw je het uit.

als ik een hond/pup alleen zijn leer dan is er continu iemand bij hem. douchen doe ik dan als mijn vriend thuis is en hij doet de boodschappen. nu is dat lastig als je alleen woont, maar je zult hem wel moeten leren dat je terug komt.

[M@scha]

gilt ie trouwens ook als jij niet in huis bent?

ik kan mijn teef niet zomaar in de kennel doen en zelf in huis blijven want dan gilt ze alles bij elkaar als ze me ziet. maar ben ik echt weg dan is ze wel stil

[Baily]

Laten schrikken met plassen zou ik dus echt niet doen. Dan heb je straks een hond die in jouw bijzijn niet meer durft te plassen en het stiekum gaat doen zo gauw je uit de buurt bent.

Gewoon negeren. Behandel hem maar zoals je een pup zou behandelen. Ook met alleen zijn, heel langzaam opbouwen.

[Terra2006]

ja

als ik daadwerkelijk sleutels pak en schoenen aan, dan begint ie al te janken en huilen. Ook dit heb ik opgebouwd. Gister heb ik zelf even geprobeerd om hem los te laten lopen in huis dan toch naar buiten. Mischien dat het dan aan de bench zou kunnen liggen, maar ook dan huilt en blaf hij... Ik moest van de week ook een boodschap doen en ik begreep van de buurvrouw dat hij na een kwartier wel ophield....ik weet uiteraard niet wat hij daarna zou doen, aangezien ik niet langer weg blijf... Er zijn toch wel meer alleenstaanden die dit probleem hebben, hoe bouwen zij het dan op in een tempo dat de hond aan kan??

Hij kan trouwens wel in bench, zo lang hij me ziet. Zodra ik uit zicht verdwijn, dan gaat het mis...

[Terra2006]

nee ik werk niet. Dus hij is niet lang alleen, maar zelfs als ik onder de douche sta ervaart hij dat als alleen zijn. Hij zou toch ook zich niet helemaal alleen moeten voelen, aangezien mijn andere hond altijd in dezelfde ruimte is? Ik ga nu ook alleen weg als het echt niet anders kan, boodschappen doe ik super snel en zo min mogelijk....

[Reini]

Ik woon samen en heb alles samen met mijn vriend gedaan. Er was altijd wel iemand thuis voor Vegas. Is er niet iemand in de buurt die even bij je thuis kan blijven als je een boodschap moet doen?
Het lijkt mij dat iedere stap die je zet weer teniet wordt gedaan als je hem dan toch achter moet laten terwijl hij dat dus nog niet kan

Je kan ook gedurende de dag af en toe je jas aantrekken en je sleutels pakken en dan gewoon weer op de bank gaan zitten o.i.d. Zo koppelt hij jas+sleutels niet direct meer aan: baasje gaat weg. Dat is maar iets kleins en zeker niet de oplossing maar wel misschien een begin naar verbetering.

[Zoie]

Hallo allemaal,

ik heb een aantal problemen. Ik heb zelf een labrador teef, sinds een paar dagen heb ik er een Beagle van 1 jaar bij. Reutje heeft al verschillende gezinnen gehad, maar het laatste dat ze mij konden vertellen was dat ie al even alleen kon zijn. Als laatste zat hij in een kennel met zes andere beagles in een hok. Nu blijkt dat hij dus letterlijk geen seconde alleen kan zijn en onzindelijk is.

Dat onzindelijke dacht ik redelijk onder controle te hebben, tot gisteravond. Sindsdien plast hij weer in huis. Terwijl ik toch echt het belonen van buiten goed toe pas. Misschien de laatste dag iets minder, maar dat kan je op een gegeven moment toch ook afbouwen? Ik straf hem niet, laat hem op het moment dat ik zie dat hij plast ook schrikken en dan stopt ie, direct mee naar buiten en dan maar belonen! Kan het ook zijn, dat hij dat inmiddels door heeft en dat hij daarom nu weer binnen plast in de verwachting naar buiten en brokje? Of gaat dat te ver?

Denk dat dat veel te ver gaat. Sien heeft er hier ongeveer 2 maanden over gedaan om zindelijk te worden, en zelfs nu vertrouw ik haar niet helemaal. Een paar dagen is niks.

Het alleen zijn is echt een drama. De eerste dagen kon ik niet eens naar de wc zonder dat hij piept. Hij wil constant op of tegen je aan liggen en volgt je overal in huis. Nu ben ik gelijk al begonnen om wat meer afstand te nemen, zodat hij leert ook zelfstandig te liggen. Maar als ik hem dan zachtjes weg duw, dan wordt hij heel onzeker en gaat zijn poten likken en eraan kluiven. Hij kan echt niet zonder toezicht alleen los lopen binnen en dus wil ik hem in een bench. Ook dit heb ik zo rustig mogelijk op proberen te bouwen, beginnen met brokje. Hij krijgt zijn eten in de bench, het deurtje blijft ook wel eens open en dan blijf ik nog in dezelfde ruimte. Deurtje dicht met mij nog in dezelfde ruimte, tot zover gaat het inmiddels al redelijk. Maar zodra ik uit zicht verdwijn, dan komt er een geluid uit die keel. Ik heb het geprobeerd om dat ook langzaam op te bouwen, 1 seconde en dan weer terug etc. Maar ik zal toch moeten douchen en dan piept, huilt en blaft ie echt alles bij elkaar. Ik kom pas terug als hij stil is. Als hij stil is, dan gaat het deurtje weer open en negeer ik hem alsof het allemaal de normaalste zaak van de wereld is. Ik heb het idee dat ik dan blijkbaar toch nog te snel voor hem ga, maar hoe kan ik dan douchen? Los laten lopen is echt geen optie, hij heeft al door hoe je keuken laatjes opentrekt en de koelkastdeur vind hij ook interessant.. Ben ik goed bezig? Is er nog hoop? Ik heb geen werk, maar ik zou het wel prettig vinden als ik af en toe een paar uur weg kan zonder honden. Hij zou zich toch ook niet helemaal alleen moeten voelen met mijn Labrador in de buurt?

Ik begrijp de functie van de bench niet goed. Is het om hem bij je weg te houden als je thuis bent, of wil je voorkomen dat hij de koelkast leeg eet als je bent douchen ? Dat laatste lijkt me onwaarschijnijk, en het eerste zou ik anders proberen op te lossen.

Mijn andere hond is duidelijk de baas van de twee. Het reutje gaat op zijn rug liggen, de labrador wil alle aandacht etc. De beagle wil ook niet echt spelen, niet met mij, maar ook niet met de Labdrador. Hij zoekt ook geen steun bij mijn hond. Ze negeren elkaar dus eigenlijk. Terwijl mijn labrador wel meer steun zoekt bij mij, zij ligt nu dus ook meer bij mij, wil meer aandacht. Maar ze is me ook meer aan het uitproberen, trekt meer aan de lijn, luistert slechter... Het komt waarschijnlijk omdat zij nu de baas is over de Beagle en dus kijkt of ze dat ook over mij kan worden. Ik heb het idee dat het voor de Beagle beter zou zijn als hij met een hond zou zijn, waar hij de baas over kan zijn, dan krijgt ie misschien meer vertrouwen?

Ik ben geen kenner van het ras, maar voor zover ik weet doen beagles niet zo aan rangorde, dus dat laatste lijkt me stug. Dat je labrador jou uitprobeert omdat ze nu de baas is over de beagle, geloof ik ook niet zo.

Beide honden moeten ook nog aan elkaar wennen, denk dat het veel te vroeg is allerlei conclusies te trekken.

Langzaamaan word ik er al wel moedeloos van, ik wil absoluut nog niet opgeven. Ik wist dat het niet heel makkelijk zou zijn, maar alles bij elkaar vreet wel energie. Ik hoop dat het op korte termijn al wat beter kan gaan??

Tara

Nou, een paar dagen is wel heel snel om moedeloos te worden !

Wat zou er gebeuren als je korte perioden van scheiding in huis zou gaan associeren met iets leuks, b.v. een lekker pensstaafje of kluif ?

[Terra2006]

ja dat doe ik dus ook al, af en toe mijn sleutels pakken en die weer bij de deur neerleggen, schoenen aanhouden etc. als hij door heeft dat er niets gaat gebeuren, dan wordt hij wel weer rustig....
Ik ben er dus ook bang voor, dat ik toch te snel ga voor hem. Maar ik douche ook al snel....

Die bench is er zeer zeker niet om hem bij mij weg te houden! Die is er om te voorkomen dat hij op slooppad gaat en mijn huis onder piest en inderdaad de koelkast leeg eet... Hij zou er dus alleen in gaan als ik niet thuis ben, maar in het begin moet je hem toch leren dat het niet eng is... En ik geef hem een kluif en flos-touw in de bench..

Ik weet ook wel zeker dat mijn labrador mij nu aan het uitproberen is, of dat met rangorde met Beagle te maken heeft weet ik niet zeker. Maar zij is wel zo, dat als er iets verandert in de roedel zij zeer zeker gelijk een poging waagt...

Ik word er vooral moedeloos van, omdat het zeer en zeer vermoeiend is. Ik had dit wel min of meer verwacht, maar ik was niet ingesteld op een hondje met verlatingsangst. Die dus letterlijk 24 uur per dag aandacht vraagt, je hebt echt geen echte kans om even te ontspannen. Het is niet zo, dat ik tegen iemand kan zeggen; joh let jij even op, dan ga ik iets voor mezelf doen. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het niet erg om dit nu zo te doen. ik heb er voor gekozen, ik hoop alleen dat het niet nog veel langer op deze manier gaat, want dan ben ik letterlijk op

[Reini]

Kan je hem niet meenemen naar boven als je gaat douchen? Dat hij je wel ziet/hoort en dat je het dan uitbouwt door de deur van de badkamer dicht te doen? Ik roep maar wat hoor, ik heb hier zelf geen ervaring mee maar het lijkt mij dat je iedere keer dat de hond bang is als je weg bent (of gaat piepen) dat je dan weer een stap terug gaat

Ik denk dat je echt inimini stapjes moet doen zoals Martijn ook al schreef, het moet zo langzaam gaan dat de hond eigenlijk niet doorheeft dat er überhaupt iets gebeurd.

[Terra2006]

ik woon gelijkvloers, dus hij hoort me dan ook gewoon onder de douche en ik maak dan al meer geluid. Probeerde het gister ook dat ik achter de computer in andere kamer ging zitten en hij in de bench in woonkamer. Hij hoort me dan wel en zou dus moeten weten dat hij niet alleen is, maar dat heeft geen invloed...

[boxersien]

Inderdaad. Als je nu toch alleen thuis bent dan maakt het toch ook niet uit dat je alle deuren gewoon open laat? Leer hem een commando aan, bijvoorbeeld als je even uit zicht gaat zeg dan "even wachten" en geef wat lekkers. Doe de deur dicht en gelijk weer open en dan zeggen "dat was braaf wachten goed zo!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! en weer belonen. Doe dit de gehele dag door en dan elk half uur een keertje heel kort de deur dicht zodat hij net het snoepje (of kaas, worst e.d) dat je geeft weg kan slikken en dan dus de deur weer al open en gelijk heel vrolijk doen! Probeer de volgende dag de deur iets langer dicht te laten (een paar seconden) en breidt dit elke dag uit. Als het iets te snel gaat, moet je gelijk een hele stap terug dus doe voorzichtig!

Als je naar de winkel gaat, zou ik zeggen: neem hem mee in de auto (als de bench daar in kan. Meestal kunnen ze daar wel alleen in zijn! Of zou hij niet liever alleen buiten lopen als je er niet bent? Misschien gaat dat beter (dan moet er wel schuilgelegendheid zijn!??

Succes ermee, maar voorlopig ben je nog niet klaar, wel knap dat je het probeert!!

[boxersien]

Trouwens. Bij boris deed ik altijd zijn bench dicht en gelijk weer open als hij niets deed en bouwde dat langzaam uit. Dus bench open-dicht beloning. Bench dicht twee stappen weg. Gauw terug (open doen) en beloning (als hij rustig was) enz.

[Terra2006]

ik probeerde net dus dat ik in de douche ga staan en hij lag in de gang er voor zeg maar naast mijn Labrador. Ik doe de deur dicht, terwijl hij me ziet, hij begint gelijk te piepen.... het moment dat ie stopt, ik gelijk de deur weer open...

Met die bench heb ik dat ook op die manier gedaan, heel even dicht en dan direct weer open. Eten geven in bench, eerste keren met deurtje open, nu met deurtje dicht en als ie klaar is weer open. In de bench gaat nu wel redelijk, zolang ik in kamer ben gaat dat wel goed. Alhoewel ik gister dat probeerde met schoenen aan en dan is dat zelfs een drama... Ik heb geen auto, dus ik kan hem iig niet meenemen in bench. ik zou nog kunnen kijken hoe hij het vindt om aan een paal buiten de winkel te zitten, maar ik vrees dat dat niet veel beter gaat....

Ik weet dus niet zeker of ik dit op deze manier kan (en/of wil) volhouden. Maar om hem terug te brengen en op te geven dat verdient hij niet. Het is echt zo'n lieve hond. Ik heb inmiddels ook al contact opgenomen met de Stichting waar hij eigendom van is en blijft. Ik word binnenkort terugebeld door een gedragstherapeut, hopelijk kunnen die me helpen en aangeven wat me dan nog te wachten staat... Ik moet me heel goed afvragen of ik hem kan geven wat hij op dit moment echt nodig heeft, ik hoop dat die gedragstherapeut dit ook in kan schatten... Als zij daar vertouwen in hebben, dan moet dat goed komen...Ik geef nog niet op!!

[Joyce]

Komt hij van stichting hulp en herplaatsing huisdier??

Daar heb ik ook een Beagle vandaan, een teefje van 9 jaar die altijd in een laboratorium heeft gezeten. Bij Malu heeft het wel ongeveer een half jaar geduurd voordat ze echt zindelijk was. Ik heb haar nooit gestraft of laten schrikken als ze binnen plaste, alleen uitgebreid belonen als ze het buiten deed. Ik gebruikte daarvoor rodi worst, want bij de meeste Beagles gaat de liefde toch echt door de maag.

Malu heeft geen problemen gehad met alleen zijn, ze was wel altijd samen met de andere twee honden en omdat ze toen meer op andere honden gericht was dan op mensen.

[Terra2006]

ik had gister dus ook gebeld naar de Stichting Hulp en Herplaatsing Huisdieren en daar zeiden ze ook dat het zou helpen als er een andere hond bij zou zijn. Toen ik zei dat dat zo is, waren ze wel verbaasd dat hij zich daar niet meer aan op trekt. Ook omdat hij de laaste maanden in een kennel zat met 6 andere Beagles, zou je juist verwachten dat hij wel op mijn Labrador gericht zou zijn....misschien dat dat nog wel kan komen...

ik vrees alleen dat het probleem wat hij heeft, veel verder gaat dan een kwestie van wennen... even afwachten wat de gedragstherapeut zegt...

En dat laten schrikken met plassen; misschien kan ik het beter uitleggen als, afleiden op dat moment. Ik gooi niets naar hem of scheld ook niet...

[Joyce]

Maar jouw Beagle komt ook uit een laboratorium? Je zou dan verwachten dat hij makkelijk zonder mensen kan en zich inderdaad niet alleen voelt bij een andere hond. Mijn Malu mocht ook alleen geplaatst worden in een gezin met minimaal 1 andere hond.

Kan je hem ook optillen? Misschien kan je hem dan optillen en meteen buiten zetten als je hem ziet plassen en dan natuurlijk uitgebreid belonen als hij buiten verder plast, maar dit alleen maar doen als hij totaal geen stress ondervindt van het optillen. Anders zou ik het echt in huis negeren en buiten belonen. En natuurlijk ook meenemen naar buiten als hij net wakker is geworden e.d. Probeer zoveel mogelijk te voorkomen dat hij binnen plast.

De bench zou ik voorlopig even vergeten, je zou hem kunnen gebruiken als hij zich daar veiliger in voelt dan gewoon in de kamer, maar uit je verhaal lees ik dat niet. In het begin komt het dus vooral op managen aan, zit hij in de koelkast zorg dan dat de keukendeur dicht is of zet anders iets zwaars voor de koelkastdeur. Ruim alles op wat hij kapot zou maken of wat gevaarlijk voor hem kan zijn. Beagles zijn meestal gek op eten, dus misschien kan je een kong voor hem kopen en die insmeren met leverpastei, met een beetje geluk gaat hij daar zo in op dat je even een paar minuten weg kan.

Als hij aandacht zoek duw hem dan niet weg, want daarmee krijgt hij juist aandacht. Negeer zijn aandacht vragen gewoon totdat hij stil is en roep hem dan bij je, beloon hem eventjes en ga dan gewoon weer verder waar je mee bezig was. Dit trouwens alleen doen als je ook echt bij hem in de kamer bent en hij dus niet helemaal in paniek is. Een hond die te gestresst is leert namelijk niks.

Hoeveel beweging krijgt hij nu dagelijks?

[Terra2006]

Mijn Beagle heeft wel in laboratorium gezeten, maar is daar met vier maanden weggehaald. Heeft vervolgens in 1 of 2 gastgezinnen gezeten en daar kon hij wel even alleen zijn en sloopte hij ook niet. Sinds een maand of vier zat hij dus in een kennel met 6 andere beagles.

Hij krijgt nu in totaal ongeveer 1,5 á 2 uur lichaamsbeweging per dag... Ben ook al een paar keer met hem wezen fietsen. Ik nodig hem ook wel eens uit om te spelen, maar dat wil hij niet.

[monique(047)]

Hoi
Ik heb het gevoel dat het met zijn verleden te maken heeft,
angst lijkt hem te overheersen.
Wat ik al een paar keer eerder las hierboven ,de vraag aan jou of je er gevoelsmatig 100 procent voor wil gaan?
(even vergelijk ik het met een kleine baby die je de hele 24 uur nodig heeft,nee een huilbaby)Je probeert alles te geven.
Een trainings programma met die gedrags therapeut zal er een moeten zijn die bij jou past (en niet dat ze regels opstelt voor jou waar jij je niet in kan vinden.)
Volgens mij is angst,diep ingrijpend
wat je met opbouwend vertrouwen(gesteund door wat handvaten)kan kwijt raken.
(zag en zie bij mijn eigen spaanse honden ook diepe sporen)
Je komt bij je zelf terecht,wat wil en kun je .
Ik wens je echt veel sterkte,
monique

[Terra2006]

ik heb net therapeut aan telefoon gehad en die zei dat hij de eerste weken geen seconde alleen moet zijn. Pas als hij dan vertrouwen krijgt, kan ik het zeer langzaam gaan trainen om toch alleen te zijn. Moet dan ook echt nog met zeer kleine stapjes gaan...
Met bench training kan ik wel doorgaan, maar alleen als ik zelfde ruimte blijf...

Ik moet zelf ook heel goed na gaan denken of ik dat wel vol kan houden op die manier...

[Joyce]

ik heb net therapeut aan telefoon gehad en die zei dat hij de eerste weken geen seconde alleen moet zijn. Pas als hij dan vertrouwen krijgt, kan ik het zeer langzaam gaan trainen om toch alleen te zijn. Moet dan ook echt nog met zeer kleine stapjes gaan...
Met bench training kan ik wel doorgaan, maar alleen als ik zelfde ruimte blijf...

Ik moet zelf ook heel goed na gaan denken of ik dat wel vol kan houden op die manier...

Wat vreemd dat de stichting je daar niet beter over heeft geinformeerd.

Voordat ik Malu kreeg moest ik al op bezoek bij het opvanggezin en werd daar goed ondervraagd, daarna kwam er iemand bij mij thuis kijken en toen pas mocht ik Malu ophalen, daarna zijn ze ook nog in 1 jaar 2 x bij mij thuis geweest voor nacontrole.

Met Malu van 9 jaar duurde het ongeveer een half jaar voordat ze zindelijk was, maar met jouw hond heb je het geluk dat hij een stuk jonger is en daarnaast niet zo verschrikkelijk bang voor mensen, ik denk dus dat er genoeg mogelijkheden zijn om nog iets met de hond te doen, vooral omdat je ook de hele dag thuis bent. Je moet even door die eerste paar weken heen en als je dan verbeteringen begint te zien wordt het steeds makkelijker.

Zelf hecht ik trouwens niet zoveel waarde aan een gedragstherapeut die zo via de telefoon advies geeft, het lijkt mij dat je de hond ook zelf wilt zien voordat je er wat over kan zeggen. Ik zou dus echt de bench voorlopig even laten zitten en voornamelijk met hele kleine stapjes werken aan het eventjes alleen zijn.

[rubella]

Je hebt al heel wat adviezen gekregen van ervaren mensen met herplaatsingshonden.
Ik kan er mijn ervaring met Bella en andere opvang/herplaatsers aan toevoegen. Misschien heb je er ook iets aan.

Ik met het er zéér mee eens dat je je hond niet meer alleen moet laten voorlopig.
Om van Bella uit te gaan, die geen seconde alleen kon zijn: ze ging mee naar de wc , als ik ging douchen, noem maar op.
Ik deed of ze er niet was, maakte geen oogcontact, stond ze me in de weg, dan zette ik haar woordeloos zachtjes opzij en ging verder.
De hond natuurlijk wél gewoon aanhalen in andere situaties, etc.
Vervolgens, na wéken, deed ik de deur van de wc op een kier. Maakte ze die open en kwam binnen, ok! Niets aan de hand. Geen contact maken, niets goed of afkeuren. Bleef ze buiten zonder "toestanden", dan prima! En zo stapje voor stapje uitbouwen.
Na een half jaar blijft Bella gewoon in de kamer en kan ik allerlei dingen in huis doen zonder gezelschap
Kan jouw hond dat, dan kun je proberen de deur éven uit te gaan en weer terug te komen, voordat hij/zij jammert.

Behandel je hond als een pup in een volwassen lichaam. Hij/zij wordt zeker zindelijk, zeker als hij niet in huis poept, en daar hoor ik je niet over?, zal dit snel verbeteren, als hij de bedoeling snapt.
Bij stress zal een ongelukje wel kunnen gebeuren natuurlijk.

Veel ex-zwervers, laboratoriumhonden spelen nooit, of pas na lange tijd.
Verwacht voorlopig helemaal niets van je hond (fietsen met de hond kan al heel stresserend zijn en plassen in huis opleveren bijv. -- lange wandelingen geven waarschijnlijk ook al heel veel prikkels).
Met veel tijd en veel geduld komt er zeker een juweel van een hondje tevoorschijn !

[linlin]

misschien is het een idee om straks, als de paniek een beetje weg is, de hond een seconde alleen in een vertrek zijn aan te leren door hem af te leiden met iets verbijsterend interessants. een kong gevuld met verse pens introduceren, bijvoorbeeld.

ik leef overigens met je mee als het gaat om een hondje dat absoluut niet alleen kan zijn. ik heb er ook eentje, een reutje van dik vijf. met vallen en opstaan, met een aantal goede zetten en een stapel pertinent foute zetten, is het me na vijf jaar gelukt om meneer een uur of drie, onder optimale omstandigheden, rustig alleen te kunnen laten. in het donker bijvoorbeeld wordt die drie uur maximaal onmiddellijk gereduceerd tot hooguit een uur.

en dat is nog maar betrekkelijk, want hij is de afgelopen tijd heel weinig alleen geweest en dan sluipt het probleem er weer in. anderhalf uur is momenteel zelfs teveel.

ik heb, samen met man, er een manier van leven omheen gevonden. ik vind het namelijk mijn verantwoordelijkheid om dit zo te regelen. de redenen daartoe zijn een heel verhaal, maar ik heb dit zo bedacht. maar het is zo nu en dan een beetje lastig.

oh, en dat spelen. spelen deed mijn licht verknipte teefje uit het asiel pas na jaren. op haar achtste, we hadden haar drie jaar, heeft ze leren spelen met ballen. het jaar daarvoor ging ze op botjes kluiven. op haar negende heeft ze leren zwemmen. en deze week kwamen we erachter dat ze op haar elfde bommetjes in het water kan doen. plons! daarvoor lag ze alleen maar op de bank. rondjes lopen om te piesen en poepen vond ze al heel vreemd en eng.

ze kan wel weer heel goed alleen zijn. zij wel.

[Terra2006]

De stichting heeft mij op zich wel goed voorgelicht. Ik denk dat het niet in deze mate bij hen bekend was over hem. Hij zat de laatste maanden in een kennel, dus daar had hij dat probleem niet.

De adviezen die de gedragstherapeut mij heeft gegeven komen grofweg wel overeen met wat ik hier las. Het opbouwen kan pas na aantal weken, als hij wat gewend is en dan inderdaad met mini-stapjes...
Ik moet zeggen dat ik zelf wel iets rustiger nu ook ben, nu dat ik weet wat er van mij verwacht wordt en wat ik ven hem kan verwachten.

Het zindelijk maken daar heb ik niet zo'n hard hoofd in, dat gaat wel goed komen. Ik denk dat het alleen zijn uiteindelijk ook wel goed kan komen. Ik weet op dit moment alleen echt niet of ik dat kan doen. Ik kan niet gedurende aantal maanden vragen of iemand boodschappen voor mij doet of op de hond komt passen als ik bijvoorbeeld een afspraak heb... Ik was er op ingesteld dat ik zeker in het begin uiteraard (veel) thuis moest zijn, maar ik was er niet op ingesteld om hier letterlijk maanden zo intensief mee bezig te zijn... Voor mijn gevoel heb ik alleen geen keuze, omdat ik hem het echt niet aan wil doen om weer terug te moeten... Hij verdient een kans.. Als ik hem terug zou moeten brengen, dan zou ik echt niet blij met mezelf zijn. Ik weet het niet.. Het is echt zo'n lieve hond...

[Suuz]

Ik zou gewoon eerst eens lekker een vertrouwensband met hem opbouwen en hem voorlopig bij je houden en niet alleen laten.
Pas als hij je vertrouwt zou ik het alleen laten opbouwen, net als bij een pup.

Hij heeft gewoon een verleden en hij wil je nu al niet meer uit het oog verliezen...
De boekjes kunnen je een hoop leren maar probeer ook je gevoel te volgen.

Ik weet dat het zwaar is maar heb gewoon geduld, tel soms tot tien en hou vol. Het kost gewoon tijd en dat is eigenlijk heel logisch.

Een paar dagen is gewoon echt niets

[Belle]

Ik denk dat het alleen zijn uiteindelijk ook wel goed kan komen. Ik weet op dit moment alleen echt niet of ik dat kan doen. Ik kan niet gedurende aantal maanden vragen of iemand boodschappen voor mij doet of op de hond komt passen als ik bijvoorbeeld een afspraak heb...

Zou het mogelijk zijn de hond mee te nemen in een draagtas met boodschappen doen, of is een beagle daar te groot voor?

[Terra2006]

nee hij is te groot om mee te nemen met boodschappen doen. Gister is mijn moeder hier geweest, zodat ik even boodschappen kon doen en er ook even uit kon. Maar dan is er dus niets aan de hand, het is dus niet dat hij perse mij wil volgen. Hij wil gewoon toegang hebben tot een mens. Soms kan hij zonder problemen in een andere kamer liggen, maar dan moet hij wel toegang tot me hebben.

Als ik nu zou weten dat het echt een kwestie van dagen is, dan zou ik het makkelijk kunnen volhouden. Maar het idee dat dit zeker weken zo niet maanden gaat duren, dat benauwd me enorm...

Ik ga maandag ook nog advies inwinnen bij mijn dierenarts. Ik weet dat zij geen gedragsdeskundigen zijn, maar ik hoop dat zij nog iets kunnen toevoegen aan alle tips die ik al heb gehad.....