even wat geschiedenis:
Bob komt van een "kweker" die ons vertelde dat het een hond was die al behoorlijk wat kon maar dat hij niet agressief genoeg was voor pakwerk en hij er dus niet mee trainde.
Bleek dat hij al een jaar in een betonnen kot van 1m op 2m zat en zijn dagelijkse bezigheid bestond uit het springen van muur naar muur.
Als het mooi weer was (in belgie? zelden dus hè) mocht hij een paar maal per dag in een iets grotere ren met aangestampte aarde.
Omdat hij zo vriendelijk was (zelfs achter tralies) en duidelijk in goede conditie hebben we hem meegenomen.
Hij kende dus helemaal niets en was niet zindelijk.
eerst dierf hij niet uit z'n bench, langzaam aan verkende hij telkens weer een kamer verder in huis. Hij liep overal tegenaan, tafels, stoelen, deurposten, de trapleuning.. alles. regelmatig bonkte het zo hard dat ik dacht dat hij er iets aan zou overhouden maar hij liep telkens gewoon door alsof er niets gebeurd was.
Hij schoof uit op gras want dat kende hij niet.
na een paar dagen kon hij zitten op bevel, nog iets later was hij zindelijk en het af liggen duurde ook niet heel lang. Hij leerde heel snel en alles leek de goede kant uit te gaan.
Hij was echter vanaf hij bij ons was heel gestresseerd en kwijlde het volledige huis onder.
sindsdien is er echter weinig voruitgang.
hij was duidelijk minder gestresseerd en na een ongeveer maand kon hij toch al rustig ergens blijven liggen. tijdens wandelingen liep hij los zonder problemen.
maar dan bleef het ook zo. en begon het achteruit te gaan.
hij is nu bijna 2 jaar
nu komt het lijstje problemen:
-hij kwijlt nog steeds en overal in huis zijn er tot 1m hoog op de kasten speekselplekjes te vinden die bijna niet weg te krijgen zijn (en m'n moeder wil nieuwe meubelen wat dus onmogelijk is)
als je gedweild hebt is er soms een uur later al niets meer van te merken
-hij zet zich op de meubels, zetels, benen muren... af met zijn poten waarbij zijn nagels krassen achterlaten
-hij lijkt niet te weten hoe lang zijn neus is en trekt dus op alle ramen en deuren strepen met zijn natte neus want hij gaat steevast overal tegen staan.
-je kan hem enkel belonen met hem te strelen (koekjes laat hij vallen, daar is hij te zenuwachtig voor) en dan is het hek van de dam. dan gaat hij springen, lopen, duwen... hij is heel lief maar hij laat dat heel lomp zien. ik heb er al eens bijna een blauw oog aan overgehouden. zijn kop knalt echt overal tegen. eens je hem beloont hebt is er dan ook niets meer mee aan te vangen en je kan bijna niet anders dan kwaad worden eer hij terug doet wat je vraagt.
-als er iemand van een stoel of uit een zetel recht staat springt hij elke keer op en staat hij voor je neus.
-hij volgt je overal bij al wat je doet en loopt zo konstant vor je voeten
-als je door een deur gaat probeert hij er altijd voor te wringen of duwt hij je zelfs uit de weg, het lijkt wel of hij niets voelt als hij tegen de deurpost aanknalt
-als je zelf niet echt iets aan het doen bent waarbij je rondloopt dan loopt hij doelloos hijgend rond in huis, urenlang.
-als je hem dan in z'n nest of ergens anders doet afliggen en zegt dat hij moet blijven doet hij dat. tot je je rug keert. als dat 3 keer na elkaar gebeurd wordt hij dat even beu als ik en dan gaat hij protesteren. blaffen, jammeren, grommen, rondlopen...
-merkt hij dat je niet opgeeft dan gaat hij in de lucht knappen en zelfs naar je handen, mouwen of broekspijpen. soms zelfs ind e richting van je gezicht.
-als hij van buiten komt moet hij even op de mat zitten zodat zijn poten droog zijn en hij niet heel het huis vuil maakt. als je hem dan "vrij" geeft is het huis weer te klein en is er weer dat overdadig enthousiasme waarbij alles wat in de weg staat het te verduren krijgt.
-als je een bevel geeft dat niet naar zijn zin is gebeurt het ook dat hij je negeert. hij kijkt gewoon een andere kant uit en veroert niet. of hij gaat zitten en houd zich met z'n voorpoten/nagels vans aan je benen.
-het gebeurd ook regelmatig dat hij gewoon braakt als iets tegen zijn zin is. hij gaat ook regelmatig als hij buiten is aan de vijver veel drinken (wat hij weet dat niet mag) en braakt het dan binnen weer uit
-als de bel of de telefoon gaat blaft en jammert hij verschrikkelijk luid, staat al het haar op z'n rug omhoog en is hij niet te stoppen. als er dan iemand binnenomt gaat hij voorzichtig kijken en is hij weer lief.
-hij probeert eten dat niet ver genoeg op een kast of tafel ligt te stelen (en dat lukt hem aardig als je niet oplettend genoeg bent want hij is heel groot)
als ik nog wat vergeten ben zeg ik het nog wel.
Het probleem is dus dat mijn moeder dit zo beu is dat ze hem weg wilt, zeker omdat zij diegene is waar hij het minst goed naar luistert.
ik vind echter dat je moeilijk een hond die je uit zo een slechte omgeving hebt gehaald nu zelf moeilijk in de steek kunt laten, zeker omdat hij eigenlijk een heel lief karakter heeft (wat het nog erger maakt als hij probeert te happen)
ik ga er dus zo hard mogenlijk tegen in en probeer oplossingen te vinden.
kunnen jullie helpen?
(wat ik nog het vermelden waard vind: bij die man waar hij een jaar heeft gezeten zitten nog steeds 2 honden in dezelfde situatie, eentje waar hij mee traint en dus af en toe wel buiten komt en eentje die kreupel is en al jaren niets meer ziet dan beton en traliewerk)
de ene hond is de andere hond niet. Er is wel een verschil tussen lomp zijn en omgang van je hond naar zijn baas. Als je hond naar je hapt vindt ik dat bijzonder respectloos en is zeker een gedragstherapeut waard.
Dit is een triest verhaal,er is zeker iets mis met zijn gedrag.Is binnen in huis mss ook niet gewend en weet niet hoe hij zich moet gedragen.Ik zou ,als ik jou was ook heel snel hulp zoeken als je die hond wilt blijven houden,ik wens je heel veel succes 
en niet te snel opgeven 
