Hoe vertaal je dit?

[Marie-Josée]

Eerst even voor alle duidelijkheid; dit is geen probleem en ik hoef geen oplossing maar ik ben gewoon nieuwsgierig hoe jullie dit zouden vertalen.
Bruno van 11 is de onbetwiste leider in huis, Tomas van bijna twee is de meest onzekere van het stel en heeft duidelijk respect voor Bruno zonder dat Bruno daar zichtbaar moeite voor moet doen.
Toch is het al eens voorgekomen dat Tomas, zittend op de bank, uitviel naar Bruno omdat die langs een op de grond liggende kluif wandelde.
Gisteren zat ik dicht bij de in zijn mand liggende Tomas, Bruno te knuffelen toen Tomas uit zijn mand schoot en Bruno aanvloog.Het bleef bij grauwen van achteren en meteen daarna schoot Tomas, duidelijk geschrokken van zichzelf, de uiterste hoek van het huis in en bleef daar met afgewend hoofd liggen.
Vloog hij Bruno nu aan omdat ik Bruno knuffelde of omdat hij , net als bij die kluif, zijn "bezit", mij in dit geval, wilde verdedigen?
En waarom schrikt hij dan altijd zo van zichzelf?
Het valt me op dat hij dat meestal vanaf de bank of zijn (hoge) mand doet.Alleen bij vreemde honden doet hij het rechtstreeks.

[Jay1978]

Hmzz... misschien dat hij vanuit die hogere positie, zichzelf groot waant, dan toeslaat, en vervolgens schrikt, omdat hij op de grond ineens niet meer zo groot is? hahaha zoiets misschien...

[Golden Stanley]

Denk dat Bruno toch in een wat zwakkere positie aan het verkeren is en je jongere hond daar dankbaar misbruik van maakt. Als ik deze situatie met mijn honden vergelijk, had Whooper al lang een aframmeling gehad van Stanley. Opeens uitvallen van een ranglagere naar een ranghogere komt hier dan ook niet voor. Ook niet als er botten in het spel zijn. Denk dat er wat aan het rommelen is in de rangordeverhouding van jouw honden.

[Marie-Josée]

Denk dat Bruno toch in een wat zwakkere positie aan het verkeren is en je jongere hond daar dankbaar misbruik van maakt. Als ik deze situatie met mijn honden vergelijk, had Whooper al lang een aframmeling gehad van Stanley. Opeens uitvallen van een ranglagere naar een ranghogere komt hier dan ook niet voor. Ook niet als er botten in het spel zijn. Denk dat er wat aan het rommelen is in de rangordeverhouding van jouw honden.

Dat zou kunnen ja, Bruno is dan wel geen uitvaller , juist ontzettend tolerant maar hij is lichamelijk niet meer zo sterk.Hij reageerde er trouwens niet op, haalde nog nèt niet zijn schouders op

[M@scha]

ik denk idd dat de oudere hond aan macht aan het verliezen is en de jongste soms het lef heeft iets te proberen en dan ineens bedenkt dat dat toch wel heel eng is :N:

[zepenko]

Als zulke dingen alleen gebeuren als er eten (of een bot) in het spel is, heeft dat niks met dominantie te maken. Een ranglagere mag zijn voer verdedigen richting een ranghogere. Anders zou hij (in het wild) verhongeren. Het is wel zo dat de ranghoogste als eerste eet, maar als de ranglagere eenmaal voer heeft, mag hij dat dus verdedigen.

Als Bruno in meer situaties `het onderspit delft', kan het zijn dat de rollen langzaam aan het omdraaien zijn. Welke hond loopt het eerste de deur uit bij jullie? Wie wint de meeste spelletjes en de meeste speeltjes? Wie heeft relatief gezien de hoogste houding etc.

[laeken]

Het kan ook zo zijn dat jullie per ongeluk de ranglaagste te vaak bevestigen. Zoals je de hond beschrijft is het echt geen alfa maar maakt hij kleine "foutjes" doordat hij zich door jullie gesterkt voelt. Vandaar de korte uitvallen en het onzekere gedrag daarna.
Op de bank bv mag hij dus wel zitten van jullie, dat geeft hem moed. Hoge ligplaatsen zijn voor alfa's. Als jullie de eerste hond aaien maar hem ook regelmatig eerst aaien claimt hij daarin jullie aandacht op basis van een gevoel dat hij daar recht op heeft.

Als je echt denkt dat jullie alleen de oudste bevestigen en hem altijd in de leidrol hebben gehouden zou je de jongste moeten laten gaan, hij heeft immers het volste recht op positie 1 als hij dat aankan. Als je het gevoel hebt dat hij dat vooral doet als jullie in het spel zijn zou ik hem corrigeren. Dan zal hij nl geforceerde opgelegde rangorde voelen en dan totaal aangeschikt zijn in die positie te functioneren, wat tot spanningen onderling leidt.

[Marie-Josée]

Ik denk dat wij mensen hier in huis (en dat zijn er vier) eigenlijk nooit nadenken over het bevestigen van ranghogere- en lagere, we aaien wie ons voor de voeten komt zeg maar, alleen bij het voeren krijgt de oudste altijd eerst.Maar met koekjes ed wordt daar weer niet op gelet, die eten ze ook rustig naast elkaar uit je hand.
Tomas dringt wel altijd voor Bruno, oa met de deur uitlopen,en met wandelen snijdt hij hem altijd de pas af, dat deed hij eigenlijk al vrij snel.
Tomas is vaak wat wijfelachtig in zijn taal en ik denk dat wij daar als gezin ook fouten mee maken.Het is zeker naar ons een heel zachte en onderdanige hond, bij vreemde honden is dat heel wisselend.
Dat ze hun voer verdedigen heeft idd niets met rangorde te maken, maar ik ben geen voer dus daarom vroeg ik me af waarom hij nu weer zo reageerde.Ik gooi het op een fout van mij, ik zat te dicht bij Tomas toen ik Bruno knuffelde en daarbij ook te dicht bij Tomas' mand.
Het is misschien raadzaam om Tomas niet de kans te geven hogerop te komen omdat hij dat m.i. niet in zich heeft.Niet bij Bruno in elk geval.