Wanneer gewend?

[Fanny]

Onze hond komt uit Spanje en is via een herplaatsingsstichting bij ons gekomen. We hebben hem nu een maand en hij is al aardig gewend. Ik merk wel duidelijk verschil met de eerste week dat hij hier was. Toen was natuurlijk alles vreemd voor hem en was hij ook wat afwachtend. Ik heb nu het idee dat hij wat vrijer is geworden en zich hier ook echt thuis is gaan voelen. Hij begint nu het dagelijkse ritme te kunnen en van het lawaai van de kinderen kijkt hij ook niet meer op. Zelf heb ik wel het idee dat hij zich nu zo gedraagt als hij daadwerkelijk is.
Maar ik heb gehoord dat het vaak wel een half jaar kan duren tot een hond echt gewend is en dat hij dan ook pas zijn "ware aard" laat zien. Is dat zo? Ik ben wel benieuwd naar jullie ervaringen en meningen hierover.

[Trina]

Ja dat klopt, tenminste bij ons wel.
Puck is eind mei bij ons gekomen en in het begin leek het meteen al of hij zich hier thuis voelde, maar zo langzamerhand zien we steeds nieuw dingen van hem, waardoor we merken dat hij heel erg moest wennen.
(Nu is hij in zijn eerste jaar mishandeld en dat heeft er natuurlijk alles mee te maken).
B.V. Een flosstouw durfde hij niet vast te houden, hij kwam wel bij ons om te spelen met het ding, maar zodra wij het vastpakten, liet hij het los.
heel langzamerhand durft hij het nu ook vast te houden, maar heel kort maar.
Van de week zag ik hem zelfs even met zijn kop schudden met een lapje in zijn bek.
Sinds een paar weken, waakt hij ook een beetje. Wanneer hij de schuttingdeur hoort, gromt hij, dat heeft hij daarvoor nooit gedaan.
Als we de halsband om wilden doen, ging hij helemaal op de grond liggen, waardoor het moeite kostte om de band om zijn koppie te schuiven.
Sinds kort durft hij te blijven zitten, wil zijn hoofd nog wel graag naar beneden doen, maar door onze aanmoedigingen blijft hij zitten.
Toen hij bij ons kwam was het een superonderdanig hondje en dan denk je al gauw dat het over het algemeen een onderdanige hond is, maar het tegendeel is waar. Naar mensen toe, ja, is hij heel erg onderdanig, maar naar andere honden zeker niet, dan neigt hij naar de dominantie.
Oberon is de hoogste in rang, maar wanneer er ergens anders met andere honden gespeeld wordt, is Puck degene die nog wel eens een aanvaring heeft.

Zo kan ik wel een hele rits dingen opnoemen, waardoor we merken dat er nog steeds veranderingen waar te nemen zijn, na ruim een half jaar.

[Caro.]

Volgens mij ligt dat helemaal aan de hond zelf; aan zijn karakter en zijn verleden.
De ene hond heeft een veel opener karakter en wellicht ook een beter leven gehad dan de ander.

Wij hebben Moritz uit Griekenland en dat duurde zeker een jaar voordat hij echt een beetje karakter toont en nu twee jaar later 'groeit' hij nog steeds.
Dit was echter een extreem angstige hond.

Maar ik acht het absoluut niet onmogelijk dat een hond na een maand (of zelfs al na een week) volkomen op zijn gemak is. Hartstikke goed juist toch?!

[Eline*]

Volgens mij ligt dat helemaal aan de hond zelf; aan zijn karakter en zijn verleden.
De ene hond heeft een veel opener karakter en wellicht ook een beter leven gehad dan de ander.

Mee eens! Mijn spanjaard Nelson was eigenlijk bijzonder snel gewend, terwijl Laika met een slecht verleden uit het asiel hier toch zeker een dik half jaar nodig heeft gehad voordat ze uberhaupt ons wat vertrouwde.

[Wilma]

Jelka was hier ook snel gewend. Zij komt van een Poolse fokker waar ze op een boerderij leefde. Vanaf het begin loopt ze al los mee want ze verloor ons geen moment uit het oog. Na een paar dagen begon ze te spelen met Jurek en vanaf de derde week begon ze hem ook uit te dagen voor een spel. Het liep eigenlijk allemaal op rolletjes en alles was al snel vertrouwd.
Toch na een paar maanden begon ze te veranderen. Jelka blijkt namelijk een echte clown te zijn. Echt een hond die heerlijk gek kan zijn en doen. De eerste maanden was ze wel vrolijk maar nog niet zo gek als dat ze nu af en toe is.

[Fanny]

Sorry, beetje laat, maar ik wilde jullie nog even bedanken voor de reacties.
Fijn om te lezen dat jullie honden nu zo opgebloeid zijn en het fijn hebben.
Ik begrijp dat het eigenlijk vooral een kwestie is van afwachten om te kunnen merken wanneer je hond echt helemaal zichzelf is. Was gewoon erg benieuwd of ons waarschijnlijk nog verrassingen te wachten stonden. Het gaat nu in ieder geval heel goed met hem en daar zijn we natuurlijk heel blij mee.

[jidde]

Nanni pas met een jaar dat ze echt de hond was die ze nu nog is. Vanaf een jaar gaat het bij Nanni alleen maar vooruit, niet meer achteruit (dat in het eerste jaar wel).
En ik wilde het nooit geloven, maar het is helaas echt waar hoor

[Joy C]

Volgens mij kan het wel langer duren dan een half jaar zelfs. Nick en Terry zijn beide meerdere keren herplaatst en ik vond Nicky zo snel lief en rustig, totdat hij na 7 maanden een beetje lusteloos werd. Hij had voorheen altijd met zijn zusje geleefd en toen ineens niet meer. Toen ik Terry kreeg, werd Nick veel actiever en kwam hij opeens ook zelf zijn aandacht halen en spelen. Moest hij ook wel, want anderes pikt Terry alle aandacht in. Terry liet ook pas na een jaar haar ware ik zien, maar zij heeft, denk ik, een beetje naar verleden.

[laeken]

Ik denk dat hoe duidelijker je zelf doet hoe eerder de hond went. Geen och arme.....hij is er net dus hij hoeft dat nog niet te doen etc.
Alles wat je van je hond verwacht gaat op dag 1 in, dan veranderd er niks voor de hond en kent hij zijn plaats in de roedel wat sneller.

Echte probleemhonden daargelaten kan je direct vanaf het prille begin duidelijk zijn. Mag hij niet op de bank dan geldt dat vanaf dag 1. Moet hij zitten voordat hij de riem om krijgt, dan moet dat gelijk. Ik denk dat mensen die al honden hebben gehad daar makkelijker mee kunnen omgaan. Vaak komt de ergernis pas als het gedrag er eenmaal diep in zit, het dan weer afleren zorgt voor vage grenzen waardoor de hond niet goed weet wat hij van je mag verwachten, dan went hij dus veel langzamer aan zijn rol in het nieuwe roedel.

Mensen willen de eerste tijd dat hun hond hen vooral lief vindt, die mag dus trekken aan de riem want dat komt later wel. Hij mag steeds weer een aai komen halen omdat hij dan laat zien al te wennen aan de baas. De hond groeid dan vrij ranghoog de roedel in. Na een maand zeg je ineens dat hij niet meer mag trekken en ook het zeuren om aandacht wordt irritant. Ipv beloning wordt de baas nu boos.

Knappe hond die dan weet wat hij aan moet met zijn nieuwe baasjes

[Fanny]

Wij zijn zijn wel duidelijk tegen de hond en zijn dit ook inderdaad vanaf de 1e dag dat hij bij ons is geweest.
Het gaat ook eigenlijk heel erg goed met de hond op een paar kleine dingetjes na. Eigenlijk een stuk beter dan ik had verwacht. Nu merk ik wel dat hij helemaal in het begin nog erg afwachtend en wat gespannen was. Maar juist ook omdat het wel goed gaat, vroeg ik me af is hij nu inderdaad "zichzelf" om staat ons nog wat te wachten?

[jores]

De eerste paar weken was henry ook helemaal relaxt, en toen was het hey, ik ga eens kijken hoever ik kan gaan Dat heeft een paar weekjes geduurd. Toen hoorde je de hele dag hier in huis, nee, foei

Zover ik Henry in kan schatten (vrijdag hebben we hem 4 maanden) is hij nu echt thuis

[clausipaus]

Keizer voelde zich eigenlijk alwel vanaf de eerste minuut compleet thuis.

Maar het wennen aan elkaar heeft wel wat langer geduurt. Echt wel dik een half jaar. Maar ja, hij had 6 jaar ergens anders geleeft en bij het idee hond zijn had hij iets anders in gedachten dan mij, daarbij heeft hij dan ook nogeens een behoorlijk eigenwijs karakter en dat botste nog wel eens

Hij is hier nu 8 maanden en we zijn nu eigenlijk wel op elkaar afgestemd zeg maar. Hij wordt ook steeds meer hond, dat hoor ik ook veel in mijn omgeving Overigens merk ik dat ook aan Floep, tussen die twee gaat het ook steeds beter, ze kan zijn gedrag steeds beter peilen.