Hoe reageert ene hond op overlijden van andere hond?

[Youp]

Mijn ouders hebben 2 honden. Een bouvier van 11 en een shih-tzu van 6. De shih-tzu hebben ze al vanaf pup en accepteerd geen enkele andere hond dan de bouvier. Ook hangt ze erg aan hem.
Nu gaat het erg slecht met de bouvier. Wij denken echt dat het nog een kwestie van dagen/weken zal zijn.
Wat kunnen wij verwachten na het overlijden van Nero?

En voor de toekomst: Hoe introduceer je een evt. nieuwe hond bij haar?

[Lot]

Ik had voor Pepper en Sjaak twee draadharige foxen. Er zat een jaar tussen en ze hingen enorm aan elkaar. Ze sliepen samen in 1 mand, speelden alleen met elkaar, likten elkaar schoon enzovoort. Toen werd Max, het reutje en de oudste, op 15 jarige leeftijd heel erg ziek. Sammy, het teefje, verzorgde hem heel lief. Ze likte hem schoon en hield hem warm. Het ging steeds slechter met Max en we moesten hem in laten slapen. Ik wilde dit eigenlijk thuis doen, maar doordat alles zo plotseling was, ging dat niet. Max is ingeslapen bij de dierenarts. We hebben Max mee naar huis genomen, zodat Sammy afscheid van hem kon nemen.
We hebben Max op de grond gelegd voor Sammy, maar het boeide haar totaal niet! Heel raar. Ze snuffelde even en toen draaide ze zich om en liep weg. We hebben Max in de tuin begraven en daar was Sammy ook bij. Ook dit leek haar weinig te interesseren.
Het gekke was dat Sammy de rol van Max ging overnemen. Max was altijd de meest aanhankelijke en lag altijd tegen iemand aan op de bank. Sammy trok zich altijd terug en lag dan in de gang ofzo. Maar toen Max weg was werd ze superaanhankelijk. Het leek wel of ze haar kans greep van "Zo, nu ben ik aan de beurt!" Ze genoot van alle aandacht die nu voor haar alleen was en ik heb niks van verdriet gemerkt.
Max en Sammy waren 14 jaar samen geweest.

[Rea]

Wij lieten de andere honden de kans en de tijd om rustig even te ruiken.
Ze weten 't meteen.
Hier werd dan de eerste tijd nog wel gezocht. En een heel lange tijd nadien lopen we in de bossen en zelfs ik dacht bij 't zien in de verte van een bepaalde hond van heeee! Die werd ook herkend en dan zie je als hij dichterbij komt echt iets van nee dat is hij niet.

En een nieuw pupje heeft hier nooit problemen gegeven. Wel rustig aan introduceren. Geef 't de tijd.

[Marie-Josée]

We hebben Bruno de kans gegeven afscheid van Falco te nemen door Falco nog geruime tijd in zijn mand te laten liggen.Maar Bruno is alleen een keer gaan snuffelen en wilde er toen niets meer van weten. Hij heeft hem niet gezocht noch duidelijk gemist, van Bruno had Falco geloof ik niet zo gehoeven.
De nieuwe pup kwam pas járen later omdat we er zelf nog niet aan toe waren. Maar die hebben we gewoon op de grond gezet en vanaf de eerste dag ging dat goed.

[*Linda*]

Onze Juul was opgegroeit met Patries, ze wist niet beter of Patries was er gewoon. Toen Patries overleed (thuis) hebben we Juul er gewoon bij gelaten maar we hebben niets aan haar gemerkt toen Patries dood was, ook de tijd erna gaf ze geen enkele blijk van gemis. Ik was daar wel opgelucht over want ik dacht dat ze haar ontzettend zou gaan missen......

[Hutsje]

Huts was erbij toen Bolletje werd ingeslapen. Ze kroop onder de tafel bij Wim en heeft 1 keer gehuild. Ze heeft haar naderhand erg gemist, heeft veel gezocht. Toen Cloris werd ingeslapen is ze daarna bij hem op de bank gaan liggen, tegen hem aan. Ze heeft daar wel een uur gelegen. We hebben ze in de tuin begraven en Huts is de eerste tijd nog vaak bij de graven geweest. Een pup erbij is nooit een probleem geweest.

[Youp]

Over het algemeen geen extreme drama's dus, gelukkig.

Het probleem met de shih-tzu is alleen dat ze echt geen andere honden accepteerd, ook geen pups. Ze gromt, trekt haar lip op en valt zelfs uit. Ook als ze de pup al ik weet niet hoe vaak gezien heeft. Mijn ouders zijn bang dat ze nooit aan een andere hond zou wennen. Ik zie het niet zo somber in.
Als ze dag en nacht bij elkaar zijn gaan ze denk ik vanzelf wel aan elkaar wennen.

Het vreemde is dat ze nu de boef gaat negeren en er zelfs een beetje bang voor wordt. Ik denk dat ze het gewoon aan voelt dat hij erg ziek is. Hij heeft nu nog pijnstillers en de laatste antibioticakuur. Als deze medicijnen op zijn en hij gaat weer achteruit, stoppen er mee

[Hutsje]

Sterkte. Als ze echt geen andere honden acepteert zou ik er nog eens goed over nadenken. Als het niet goed gaat kun je ze echt niet dag en nacht bij elkaar zetten. Sommige honden accepteren echt geen pups, en het zou heel jammer zijn dat de pup eerst geen leven heeft daardoor en later herplaatst moet worden met traumatische ervaringen.

[Youp]

Daar hebben we idd ook aan zitten denken. Wat als het echt niet lukt? Vreselijk lijkt me dat.

We proberen haar nu al zoveel mogelijk in contact te brengen met een pup van vrienden. Dit gaat al wel iets beter, zolang de pup haar maar niet lastig valt. Ze durft nu ook te gaan slapen als de pup in de buurt is. Eerst bleef ze gewoon de hele dag wakker als de pup er was. Ze volgde hem overal met haar ogen.
Ik weet dat het moeilijk, zo niet onmogelijk is om een hond van 6 nog enigszins te (her)socialiseren maar we proberen er toch het beste van te maken.

De shih-tzu komt bij een broodfokker vandaan en is de eerste weken bij ons zo ziek geweest dat ze meer bij de da heeft gelegen dan thuis. Ze heeft het nog maar net overleefd.
Daarna was mijn moeder zo bezorgd dat ze haar een beetje te veel in bescherming heeft genomen en is dus amper gesocialiseerd.