Onderdanigheid ?

[blackdog]

Dit gaat over mijn jonge hond Django (dj)

Verhaal Vooraf

Vorig jaar Mei belde mijn Opa op, hij zei dat er een hondje zat vastgebonden bij zijn huis aan de briefenbus. (mijn opa woont erg achteraf en er komen niet veel mensen)

Ik erheen en zag het lieve kleine hondje. Het dier was sterk vermagerd en heel bang. Maar ik mocht het dier niet meenemen naar huis, want mijn moeder wilde geen 2e hond erbij..

Een paar paar dagen later had ik voor school een hondje nodig en ik vroeg of ik zijn hondje lenen mocht. Dat mocht, ik had het hondje mee en bracht haar 's avonds weer terug.. Dit deed mij pijn want in die ene dag had ik een band met haar gekregen...

Weer een paar dagen later moesten mam en ik wat ophalen bij opa, wij erheen, was opa er niet, de honden waren er ook niet, dus moest hij met de honden aan het lopen zijn.. Wij het weiland in en inderdaad een stuk verderop liep opa..
Wij erheen, het bange hondje helemaal blij dat het mij weer zag, kwam naar mij toe gerend en vlak voor het dier bij me was werd het gepakt door een van opa's andere honden. Opa vertelde dat de andere honden haar pakte sinds ze een dag met mij mee was geweest.. Het dier werd niet meer geaccepteerd in de roedel.

We liepen verder en steeds weer werd het hondje gepakt door de andere honden.. Dit konden mijn moeder en ik niet aanzien en mijn moeder besloot haar mee te nemen

We namen haar mee naar huis en stelde haar voor aan mijn andere hond Tamara.. Dit ging gelukkig goed (tamara is een behoorlijke Alfa teef en contacten liggen dus niet altijd goed)

Ik besloot het dier DJANGO te noemen, en zo heet ze nu.

Ik ben er gelijk mee naar de dierenarts gegaan om te kijken of het dier gezond was, en dat was ze in zoverre.. Ze was te mager, ze woog 4,5kg!!!
De DA zei dat ze een jaar of 3 was, hij kon dat zien aan het gebit (geloof ik)

Na de eerste dagen kwamen we erachter dat het dier niet zindelijk was iedere ochtend plas en poep in de mand.. DA gebeld wat ik kon doen, hij stelde een bench voor, dus hondje laten wennen aan bench en 's avonds hondje erin en 's ochtend het zelfde liedje...

Tamara sliep eigenlijk altijd al bij mij boven, dus misschien was dit de oplossing? Wou het dier bij mij zijn? JA...

We zijn nu een jaar verder en het is een tophondje geworden, we hebben nu 2 diploma's G&G, en ze is erg goed in behendigheid.

Het probleem nu

Ik heb geen probleem met het hondje, maar mijn moeder.
Sinds kort kan mijn moeder niet meer weggaan, als ze terugkomt heeft Django de kamer eronder gepoept en geplast.. En ze gilt alles bij elkaar als je weggaat of terugkomt. Ik heb al van alles geprobeert als we nu weggaan gaan de honden naar mijn slaapkamer want daar poept/plast ze niet..Maar het moet ook anders kunnen, dit kan zo niet langer en ik kan niets meer verzinnen, hoe dit stopt, want mijn moeder zit er nu echt over te denken om haar weg te doen.. En dat wil ik niet..

Wie weet waarom ze dit doet? En hoe ik het kan stoppen?

Groetjes Blackdog

[Sjiel]

Klinkt als verlatingsangst, heeft Django een sterke band met je moeder? (mee naar de wc ed?)

[gucci]

mijn herder had exact hetzelfde, zodra ik weg ging dan flipte ze helemaal door, compleet met plassen poepen etc, wij zijn toen helemaal opnieuw begonnen met het alleen zijn opbouwen, dus eerst heel even weg, gelijk weer terug had ze wat gedaan in huis, negeren en uit haar zicht opruimen, en zo steeds langer opbouwen, nu had mijn herder kennelsyndroom en haar hele leven last gehad als we weg gingen, maar niet meer compleet radeloos, soms ging het iets beter, maar soms had ze weer een terug val en begon ze weer te slopen, wat wij dan deden, is als we weg gingen, haar in de hal doen, daar kon niets stuk, en een paar kartonnen dozen erbij, zo kon ze haar stress die steeds meer opbouwde als ik wegging daar op uiten, als we terug kwamen allemaal kleine stukjes, maar ze was dan wel rustiger, we hebben het door haar kennelsyndroom nooit helemaal eruit gekregen maar wel een grote verbetering, en negeer het maar gewoon, het is voor honden met verlatingsangst al zo'n straf als je weg gaat, anders worden ze alleen maar zenuwachtiger, ze kunnen er weinig aan doen, je hebt ook van die dap verdampers met feromonen erin, volgens mij werkt dat ook bij verlatingsangst, zou je eens aan je Da kunnen vragen of het goed helpt voor haar..

succes,

groetjes,

[blackdog]

Klinkt als verlatingsangst, heeft Django een sterke band met je moeder? (mee naar de wc ed?)

Dat heeft ze met mij en mijn moeder, waar wij zijn wil zij ook zijn...

[blackdog]

Ik heb hetzelfde gedaan eerst even naar het hek gelopen en toen weer terug, en daarna steeds iets langer weg.. Ook dat helpt niet

kamer/gang/keuken maakt niet uit, alleen op MIJN slaapkamer is ze zindelijk

[kimpie]

is verlatingsangst en ze doet dat als soort prottest.
Mijn broer zijn hond doet dit ook !!

[Eline*]

is verlatingsangst en ze doet dat als soort prottest.
Mijn broer zijn hond doet dit ook !!

Protest? Angst. Daarom heet het ook verlatingsangst, omdat de hond bang is. Angst versnelt de spijsvertering en daarom gaan honden plassen en poepen. OOk huilen om de roedel weer bijeen te krijgen hoort daar soms bij.
Gebruik de zoekfunktie van het forum even en zoek eens op scheidingsangst. Er staat al enorm veel geschreven met goede tips. Je zal namelijk ook aan het werk moeten met het losser maken van de band tussen jou/je moeder en de hond.

[Hanneke2]

Ik heb hetzelfde gedaan eerst even naar het hek gelopen en toen weer terug, en daarna steeds iets langer weg.. Ook dat helpt niet

Ik weet niet hoe lang je daarmee bezig bent geweest, maar dat is echt een proces van maanden hoor. Je moet nl. steeds zien te voorkomen dat je hond in de stress raakt, dus als vijf minuten goed gaat, maar tien minuten niet, ga je terug naar vijf minuten, en als dat weer prima gaat, ga je weer eens voorzichtig proberen of ietsjes langer ook lukt.

Wat ook helpt: een hele duidelijke routine, dus bijvoorbeeld 's ochtends lekker lang uitlaten, eten geven, en als ze dan effe lekker gaat slapen, beginnen met zelf op dat moment heel saai zijn, dus een uur achter de pc ofzo en echt doen alsof de hond niet bestaat. En als die routine er een beetje in zit, kan je af en toe een minuut weglopen. Even naar boven, een half uurtje later naar de wc, en tussendoor alsmaar saai blijven. Pas als ze dan steeds rustig blijft liggen loop je een keer naar het hek. Het vergt een engelengeduld hoor, maar als je het minuutje voor minuutje opbouwt werkt het uiteindelijk wel. Jack kon de eerste tijd nog geen minuut alleen zijn of hij gilde de buurt bij elkaar, we zijn 2,5 jaar verder en hij heeft in een extreem geval wel eens bijna zes uur alleen gezeten zonder blaffen of slopen. Het enige waar ik rekening mee moet houden is dat we nooit allemaal tegelijk de deur uit kunnen gaan, dus in zo'n geval wachten we buiten desnoods even een paar minuten op elkaar, *en* dat de 'laatste' persoon pas de deur uit kan als Jack ergens ligt. Als hij om me heen drentelt wacht ik dus een kwartiertje, want als ik op zo'n moment de deur uit ga wordt het ellende.

Wat je *niet* moet proberen is dingen zoals een botje of de Kong geven als je weggaat. Dat is leuk voor honden die zich een beetje vervelen, maar zinloos bij honden met verlatingsangst.

Overigens zijn er ook medicijnen voor honden met verlatingsangst, Clomicalm schijnt redelijke resultaten te geven, en er zijn ook homeopatische dingen die een beetje helpen. Maar dat soort dingen moet je zien als ondersteuning tijdens het stapje-voor-stapje trainen.

kamer/gang/keuken maakt niet uit, alleen op MIJN slaapkamer is ze zindelijk

Dan voelt ze zich daar dus blijkbaar wel veilig ook al ben je er niet. Prima toch? Dan kan je alle tijd uittrekken voor het trainen gewoon in de huiskamer, en voor langere periodes kan ze in jouw kamer.

Succes ermee!

[blackdog]

In iedergeval bedankt, maar waar kan ik de zoekfunktie van het forum vinden??