Waar te beginnen?

[Joyce]

Voor iedereen die het nog niet wist. Sinds dinsdag is ons gezin uitgebreid met 3 ongesocialiseerde chihuahua reutjes van 2 en 3 jaar. Deze hondjes zijn via via van een broodfokker in Belgie gekomen. Blijkbaar is deze fokker gestopt of wilde hij 'uitdunnen' en dumpt hij daarom overal zijn hondjes. Deze 3 reutjes hebben voor zover ik weet altijd in een kennel gezeten. Het was de bedoeling dat we er maar eentje in huis zouden nemen, maar zonder elkaar raken deze hondjes waarschijnlijk zo gestresst dat we ze alledrie meegenomen hebben. Alleen het ophalen was al een drama, degene bij wie ze eerst zaten had totaal geen verstand van honden en ze zaten ineengedoken in een hoekje en iedereen die te dichtbij kwam werd gebeten. Dit kwam omdat alle duidelijke signalen genegeerd werden door deze mensen. Ze lopen nu bij ons sinds dinsdag vrij door huis heen en met twee hondjes gaat het al een stuk beter. Hun nieuwsgierigheid wint het van hun angst en ze durven zelfs al wat eten uit onze hand aan te nemen. De derde is nog steeds heel angstig en zit alleen maar achter de bank. Als je even naar hem kijkt voelt hij zich al zo bedreigt dat hij gaat grommen. Ook zijn ze nog nooit aan de lijn geweest, dus laten we ze nu uit in onze afgesloten tuin. Ze zijn uiteraard onzindelijk, en plassen dus eigenlijk overal, behalve in hun bench.

Waar moet je nu beginnen? Ik heb met Malu (mijn laboratorium beagle) met heel veel geduld en geen enkele dwang haar vertrouwen kunnen winnen. Dit heeft letterlijk maanden geduurd en vreemden zal ze nooit vertrouwen. Alleen Malu is nooit angstagressief geweest, haar manier was of wegrennen of verstijven. De angst is hetzelfde, alleen de uiting is anders. Betekent dat ook dat onze aanpak aangepast moet worden? En zal het makkelijker gaan omdat deze honden veel jonger zijn? Bij Malu heb ik geen clicker gebruikt, maar ik denk er over omdat bij deze hondjes wel te doen. Omdat mensen nog zo angstig voor ze zijn, is een neutrale click waarschijnlijk het minst bedreigend.

Onze eerste stap is eigenlijk om te proberen het vertrouwen van de hondjes te winnen. Dit door ze eerst met de hand lekkere snoepjes te voeren. Ander lichamelijk contact hebben we nu nog niet geprobeerd te maken. Verder krijgen ze ook Bach Rescue door hun drinkwater. Daarna willen we zo snel mogelijk de hondjes leren om buiten te plassen, en daar wil ik eigenlijk de clicker voor gebruiken. Nu maken 3 kleine hondjes niet zo heel veel rotzooi in huis, maar het is toch gedrag dat we zo snel mogelijk willen doorbreken. Natuurlijk moeten ze zich eerst wat meer op hun gemak voelen voordat je uberhaupt kan beginnen met ze iets te leren, maar is zindelijkheid iets waar je nu al mee bezig moet zijn? Ik ben erg benieuwd of er mensen zijn die zelf ervaring hebben met volwassen ongesocialiseerde hondjes en mij advies kunnen geven over hoe zij daarmee omgegaan zijn.

[ellen en de birmanen]

probeer ze zoveel mogelijk te negeren. als jij doet dat er niks engs is dan is het ook niks eng. komen ze bij je dan zijn ze lief geef ze dan een aai maar dring je niet. als ze niet willen niet gaan dwingen. ik denk dat nr 3 ook wel mee gaat doen omdat er 2 zover al zijn.
succes en geef ze de tijd. wat ze in die tijd hebben mee gemaakt vlak je niet uit in een maand tijd. daar gaat maanden zo niet jaren overheen.
ellen

[Joyce]

Eerlijk gezegd zijn we nog helemaal niet met aaien of ander lichamelijk contact bezig. Het feit dat er twee hondjes al eten aan durven te nemen is voor ons al heel wat. Volgens de mensen waar ze een paar dagen zaten, aten ze daar helemaal niet. Terwijl wij de kattenbrokken al hebben moeten verstoppen omdat ze al zover zijn om de keuken in te lopen en de kattenbrokken te pakken. De twee met de meeste lef in ieder geval.

Bij Malu kan ik pas sinds kort (8 maanden) haar aaien als ze gewoon ergens staat. Eerst durfde ze het helemaal niet en toen alleen maar als ze in haar eigen mandje lag. Nu kan ik haar over haar hele lijfje aaien en ze geniet er meer van dan m'n andere honden. Malu was dus al zindelijk en kon dus al aan de lijn lopen voordat ze echt geaaid kon worden.

[Gast]

Ken je dit artikel?

http://www.dogweb.nl/gedrag/colin.html

Je zit sowieso niet zover bij HOS vandaan: http://www.dogweb.nl

Misschien kun je een van hun gedragsdeskundigen raadplegen.

[Joyce]

Ik heb zelfs bij HOS getraind met Molli. Echt een superschool, kan ik iedereen aanraden! Helaas hebben we daar de cursussen afgerond en was er alleen nog maar behendigheid... Niet zo'n slim idee met een hond met HD.

Ik kan hem altijd bellen om advies te vragen natuurlijk!

[Gast]

Ik heb zelfs bij HOS getraind met Molli. Echt een superschool, kan ik iedereen aanraden! Helaas hebben we daar de cursussen afgerond en was er alleen nog maar behendigheid... Niet zo'n slim idee met een hond met HD.

Ik kan hem altijd bellen om advies te vragen natuurlijk!

Misschien kun je er met de 3 hondjes heen voor een gedragsevaluatie en een therapeutisch programma? Je hebt je een enorme klus op je hals gehaald. Een angstige hond is al ontzettend moeilijk, laat staan 3.

[Joyce]

De hondjes ergens mee naar toe nemen is voorlopig niet mogelijk. De stress van ze in een bench te krijgen, weer ergens mee naar toe te nemen en dan hetzelfde verhaal voor de terugweg is gewoon teveel voor ze ben ik bang.

[Baily]

Kun je geen thuisafspraak maken met die gedragsdeskundige?

[Eline*]

Ken je dit artikel?

http://www.dogweb.nl/gedrag/colin.html

Je zit sowieso niet zover bij HOS vandaan: http://www.dogweb.nl

Misschien kun je een van hun gedragsdeskundigen raadplegen.

Ik moet je eerlijk zeggen dat ik verhalen zoals van Colin prachtig vind, maar tegelijkertijd vind ik wel dat iedereen zich moet beseffen dat deze Colin dus niet een hond is met een barslechte socialisatie. Dan had dit verhaal nooit zo gelopen.
Wat betreft de chi's...wat je ieder geval in je hoofd moet prenten is dat je beter een keer gaatjes kan hebben dan dat je gegrom beloond door de dreiging weg te halen. Als eerste moet je je eigen angst voor zover je die al hebt echt totaal overboord gooien. Goddank..het zijn maar chi's!
Je moet ergens de grens gaan zoeken tussen wat kan en wat te bedreigend is. Die grens moet je steeds iets op gaan schuiven. Voer is inderdaad een heel goed middel om ze mee te dwingen om op den duur contact te laten maken.
Je bent het minst bedreigend als je met je rug klein naar ze toe zit en het meest bedreigend als je frontaal voor ze staat. Zoek dus een houding bv op je knieen waarbij ze zijaanzicht op je hebben zonder oogcontact.
Ik persoonlijk zou bij eén mesjogge chi er toch voor kiezen me niets, maar dan ook niets aan te trekken van zijn gegrom. Ik zou doen wat ik doen wil en hem daarbij volkomen negeren, al gromt ie, valt ie uit of wat dan ook. Ieder geval geen enkel resultaat geven met grommen. Maar goed, dan moet je ook echt niet bang zijn en ook niet de neiging hebben de hond te corrigeren als ie bijt.
Verder is het denk ik inderdaad slim even contact op te nemen met het hos. Even de honden zien is handiger dan internetadvies.

[Joyce]

wat je ieder geval in je hoofd moet prenten is dat je beter een keer gaatjes kan hebben dan dat je gegrom beloond door de dreiging weg te halen. Als eerste moet je je eigen angst voor zover je die al hebt echt totaal overboord gooien. Goddank..het zijn maar chi's

Ook sjiwie's kunnen hard bijten. :N: Maar wanneer is een hond mesjogge? Bij m'n moeder durven ze nu zelfs aan haar hand te ruiken en toen m'n moeder in de tuin sneeuw aan het scheppen waren zijn ze bij haar gekomen om te kijken wat ze deed. Toen ik vanavond even langs ging begonnen ze meteen te keffen, renden af en toe mijn kant uit en dan snel weer terug naar de bench. Moet ik me op zo'n moment dan niet laten 'wegjagen' en gewoon stug blijven zitten waar ik zit? Of m'n rug toekeren en net doen alsof er iets anders veeeeeel interessanter is?

[Sjiel]

Proberen er 1 of twee elders te plaatsen? Ik denk niet dat het haalbaar is om drie van die hondjes tegelijk recht te breien.
Eventueel iom een dierenarts/gedragstherapeut over medicatie nadenken, ik denk hierbij aan een antidepresivum om de ergste angst te dempen en daardoor training te vergemakkelijken.
En een DAP verstuiverding zou kunnen helpen.

[Joyce]

Tja, vindt maar eens mensen die en weten waar ze mee bezig zijn en bereid zijn om een niet gesocialiseerd volwassen chihuahuareutje op te vangen... Daarnaast lijkt het me ook het beste als ze bij een andere stabiele hond geplaatst worden. Niet heel veel mogelijkheden dus.

In ieder geval zitten ze nu ergens wat al veel beter is waar ze eerst zaten. Ze zijn nu ook begonnen met naar alles te blaffen, dus ze zitten niet meer met z'n drieeen opgepropt in een hoekje, stijf van de angst.

[Dibbes]

Hoe is het nu met deze hondjes Chatterbox?

[Joyce]

Leuk dat je het vraagt!

Met twee (Capone en Diego) gaat het uitstekend, ze wonen allebei bij m'n moeder, lopen buiten aan de lijn en kunnen in het bos zelfs los. Voor vreemden zijn ze nog wel bang, maar bij ons springen ze ook gewoon op schoot.

Met de derde (Quiero) gaat het allemaal heel langzaam, Quiero woont bij mij en is zelfs voor mij nog heel erg bang. Hij durft nu wel uit m'n hand te eten, maar als ik een onverwachte beweging maak rent hij weg. Ik kan hem dus ook nog niet rustig aaien. 's Avonds ligt hij nu wel gewoon in de woonkamer te slapen en 's nachts slaapt hij zelfs op bed, maar er is nog een hele lange weg te gaan. Hij trekt zich heel erg aan Malu op en op zijn manier is hij volgens mij best gelukkig. Ik zal binnenkort eens nieuwe foto's maken!