linlin schreef:met honden die ze beter kennen, of met vriendjes uit de eigen roedel, is het inderdaad fantastisch beuken geblazen.
hier in de buurt woont een bevriende hondenbaas met nu vijf honden. de mormels zijn idolaat van ze. als ze elkaar tegenkomen, gaat het van dik hout. omdat het goede maatjes, maar geen roedelgenoten van elkaar zijn, houden we het wel heel goed in de gaten.
de grens tussen enorm woest spelen en eigenlijk knokken is dun. gisteren nog wat uit elkaar geplukt. boeboe hing in beer, beer hing in zijn broer tim en ursula hing in de staart van tim. amber en bo en de nieuwe aanwinst liepen er wat omheen op te hitsen. dit alles zo half om half in het water.
en ik stond daar boeboe op z'n kop te meppen met de werparm, want hij liet niet los. de bevriende baas stond de slappe lach te hebben. ergerlijk maar ook bijzonder lachwekkend.
dat ter illustratie, dat spelen erg op knokken kan lijken. en dat je met roedelgenootjes, mits ze over het algemeen goed met elkaar overweg kunnen, je niet druk hoeft te maken. en met bevriende hondjes van buiten de roedel wel een oogje in het zeil moet houden.
Ik zat na het lezen van je stukje ook te denken dat ik, als Moos of Saar buiten zo zou spelen met een andere hond, ik ze dus uit elkaar zou trekken. Omdat ik dan me af zou vragen of het nog wel leuk is.
Moos en Saar heb ik toen ze het voor het eerst deden door laten gaan met het idee van, als ze mot hebben moeten ze dat maar even uitzoeken samen. Maar toen bleek dus dat ze helemaal geen mot hadden, maar dat ze het reuze naar hun zin hadden zo samen.
Maar nu nog, als ze zo zouden spelen met een andere hond zou ik dat toch wat griezelig vinden.
.
Het komt ooit wel.
terwijl ze de grootste lol hebben met z'n 3-tjes 
