Scooby schreef:Eline* schreef:Je kan dus inderdaad wel spreken van "aangeleerd" gedrag, maar dan enkel en alleen gekoppeld aan een hele specifieke prikkel.
Hoi Eline,
Maar dat is toch ook juist het principe van klassieke conditionering; dat die ene hele specifieke prikkel juist maakt dat de hond leert dat er een bepaalde situatie gaat volgen op die prikkel?
Er zit een kleine kink in jullie communicatie. Ik heb een klein stukje gevonden om het te verduidelijken.
Bij klassieke conditionering gebeurt het volgende:
Een aanvankelijke neutrale stimulus (de geconditioneeede stimulus of GS) wordt gepresenteerd voorafgegaand aan het geven van een ongeconditioneerde stimulus of OGS. De OGS is ongeconditioneerd omdat de aanbieding van de OGS altijd een ongecoditioneerde respons of OGR ontlokt. Bijvoorbeeld, voedsel ontlokt
altijd speeksel. De hond hoeft niet te leren om te kwijlen bij het eten. Het gebeurt gewoon.
(Bij de experimenten van Pavlov)
vooraf GS (een toon) --> OGS (voedsel) --> OGR (speeksel)
Na het leren GS (een toon) --> OGS (voedsel) --> GR (speeksel)
OGR (speeksel)
Bij klassieke conditionering is het dus belangrijk te beseffen dat de GR of de OGR onvrijwillig optreedt. Het is in eerste instantie geen aangeleerd gedrag maar een natuurlijke verschijning op een bepaalde stimulus.
Bij Operante conditionering leert het dier omdat hij/zij beseft dat zijn gedrag gevolgen heeft. In een formule samengevat:
Sd --> R --> S
Sd is de disriminerende stimulus (jouw bevel tot zit), R is de respons waartoe de hond in staat is en S is de stimulus ofwel de consequentie die jij verbind aan de respons.
Daaropvolgend is de wet van het Effect van toepassing:
Wanneer een consquentie aangenaam is, zal het optreden van het voorafgaand gedrag toenemen. Wanneer een consequentie onaangenaam is, zal het voorafgaand gedrag minder voorkomen.
Tot conclusie: Bij operante conditionering heeft het dier een keuze welk gedrag hij/zij laat zien om de stimulus te verkrijgen bij klassieke conditionering niet.
Het verschil in de conditionering wat dus beide betekent dat het gedrag is bepaald, is dat bij de een de hond in dit geval de beinvloeder is. Hij/zij kan bepalen welk gedrag hij/zij laat zien om de gewenst stimulus te ontvangen. Terwijl bij de klasieke conditionering de hond geen invloed heeft op het gedrag. Het gedrag is een soort reflex.
Ik hoop dat het je helpt en veel succes zaterdag
