Eerst een klein stukje geschiedenis: Saar is op tweejarige leeftijd bij mij gekomen nadat ze minstens drie huizen heeft gehad. Toen ik haar haalde moest ze weg omdat men het financieel niet meer aankon om voor drie honden te zorgen en Saar was er pas een maand of twee en moest dus weg.
Deze mensen vertelden mij dat ze eerst als pup gekocht is door een duitse jager (ze heeft een duitse stamboom) die er al snel achter kwam dat ze niet genoeg jachtpassie zou hebben en haar door verkocht zou hebben aan een nederlands gezin waar ze weer weg moest omdat de volwassen rottweiler haar bleef jennen
.Lang verhaal kort: ze heeft veel meegemaakt en zou idd nare dingen met grote honden meegemaakt kunnen hebben.
Als ik met haar buiten loop reageert ze gespannen op andere honden. Ze begint al van een afstand te blaffen maar zodra de andere hond zijn aandacht op haar richt rent ze al gillend met de staart tussen de benen weg.
Bij grote honden is het wat erger dan bij kleine honden en sowieso is het over zodra ze een hond wat beter kent. En als het onverhoopt gebeurt dat de andere hond al in de buurt is voordat ze weg kan rennen rolt ze op haar rug en daarna is ze rustig. Met pups is er nooit wat aan de hand.
Tot nu toe heb ik het genegeerd, ik ben gewoon doorgelopen zonder ineens te versnellen als er een andere hond aan kwam. Ik probeer het meestal een beetje te ontwijken maar ga ook niet als een gek de andere kant op zodra er een andere hond in het zicht is, juist om haar n iet het idee te geven dat ik het zelf ook doodeng o.i.d. zou vinden.
Op de hondenschool zei men dat dit nou eenmaal bij een teckel kan horen, helemaal als ze wat meegemaakt hebben vroeger en dat er verder niets aan te doen is, maar ik ben toch benieuwd of er hier iemand is die een ander idee heeft.
Van mij hoeft ze echt geen allemansvriend te worden op hondengebied, het is geen speler en van mij hoeft al dat contact buiten met andere honden niet zo.
Ze loopt op de korte wandelingen altijd aan de flexi en een keer per dag, als we in het losloopgebied zijn en ik volop de tijd heb om haar ook even haar gang te kunnen laten gaan bij de molshopen, muizengangen, etc. gaat ze lekker een lange tijd los. Ze luistert redelijk goed, maar als ze eenmaal beestjes heeft geroken heeft ze wat minder zijn om te komen, al blijft ze wel in de buurt
Overigens is ze naar mensen heel erg aandachttrekkerig en behoorlijk onderdanig. Mensen die zich niet aan mijn regels houden (namelijk haar de eerste periode even negeren tot ze wat minder kruiperig en aandachttrekkerig is) worden standaard getrakteerd op een op haar rug liggende Saar die een mooi deemoedsplasje doet. En ze weet mensen al heel snel voor haar karretje te spannen door te eisen dat er geaaid wordt en schel te keffen als men even op houdt met aaien. (maar 'oh, dat is zo schattig, dus waarom zou men mijn advies opvolgen en haar niet altijd haar zin geven
)Nogmaals, dit alles stoort me helemaal niet, ben alleen benieuwd naar de beste manier om hier mee om te gaan!
Dat werkt als een trein. We zijn er nog niet, want even onoplettend zijn en ze valt terug in haar gedrag, maar het is nu al zo ver dat als ik gewoon Stil zeg, ze al redelijk braaf doorloopt. In mijn optiek is het toch een vorm van: de aanval is de beste verdediging. Oftewel: bang voor de andere hond, dus grote mond opzetten in de hoop dat die andere hond weg gaat of in ieder geval afstand houdt.
