Doorslaan in spel

[starfleet]

Ik zou helemaal niks zeggen, gewoon weggaan en
me in de zetel zetten met een boek.

En dat telkens opnieuwe doen.

Bij mijn pup werkte dat prima, maar het is lastig als je een pup hebt die dan aan het bankstel begint.



Anne

[Mama Sanneke]

Ik zou helemaal niks zeggen, gewoon weggaan en
me in de zetel zetten met een boek.

En dat telkens opnieuwe doen.

Bij mijn pup werkte dat prima, maar het is lastig als je een pup hebt die dan aan het bankstel begint.



Anne

Of demonstratief met de dweil in de opening van de deur komt staan
Kzal hem effe morres leren bazinneke, kijk dan, zie je me nie staan.
Héél moeilijk te negeren

[Eline*]

Zoals jij het negeren uitlegt, zo heb ik het nog niet uitgevoerd. Ik zie nu dat ik daar naar hem toe niet duidelijk in ben geweest! Ik keek hem wel vals aan maar ging daarna naar de 'lampenkap' zitten staren. Fout dus en niet duidelijk voor hem! Deze tip ga ik gebruiken om te kijken of negeren (na escalatie van het spel, wat ik dus eerst probeer voor te zijn) dan misschien wel bij hem werkt!

Ik ben in ieder geval blij dat ik het hier even heb gevraagd

Negeren is een straf. Je laat hem voelen dat je macht hebt door het spel af te breken en hem aandacht te ontzeggen. Die macht moet je dan dus ook laten voelen. Boos zijn in je houding en je blik, Speelgoed afpakken, resoluut je wegdraaien en contact afbreken. Blijft hij in je broek hangen maak je je groot en kijk je hem boos aan en met een foei zet je hem even achteruit en je loopt dan zelf echt weg bv de kamer uit, zodat je hem de kans ontneemt te blijven ettteren. De strijd aangaan wekt bij dit soort pups vaak alleen maat agressie op en ze worden daardoor alsmaar fanatieker en wilder. Trap er niet in. JIj bent al de baas dus je hoeft niet te strijden. Je moet het hem alleen even laten voelen.

[starfleet]

Deze tip ga ik gebruiken om te kijken of negeren (na escalatie van het spel, wat ik dus eerst probeer voor te zijn) dan misschien wel bij hem werkt!

Daar krijg je echt feeling voor (voor die escalatie). Ik ging dan vaak met mijn pup naar de tuin, ging zelf op een stoel zitten (met de benen desnoods hoog) en meestal rende ze dan wat gekke rondjes door de tuin. Daarna was het tijd voor een lekkere pensstaaf of kluif en even rust.

Tja, qua verlatingsangst bij zo'n jonge pup daar heb je denk ik wel gelijk in. Mijn eerste pup ging met een slof op de gang als ze totaal doordraaide, maar die was dan helemaal geobsedeerd door haar slof en lag na 3 minuten te slapen en had vanaf het begin ook geen problemen met even alleen zijn.

Anne

[starfleet]

[

Of demonstratief met de dweil in de opening van de deur komt staan
Kzal hem effe morres leren bazinneke, kijk dan, zie je me nie staan.
Héél moeilijk te negeren

Mijn hond gaat altijd op zoek of er nog ergens een plasticje misschien te vinden is als ze aandacht wil en wij even het genoeg vinden.

"Kijk eens ik heb dat spul dat jullie zo eng vinden"

Anne

[Mama Sanneke]

[

Of demonstratief met de dweil in de opening van de deur komt staan
Kzal hem effe morres leren bazinneke, kijk dan, zie je me nie staan.
Héél moeilijk te negeren

Mijn hond gaat altijd op zoek of er nog ergens een plasticje misschien te vinden is als ze aandacht wil en wij even het genoeg vinden.

"Kijk eens ik heb dat spul wat jullie zo eng vinden"

Anne

Oww wat een deugenieten toch

[*Linda*]

Het woord 'vechthond' vind ik wat overdreven, maar een Amstaff is geen hond zoals een andere. Het zijn heel fanatieke, vasthoudende, energieke honden, zelfs als pup al. Gelukkig hebben ze een hoge wil too please. Geen reden tot paniek dus.

*Plus dat ze ook nog eens enorm mensvriendelijk zijn! Wat een ontzettend dom advies van jouw hondenschool. De ontwetendheid en vooroordelen druipen eraf.

[Reini]

*Plus dat ze ook nog eens enorm mensvriendelijk zijn! Wat een ontzettend dom advies van jouw hondenschool. De ontwetendheid en vooroordelen druipen eraf.

Bij de introductie mocht je uitleggen waarom je voor het hondenras gekozen had. Toen wij onszelf voorstelde en ons keuze duidelijk maakte zag ik (terwijl ik er wel op had gelet) totaal geen vooroordeel, van niemand uit het groepje en ook niet van de gedragstherapeut. Maar we mochten allemaal één vraag stellen en toen vroeg ik dus iets over dat obsessieve gedrag en toen zei ze gelijk dat de amstaff veel agressie in zich heeft en dat de drempel om te vervallen in agressief gedrag vrij laag is.

[starfleet]

Maar we mochten allemaal één vraag stellen en toen vroeg ik dus iets over dat obsessieve gedrag en toen zei ze gelijk dat de amstaff veel agressie in zich heeft en dat de drempel om te vervallen in agressief gedrag vrij laag is.

Het is geen Labrador en ze zijn niet van nature zacht in de bek. Met andere honden is het altijd erg oppassen, ook als pup, omdat ze wilder spelen en harder bijten dan de doorsnee pup. Dat wil niet zeggen dat ze voor mensen agressief zijn, maar het is en blijft een vechthond en een terrier en als ze vast hebben krijg je ze nauwelijks los. Dat is toch wel iets om rekening mee te houden en geen vooroordeel.

Anne (imo)

[Caro.]

De pup wegsluiten is zoals Marc al aangeeft de manier om je pup verlatingsangst bij te brengen en is een bijzonder slecht advies. Alleen wegzetten als straf gebruiken is leren dat alleen zijn niet leuk is. Lekker slim.

helemaal mee eens. maar hoe negeer je dan een pup die je achterna rent en alsnog in je broekspijpen gaat lopen hangen terwijl je de kamer uitgaat? en er in die andere kamer nog steeds inhangt ?

Ik heb het ook geprobeerd, maar met echt zo'n wilde pup lukt je dat niet. Je zal aandacht moeten geven om het krengetje van je broekspijp af te halen en dat bijt ie weer in je handen Dat negeer je dan weer, loopt weg en vervolgens bijt ie in je tenen :N:

[Baily]

De pup wegsluiten is zoals Marc al aangeeft de manier om je pup verlatingsangst bij te brengen en is een bijzonder slecht advies. Alleen wegzetten als straf gebruiken is leren dat alleen zijn niet leuk is. Lekker slim.

helemaal mee eens. maar hoe negeer je dan een pup die je achterna rent en alsnog in je broekspijpen gaat lopen hangen terwijl je de kamer uitgaat? en er in die andere kamer nog steeds inhangt ?

Ik heb het ook geprobeerd, maar met echt zo'n wilde pup lukt je dat niet. Je zal aandacht moeten geven om het krengetje van je broekspijp af te halen en dat bijt ie weer in je handen Dat negeer je dan weer, loopt weg en vervolgens bijt ie in je tenen :N:

je moet ook altijd schoenen aan als je een pup hebt, als eerste aantrekken als je opstaat........

En ik liep niet weg, ik draaide me om en stond stil, dan kunnen ze alleen nog maar in je broekspijpen hangen en dat hou ik langer vol dan zij. Dus houden ze dan vanzelf op als er niks meer van een reactie komt.

Ik heb toch ook 2 behoorlijk felle honden erbij zitten, maar heb het altijd op deze manier gedaan.

[starfleet]

Je zal aandacht moeten geven om het krengetje van je broekspijp af te halen en dat bijt ie weer in je handen

Je moet ook geen goede broek aantrekken met een pup. Je blijft gewoon staan en hij ziet maar, daar vinden ze niet zoveel aan.
Anne

[Eline*]

De pup wegsluiten is zoals Marc al aangeeft de manier om je pup verlatingsangst bij te brengen en is een bijzonder slecht advies. Alleen wegzetten als straf gebruiken is leren dat alleen zijn niet leuk is. Lekker slim.

helemaal mee eens. maar hoe negeer je dan een pup die je achterna rent en alsnog in je broekspijpen gaat lopen hangen terwijl je de kamer uitgaat? en er in die andere kamer nog steeds inhangt ?

Als jij loopt met een pup aan je broekspijp ben je niet aan het negeren maar een trekspelletje aan het doen.

[Eline*]

[maar als je telkens blijft staan als hij erin hangt, leer je hem feitelijk dat hij op een bepaalde manier controle heeft over jou, in plaats van andersom.
bij een soft pupje zou ik zo'n aanpak totaal geen probleem vinden, maar bij zo'n doerak type à la tara zoals caroline beschrijft zou ik er niet over piekeren.
hoef ik tot nu toe ook niet te doen, want ik heb eigenlijk nog nooit een echt bijterige pup gehad . terwijl de mensen met sommige broertjes en zusjes toch ook wel vaak met zo'n probleem zaten.
als het zich al voordoet, pluk ik ze gewoon van mijn broek af, en stop een speeltje in hun bek. en op mijn handen leren ze zachtjes te bijten. een brul op het gepaste moment kan daarbij wonderen verrichten .

Ik ben het met je eens hoor. Ik vind ook zeker dat je mag corrigeren al ben ik dan dus erg voor rust brengen middels een soort van corrigerend ingrijpen áls je je dus al geroepen voelt om in te grijpen. Ik heb een frettenpup gehad die alsmaar bleef doorbijten en echt hard ook. Bij iedere vorm van correctie flipte ze alleen maar meer en ook door de andere fretten werd ze niet geaccepteerd. Die wilden haar haast doodmaken, omdat ze maar bleef doorgaan en zich niet overgaf. Mijn ervaring is dat je met corrigeren dan bij die geflipte type's niets meer bereikt want ze hebben dan al een soort waas voor de ogen. Rust, door bij een pup bv om de snuit te pakken en de pup kalm en rustig toe te spreken en aan te kijken, eventueel zelfs wat kneden in de nek om te laten ontspannen..dus niet bedoelt als standje, maar als rustbrenger kies ik dus liever dan de strijd aangaan door puur te corrigeren. Daar win je het bij sommige pup namelijk gewoon niet mee als ze te ver fanatiek zijn doorgedraaft.

[Niekie]

Jee...alles komt weer helemaal terug. Het is erg naar de achtergrond verdwenen, want Doerak is inmiddels bijna 3 en erg veranderd. Maar ik had hier dus ook een hyper-hyperactieve pup. Echt vreselijk, niet normaal vond ik het toen. Ik werd er echt knettergek van en heb echt met mijn handen in het haar gezeten over hoe het in godsnaam verder moest. Hoe ik het moest gaan redden met dat monster
Ik wist vaak gewoon niet meer wat ik moest doen, zó druk en debiel deed Doerak. Hij hing grommend in mijn broekspijp en hoe meer ik reageerde hoe fanatieker Doerak werd. Als ik hem eraf wilde halen ging hij al grommend verder aan mijn handen. Ook met een trekspelletje was hij als pup niet te houden, zo fel. Buiten hetzelfde verhaal, kon hij ook ineens als een idioot aan mijn been gaan hangen.
Ik heb maar zo goed en zo kwaad als het ging telkens Doerak van mijn broekspijp afgehaald en neergezet. Op een gegeven moment dus wel met een duidelijke "nee" erbij. Zelf probeerde ik rustig te blijven. Dus rustig lopen, bewegen e.d.
Ik ben van mezelf een druk typje en dit maakte Doerak nóg wilder. Als ik zelf rustig en beheerst was werd Doerak ook rustiger.

Ik heb niet het idee dat het allemaal echt geholpen heeft, je maakt het voor jezelf alleen leefbaar, want je kunt niet doorlopen met een pup aan je been.
Mijn ervaring bij Doerak was dat er opeens met een maand of 8/9 veel meer rust in hem kwam. Natuurlijk hebben alle andere dingen ook hun vruchten afgeworpen, maar volgens mij heeft de echt grote verandering puur te maken met het feit dat hij ouder werd. Toen hij zijn puberteit een beetje gehad had was Doerak gewoon echt een veel rustigere hond geworden. Dat grommend ergens inhangen was opeens voorbij, ook buiten. Eerst kon hij opeens bij het maken van een flauw bochtje als een debiel in je broek gaan hangen, toen was dat opeens zomaar over. En toen had ik een heerlijke, lieve hond.
Nog steeds een fel rakkertje qua karakter, maar absoluut geen overactieve, bijtende idioot. Hij ligt hier in huis meestal bij mijn voeten te slapen, of hij speelt leuk met een botje. Bij trek- en stoeispelletjes vind ik hem nog steeds soms erg fanatiek en als het me te gortig wordt dan stop ik dus ook gewoon het spel. "Zachtjes" kent hij prima...
Het kan dus echt nog gewoon goedkomen, ik ervaar dat hier in elk geval absoluut zo.

[*Linda*]

Heb hier een herplaatser die in het begin ontzéttend hyper was. Alles ging lomp, hard en in een moordend tempo. Het was hem waarschijnlijk geleerd om leuk in je schoen te bijten en te blijven hangen en daar sloeg ie ook helemaal in door. Ik heb hem toen als eerste "zit" geleerd (hij kon echt niets) omdat ik niet wilde dat het eerste wat hij leerde "nee" was maar een "positief commando" en dat heb ik toen als onderbreking in kunnen bouwen tijdens het beenhangen. (En voor het berijden van mensen, was ie ook heel fanatiek in )Gewoon heel rustig laten zitten, uitgebreid belonen en dan heel rustig het spel afbreken. Vriendlief verviel nog wel eens in een chagerijnig Neeeeheeee met wijzende vinger en daar werd hij dus echt alleen maar drukker van, blaffen, springen en noem maar op, dan moest ik echt tussenbeide komen om vriend én hond te kalmeren Inmiddels gaat het hartstikke goed en slaat hij nog zelden door

[Carmen]

Ik kan me helemaal vinden in de methodes van Eline. De ene hond is de ander niet en een staff heeft gewoon veel doorzettingsvermogen en is vrij fanatiek. Daarom ben je vaak langer bezig, heb je meer geduld nodig om rust in je hond te krijgen op bepaalde momenten.
Mijn ervaring is dat als je echt denkt dat het niet meer goed komt en je hem definitief achter het behang gaat plakken, het daarna beter gaat
Carmen

[Niekie]

Je zal aandacht moeten geven om het krengetje van je broekspijp af te halen en dat bijt ie weer in je handen

Je moet ook geen goede broek aantrekken met een pup. Je blijft gewoon staan en hij ziet maar, daar vinden ze niet zoveel aan.
Anne

Dan heb je dus echt geen hyperactieve, felle pup gehad, want bij Doerak hielp het ook allemaal geen moer.
Gut....nou weet ik ook weer waarom ik het nu duizend keer zo leuk vind

[starfleet]

Dan heb je dus echt geen hyperactieve, felle pup gehad, want bij Doerak hielp het ook allemaal geen moer.
Gut....nou weet ik ook weer waarom ik het nu duizend keer zo leuk vind

Nee, ik heb geen terriër :N: :N:

Serieus, ik ben zelf heel erg rustig en dat maakt ook wel wat uit, zeker in combinatie met een pup die van zichzelf niet zo fel is. Vanaf het begin is ze ontzettend fel op prooi geweest, niet zo op handen en broekspijpen. Onze vorige pup had dat veel meer, maar dat was een zomerpup in de hete zomer van 2003, toen droegen we geen lange broeken

Anne