Chatterbox schreef:Ik zou echt niet durven te zeggen dat het dominantie is. De hond is daar nog maar drie dagen en is gewoon alle ervaringen nog aan het verwerken. Uit z'n lichaamstaal op de foto's blijkt ook niet echt dominantie. Het huis is vreemd, de mensen zijn vreemd, het laatste waar hij mee bezig is is dominantie lijkt me zo. Maar goed, dit is allemaal achteraf gepraat. Hij gaat vandaag terug naar het asiel en hopelijk houden ze daar nu wat meer rekening met waar ze hem plaatsen, want ik vind dat het asiel in dit geval ook aardig in gebreke is gebleven. Een angstige hond zet je niet in een gezin met kinderen, maar op een plekje waar hij heel langzaam aan kan leren te vertrouwen.
K wilde eventjes zeggen... dat het juist zo opvallend was dat zijn lichaamhouding zo veranderde... Idd in eerste instantie gedroeg ie zich niet dominant, duidelijk aan zijn lichaamshouding te zien (op de foto's dus), als hij toen gromde blafte, was dat ook met een lage staart en deinsde ie terug... maar binnen hele korte tijd (2 dagen) als ie gromde ging zijn staart omhoog, bleef ie ook langer grommen en ging ie vooruit...
Dat duidt toch ook wat meer op dominantie. Maar hij gromde ook steeds weer opnieuw...dus ook als mijn broer of vader eventjes weg was geweest (als was t maar 10 min)... de enige tegen wie ie niet echt gromde was mam, tegen mij heeft ie ook een x gegromt toen ie niet had gezien dat ik naar de wc was gegaan, toen ik terug kwam begon ie dus heel hard tegen me te grommen. En zo gaat ie dus om met elke "onverwachte" situatie. En misschien werd t ook wel erger, omdat ie zich langzaam aan beter op zijn gemak voelde, en hij daardoor alles iets minder goed in de gaten hield, waardoor er vaker een onverwachte situatie is.
Hij zal zeker veel stress ook hebben gehad en dat zal ook zijn gedrag wel verklaren hoor, maar de houding die hij op de foto's had is totaal niet te vergelijken met de houding die ie later had... Daardoor hadden ook wij ons vergist, niet alleen doordat t asiel niets had gezegd over grommen of zo en 'm zo "perfect" over deden komen, maar ook omdat ie in t asiel angstig was, maar totaal niet agressief, dominant of wat dan ook gedroeg, of uitzag.