Wie weet een goede gedragstherapeut???

[stefanie]

Alleen blijven daar had Roxy ook een probleem mee: enorm blaffen, het eruit drukken van het kattenluik en het gat voor het luik in mijn hardhouten deur groter maken. Dat blaffen (ik heb geen buren dichtbij) was op zich niet zo erg wat mijzelf betreft, maar de andere dieren werden er knetter van. Die zijn meer van ga jij maar weg hoor... wij passen wel op het huis

Ik heb met de DA overlegd en een maandverpakking Clomicalm gekregen.

Ik moet zeggen dat het bij haar heel goed werkte. Na enkele dagen op de Clomicalm was de paniek als ik wegging al een heel stuk minder. Na 2 weken ben ik ermee gestopt en hebben nu hebben we geen probleem meer. We moeten wel nog steeds kordaat blijven met weggaan, dus geen getreuzel met weggaan: jas/tas pakken, koekje uitdelen, we zeggen DOEI en meteen weggaan. Gaan we dralen of nog terug om wat te pakken dan wordt ze klierig, maar dat trekt ook wel een beetje weg.

Ik weet de voorgeschiedenis van je hond niet, maar misschien een ideetje? Overleg het eens met je DA?

Het is niet verstandig om Clomicalm te geven zonder begeleiding van een GT. Het is geen wondermiddel dat je even geeft en daarna is het probleem over. Clomicalm zorgt ervoor dat de hond ontvankelijker wordt voor oefenen/therapie. Het is dus een hulpmiddel tijdens gedragstherapie, geen oplossing voor het probleem. Gedurende het gebruik ervan, wordt er aan het probleem gewerkt. Het duurt vaak ook enkele weken voor de werking van Clomicalm zichtbaar is en pas als het probleem is opgelost/onder controle is, kan je beginnen met afbouwen van het medicijn.
Clomicalm mag je dus absoluut niet zomaar stoppen maar je moet het langzaam afbouwen. En dat duurt wel een paar weekjes.
Een DA is overigens niet de uitgesproken persoon om advies te geven over ongewenst gedrag, tenzij hij/zij ook een diploma voor gedragstherapie heeft. Een goede DA gaat ook na of het geadviseerd is door een GT en zal je desnoods doorsturen.
Toen ik, op advies van mijn GT, bij mijn DA vroeg om Clomicalm, vroeg ze meteen of Indy therapie had en wie die GT dan was.

[zepenko]

Oh nee?

Bvb. een zwaar trekkende hond-agressieve hond van een niet nader te noemen zwaargebouwd ras van een jaar oud, wonend in een drukke wijk waar om het huis een hond woont, in handen van een niet al te sterke baas die met serieuze rugklachten loopt door dat konstante gesleur aan de riem.

Of een hond die als hij alleen thuis is konstant blaft en sloopt, op een flatje waar de omwonenden een aanklacht hebben ingediend wegens geluidsoverlast, met als baas iemand die elke dag vijf uur weg moet om te werken, en niemand heeft waar de hond ondergebracht kan worden gedurende die 5 uur?

Zulke situaties denk jij op te kunnen lossen zonder naar korrektie-middelen te grijpen, door de oorzaak aan te passen?

Ja!
In situatie 1 kun je in een week of 4-6 tijd makkelijk een hond hebben die niet meer of veel minder agressief is en netjes met de baas meeloopt, door een goede therapie icm een cursus.
En als de baas in situatie 2 een paar weken de tijd neemt kan het probleem ook makkelijk opgelost worden.
En dat gebeurtt dus zonder anti-blafbanden of halti's of weet ik veel wat.

Maar je moet dan wel eerst kijken waarom de hond zulk gedrag vertoont en in welke situatie, bij welke personen/honden etc, etc. Pas als je dat weet, kun je de oorzaak gaan oplossen. Dus dat betekent dat de gedragstherapeut objectief moet waarnemen en pas daarna moet gaan analyseren en pas daarna moet gaan oplossen. En dat gebeurt nog wel eens in verkeerde volgorde, of er worden belangrijke stappen overgeslagen. En dan kom je dus uit op de anti-blafbanden, halti's, slipkettingen, etc. etc.

[Joy C]

Alpha: http://www.honden-gedragstherapie.nl/index2.html

Tinley is hetzelfde idee: http://www.tinley.nl

Ik zou gewoon gaan voor een therapeut waarbij je je het beste voelt en waar je hond ook goed op reageert. Heb je al iemand gevonden?

Interessant om het door te lezen.

Ja, we hebben contact gehad met een gedragstherapeut.
Ik heb eerst contact gehad met het Hos. Die vertelde me dat hij niet zoveel voor ons kon doen na het aanhoren van mijn verhaal. Ook mede omdat zij in Groningen zitten en hij het te ver vond om even langs te komen. Ik wilde daar ook wel komen, maar goed.

Toch wil ik graag dat er iemand even met ons meekijkt.
Dus heb ik vervolgens contact gehad met iemand van de link van Trina, is dezelfde als jouw eerste link.
Telefonisch hebben we heel leuk contact gehad.
Nu heb ik een vragenlijst ingevuld en moeten we Rossi opnemen en half juni gaan we erheen voor evaluatie en een gesprek.

Succes!

[Wil de hond]

Oh nee?

Bvb. een zwaar trekkende hond-agressieve hond van een niet nader te noemen zwaargebouwd ras van een jaar oud, wonend in een drukke wijk waar om het huis een hond woont, in handen van een niet al te sterke baas die met serieuze rugklachten loopt door dat konstante gesleur aan de riem.

Of een hond die als hij alleen thuis is konstant blaft en sloopt, op een flatje waar de omwonenden een aanklacht hebben ingediend wegens geluidsoverlast, met als baas iemand die elke dag vijf uur weg moet om te werken, en niemand heeft waar de hond ondergebracht kan worden gedurende die 5 uur?

Zulke situaties denk jij op te kunnen lossen zonder naar korrektie-middelen te grijpen, door de oorzaak aan te passen?

Ja!
In situatie 1 kun je in een week of 4-6 tijd makkelijk een hond hebben die niet meer of veel minder agressief is en netjes met de baas meeloopt, door een goede therapie icm een cursus.

Hoeveel honden heb jij al op een verantwoorde manier geleerd om niet meer de baas rond te sleuren en géén buurhondjes te slopen?

En als de baas in situatie 2 een paar weken de tijd neemt kan het probleem ook makkelijk opgelost worden.
En dat gebeurtt dus zonder anti-blafbanden of halti's of weet ik veel wat.

En een baas die geen twee weken vrij kan nemen, of een hond die niet in twee weekjes tijd klaar is om 5 uur alleen te blijven zonder dat er onherroepelijk problemen ontstaan die tot uithuisplaatsing zullen leiden, wat moet je daar mee?

Maar je moet dan wel eerst kijken waarom de hond zulk gedrag vertoont en in welke situatie, bij welke personen/honden etc, etc. Pas als je dat weet, kun je de oorzaak gaan oplossen. Dus dat betekent dat de gedragstherapeut objectief moet waarnemen en pas daarna moet gaan analyseren en pas daarna moet gaan oplossen. En dat gebeurt nog wel eens in verkeerde volgorde, of er worden belangrijke stappen overgeslagen. En dan kom je dus uit op de anti-blafbanden, halti's, slipkettingen, etc. etc.

Ik ben het helemaal met je eens hoor, er moet eerst goed gekeken worden wat er speelt.

[zepenko]

Oh nee?

Bvb. een zwaar trekkende hond-agressieve hond van een niet nader te noemen zwaargebouwd ras van een jaar oud, wonend in een drukke wijk waar om het huis een hond woont, in handen van een niet al te sterke baas die met serieuze rugklachten loopt door dat konstante gesleur aan de riem.

Of een hond die als hij alleen thuis is konstant blaft en sloopt, op een flatje waar de omwonenden een aanklacht hebben ingediend wegens geluidsoverlast, met als baas iemand die elke dag vijf uur weg moet om te werken, en niemand heeft waar de hond ondergebracht kan worden gedurende die 5 uur?

Zulke situaties denk jij op te kunnen lossen zonder naar korrektie-middelen te grijpen, door de oorzaak aan te passen?

Ja!
In situatie 1 kun je in een week of 4-6 tijd makkelijk een hond hebben die niet meer of veel minder agressief is en netjes met de baas meeloopt, door een goede therapie icm een cursus.

Hoeveel honden heb jij al op een verantwoorde manier geleerd om niet meer de baas rond te sleuren en géén buurhondjes te slopen?

En als de baas in situatie 2 een paar weken de tijd neemt kan het probleem ook makkelijk opgelost worden.
En dat gebeurtt dus zonder anti-blafbanden of halti's of weet ik veel wat.

En een baas die geen twee weken vrij kan nemen, of een hond die niet in twee weekjes tijd klaar is om 5 uur alleen te blijven zonder dat er onherroepelijk problemen ontstaan die tot uithuisplaatsing zullen leiden, wat moet je daar mee?

Maar je moet dan wel eerst kijken waarom de hond zulk gedrag vertoont en in welke situatie, bij welke personen/honden etc, etc. Pas als je dat weet, kun je de oorzaak gaan oplossen. Dus dat betekent dat de gedragstherapeut objectief moet waarnemen en pas daarna moet gaan analyseren en pas daarna moet gaan oplossen. En dat gebeurt nog wel eens in verkeerde volgorde, of er worden belangrijke stappen overgeslagen. En dan kom je dus uit op de anti-blafbanden, halti's, slipkettingen, etc. etc.

Ik ben het helemaal met je eens hoor, er moet eerst goed gekeken worden wat er speelt.

Ik heb niet geteld.
En de baas met de hond die blaft als hij alleen zit, heeft of vroeger iets niet goed gedaan en moet daar nu de consequentie maar van dragen, of hij heeft een nieuwe hond genomen en had dus kunnen weten dat hij daar tijd in zou moeten stoppen. Met andere woorden: of de baas is bereid om er iets aan te doen, of hij moet overgaan tot uithuisplaatsing.

Wat ik alleen maar aan wil geven, is dat (naar mijn mening te veel) een aantal gedragstherapeuten te makkelijk een correctiemiddel voorschrijft. Ik ben van mening dat het altijd zonder kan. Volgens mij heeft het o.a. te maken met onkunde en winstbejag. Het blijft jammer dat er geen kwaliteitskeur, bescherming van de titel GT of bijscholingsplicht o.i.d. bestaat. Maar dat is weer een andere discussie.

[Moniek B.]

Sorry, net terug van vakantie en daarom misschien iets aan de late kant. Maar voel me als Alpha-GT wel geroepen om nog even wat te zeggen...

Oh nee?

Bvb. een zwaar trekkende hond-agressieve hond van een niet nader te noemen zwaargebouwd ras van een jaar oud, wonend in een drukke wijk waar om het huis een hond woont, in handen van een niet al te sterke baas die met serieuze rugklachten loopt door dat konstante gesleur aan de riem.

Of een hond die als hij alleen thuis is konstant blaft en sloopt, op een flatje waar de omwonenden een aanklacht hebben ingediend wegens geluidsoverlast, met als baas iemand die elke dag vijf uur weg moet om te werken, en niemand heeft waar de hond ondergebracht kan worden gedurende die 5 uur?

Zulke situaties denk jij op te kunnen lossen zonder naar korrektie-middelen te grijpen, door de oorzaak aan te passen?

Ja!
In situatie 1 kun je in een week of 4-6 tijd makkelijk een hond hebben die niet meer of veel minder agressief is en netjes met de baas meeloopt, door een goede therapie icm een cursus.

Hoeveel honden heb jij al op een verantwoorde manier geleerd om niet meer de baas rond te sleuren en géén buurhondjes te slopen?

En als de baas in situatie 2 een paar weken de tijd neemt kan het probleem ook makkelijk opgelost worden.
En dat gebeurtt dus zonder anti-blafbanden of halti's of weet ik veel wat.

En een baas die geen twee weken vrij kan nemen, of een hond die niet in twee weekjes tijd klaar is om 5 uur alleen te blijven zonder dat er onherroepelijk problemen ontstaan die tot uithuisplaatsing zullen leiden, wat moet je daar mee?

Maar je moet dan wel eerst kijken waarom de hond zulk gedrag vertoont en in welke situatie, bij welke personen/honden etc, etc. Pas als je dat weet, kun je de oorzaak gaan oplossen. Dus dat betekent dat de gedragstherapeut objectief moet waarnemen en pas daarna moet gaan analyseren en pas daarna moet gaan oplossen. En dat gebeurt nog wel eens in verkeerde volgorde, of er worden belangrijke stappen overgeslagen. En dan kom je dus uit op de anti-blafbanden, halti's, slipkettingen, etc. etc.

Ik ben het helemaal met je eens hoor, er moet eerst goed gekeken worden wat er speelt.

Ik heb niet geteld.

Sorry, maar dit vind ik te gemakkelijk. Ik ben echt geinteresseerd in hoeveel honden jij hebt behandeld en hoe je dat hebt gedaan. Want wie weet kunnen we nog wat van je leren.... Want bij jou gaat het blijkbaar errug gemakkelijk als ik je mag geloven.

En de baas met de hond die blaft als hij alleen zit, heeft of vroeger iets niet goed gedaan en moet daar nu de consequentie maar van dragen, of hij heeft een nieuwe hond genomen en had dus kunnen weten dat hij daar tijd in zou moeten stoppen. Met andere woorden: of de baas is bereid om er iets aan te doen, of hij moet overgaan tot uithuisplaatsing.

Ook dit klinkt in theorie allemaal erg leuk. Maar in de praktijk werkt het niet zo eenvoudig. Er zijn mensen die heel graag iets aan bijv. het alleen zijn willen doen maar simpelweg geen vrij kunnen krijgen. En ook de oorzaak van niet alleen kunnen zijn ligt niet zo eenvoudig als jij zegt. Er zijn ook legio voorbeelden van mensen die het wel goed gedaan hebben of die er aan gewerkt hebben en het ging niet. (Zie Rossi). Het is allemaal helaas niet zo zwart wit als jij het brengt.
Enne... wie wordt de dupe uiteindelijk van die zwart-witte benadering? In de regel de hond....

Wat ik alleen maar aan wil geven, is dat (naar mijn mening te veel) een aantal gedragstherapeuten te makkelijk een correctiemiddel voorschrijft.

Het zou best zo kunnen zijn dat een aantal gedragstherapeuten dat gemakkelijk doet. Maar... het gaat mij meer dan te ver om te waarschuwen dat je geen Alpha GT moet nemen omdat die dat doen! Vind het echt een belachelijke uitspraak die ik graag gestaafd zou zien met argumenten in plaats van een schatting op basis van eigen ervaring (denk ik??)

[quot"="zepenko"]Ik ben van mening dat het altijd zonder kan.

Misschien. Uiteindelijk wel denk ik. Maar is dat in alle gevallen ook het beste voor de hond? Dat hangt heel erg af van het correctiemiddel (een goed aangeleerde en goed gebruikte (!) GL of een elektronische halsband zijn beide een correctiemiddel, maar toch nogal verschillend), de ernst van het probleem en de mogelijkheden van de eigenaar. Want die is toch wel heeeel erg belangrijk in je therapie. Niet alleen fysiek maar ook qua mentale mogelijkheden (inzicht, begrip, intelligentie) En met je ontelbare ervaringen fiets je daar zoals het nu lijkt wel erg makkelijk aan voorbij.

Volgens mij heeft het o.a. te maken met onkunde en winstbejag.

En volgens mij hebben jouw ongefundeerde opmerkingen te maken met het feit dat je niet aangesloten bent bij Alpha om wat voor reden dan ook (als je al een gekwalificeerd gedragstherapeut bent..)

Het blijft jammer dat er geen kwaliteitskeur, bescherming van de titel GT of bijscholingsplicht o.i.d. bestaat.

En hier vinden we elkaar weer een beetje. Behalve het feit dat je weer de feiten niet correct hebt. Die bijscholingsplicht bestaat sinds vorig jaar bij Alpha. Doe je niet voldoende aan bijscholing, wordt je eruit gezet. En aan de kwaliteitskeur wordt gewerkt geloof ik, maar dat zou ik op moeten zoeken.

Weet je... ik baal er zo van dat je je als gekwalificeerde gedragstherapeut altijd moet verdedigen tegen vooroordelen. Verdedigen waar ik voor sta, wat ik heb geleerd op de opleiding en wat ik in praktijk doe is geen probleem. Maar gewauwel in de ruimte niet gebaseerd op feiten lijdt tot iets waar de hondenwereld al genoeg last van heeft: iedereen denkt het altijd op basis van eigen ervaring beter te weten dan een ander. Daardoor zijn al een heleboel goedbedoelde adviezen totaal verkeerd uitgepakt.

[zepenko]

Ik heb even wat dingen aan elkaar geplakt en geknipt...

En de baas met de hond die blaft als hij alleen zit, heeft of vroeger iets niet goed gedaan en moet daar nu de consequentie maar van dragen, of hij heeft een nieuwe hond genomen en had dus kunnen weten dat hij daar tijd in zou moeten stoppen. Met andere woorden: of de baas is bereid om er iets aan te doen, of hij moet overgaan tot uithuisplaatsing.

Ook dit klinkt in theorie allemaal erg leuk. Maar in de praktijk werkt het niet zo eenvoudig. Er zijn mensen die heel graag iets aan bijv. het alleen zijn willen doen maar simpelweg geen vrij kunnen krijgen. En ook de oorzaak van niet alleen kunnen zijn ligt niet zo eenvoudig als jij zegt. Er zijn ook legio voorbeelden van mensen die het wel goed gedaan hebben of die er aan gewerkt hebben en het ging niet. (Zie Rossi). Het is allemaal helaas niet zo zwart wit als jij het brengt.
Enne... wie wordt de dupe uiteindelijk van die zwart-witte benadering? In de regel de hond....

Volgens mij heb ik nergens een oorzaak van het niet alleen kunnen zijn genoemd. Volgens mij is het nog steeds een fictieve case waar we over praten. Een oorzaak zou je alleen kunnen noemen als je de hond gezien hebt in diverse situaties, onder diverse omstandigheden. Ik heb wel gezegd dat de baas voor een hond koos en er daarom ook verantwoordelijkheid voor moet dragen. En het niet twee weken vrij kunnen nemen mag nooit een excuus zijn om maar een anti-blafband o.i.d. voor te schrijven.

Wat ik alleen maar aan wil geven, is dat (naar mijn mening te veel) een aantal gedragstherapeuten te makkelijk een correctiemiddel voorschrijft.

Het zou best zo kunnen zijn dat een aantal gedragstherapeuten dat gemakkelijk doet. Maar... het gaat mij meer dan te ver om te waarschuwen dat je geen Alpha GT moet nemen omdat die dat doen! Vind het echt een belachelijke uitspraak die ik graag gestaafd zou zien met argumenten in plaats van een schatting op basis van eigen ervaring (denk ik??)

Waar heb ik dan gewaarschuwd geen Alpha GT te nemen? Ik heb alleen gezegd dat er veel Alpha's naar correctiemiddelen grijpen. En dat is toch wel een feit? Bijna elke Alpha heeft een GL of een halti standaard in het assortiment zitten. En soms ook nog een citronellaband o.i.d. Ik laat verder iedereen vrij zijn of haar conclusies zelf te trekken.

Ik ben van mening dat het altijd zonder kan.

Misschien. Uiteindelijk wel denk ik. Maar is dat in alle gevallen ook het beste voor de hond? Dat hangt heel erg af van het correctiemiddel (een goed aangeleerde en goed gebruikte (!) GL of een elektronische halsband zijn beide een correctiemiddel, maar toch nogal verschillend), de ernst van het probleem en de mogelijkheden van de eigenaar. Want die is toch wel heeeel erg belangrijk in je therapie. Niet alleen fysiek maar ook qua mentale mogelijkheden (inzicht, begrip, intelligentie) En met je ontelbare ervaringen fiets je daar zoals het nu lijkt wel erg makkelijk aan voorbij.

Ik ben van mening dat het altijd zonder kan, dus ook in het begin van de therapie en niet alleen aan het einde. Maar we hoeven het niet met elkaar eens te worden daarover.
Wat ik het grote nadeel van een GL vind, is dat die altijd corrigeert. Of de hond nu netjes meeloopt of trekt, uitvalt of dat niet doet, hij heeft altijd die band over zijn neus.

Als het voor een eigenaar fysiek of mentaal niet helemaal mogelijk is om het probleem op te lossen, is het aan de GT om de oplossing zo aan te passen dat het de eigenaar wel lukt. Standaardoplossingen bestaan niet voor een GT. De oplossing moet altijd aangepast zijn aan baas en hond.

Volgens mij heeft het o.a. te maken met onkunde en winstbejag.

En volgens mij hebben jouw ongefundeerde opmerkingen te maken met het feit dat je niet aangesloten bent bij Alpha om wat voor reden dan ook (als je al een gekwalificeerd gedragstherapeut bent..)

Gelukkig ben ik niet aangesloten bij Alpha!

Het blijft jammer dat er geen kwaliteitskeur, bescherming van de titel GT of bijscholingsplicht o.i.d. bestaat.

En hier vinden we elkaar weer een beetje. Behalve het feit dat je weer de feiten niet correct hebt. Die bijscholingsplicht bestaat sinds vorig jaar bij Alpha. Doe je niet voldoende aan bijscholing, wordt je eruit gezet. En aan de kwaliteitskeur wordt gewerkt geloof ik, maar dat zou ik op moeten zoeken.

Weet je... ik baal er zo van dat je je als gekwalificeerde gedragstherapeut altijd moet verdedigen tegen vooroordelen. Verdedigen waar ik voor sta, wat ik heb geleerd op de opleiding en wat ik in praktijk doe is geen probleem. Maar gewauwel in de ruimte niet gebaseerd op feiten lijdt tot iets waar de hondenwereld al genoeg last van heeft: iedereen denkt het altijd op basis van eigen ervaring beter te weten dan een ander. Daardoor zijn al een heleboel goedbedoelde adviezen totaal verkeerd uitgepakt.

De bijscholing vind dan toch plaats bij Alpha zelf? Dus het enige wat hiermee bereikt wordt is dat alle Alpha GT's hetzelfde werken en denken. En wie controleert de kwaliteit van Alpha en haar bijscholingen? Idem met een kwaliteitskeur. Dat is hetzelfde als een groot chemisch bedrijf wat zichzelf een eigen milieukeur geeft en dat controleert.
Wat ik wel goed vind aan Alpha is dat hierdoor een onderscheid gemaakt wordt tussen de beunhazen en de mensen die in ieder geval een opleiding gevolgd hebben.

[Wil de hond]

En ook de oorzaak van niet alleen kunnen zijn ligt niet zo eenvoudig als jij zegt.

Enne... wie wordt de dupe uiteindelijk van die zwart-witte benadering? In de regel de hond....

Volgens mij heb ik nergens een oorzaak van het niet alleen kunnen zijn genoemd. Een oorzaak zou je alleen kunnen noemen als je de hond gezien hebt in diverse situaties, onder diverse omstandigheden. En het niet twee weken vrij kunnen nemen mag nooit een excuus zijn om maar een anti-blafband o.i.d. voor te schrijven.

Nou, neem me niet kwalijk hoor, maar hier staat toch vrij duidelijk geschreven door jou dat je al weet waar de oorzaak ligt.

En de baas met de hond die blaft als hij alleen zit, heeft of vroeger iets niet goed gedaan en moet daar nu de consequentie maar van dragen, of hij heeft een nieuwe hond genomen en had dus kunnen weten dat hij daar tijd in zou moeten stoppen. Met andere woorden: of de baas is bereid om er iets aan te doen, of hij moet overgaan tot uithuisplaatsing.

En het gevolg van jou starre manier van redeneren is dat zo´n hond dan heel moeilijk plaatsbaar blijkt, want niet veel mensen zitten op een stevig probleem te wachten en uiteindelijk in het asiel terecht komt alwaar hij de rest van de honden die daar met hetzelfde probleem zitten gezelschap mag gaan houden. En dat allemaal omdat het zo vreselijk is eens te overwegen en proberen om een vorm van korrektie te gebruiken.

Ik ben van mening dat het altijd zonder kan.

Misschien. Uiteindelijk wel denk ik. Maar is dat in alle gevallen ook het beste voor de hond? Dat hangt heel erg af van het correctiemiddel (een goed aangeleerde en goed gebruikte (!) GL of een elektronische halsband zijn beide een correctiemiddel, maar toch nogal verschillend), de ernst van het probleem en de mogelijkheden van de eigenaar. Want die is toch wel heeeel erg belangrijk in je therapie. Niet alleen fysiek maar ook qua mentale mogelijkheden (inzicht, begrip, intelligentie) En met je ontelbare ervaringen fiets je daar zoals het nu lijkt wel erg makkelijk aan voorbij.

Ik ben van mening dat het altijd zonder kan, dus ook in het begin van de therapie en niet alleen aan het einde. Maar we hoeven het niet met elkaar eens te worden daarover.
Wat ik het grote nadeel van een GL vind, is dat die altijd corrigeert. Of de hond nu netjes meeloopt of trekt, uitvalt of dat niet doet, hij heeft altijd die band over zijn neus.

Als het voor een eigenaar fysiek of mentaal niet helemaal mogelijk is om het probleem op te lossen, is het aan de GT om de oplossing zo aan te passen dat het de eigenaar wel lukt. Standaardoplossingen bestaan niet voor een GT. De oplossing moet altijd aangepast zijn aan baas en hond.

En hoe zou jouw oplossing er dan uit zien, voor zo´n half-uit elkaar getrokken eigenaar van een hond van 50 kilo die met zijn volle kracht sleurend op zoek gaat naar andere honden, om ze te slopen?

Hoe zou jij de oplossing dan zodanig aanpassen dat vanaf het begin van jouw ingrijpen zo goed mogelijk voorkomen wordt dat er nog ongelukken gebeuren zonder dat je naar één of ander korrektie-middel grijpt?

Ga jij die hond zolang uitlaten?

Volgens mij heeft het o.a. te maken met onkunde en winstbejag.

Je doet nu wel heel erg alsof jij de wijsheid in pacht hebt hé?

Vanwaar trouwens jou absolute afwijzen van het op enige manier korrigerend ingrijpen waar het gaat om het veranderen van ongewenst gedrag bij honden?

[Mama Sanneke]

Hé Rossi, wanneer mag je gaan naar de therapeut ?

[Rossi]

Hé Rossi, wanneer mag je gaan naar de therapeut ?

Komende week.

[zepenko]

Nou, neem me niet kwalijk hoor, maar hier staat toch vrij duidelijk geschreven door jou dat je al weet waar de oorzaak ligt.

Zou je dan even kunnen aangeven waar ik dat heb geschreven?

En de baas met de hond die blaft als hij alleen zit, heeft of vroeger iets niet goed gedaan en moet daar nu de consequentie maar van dragen, of hij heeft een nieuwe hond genomen en had dus kunnen weten dat hij daar tijd in zou moeten stoppen. Met andere woorden: of de baas is bereid om er iets aan te doen, of hij moet overgaan tot uithuisplaatsing.

En het gevolg van jou starre manier van redeneren is dat zo´n hond dan heel moeilijk plaatsbaar blijkt, want niet veel mensen zitten op een stevig probleem te wachten en uiteindelijk in het asiel terecht komt alwaar hij de rest van de honden die daar met hetzelfde probleem zitten gezelschap mag gaan houden. En dat allemaal omdat het zo vreselijk is eens te overwegen en proberen om een vorm van korrektie te gebruiken.

Een hond die blaft als hij alleen thuis is ga je toch niet corrigeren? Als de baas geen tijd heeft om de oorzaak van het probleem op te lossen, dan is het hoog tijd voor een andere eigenaar. En daar hoeft het asiel niet eens tussen te komen.

Als het voor een eigenaar fysiek of mentaal niet helemaal mogelijk is om het probleem op te lossen, is het aan de GT om de oplossing zo aan te passen dat het de eigenaar wel lukt. Standaardoplossingen bestaan niet voor een GT. De oplossing moet altijd aangepast zijn aan baas en hond.

En hoe zou jouw oplossing er dan uit zien, voor zo´n half-uit elkaar getrokken eigenaar van een hond van 50 kilo die met zijn volle kracht sleurend op zoek gaat naar andere honden, om ze te slopen?

Hoe zou jij de oplossing dan zodanig aanpassen dat vanaf het begin van jouw ingrijpen zo goed mogelijk voorkomen wordt dat er nog ongelukken gebeuren zonder dat je naar één of ander korrektie-middel grijpt?

Ga jij die hond zolang uitlaten?

Dat kan ik zo niet zeggen, want ik heb de hond niet gezien en niet kunnen bepalen waarom hij op zoek gaat naar honden om ze te slopen.

Volgens mij heeft het o.a. te maken met onkunde en winstbejag.

Je doet nu wel heel erg alsof jij de wijsheid in pacht hebt hé?

Vanwaar trouwens jou absolute afwijzen van het op enige manier korrigerend ingrijpen waar het gaat om het veranderen van ongewenst gedrag bij honden?

Nee, ik heb niet de wijsheid in pacht, maar evengoed hebben anderen dat ook niet.

En ik sta zo afwijzend tegen corrigeren, omdat het niet helpt. Van een straf leert een hond geen gewenst gedrag. Hij leert alleen de straf te vermijden. Daarnaast kunnen allerlei associaties ontstaan met de straf die je liever niet wil. En de gemiddelde hondeneigenaar kan niet goed corrigeren (foute timing, te hard, te zacht, te veel etc.).

Stel dat je hond uitvalt naar andere honden aan de riem. En daar ga je een halti voor gebruiken. Als de hond dat vanuit angst doet, bestraf je de angst en wordt deze alleen maar groter. Als de hond het offensief wordt, zal door de correctie zijn agressie ook niet afnemen, maar eerder toenemen. Daarnaast leert de hond van een halti niks, want ook als hij niet uitvalt, wordt hij gecorrigeerd middels een vervelende band over zijn neus. Dus het enige wat de hond leert is om die vervelende snok op zijn kop die hij krijgt als hij uitvalt, te vermijden. Maar in zijn omgang met andere honden verandert niets. Voor de eigenaar is misschien het probleem opgelost, maar voor de hond niet. Resulaat 0,0.

Conclusie: je moet de oorzaak van het probleem vinden en van daaruit een therapie voorschrijven. En volgens mij kun je dan nooit op een corrigerende therapie uit komen.