gedragsprobleem en dekking?

[cinderella]

Ik heb een jaar geleden een teefje, gekocht met de bedoeling met haar te gaan fokken. (voordat iedereen over me heen valt: geheel officieel volgens de regels,met stamboom enz enz) Prima hondje, zit goed in elkaar, is mooi, gezond, lief voor ons en onze andere honden.
Niks aan de hand zou je zeggen.
Ik heb ook al een goede dekreu op het oog, ook helemaal in orde. Maar.... na overleg een deskundige hebben we moeten constateren dat ze helaas een probleem heeft waar niet zo heel veel aan te doen is. Het is geen erfelijkheidskwestie, ze heeft haar gedrag ontwikkeld toen ze een week of 16 was. Ik nam haar altijd overal mee naar toe, maar ik verkeerde ook gedurende 3 maanden bijna dagelijks in een vrij drukke omgeving waar steeds vreemde nieuwe mensen kwamen en we denken dat dat een beetje te overweldigend voor haar is geweest. Ze is toen begonnen met grommen en blaffen naar vreemde mensen en later ook vreemde honden (heeft ook een rotervaring gehad met een hond die als een kanonskogel op haar kwam afstuiven toen ze nietsvermoedend zat te plassen, dat hielp niet natuurlijk) Ze gaat niet echt bijten maar maakt een ontzettend kabaal en vliegt op de hond in kwestie af. Gebleken is dat ze binnen een dag of 2 wel went aan een vreemde hond en er vriendschap mee sluit en met mensen gaat dat al heel snel goed binnen enkele minuten meestal (behalve een enkeling waar ze tegen blijft brommen).
Maar ja, hoe moet dat nu als ik met haar naar een show wil of en dat vooral (want op een show staat ze onder appel en dat scheelt veel) hoe moet dat als ze gedekt moet worden? Het zou toch wel heel zonde zijn als ze hierdoor ongeschikt zou zijn geworden, vooral omdat het om aangeleerd gedrag gaat en niet iets erfelijks.
Heeft iemand hier ervaring mee of tips om een dekking toch goed te laten verlopen?

[yamie]

ik snap je vraag niet helemaal, bedoel je hoe het gaat met dekken ivm met haar gedrag, of hoe het gaat met haar als ze puppen heeft en wat voor een invloed dat op de puppen heeft?

ik heb zelf een teef die heeft wat issues, wat dingen meegemaakt als jonge hond , flink te grazen genomen door twee grote honden, ook heeft ze het niet echt op vreemde, iig buiten haar huis... ze bijt niet, maar wil zich liever niet laten aaien enz...deze teef komt verder uit hele stabiele honden (heb zelf ook haar moeder) ken de paps erg goed enz, dus over iets erfelijks praat ik hier ook niet...

op de show is met haar ook geen pret, opzich het lopen in de ring geen probleem, maar het op tafel en betasten, ze spant zich, staart tussen benen enz... (geen agressie trouwens) ik heb haar wel geshowd, ze heeft haar kwalificatie die ze "nodig"heeft, dus ze is klaar, ze heeft vorig jaar haar eerste nest gehad, dekking was absoluut geen probleem...als ze dekrijp zijn kunnen ze dat vaak toch niet weerstaan en vinden de "vreemde'reu dan niet zo eng

haar dochter van vorig jaar loopt hier ook, absoluut geen probleem, erg vrije hond enz...

wanneer zaken niet erfelijk zijn of groot vermoeden van niet erfelijk zijn kan er best een hoop... je moet haar alleen goed begeleiden je weet waar haar makken liggen, ook zeker dat als ze een nest heeft en de puppen zijn op een leeftijd dat ze zich bewust zijn van mams haar gedrag, daar erg voor waken... laat haar de puppen dat niet aanleren simpel gezegd...

[cinderella]

Hoi Yamie,
bedankt voor je snelle reactie.
Het gaat mij vooral om de reactie van mijn teefje naar de dekreu toe.
Ik verwacht niet dat de puppen haar gedrag zouden kunnen erven nee.
Ook is ze heel zorgzaam naar de pup van mijn zoon toe (nadat ze eerst 2 dagen heel lelijk deed tegen hem), nu speelt ze met hem en wast hem enzo. Dus ik ben ook niet bang dat ze geen goede moeder zou zijn.
Gelukkig lopen hier nog meer teefjes rond, van onbesproken gedrag zeg maar, die graag meemoederen dus ook de begeleiding van de puppen zie ik wel zitten (heb ik ook al ervaring mee, dit is niet mijn eerste keer)
Misschien zie ik wel leeuwen en bergen waar dat niet nodig is hoor. Misschien vindt ze straks de reu wel helemaal te gek onder invloed van de hormonen.
Ik ga op de hondenschool ook vragen of ik tegen dat ze dekrijp is eens mag uittesten op een afstandje hoe ze dan reageert denk ik.
Misschien zijn er nog shih-tzu fokkers hier die er iets over kunnen zeggen, aangezien ze een beetje gereserveerd kunnen zijn over het algemeen (hoewel ik het zelf nog niet ben tegengekomen eigenlijk)?

[LongFields]

Ik heb zelf geen ervaring met een dergelijke teef, maar ik denk dat Yamie gelijk heeft dat als je teefje echt dekrijp is, dat ze de reu dan echt wel zal dulden.
Dan is het denk ik wel extra belangrijk dat je op het juiste tijdstip de reu erbij haalt, als je te vroeg of te laat bent zal ze misschien juist wel extra prikkelbaar zijn op een vreemde reu.

Maar als je volgens de eisen van je rasvereniging fokt zal je toch eerst je vereiste kwalificaties op show moeten halen denk ik. Mocht dat gelukt zijn kun je dan wel verder zien toch?

In ieder geval, succes!

[Youp]

Jou shih tzu vertoont precies hetzelfde gedag als die van mijn ouders. Vindt geen enkele andere hond leuk. Alleen de bouvierreu waar ze mee opgegroeid is. Zelfs mijn Duitse Dog viel ze aan!
Ook vreemde mensen vindt ze maar niks, vooral kinderen vindt ze heel erg eng. Verder heb ik geen tips of zo hoor.
Vond het alleen wel toevallig dat ze precies hetzelfde reageren.

[kitty]

Als je zeker weet dat het aangeleerd gedrag is wat niet erfelijk is kun je natuurlijk ook alvast kennis maken met de reu, je zegt dat ze na een paar keer een vreemde hond prima vind.

[YvonneB]

Heeft iemand hier ervaring mee of tips om een dekking toch goed te laten verlopen?

Ik ben net zondag terug gekomen van een ritje Zweden (jajah net voor het slechte weer aan weer terug) om een teef te laten dekken die het absoluut niet leuk vind als honden te opdringerig zijn. Je zou dus denken dat dit dus een probleem op zou leveren bij de dekking maar dat heeft het dus helemaal niet. Kijk in de bijna 18 jaar dat ik nu Bernards fok kan ik wel zeggen dat geen teef gelijk is bij de dekking en vooral een jonge teef weet totaal niet wat er gebeuren gaat. Ik vind maar dat is mijn persoonlijke mening dat een dekking niet een verkrachting moet worden. Dus wil de teef helemaal niet omdat ze echt constant van zich afbijt naar de reu dan is ze er dus gewoon niet aan toe. Ik heb twee nestjes bij mijn allereerste teef gehad. Dit waren twee nestjes van maar 1 pup maar beide dekkingen zijn toen echt sorry dat ik het zeggen moet min of meer verkachtingen geweest. Heb toen gezegd nooit weer op die manier.

Groetjes
Yvonne

[Gast]

Je moet eigenlijk je hond eerst 'desensibiliseren', dat wil zeggen leren dat andere honden leuk zijn. Dat kan een langdurig proces zijn, het kan ook heel snel gaan.
Ik zou dat eerst proberen, dan kun je ook beter nagaan of het om een aangeleerd of een erfelijk probleem gaat. Als het gedrag zich laat veranderen is het niet genetisch bepaald.

[sirene]

Als het gedrag met 16 weken al begon kan het net zo goed erfelijk bepaald gedrag zijn. Tot 12 weken vertonen de meeste pups namelijk weinig angst.

Wanneer je toch besluit om je hondje te laten dekken en dit op een natuurlijke manier zonder al te veel hulp (omdat je hond de reu van zich af bijt) lukt. Moet je heel goed oppassen dat het ongewenste gedrag zich niet voordoet waar de puppen bij zijn. Puppen nemen dit heel erg snel over namelijk.

[granny]

Hoe ga je het aanpakken als er pupkopers op bezoek komen?

[yamie]

Hoe ga je het aanpakken als er pupkopers op bezoek komen?

ik denk dat als je het verhaal leest dat het met mensen meer de kat uit de boom kijken is... je moet altijd uitkijken met een teef die een nest heeft en vreemde mensen... maar ik lees hier niks uit het verhaal dat dat een issue zou zijn... gezond verstand en goede begeleiding...

[granny]

Hoe ga je het aanpakken als er pupkopers op bezoek komen?

ik denk dat als je het verhaal leest dat het met mensen meer de kat uit de boom kijken is... je moet altijd uitkijken met een teef die een nest heeft en vreemde mensen... maar ik lees hier niks uit het verhaal dat dat een issue zou zijn... gezond verstand en goede begeleiding...

Ik had begrepen dat de hond behoorlijk lelijk doet als er vreemde mensen komen. Neem daarbij dat de teef ook nog eens beschermingsdrang ten op zichte van het nest kan vertonen.
Kan me voorstellen dat zoiets behoorlijk afschrikt en de mensen hun pup elders gaat kopen.

[yamie]

Hoe ga je het aanpakken als er pupkopers op bezoek komen?

ik denk dat als je het verhaal leest dat het met mensen meer de kat uit de boom kijken is... je moet altijd uitkijken met een teef die een nest heeft en vreemde mensen... maar ik lees hier niks uit het verhaal dat dat een issue zou zijn... gezond verstand en goede begeleiding...

Ik had begrepen dat de hond behoorlijk lelijk doet als er vreemde mensen komen. Neem daarbij dat de teef ook nog eens beschermingsdrang ten op zichte van het nest kan vertonen.
Kan me voorstellen dat zoiets behoorlijk afschrikt en de mensen hun pup elders gaat kopen.

met mensen gaat dat al heel snel goed binnen enkele minuten meestal (behalve een enkeling waar ze tegen blijft brommen)

mmm..valt wel mee hoor...[/i]

[granny]

Hoe ga je het aanpakken als er pupkopers op bezoek komen?

ik denk dat als je het verhaal leest dat het met mensen meer de kat uit de boom kijken is... je moet altijd uitkijken met een teef die een nest heeft en vreemde mensen... maar ik lees hier niks uit het verhaal dat dat een issue zou zijn... gezond verstand en goede begeleiding...

Ik had begrepen dat de hond behoorlijk lelijk doet als er vreemde mensen komen. Neem daarbij dat de teef ook nog eens beschermingsdrang ten op zichte van het nest kan vertonen.
Kan me voorstellen dat zoiets behoorlijk afschrikt en de mensen hun pup elders gaat kopen.

met mensen gaat dat al heel snel goed binnen enkele minuten meestal (behalve een enkeling waar ze tegen blijft brommen)

mmm..valt wel mee hoor...[/i]

Oke, ik had nl begrepen dat ze tegen vreemde mensen ook heel lelijk deed en dat ze eerst 2 dagen aan ze moest wennen.

[yamie]

ik denk dat als je het verhaal leest dat het met mensen meer de kat uit de boom kijken is... je moet altijd uitkijken met een teef die een nest heeft en vreemde mensen... maar ik lees hier niks uit het verhaal dat dat een issue zou zijn... gezond verstand en goede begeleiding...

Ik had begrepen dat de hond behoorlijk lelijk doet als er vreemde mensen komen. Neem daarbij dat de teef ook nog eens beschermingsdrang ten op zichte van het nest kan vertonen.
Kan me voorstellen dat zoiets behoorlijk afschrikt en de mensen hun pup elders gaat kopen.

met mensen gaat dat al heel snel goed binnen enkele minuten meestal (behalve een enkeling waar ze tegen blijft brommen)

mmm..valt wel mee hoor...[/i]

Oke, ik had nl begrepen dat ze tegen vreemde mensen ook heel lelijk deed en dat ze eerst 2 dagen aan ze moest wennen.

das was het idd wat extremer, dat ging geloof ik op voor vreemde honden...

[bramtim]

Mh, de dekking zelf zal geen probleem zijn. Wanneer ze echt wil, zal ze het wel toelaten.

Ik vidn wel dat er makkelijk gedaan owrdt over het overdragen van het gedrag van de moeder naar haar pups.
Ik denk dat wanneer je een moederhond hebt die agressief reageert naar mensen dit ene heel groot probleem kan zijn in de socialisatie van de kleintjes. Mijn tip is dan ook: mocht er bezoek komen, houdt d emoeder dan weg of laat ze elders kennis maken. Pups nemen het direct waar en de problemen zijn gemaakt.

Natuurlijk is het verstandig wanneer je het ongewenste gedrag wegtraint zodat er helemaal gene problemen meer zijn.

Daar is nog tijd voor begrijpik, want ze meot eerst haa rpunten nog halen. Loop je ook met een geruster hart in de ring.

Succes en houd ons op de hoogte!!

[Eline*]

Als het gedrag met 16 weken al begon kan het net zo goed erfelijk bepaald gedrag zijn. Tot 12 weken vertonen de meeste pups namelijk weinig angst.

Ik zie geen enkele meerwaarde om met een teef die agressie toont te gaan fokken. Lekker niet doen dus. Gedrag is altijd een combinatie van erfelijkheid en milieu. Het kan dus nooit alleen aangeleerd gedrag zijn.

[bramtim]

[/quote]

Ik zie geen enkele meerwaarde om met een teef die agressie toont te gaan fokken. Lekker niet doen dus. Gedrag is altijd een combinatie van erfelijkheid en milieu. Het kan dus nooit alleen aangeleerd gedrag zijn.[/quote]

Daar ben ik het absoluut mee eens. Ik laat alleen de beslissing voor het wel of niet doen aan de mensen zelf. Als men al met zo duidelijke plannen zit is er niets wat iemand nog kan overtuigen. Vandaar dat ik het maar op een adviserende toon gehouden had. Hopelijk dat ze dan het nest in goede banen kan leiden.

Zelf .........zou ik het neit in mijn hoofd halen!!

[granny]

ik zou persoonlijk ook niet met zo'n teef gaan fokken.

[yamie]

Als het gedrag met 16 weken al begon kan het net zo goed erfelijk bepaald gedrag zijn. Tot 12 weken vertonen de meeste pups namelijk weinig angst.

Ik zie geen enkele meerwaarde om met een teef die agressie toont te gaan fokken. Lekker niet doen dus. Gedrag is altijd een combinatie van erfelijkheid en milieu. Het kan dus nooit alleen aangeleerd gedrag zijn.

]

tuurlijk eline, want achter elke gedraging zit iets wat uit geplozen moet worden... ..

agressie vind ik nu ook een groot woord...

[Eline*]

agressie vind ik nu ook een groot woord...

Ik niet. Als het een groot woord zou zijn zou deze dame er geen topic over openen...of het is iemand die al schrikt van een scheet en ook dan kan je beter maar niet gaan fokken.

[yamie]

agressie vind ik nu ook een groot woord...

Ik niet. Als het een groot woord zou zijn zou deze dame er geen topic over openen...of het is iemand die al schrikt van een scheet en ook dan kan je beter maar niet gaan fokken.

heb je het verhaal uberhaupt gelezen?? het gaat over gedrag en dekking... er is niks in dit verhaal wat er op wijst dat dit hondje een gedrags afwijking heeft wat een nestje in de weg staat..
of denk en vind jij dat alleen honden die uitermate sociaal en lief en aardig zijn voor soortgenoten zich mogen voortplanten??

het gaat hier in dit topic niet om hoe zij met de makken van haar teef kan om gaan, nee of het een probleem bij een dekking kan zijn en nee dat hoeft dus niet

[Eline*]

Maar.... na overleg een deskundige hebben we moeten constateren dat ze helaas een probleem heeft waar niet zo heel veel aan te doen is. Het is geen erfelijkheidskwestie, ze heeft haar gedrag ontwikkeld toen ze een week of 16 was. Ik nam haar altijd overal mee naar toe, maar ik verkeerde ook gedurende 3 maanden bijna dagelijks in een vrij drukke omgeving waar steeds vreemde nieuwe mensen kwamen en we denken dat dat een beetje te overweldigend voor haar is geweest. Ze is toen begonnen met grommen en blaffen naar vreemde mensen en later ook vreemde honden (heeft ook een rotervaring gehad met een hond die als een kanonskogel op haar kwam afstuiven toen ze nietsvermoedend zat te plassen, dat hielp niet natuurlijk) Ze gaat niet echt bijten maar maakt een ontzettend kabaal en vliegt op de hond in kwestie af. Gebleken is dat ze binnen een dag of 2 wel went aan een vreemde hond en er vriendschap mee sluit en met mensen gaat dat al heel snel goed binnen enkele minuten meestal (behalve een enkeling waar ze tegen blijft brommen).

Ik heb prima gelezen. Een hond die als een kanonkogel een pup benadert bezorgt een pup geen trauma's en oversocialisatie heeft nog nooit geleid tot agressie. Ik zet dus heel sterk mijn vraagtekens bij "aangeleerd gedrag". Wat ik lees is angstgerelateerd gedrag en dat is wel degelijk erfelijk.

De hond heeft geen vertrouwen in vreemde honden en geen vertrouwen in vreemde mensen. Ik vind inderdaad dat je daarmee niet moet fokken. Er zijn genoeg honden op de wereld, niemand MOET fokken en als je dan zo nodig moet fokken, doe het dan inderdaad met sociale lieve en gezonde honden.
De asiels zitten al vol met de gedragsprobleempjes.

[yamie]

Maar.... na overleg een deskundige hebben we moeten constateren dat ze helaas een probleem heeft waar niet zo heel veel aan te doen is. Het is geen erfelijkheidskwestie, ze heeft haar gedrag ontwikkeld toen ze een week of 16 was. Ik nam haar altijd overal mee naar toe, maar ik verkeerde ook gedurende 3 maanden bijna dagelijks in een vrij drukke omgeving waar steeds vreemde nieuwe mensen kwamen en we denken dat dat een beetje te overweldigend voor haar is geweest. Ze is toen begonnen met grommen en blaffen naar vreemde mensen en later ook vreemde honden (heeft ook een rotervaring gehad met een hond die als een kanonskogel op haar kwam afstuiven toen ze nietsvermoedend zat te plassen, dat hielp niet natuurlijk) Ze gaat niet echt bijten maar maakt een ontzettend kabaal en vliegt op de hond in kwestie af. Gebleken is dat ze binnen een dag of 2 wel went aan een vreemde hond en er vriendschap mee sluit en met mensen gaat dat al heel snel goed binnen enkele minuten meestal (behalve een enkeling waar ze tegen blijft brommen).

Ik heb prima gelezen. Een hond die als een kanonkogel een pup benadert bezorgt een pup geen trauma's en oversocialisatie heeft nog nooit geleid tot agressie. Ik zet dus heel sterk mijn vraagtekens bij "aangeleerd gedrag". Wat ik lees is angstgerelateerd gedrag en dat is wel degelijk erfelijk.

dit is nou exact wat me in heel veel fokkers enorm kan storen. als hun eigen hond angstig of agressief gedrag vertoont is het altijd 'door omstandigheden' zo gekomen. niet erfelijk hoor, neu .
zien ze hetzelfde gedrag bij een hond van een ander, is het toch vaak een heel ander verhaal, dan ziet men het plots wel weer een stuk nuchterder.
staaltje van 'mijn kind, mooi kind' zoals het gezegde hier gaat.

wees nu toch eens echt redelijk : wat is er dan zó verschrikkelijk fout gegaan in haar socialisatie dat het zulk wantrouwen goedpraat? wat jij vertelt over je teefje maakt elke hond vroeg of laat wel mee in één of andere vorm hoor .

niet mee fokken dus, al rijgt ze de 1 U-tjes nog aan elkaar .

ik hoop niet dat je het ook over mij hebt als fokker... ik heb enkel een voorbeeld van mijzelf hierin betrokken, ik lees dit verhaal en zie niet een extreem iets ivm met fokken, er zijn ook dingen ras gebonden, je kunt niet zeggen dat 1 rot ervaring geen enorme impact heeft, dat kan wel, zeker bij bepaalde rassen... ik zeg niet dat ze moet fokken met dit teefje ik reargeer enkel op dit verhaal

[cinderella]

Beste allemaal,
Ben ik even niet online gaat iedereen gezellig óver mij zitten praten ipv tegen mij. Liever een reactie gericht naar mij eigenlijk. Vind ik eerlijker.
Nu is er al een heel verhaal aan het ontstaan over mijn integriteit als fokker en mijn inzicht in het gedrag van mijn hond
Laat ik jullie vertellen dat ik zeker ben van de oorzaak van het gedrag en dit is beslist niet een erfelijke kwestie, dan had ik dit hondje niet willen hebben. Ik heb natuurlijk niet zomaar even een pup gekocht, eerst eens goed nagegaan wat de voorouders waren enz enz. Ik was tenslotte op zoek naar een hondje waarmee ik zou kunnen fokken.
Met dit hondje ben ik ook al sinds ik haar heb kind aan huis bij een goede hondenschool, waar ervaren gedragsdeskundigen rondlopen die mij het zeker zouden melden als ik een pup had met agressief gedrag naar mensen of honden als ik dat zelf niet zou zien.
Het gaat ook niet zo zeer om agressie in die zin dat ze aanvalt of zo, ze maakt alleen een hele hoop kabaal in de hoop dat de enge hond weggaat daardoor.
Dit gedrag is wel degelijk onstaan door een traumatische ervaring en dat is geen onzin verhaal wat ik bedenk om het gedrag van mijn hond goed te praten. Mijn pup was een normale open hond, ook naar andere honden toe totdat ze bijna verpletterd werd door een leonberger die ze niet had zien aankomen . Ik heb geen zin het hele verhaal hier te gaan vertellen maar als je het gezien had zou je niet meer zeggen dat de pup al angstig gedrag in zich moet hebben gehad om hier een trauma van op te lopen, laten we het daar maar op houden.
Het is overigens niet zo dat ze nu meteen elke hond maar weg wil jagen, soms vind ze een hond niet bedreigend en gaat het wel meteen goed.
Ik maak me ook verder helemaal niet zoveel zorgen, ik ga er nog aan werken met hulp van de gedragsdeskundige natuurlijk.
Ook eventuele pupkopers zijn niet echt zo'n probleem, je moet inderdaad altijd voorzichtig zijn met een teef met pups, mensen mogen ook niet meteen op de pups afvliegen natuurlijk als ze bij me binnen zijn. Ik heb hier wel de touwtjes in handen natuurlijk en niet het bezoek. Pupkopers komen ook nooit onaangekondigd bij mij over de vloer trouwens, dus ik kan zorgen voor een goede begeleiding van moeders en haar inderdaad even apart zetten op het moment dat de mensen de pups in handen willen hebben/bekijken. In haar bench is ze altijd rustig. Ik denk ook niet dat haar gedrag nu mensen zou gaan afschrikken eigenlijk, ik bedoel: we hebben hier meer honden en die maken allemaal kabaal als er iemand binnenkomt, pas als het bezoek zit wordt alles rustig en gaan ze eens even snuffelen. (Dit is geen agressie voor de kritici: ze zijn gewoon blij.)
Deze dame gaat gewoon wat langer door en moet even gekalmeerd worden op schoot en soms vind ze iemand echt niet leuk en dan blijft ze brommen, maar ze valt niet uit of zo hoor. Onlangs heb ik nog mensen op bezoek gehad die informatie wilden over hoe ze het beste een pup konden uitkiezen enzo en dat was geen enkel probleem.
Mijn vraag was duidelijk alleen gericht op de dekking, aangezien dat wel erg dichtbij komt (vanuit de hond gezien dan) en ik daar met haar geen eerdere ervaring mee heb (logisch) en zoiets ook nog niet eerder aan de hand heb gehad. Ik maakte me gewoon een beetje bezorgd dat een dekking misschien een beetje teveel van het goede voor haar zou blijken te zijn en dat ze dan misschien wél een keer zou kunnen happen en bij een shih-tzu is een muilkorfje of snuitbandje ook niet zo handig aan te doen omdat ze nu eenmaal weinig neus hebben in verhouding tot andere rassen. En ik vroeg mij af of er hier iemand was die daar ervaring mee had en advies kon geven.
Kortom: liever niet meer van die afbraakopmerkingen maar serieuze adviezen (wie die al gaf: bedankt en jullie bedoel ik natuurlijk niet hiermee)
Met serieuze adviezen kan ik iets doen, dat was namelijk mijn bedoeling met deze topic.

[Eline*]

Er wordt niet achter je rug om gepraat want je kan het allemaal lezen. Verder zijn mijn reactie's serieus, ik kan er ieder geval niet om lachen.
Ik blijf van mening met je verschillen. Er zijn pups gebeten en die zijn daar nog niet getraumatiseerd van geraakt. Gedrag heeft ALTIJD een erfelijke component. Honden, die goed zijn gesocialiseerd..en als ik het zo lees heb je daar dus enorm veel werk in gestoken, zijn niet zomaar angstig de rest van hun leven. Ookal wordt je onder de voet gelopen.
Mijn jack russel is als pup als een soort boksbal gebruikt door twee boxers. Toen ik haar uiteindelijk tussen de twee honden vandaan had was ze aan alle kanten beurs en pijnlijk. Ze heeft nooit angst of onzekerheid naar vreemde honden ontwikkeld, terwijl ze fors aangepakt was.
Er is altijd een erfelijke component en juist angst is iets wat een moederhond doorgeeft.

[cinderella]

Er wordt niet achter je rug om gepraat want je kan het allemaal lezen. Verder zijn mijn reactie's serieus, ik kan er ieder geval niet om lachen.

Ik bedoelde ook niet te zeggen dat mensen achter mijn rug om praten, maar wel over mij ipv tegen mij (niet iedereen) En ik zeg ook dat ik blij ben met de serieuze reacties!

Mijn jack russel is als pup als een soort boksbal gebruikt door twee boxers. Toen ik haar uiteindelijk tussen de twee honden vandaan had was ze aan alle kanten beurs en pijnlijk. Ze heeft nooit angst of onzekerheid naar vreemde honden ontwikkeld, terwijl ze fors aangepakt was.

gelukkig maar, dat ze het zo goed heeft doorstaan!
Je moet in dit geval ook rekening houden met de rastypische eigenschappen van de hond natuurlijk. Een jack zit nu eenmaal weer heel anders in elkaar dan een shih-tzu die van nature wat meer kat-uit-de-boom-kijkerig is dan een overmoedige enthousiaste jack russell. In die zin speelt erfelijkheid zeker een rol, maar dat wil nog niet zeggen dat ze uit een lijn van angstige of agressieve honden zou komen, of dit gedrag via de genen zou doorgeven aan haar pups. Als ik dat vermoedde was er helemaal geen sprake van een wens om te fokken. Ik heb voldoende ervaring met dergelijke honden om dit te kunnen herkennen en dit is het helemaal niet.

[Branka]

Ten eerste moet ik zeggen dat ik me aansluit bij anderen voor wat betreft het inzetten voor de fok van een dergelijke hond. Je moet je afvragen of je het werkelijk wilt en wat de meerwaarde ervan is.
Verder heb je het ook erover dat je volgens de regels van de rasvereniging wilt fokken en dus ook naar shows zal moeten. Ik denk dus dat je daar al een hele kluif aan gaat hebben met dit hondje. Want als er ergens een plek is met veel mensen en honden dan is het wel op hondenshows. In het ergste geval kan een keurmeester haar dus echt diskwalificeren als ze gromt. Ik denk dus dat je haar echt zal moeten laten wennen aan drukte mocht je jouw fokplannen met haar doorzetten.

[Eline*]

Je moet in dit geval ook rekening houden met de rastypische eigenschappen van de hond natuurlijk. Een jack zit nu eenmaal weer heel anders in elkaar dan een shih-tzu die van nature wat meer kat-uit-de-boom-kijkerig is dan een overmoedige enthousiaste jack russell. In die zin speelt erfelijkheid zeker een rol, maar dat wil nog niet zeggen dat ze uit een lijn van angstige of agressieve honden zou komen, of dit gedrag via de genen zou doorgeven aan haar pups.

Ik ben dat met je eens, maar zie dat dus tegelijkertijd als een valkuil. Rastypische eigenschappen zijn valkuilen. De grens tussen de kat uit de boom kijken en bang is op het oog niet voor iedereen zo zichtbaar duidelijk. Jouw hond is bang en dat is het probleem. Vanuit die angst heeft ze agressie ontwikkeld. Ik persoonlijk vind gedrag belangrijker dan welke oorstand dan ook. Gedrag wordt gecopieert door pups omdat ze stemming overnemen en associatie's leggen tussen de prikkels en het gedrag van de moeder.
Maar goed, ik ken je hond niet en ik hoef er geen pup van dus ik wens je veel geluk!

[Moniek B.]

Ik ben het volstrekt met onder anderen Eline eens. Als je een hondje hebt waarbij je je er zorgen over maakt of ze zich wel laat dekken, puur en alleen omdat je bang bent dat de hond te angstig is moet je het in mijn ogen niet doen.

Ik vind namelijk dat je alleen moet fokken met stabiele, zelfverzekerde honden (die ook lichamelijk gezond zijn maar dat in deze discussie even terzijde). En hoe groot het trauma ook, als je een zelfverzekerde, stabiele hond hebt zou ze zich hersteld hebben hiervan. En dat heeft ze niet dus dat zegt iets over het (erfelijke!!) herstelvermogen van je hondje.