Niet aan de lijn willen lopen: super veel angst!

[rianneke]

Hoi Hoi,

Ik plaats dit berichtje omdat kennissen van mij een probleem hebben. Ik zal het even vertellen. Hun yorkshire terrier is nu ouder dan 6 maanden en wil niet meelopen aan de lijn. Ik dacht ow dat moet lukken met een snoepje of zo, meelokken. Maar nee hoor hij is echt heel bang hij bibbert, oren naar achteren en loopt niet mee, als je in huis het riempje om doet is hij al doodsbang, loopt niet eens mee door de voordeur. Hij gaat echt liggen trillen, en meetrekken heeft geen zin. Ik weet wel waardoor het komt, de fokster van hun hond heeft gezegd dat hij voor de cocktail prik niet naar buiten mocht en die prik moest hij pas over 3 weken hebben, hij moest eerst wennen in huis, terwijl hij toen ze hem kregen al 17 weken (geloof ik) was, al met al nooit in de tuin of buiten geweest, zindelijk gemaakt op krantje(nog steeds niet zindelijk, poept nog in huis). Na die 20 weken eindelijk mee naar buiten genomen, maar hij is doodbang, dat komt natuurlijk door die socilalisatieperiode die hij niet heeft doormaakt(die loopt maar tot 12-14 weken) toen is hij dus NOOIT buiten geweest. Ik denk dat hij deze schade niet kan inhalen. Ze zijn ten einde raad. In mijn ogen is die fokster echt heel verkeerd bezig en zij hebben geluisterd naar de fokster.

Ik heb gezegd dat ze maar een gedragstherapeut voor die hond erbij moet halen, maar volgens mij kan hij al die indrukken nooit meer inhalen. Even voor de duidelijkheid hij loopt NIET buiten ook niet met een balletje of snoepje, de angst is veel te groot.

Heeft iemand hier nog een oplossing voor alhoewel ik dat betwijfel. Dit is echt goed verkeerd gegaan. Heel zielig voor dat hondje, ook plast en poept hij buiten niet (alleen in de achtertuin met geluk anders binnen) Dit heeft deels te maken met een slechte zindelijkheidstraining maar ja dat gaat ook niet lukken om dat te trainen nu want hij wil niet mee naar buiten.

Iemand tips?

groetjes

rianne


p.s dit is dus een duidelijk voorbeeld van hoe het NIET moet, dus mensen die voor het eerst een puppie nemen, zorg dat hij in de socialisatiefase zo veel mogelijk indrukken opdoet!

[Joyce]

Ik denk dat je je eigen vraag al beantwoordt hebt.

Deze vrouw zou zich niet eens fokker mogen noemen als ze zulke onzin uit kraamt. Als dit hondje nu nog nooit buiten is geweest zie ik het heel somber in. Mochten er nog mogelijkheden zijn dan ontbreekt het de huidige baasjes waarschijnlijk aan kennis en ervaring om dit hondje te helpen. Ik zou dus inderdaad een gedragsdeskundige inschakelen die naar het hondje komt kijken.

[linlin]

nou, ik zou echt vanaf het allereerste begin starten.

dus gewoon die riem 'toevallig' ergens in zijn buurt laten slingeren. en verder niks. als hij er per ongeluk aan snuffelt, of alleen al niet inin de stress schiet, belonen.

je vertelt dat het diertje met hangen en wurgen de tuin in wil. ik zou daar verder mee gaan en dan, later, vanuit de achtertuin zijn actieradius vergroten.

maar, zoals je zelf al aangeeft, zal het nogal wat tijd kosten.

[Anna*]

(*(#(*$(*#$*( wanneer wordt er eens een functie Ongedaan maken ingebouwd, ik typ een heel verhaal, druk op een onbedoelde knop en foetsie

Okay nog een keer

Ik heb precies hetzelfde meegemeekt met Bambi, die tot 18 weken bij de fokker binnen heeft gezeten, in een apart kamertje nog wel. Zij was ook doodsbenauwd, durfde niet naar buiten, viel uit naar honden, was bang van mensen. Haar redding was Poncho, waarvan ze echt alles heeft afgekeken. Maar dan nog ging het heel langzaam, stapje voor stapje. Het heeft maanden geduurd voordat ze zelfstandig naar het park toe liep. Ze bleef dan los van de riem heel dicht bij me lopen, verloor me geen seconde uit het oog. Pas na misschien een jaar ging ze wat rennen met Poncho, liep ze wat verder van me vandaan. In die zin is het wel goedgekomen dat ze nu lekker met Poncho en Kit loopt te rennen, maar zonder een van de andere hondjes weigert ze mee te gaan.

De kans is groot dat dit soort hondjes het in hun eentje niet redden. Mijn advies zou zijn er een hondje bij te nemen, bij voorkeur een wat zelfverzekerd typeje.

Maar dan nog kun je ervan uitgaan dat je een lange adem nodig hebt. Steeds een klein stapje verder, steeds een succesje boeken. In het begin gewoon naar het park dragen, dan is het al heel wat dat ze buiten is. Et cetera. Het is niet leuk, het is echt geen onbezorgde puppytijd die je meemaakt. Doodzonde. En je moet er rekening mee houden dat dit nooit een blij, ongedwongen hondje wordt. Bambi is altijd angstig gebleven, ik moet haar voorzichtig benaderen. En ze is wantrouwig tegenover iedereen, en verdraagt geen vreemde honden in haar buurt. Wat een verschil met die andere twee rakkers van me, blije, onbezorgde hondjes die volop van het leven genieten.

[Seahorse]

Vreemd verhaal en dat is dan een fokker...

Voor dat zindelijk worden kan een kattebak misschien (tijdelijk) uitkomst bieden.

Is de hond ook bang als hij mee op de arm wordt uitgenomen? En hoe is hij in de omgang met andere honden? Hij zal er niet veel zien maar misschien kan er een sociale hond op bezoek komen.

[martine]

een york is heel laat zindelijk is een typich york probleem
maar de rest kan niet
een normaal hondje zal het nooit worden , vooral geen tweede.
of een volwassen rustige zelfstandige niet beinvloedbare , dat kan wel .
velen maken de fout met een probleempup/hond en meestal eindigd het
met twee probleemhonden.
geduld en nog eens geduld en hier kunnen ook Bach bloesems
een handje helpen.
de tip van de lijn ergens leggen en belonen is super, ook het op de arm of tasje mee naar buiten nemen is ok zo doet het toch de nodige eraringen op. maaar vooral niks forceren
Martine