Het is niet echt een probleem, maar wel een situatie waarvan ik me afvraag hoe jullie er mee om zouden gaan.
In een grijs verleden hadden we bedacht dat de honden niet op de bank mogen. Principes zijn er om overboord te gooien dus dat hebben we twee maanden ofzo volgehouden en het mag al weer ruim 4 jaar wel
Ferro mag dus ook best op de bank als er plek is.
Nu heeft hij de gewoonte ontwikkeld om het te "vragen" of het wel mag. Elke keer dus als hij op de bank wil en we in de kamer zijn (als we er niet zijn doet ie het gewoon) blijft hij voor de bank staan ons aankijken tot we zeggen (soms heeft ie wel 4 a 5 keer een aansporing nodig) dat het mag.
Van mij hoeft dat niet, laat hem toch lekker doorlopen. En aangezien er soms nog wel eens wat heen en weer geklept wordt staat ie zo drie keer in een half uur voor de bank te miepen.
Het is niet een probleem, het is niet erg, al word ik er soms wel een beetje iebel van (maar da's meer mijn aard).
Maar hoe maak ik duidelijk dat hij het niet hoéft te "vragen"?
Negeren kan, dan gaat ie dus meestal ergens anders liggen.
Zeggen dat ie er op mag kan, maar dan bevestig je dus ergens zijn gedrag, lijkt me.
Hoe zouden jullie er mee om gaan?
