Sally was 7 weken toen ik haar kreeg en goed gesocialiseerd maar doordat ze met ca 4 mnd echt aangevallen werd door een grote donkere herder en de dag erna nog een keer door diezelfde hond, was het beetje zelfvertrouwen dat ze had helemaal verdwenen.
Bovendien reageerde ik achteraf nog helemaal verkeerd ( iedereen vertelde me dat ik haar angst moest negeren) wat in haar geval dus niet goed was; - daar stond ze dan en de enige waar ze op kon rekenen (dacht ze) liet het afweten-.
Wat heb ik daar een spijt van gehad.
Het is goed gekomen met haar hoor. Stukje bij beetje kreeg ze haar zelfvertrouwen terug.
De eerste 2 jaar lag ze meer op haar rug dan dat ze liep. Wat voor opmerkingen je dan krijgt wil je niet weten

maar we zijn andere honden nooit uit de weg gegaan en ik moet zeggen dat de mensen hier in het park goed meegewerkt hebben. Alle aandacht proberen vast te houden desnoods met een brokje en dan op veilige afstand iemand met haar/ zijn liefst donkere hond (want die waren voor haar het ergst) langs laten lopen. En dat kun je zelf uitbouwen.
Maar schaam je NOOIT voor je hond. Het belangrijkste is dat jullie het samen goed hebben en wat een ander vind of zegt:

Ook kun je vragen of verschillende mensen en kinderen je hond een brokje geven of zo maar dan niet gelijk laten aaien. Alleen een brokje. Misschien krijgt ze dan wat meer vertrouwen.
Heel veel sterkte