Hond en kinderen

[labjebruin]

Hoi,

Ik heb een vraagje.... Mijn hond is niet echt kinderen gewend omdat wij ze niet hebben. In de buurt wonen ook niet veel kinderen, of ik zie ze gewoon niet
Diesel is ook alleen in huis, dus alle aandacht.
Nu hadden we van het weekend een baby te logeren. In het begin begon Diesel te blaffen tegen het kindje maar later werd ze helemaal rustig. Ging ernaast liggen en likte het kindje door het gezicht en aan de handjes enzo.
Maar elke keer als Diesel een kindje net ziet begint hij ertegen te blaffen. Niet met de haren en staart omhoog of opgetrokken tanden enzo maar gewoon op afstand blaffen..
Ik vind het vervelend want ik wil gewoon niet dat mijn hond tegen kinderen blaft.
Weet iemand waar dit vandaan zou komen (jaloersie of gewoon onbekendheid) en wat je hieraan zou kunnen doen?

Alvast bedankt voor de reacties.

[Ozzfest]

Het kan jaloezie/dominantie zijn,de hond denkt ineens dat hij zn plek in de roedel moet inruilen.
Verder : Laat nooit kids en honden alleen!

[Zoek stok!]

Dat vind ik nou echt moeilijk om in te schatten. Als hij iets anders onbekends ziet, gaat hij dan op dezelfde manier blaffen?

Ik zou wel erg voorzichtig zijn met het contact tussen die twee!

[labjebruin]

Hond en kinderen in de gaten houden klopt. Ik heb ze ook geen seconde uit het oog gelaten. Wat Diesel wel eens doet is, als er iemand langs ons huis loopt, naar diegene blaffen. Alsof ze hem weg wil jagen. Zou ze dat bij dat kindje ook doen dan?
Dan is mijn vraag:
Hebben jullie een idee hoe je dit af kan leren? Hoe kan je een hond nou op een goede manier om laten gaan met kinderen. En er dan altijd rekening mee houdend dat je ze nooit alleen moet laten en een hond altijd een hond blijft... nooit zal reageren als een mens.....
Wij willen over een paar jaar misschien ook wel kinderen, nou moet er niet aan denken dat ze niet met kinderen overweg kan. Dus dan nu maar aan de slag... ze is nog maar net een jaartje......

[*~*<*GB*>*~*]

u schrijft dat na het blaffen het likken van gezicht en handen komt...

als het haar niet omhoog staat en de staart evenmin heeft dit niets met agressie te maken

Mij lijkt het eerder dat uw hond (door op afstand te staan blaffen) een afwachtende houding aanneemt met een sausje van onzekerheid... vandaar dat blaffen wellicht...

dat hij achteraf het gezicht en de handen aflikt is toch een goed teken vind ik.

Eén van mijn honden blaft dan wel niet naar de kinderen, integendeel... hij gaat er gewoon naartoe. En likt eveneens het gezicht en de handen af. Hij werd ook nooit opgevoed met kinderen.

[labjebruin]

u schrijft dat na het blaffen het likken van gezicht en handen komt...

als het haar niet omhoog staat en de staart evenmin heeft dit niets met agressie te maken

Mij lijkt het eerder dat uw hond (door op afstand te staan blaffen) een afwachtende houding aanneemt met een sausje van onzekerheid... vandaar dat blaffen wellicht...

dat hij achteraf het gezicht en de handen aflikt is toch een goed teken vind ik.

Eén van mijn honden blaft dan wel niet naar de kinderen, integendeel... hij gaat er gewoon naartoe. En likt eveneens het gezicht en de handen af. Hij werd ook nooit opgevoed met kinderen.

Maar hoe denkt u dat ik bij haar dat blaffen eraf kan krijgen? Of zal ze gewoon meer met kinderen in contact moeten komen en dat ze dan vanzelf eraan zal wennen? Moet ik haar straffen voor dat blaffen? Ik heb haar wel, als ze dus het kindje ging likken en heel lief was, een lekker bot gedaan wat ze normaal niet vaak krijgt. Dus een extra dikke beloning voor lief gedrag....
Ik vind het gewoon moeilijk een hond met kinderen want die van mijn ouders was door kinderen geschopt en geslagen en sindsdien er altijd bang voor... Ik wil gewoon echt niet dat dat met mijn hond zo is. Vooral niet met het oog op de toekomst.....

[ranetje]

Dat blaffen zou wat onzekerheid kunnen zijn.
Dat je de hond hebt beloond toen hij rustig was en vriendelijk lijkt mij prima.
Wennen aan kinderen kan je misschien doen door af en toe iemand met kinderen uit te nodigen. Het is niet de bedoeling dat die kinderen dan op de hond afstormen, maar gewoon aanwezig zijn. Dan roep je de hond bij je als hij rustig is en je geeft hem wat lekkers.
Als je zelf gezinsuitbreiding krijgt is het handig om van tevoren te oefenen. Dat klinkt heel gek. Je gaat dan met een pop op schoot zitten die je aandacht geeft alsof het de baby is. Je roept de hond er bij en geeft hem een lekkere kluif om op te kauwen. Natuurlijk ruikt die pop niet naar baby, maar het begin is er dan al wel.
Ook is het handig alvast te oefenen met een kinderwagen. Op die manier kan je de hond vast leren mee te lopen naast de wagen voordat er een kwetsbaar kleintje in ligt.
Nettie

[Marie-Josée]

Ik denk dat het blaffen onzekerheid is, of het"aanroepen", in de hoop dat het kindje op een voor hem herkenbare manier reageert.

[labjebruin]

kan je maar op één manier 'afleren', en dat is door je hond regelmatiger met kinderen in contact te laten komen, in een ongedwongen situatie (zoals bv. bij je thuis, of bij mensen met kinderen thuis), en er daarbij heel goed op te letten dat die kinderen hem niet overvallen met té enthousiast gedrag.

Okay, nou super voor jullie tips.... Hoorde ook al van iemand dat het goed kan zijn om de wandelroute langs een school te laten gaan. Dan went ze meer aan het geluid van kinderen.
Ik ga mijn best doen en hoop dat Diesel zich wat zekerder gaat voelen. Nogmaals bedankt allemaal.