Gedrag overnemen van een andere hond

Rosa · Ongelezen bericht door **Rosa** » 20 apr 2005 13:19

Als je een pup neemt bij een volwassen hond dan is het meestal zo dat hij veel van het gedrag van de andere hond overneemt. Hoe zit dat eigenlijk als je een volwassen hond neemt bij een andere volwassen hond? Neemt de nieuwkomer dan ook veel van de andere hond over? Of heeft een volwassen hond al wat meer zijn eigen karakter gevormd en blijft zijn gedrag/karakter zo goed als hetzelfde? Tuurlijk zullen ze allebei denk ik zich wel anders gedragen omdat het toch anders is met z'n tweeÃ«n dan alleen.

boxersien · Ongelezen bericht door **boxersien** » 20 apr 2005 17:30

Ik had een reu van 7 jaar en kreeg er nog een reu bij van 3,5 jaar. Dus bijde volwassen. Zij namen ook gewoonten van elkaar over net als pup en volwassen hond. Helaas is mijn oude hond dood (had kanker)

Eline* · Ongelezen bericht door Eline* » 20 apr 2005 18:52

Honden nemen elkaar stemming over en laten daarvanuit hetzelfde gedrag zien. Het zal zo zijn dat de ranglagere hond stemming oppakt van de ranghoogste. Als je dus een nerveuze bange volwassen hond hebt en je zet daar een pup bij, zal de pup in situatie's waarin de volwassen hond bang is ook angst voelen. Hij pakt immers die stemming over. Op die manier ontwikkelt de pup zich dus niet prettig.
Twee volwassen honden bij elkaar zetten is minder vormend. Als de ranglagere hond bv goed gesocialiseerd is en niet bang voor mensen zal hij niet ineens heel bang voor mensen worden omdat de ranghoogste hond dat is. Andersom, dus de ranglaagste bang en de ranghoogste vrij en blij kan dus zelfs positief werken op het gedrag van de ranglagere.
Bij een hond met probleemgedrag vind ik dat je goed moet nadenken voordat je er een pup bijzet, omdat de kans op overname van het gedrag groot kan zijn. ( afhankelijk van het gedrag)
Bij volwassen honden samen zetten is die kans absoluut ook aanwezig, maar kan je toch meer ondervangen door keuze van een tegenpool van de hond die je al hebt.

Hanneke2 · Ongelezen bericht door **Hanneke2** » 21 apr 2005 00:13

Interessant onderwerp!

Ik krijg dus over twee maanden een jong, vrij onzeker teefje erbij. Jack is inmiddels 4 jaar oud, lekker sociaal en open naar alles en iedereen, en hij luistert goed (voor een podenco

). Ik hoop dus dat er inderdaad gedrag gekopieerd gaat worden, maar Jack is helaas niet perfect, en er zijn nog een paar dingen waar hij minder goed op reageert. Nou had ik zo bedacht dat ik alle situaties waarbij Jack de 'fout' in kan gaan (bijvoorbeeld bij paarden en met een hele opdringerige grote reu die we wel eens tegenkomen) dan maar uit alle macht moet gaan vermijden de eerste tijd. En dan na een tijdje met het nieuwe hondje *alleen* een keer de dingen opzoeken waar Jack niks van moet hebben en die heel leuk proberen te maken? Dus ik roep maar iets, naar de pony's gaan kijken en stukkies biefstuk voeren?

Is dat verstandig, proberen te zorgen dat Jack altijd het 'goede' voorbeeld geeft, of zitten er ook nadelen aan?

Eline* · Ongelezen bericht door Eline* » 21 apr 2005 00:40

Hanneke2 schreef:Interessant onderwerp!

Ik krijg dus over twee maanden een jong, vrij onzeker teefje erbij. Jack is inmiddels 4 jaar oud, lekker sociaal en open naar alles en iedereen, en hij luistert goed (voor een podenco ). Ik hoop dus dat er inderdaad gedrag gekopieerd gaat worden, maar Jack is helaas niet perfect, en er zijn nog een paar dingen waar hij minder goed op reageert. Nou had ik zo bedacht dat ik alle situaties waarbij Jack de 'fout' in kan gaan (bijvoorbeeld bij paarden en met een hele opdringerige grote reu die we wel eens tegenkomen) dan maar uit alle macht moet gaan vermijden de eerste tijd. En dan na een tijdje met het nieuwe hondje *alleen* een keer de dingen opzoeken waar Jack niks van moet hebben en die heel leuk proberen te maken? Dus ik roep maar iets, naar de pony's gaan kijken en stukkies biefstuk voeren?

je gaat even voorbij aan het feit dat jij het echte opperhoofd bent en dus ook signalen afgeeft die leiden tot stemmingsovername. Als jij dus gaat vermijden zeg je in feite 'Oee, oppassen, eng!!" Ik vind dat dus nie tslim. Daarbij moet je ook niet te rigide doen. Als Jack een keer grauwt naar een opdringerige reu..en? Daar loopt Lilo echt geen complexen van op.
Probleemgedrag is wat anders dan gewoon een niet perfecte hond hebben.
Als jack gewoon stabiel is , is er geen enkele reden je druk te maken of om een plan van aanpak te gaan bedenken.

Hanneke2 · Ongelezen bericht door **Hanneke2** » 21 apr 2005 00:55

Eline* schreef:
Hanneke2 schreef:Interessant onderwerp!

Ik krijg dus over twee maanden een jong, vrij onzeker teefje erbij. Jack is inmiddels 4 jaar oud, lekker sociaal en open naar alles en iedereen, en hij luistert goed (voor een podenco ). Ik hoop dus dat er inderdaad gedrag gekopieerd gaat worden, maar Jack is helaas niet perfect, en er zijn nog een paar dingen waar hij minder goed op reageert. Nou had ik zo bedacht dat ik alle situaties waarbij Jack de 'fout' in kan gaan (bijvoorbeeld bij paarden en met een hele opdringerige grote reu die we wel eens tegenkomen) dan maar uit alle macht moet gaan vermijden de eerste tijd. En dan na een tijdje met het nieuwe hondje *alleen* een keer de dingen opzoeken waar Jack niks van moet hebben en die heel leuk proberen te maken? Dus ik roep maar iets, naar de pony's gaan kijken en stukkies biefstuk voeren?
je gaat even voorbij aan het feit dat jij het echte opperhoofd bent en dus ook signalen afgeeft die leiden tot stemmingsovername. Als jij dus gaat vermijden zeg je in feite 'Oee, oppassen, eng!!" Ik vind dat dus nie tslim. Daarbij moet je ook niet te rigide doen. Als Jack een keer grauwt naar een opdringerige reu..en? Daar loopt Lilo echt geen complexen van op.
Probleemgedrag is wat anders dan gewoon een niet perfecte hond hebben.
Als jack gewoon stabiel is , is er geen enkele reden je druk te maken of om een plan van aanpak te gaan bedenken.

Ah, okee. Ja, ik ben nogal van de beleidsplannen, dus ik loop in gedachten al allerlei scenario's te bedenken en hoe ik daar mee om moet gaan, maar ik kan nog wel eens doordraven.

Maar met 'vermijden' bedoel ik niet van 'Help, rechtsomkeert!', maar meer zorgen dat we domweg niet in zo'n situatie terecht komen. Een ander voorbeeld: Jack is nog een beetje bang van de vuilniswagen als daar allemaal van die stoere mannen met die grote bakken bezig zijn. Hij blijft dan op een afstandje laag kwispelen, maar hij durft er niet langs. Zodra een van die mannen effe een vuilnisbak laat staan voor een aai probeert Jack ermee te tongen hoor, maar die wagen en die bakken blijven eng. Vind jij dat ik dat niet moet vermijden, zodat Lilo ziet dat Jack het eng vindt?

starfleet · Ongelezen bericht door **starfleet** » 21 apr 2005 00:55

Hanneke2 schreef: Nou had ik zo bedacht dat ik alle situaties waarbij Jack de 'fout' in kan gaan (bijvoorbeeld bij paarden en met een hele opdringerige grote reu die we wel eens tegenkomen) dan maar uit alle macht moet gaan vermijden de eerste tijd. ?

Ik zou ook zonder Jack confrontaties met grote opdringerige reuen vermijden. Ik zou haar echt als een kleine pup behandelen en socialiseren. Langzaamaan en heel voorzichtig. Kijken hoe ze reageert op het lijntje,, op auto's , op andere honden.

En inderdaad als Jack helemaal uit zijn dak gaat als hij een paard ziet, zou ik haar eerst alleen meenemen. Misschien is ze wel gek op paarden, daar zal Jack niks aan veranderen dan. Volgens mij is geen enkele bescheiden teef gek op grote opdringerige reuen. Ik loop om als ik kan en anders zeg ik scheer je weg, hop benen maken. Waarschijnlijk zegt Jack dat ook, maar dan in hondentaal en gelijk heeft hij.

Anne

Hanneke2 · Ongelezen bericht door **Hanneke2** » 21 apr 2005 01:22

starfleet schreef:
Hanneke2 schreef: Nou had ik zo bedacht dat ik alle situaties waarbij Jack de 'fout' in kan gaan (bijvoorbeeld bij paarden en met een hele opdringerige grote reu die we wel eens tegenkomen) dan maar uit alle macht moet gaan vermijden de eerste tijd. ?
Ik zou ook zonder Jack confrontaties met grote opdringerige reuen vermijden.

Eens, maar nou is dit toevallig een hele vrolijke hond die op zich hartstikke leuk kan spelen met alles van groot tot klein, alleen Jack moet hem niet. Er speelt ook iets van macho-gedoe mee.

Ik zou haar echt als een kleine pup behandelen en socialiseren. Langzaamaan en heel voorzichtig. Kijken hoe ze reageert op het lijntje,, op auto's , op andere honden.

Ja, dat was ik al van plan. Ik ga er maar gewoon vanuit dat ze niks kan en niks kent, en de eerste prioriteit is duidelijk maken dat 'thuis' veilig en prettig is.

En nou ik toch iemand anders' topic aan het kapen ben: ik vraag me af of ik het spelen van Jack en Pippi (de kat) zou moeten indammen voordat Lilo hier arriveert. Pippi en Jack spelen heel veel met elkaar, staan samen aan speeltjes te trekken, rennen achter elkaar aan, en buitenstaanders zitten hier soms met klamme handen omdat het 'lijkt' alsof Jack Pippi bijt (dan doet hij dat gedoe met die voortanden, pure liefde is dat

), en het 'lijkt' alsof Pippi zijn ogen uit zal krabben (Pippi is een loeder, wij lopen altijd met krassen en bijtwondjes, maar Jack krijgt alleen speelse kledders tegen zijn kop met ingetrokken nagels.) Ze maken er ook nog een hoop kabaal bij (grommen en dat typisch Siamese gemauw), maar ik zou die twee bij wijze van spreken alleen durven laten met een verse biefstuk ertussen, want ze zijn echt hele dikke vrienden.

Maar goed, een argeloze voorbijganger en een nieuw hondje kunnen dat spel makkelijk verkeerd interpreteren en zich ermee gaan bemoeien.

Ik heb al overwogen om het hele wilde spelen alleen nog maar in de tuin toe te staan, maar ja, ze doen het juist zo graag als het buiten giet en ze niet de tuin in willen.

Rosa · Ongelezen bericht door **Rosa** » 22 apr 2005 14:40

Hoe zou het dan eigenlijk zitten stel je hebt Ã©Ã©n volwassen hond goed gehoorzaam, loopt los mee in het bos (niet te ver van de baas) en je hebt dan nog een volwassen hond die graag er een stuk op uit gaat en dan na een paar minuten pas weer terugkomt (ver van de baas weg). Als je deze honden bij elkaar zou zetten zouden ze dan zo ook blijven of zal de dichtbij blijvende hond dan ook lekker op avontuur gaan, 't is natuurlijk veel aantrekkelijker om met je hondenmaatje weg te gaan dan bij je baas te blijven. Om dit te voorkomen moet je dan natuurlijk proberen de leukste baas te zijn die er is maar ik denk dat de honden dan toch heel erg naar elkaar toetrekken en dan dus samen op avontuur gaan?
Mijn hond is dus het type van ver weg en dan maar weer eens kijken waar de baas is, en als er dus andere honden mee wandelen dan gaan ze vaak eeerst mee op avontuur met mijn hond maar als die te ver gaat dan blijven ze toch liever bij de baas. Ben wel benieuwd als je dus een dichtbij hond als herplaatser erbij zet hoe dat zich dan zou ontwikkelen.
(volgens mij een beetje warrig geschreven maarre hopelijk wel duidelijk genoeg).

Eline hoe was het eigenlijk bij Laika en Nelson? Jij had eerst Laika toch? Hoe ging dat toen Nelson erbij kwam? Nam hij bepaalde eigenschappen van Laika over?

Nog meer mensen met ervaringen van twee volwassen honden die later bij elkaar geplaatst zijn?

Rosa · Ongelezen bericht door **Rosa** » 22 apr 2005 14:46

Hanneke ik ben wel erg benieuwd hoe dat straks gaat met die twee. Zeker omdat de hond die je er nu bij neemt niet een van de makkelijkste wordt! Nog even wachten he...... en dan is het zover!

Caro. · Ongelezen bericht door **Caro.** » 22 apr 2005 15:54

Kaya was 11 maanden toen Moritz erbij kwam (moritz was toen ongeveer 2 jaar).
Kaya was een vrij zelfverzekerde hond, maar wel opgroeiend nog natuurlijk.

Gelukkig, misschien echt mazzel, heeft Kaya niks overgenomen van Moritz.
Even zat die schrik er wel in, want Moritz blaft dus behoorlijk naar vreemde mensen op straat en dat was een halve ramp geworden als Kaya dat had overgenomen, maar ze trekt zich er totaal niks van aan.

Hoeveel gedrag Moritz heeft overgenomen van Kaya, dat weet ik niet, maar het is wel zo dat ook Moritz keurig los kan lopen, absoluut niet wegloopt of ver uit de buurt gaat. Komt hij niet op tijd terug, dan krijgt hij op z'n donder van Kaya

Daarnaast, dat is wel lachen, is Moritz gek op Rottweilers en denkt dat iedere Rottweiler ontzettend lief is (daar heeft hij zijn neus weleens aan gestoten

).

Eline* · Ongelezen bericht door Eline* » 22 apr 2005 16:23

Laika was stabiel in haar probleemgedrag en buiten hanteerbaar toen Nelson erbij kwam. Ik heb expres gekozen voor een open stabiele conflictvermijdende hond naast Laika.
Laika heeft zich een beetje aan Nelson opgetrokken, in die zin dat ze meer plezier had in somige dingen en minder angst had.
Stemmingsovername zorgde er wel voor dat ik ze dus niet samen mee kon nemen naar het losloopbos, waar ik wel op gehoopt had. Nelson pakte echter de opgefokte stemming over van Laika bij het spotten van andere honden. Dat neigde dus niet goed te gaan.
Hoe een overgepakte stemming eigen kan worden is duidelijk nu Laika er niet meer is. Nelson valt maar tegen 2 honden uit en dat waren de aarstvijanden van Laika. Daar flipt hij tegen.
Verder in zijn gedrag naar mensen toe maakte het niet uit, die kwamen hier toch al niet in contact met Laika.