Maar hij kende geen commando's alleen de "zit" en dan nog alleen maar soms. Hij luisterde redelijk naar mijn man en amper naar mij. Hij was onderdanig. Draaide telkens de kont toe, hoofd wegdraaien als we dichtbij kwamen en op de rug gaan liggen bij knuffelen en een beetje het contact ontwijken.
Maar nu...nu loopt hij het grootste gedeelte van de wandeling los. Hij wacht bij stoep tot hij over mag. Hij komt altijd blij aanstormen bij de "hier" (vooral bij mij
Maar het leukste hij begint ineens te knuffelen i.p.v. dat hij het ontloopt. Ik had hem vandaag bij me geroepen en kriebelde hem bij zijn hoofd en toen begon hij heel lief aan mijn neus te knabbelen met zijn voortandjes. Zo lief
Carmen




