Ik denk ook dat onze hondjes heel blij met hun leven zijn. En ik ben nu inderdaad ook op het punt aangekomen dat het me werkelijk een worst zal zijn wat de rest van de wereld ervan vindt; zolang ik maar doe wat ik ten volle geloof dat het beste is voor mijn hondjes.Marion. schreef:Weet je wat slechte bazen zijn, Marloes? Mensen die hun eerste hond op 10 maanden laten verongelukken, en hun tweede op 1,5 jaar. En een jaar later toch gewoon weer aan een pup beginnen.
Wat kan mij het toch schelen hoe de rest van de wereld het doet? Wij doen het zoals wij denken dat het goed is. En de rest van de wereld mag denken wat ze willen. Ik denk dat onze hondjes blij met hun hondse leven zijn
Zo krijgt ik regelmatig drukke Bouvier of labjes eigenaren op mijn dak die pissig zijn omdat ik niet wil dat hun 35 of 40 kilo puur enthousiasme mijn amper 4 kilo pure onderdanigheid (Saar dus) opjaagt, als zijnde spelen. Snuffelen vind ik prima, heel zachtjes spelen ook. Maar uit het niks Saar op gaan jagen zie ik dus niet zitten.
Vroeger had ik me daar vreselijk druk om gemaakt; nu kan het me echt geen hol schelen wat die andere baas van mij denkt; zolang ik maar zeker weet dat ik het doe uit belang van mijn hond.
Maar het heeft wel 2 jaar Moos geduurd voordat ik op dat punt was aangeland, dus overtuigd was van mijn eigen kunnen als baas, en niet uit het lood geslagen was door elke 'wijsneus' die ik in het bos tegenkwam
