even zeuren

[Baily]

Ik vind dat Buck de laatste tijd agressiever reageert tegen andere honden. (niet aan de lijn, die training gaat goed, maar als hij los loopt) Het ging best goed, ik had er altijd wel vertrouwen in dat ik het imponeergedrag kon stoppen en hem bij me kon roepen.

Dat kan nog wel, maar ik merk een aarzeling, hij wordt zelfverzekerder. Van de week heeft hij erg lelijk gedaan tegen een teefje, en dat was altijd net nog iets waar ik nog een beetje moed uit kon putten, dat hij best goed was met teefjes en pups.
Hij gaat dat ene teefje echt bijten als ik hem niet bij me houdt. Is nu al een paar dagen achter elkaar.

Het is een onderdanig teefje, een golden, echt een lieve hond. Gaat op de grond liggen als ze Buck ziet. (niet op haar rug). Doet ook helemaal niks terug. Ik laat hem er natuurlijk nu niet meer naar toe gaan.

Iik kan het wel in de hand houden nog steeds, door hem bij me te houden, af te leiden, en de andere kant op te lopen als er iets nadert waarbij ik denk dat het niet goed gaat.

Maar de wandelingen worden zo wel iets om tegenop te zien voor mij. ik weet wel dat ik gewoon moet trainen, dat hij nog beter luistert. Maar het punt is dat als ik druk op hem zet, dat hij meer in zichzef gaat keren en er een soort afstand komt. Dus ik moet het allemaal leuk houden, dat werkt voor hem het beste. Niet dat ik altijd ongewenst gedrag negeer. Ik maak dat wel goed duidelijk. Maar hij heeft toch wel een beetje dat op zichzelf karakter. Moeilijk echt goed onder appel (geen streepje sorry) te krijgen. Ik moet wat dat betreft zelf creatief zijn.

Toen hij zo lelijk deed tegen dat teefje gaf ik een brul en heb hem bij me geroepen. En hij stond ook direct voor me.

Maar mijn vertrouwen in hem, wat ik eigenlijk altijd heb gehad, is niet meer zo als ik het wil hebben.

En daardoor worden de wandelingen een beetje iets om tegenop te zien soms.

Iemand ervaring met trainen van zelfstandige eigenheimerige, maar wel lieve honden?

Straffen (in de vorm van fysieke correcties) werkt niet, omdat dat onze band schaad. Niet dat ik mutserig wil zijn en wil zeggen dat ik dat geen goede methode vind. maar ik merk dat het de band tussen ons niet ten goede komt als ik dat doe.

Ik heb geen rangorde problemen met hem trouwens.

[Rami]

Als ik jouw verhaal zo lees begrijp ik goed dat je tegen wandelingen op gaat zien. Het is niet fijn om met 'toegeknepen billen' te lopen op de momenten dat jouw Buck een andere hond tegen komt.
Toch schrijf je heel veel positiefs: je kunt Buck meestal wel bij je houden, je weet hem af te leiden en hij stopt als je 'm een brul geeft (komt zelfs naar je toe). Is dat eigenlijk niet voldoende 'training'? Ik bedoel, meer kun je misschien niet doen.

Dat wat jij doet, doe ik overigens precies zo. En als ik 't helemaal niet vertrouw, dan roep ik Billy bij me en lijn hem aan. Ik weet niet of het klopt maar ik heb het gevoel dat het vookomen van confrontaties ook doorwerkt op de lange duur. Dat hij dus minder snel 'in de aanval gaat' omdat hij het niet meer gewend is te doen, zoiets... (Hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.).

In ieder geval sterkte er mee en ik hoop dat je het plezier in wandelen weer terug krijgt.

Groet,
Rami

[Zoie]

moeilijk probleem waar ik eigenlijk geen andere oplossing voor weet dan a. zoveel mogelijk de situaties vermijden, zo b. snel mogelijk ingrijpen c.q. sturen zodat je niet hoeft gaan staan brullen en je het nog leuk kunt houden, tenzij je van te voren kunt zien dat het wel goed gaat.

Wat ik me bij Luna heb aangeleerd is om niet op allerlei manieren te blijven namokken en ook gewoon weer te gaan belonen als ik weer vat op haar heb. Misschien is dit controversieel, maar ik geloof dat iig Luna hierdoor beter naar me blijft luisteren, en dat je zo de relatie niet of minder schaadt.

[Baily]

moeilijk probleem waar ik eigenlijk geen andere oplossing voor weet dan a. zoveel mogelijk de situaties vermijden, zo b. snel mogelijk ingrijpen c.q. sturen zodat je niet hoeft gaan staan brullen en je het nog leuk kunt houden, tenzij je van te voren kunt zien dat het wel goed gaat.

Wat ik me bij Luna heb aangeleerd is om niet op allerlei manieren te blijven namokken en ook gewoon weer te gaan belonen als ik weer vat op haar heb. Misschien is dit controversieel, maar ik geloof dat iig Luna hierdoor beter naar me blijft luisteren, en dat je zo de relatie niet of minder schaadt.

Ja, ik heb ook gewoon "braaf"gezegd toen hij naar me toe kwam nadat hij lelijk had gedaan tegen dat teefje. Misschien raar voor degene die dat dan ziet, maar ik beloon dan dat hij naar me toe komt. Zijn "straf"heeft hij al gehad door de brul enzo. Dus dat doe ik ook altijd wel. Niet boos blijven.

maar dat niet op zeker kunnen gaan, dat vind ik erg vervelend eerlijk gezegd. dat is voor mezelf een akelig gevoel.

ik laat hem nooit naar andere honden toegaan. Maar soms kom je iemand tegen die je tegemoet loopt op hetzelfde pad en die je niet meer kunt ontwijken. Dan snuffelen de honden even en zeg ik "doorrrrrlopen" en gaat het wel goed. Als ik bij voorbaat al hem heel strak bij me houd in zo'n situatie dan geef ik het signaal af dat er iets niet goed is en is hij extra alert. Ik kan het beter eventjes aanzien dan of het goed gaat.

Maar het loopt niet makkelijk eigenlijk, eerlijk gezegd..... (understatement eigenlijk). Ik weet dat dat ook wel weer over gaat hoor, maar soms zit het je gewoon eventjes heel hoog.

[Zoie]

moeilijk probleem waar ik eigenlijk geen andere oplossing voor weet dan a. zoveel mogelijk de situaties vermijden, zo b. snel mogelijk ingrijpen c.q. sturen zodat je niet hoeft gaan staan brullen en je het nog leuk kunt houden, tenzij je van te voren kunt zien dat het wel goed gaat.

Wat ik me bij Luna heb aangeleerd is om niet op allerlei manieren te blijven namokken en ook gewoon weer te gaan belonen als ik weer vat op haar heb. Misschien is dit controversieel, maar ik geloof dat iig Luna hierdoor beter naar me blijft luisteren, en dat je zo de relatie niet of minder schaadt.

Ja, ik heb ook gewoon "braaf"gezegd toen hij naar me toe kwam nadat hij lelijk had gedaan tegen dat teefje. Misschien raar voor degene die dat dan ziet, maar ik beloon dan dat hij naar me toe komt. Zijn "straf"heeft hij al gehad door de brul enzo. Dus dat doe ik ook altijd wel. Niet boos blijven.

maar dat niet op zeker kunnen gaan, dat vind ik erg vervelend eerlijk gezegd. dat is voor mezelf een akelig gevoel.

ik laat hem nooit naar andere honden toegaan. Maar soms kom je iemand tegen die je tegemoet loopt op hetzelfde pad en die je niet meer kunt ontwijken. Dan snuffelen de honden even en zeg ik "doorrrrrlopen" en gaat het wel goed. Als ik bij voorbaat al hem heel strak bij me houd in zo'n situatie dan geef ik het signaal af dat er iets niet goed is en is hij extra alert. Ik kan het beter eventjes aanzien dan of het goed gaat.

Maar het loopt niet makkelijk eigenlijk, eerlijk gezegd..... (understatement eigenlijk). Ik weet dat dat ook wel weer over gaat hoor, maar soms zit het je gewoon eventjes heel hoog.

Heb ik ook hoor. Echt ontspannen liep ik met Zoë en loop ik met Luna nu nooit. Het is altijd opletten, inschatten van honden en bazen, altijd weer die zenuwen dat het misschien niet goed gaat. Ondertussen moet je naar je hond het omgekeerde communiceren, namelijk dat je het allemaal precies weet en je nergens zorgen over maakt. Haha.

Dat smalle pad probleem heb ik ook. Ik weet zeker dat als ik haar aanlijn ze uit gaat vallen, dat is gewoon te dicht erop. Laat ik haar los en zeg doorlopen, dan gaat het waarschijnlijk gewoon goed, en anders los ik het met een brul op. ( hoeft helemaal niet haar schuld te zijn overigens, maar ze heeft wel een kort lontje om het zo maar even te zeggen. ) En toch lijn ik haar dan vaak aan, gewoon voor de zekerheid. Hangt er ook een beetje vanaf hoe ik me zelf voel.

Nou ja, ik denk maar zo, ik doe m'n best, maak natuurlijk ook fouten, maar beter kan ik gewoon niet. Dan moet ik thuis blijven of niks leuks meer met haar gaan doen.

[Baily]

Als ik jouw verhaal zo lees begrijp ik goed dat je tegen wandelingen op gaat zien. Het is niet fijn om met 'toegeknepen billen' te lopen op de momenten dat jouw Buck een andere hond tegen komt.
Toch schrijf je heel veel positiefs: je kunt Buck meestal wel bij je houden, je weet hem af te leiden en hij stopt als je 'm een brul geeft (komt zelfs naar je toe). Is dat eigenlijk niet voldoende 'training'? Ik bedoel, meer kun je misschien niet doen.

Dat wat jij doet, doe ik overigens precies zo. En als ik 't helemaal niet vertrouw, dan roep ik Billy bij me en lijn hem aan. Ik weet niet of het klopt maar ik heb het gevoel dat het vookomen van confrontaties ook doorwerkt op de lange duur. Dat hij dus minder snel 'in de aanval gaat' omdat hij het niet meer gewend is te doen, zoiets... (Hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.).

In ieder geval sterkte er mee en ik hoop dat je het plezier in wandelen weer terug krijgt.

Groet,
Rami

Ik denk zeker dat het voorkomen van confrontaties goed is. Als ze steeds een overwinning zouden halen, dan worden ze steeds feller.

Nou ja, ik modder wel verder......... Hij is echt heel lief hoor, tegen mij dan........... Daarom vind ik het altijd zo jammer dat andere mensen die kant niet zo vaak zien. Maar ja ook wel begrijpelijk.

Als ik de eigenaar van die andere hond zou zijn zou ik ook denken van "zout op met je hond"..........

[Baily]

moeilijk probleem waar ik eigenlijk geen andere oplossing voor weet dan a. zoveel mogelijk de situaties vermijden, zo b. snel mogelijk ingrijpen c.q. sturen zodat je niet hoeft gaan staan brullen en je het nog leuk kunt houden, tenzij je van te voren kunt zien dat het wel goed gaat.

Wat ik me bij Luna heb aangeleerd is om niet op allerlei manieren te blijven namokken en ook gewoon weer te gaan belonen als ik weer vat op haar heb. Misschien is dit controversieel, maar ik geloof dat iig Luna hierdoor beter naar me blijft luisteren, en dat je zo de relatie niet of minder schaadt.

Ja, ik heb ook gewoon "braaf"gezegd toen hij naar me toe kwam nadat hij lelijk had gedaan tegen dat teefje. Misschien raar voor degene die dat dan ziet, maar ik beloon dan dat hij naar me toe komt. Zijn "straf"heeft hij al gehad door de brul enzo. Dus dat doe ik ook altijd wel. Niet boos blijven.

maar dat niet op zeker kunnen gaan, dat vind ik erg vervelend eerlijk gezegd. dat is voor mezelf een akelig gevoel.

ik laat hem nooit naar andere honden toegaan. Maar soms kom je iemand tegen die je tegemoet loopt op hetzelfde pad en die je niet meer kunt ontwijken. Dan snuffelen de honden even en zeg ik "doorrrrrlopen" en gaat het wel goed. Als ik bij voorbaat al hem heel strak bij me houd in zo'n situatie dan geef ik het signaal af dat er iets niet goed is en is hij extra alert. Ik kan het beter eventjes aanzien dan of het goed gaat.

Maar het loopt niet makkelijk eigenlijk, eerlijk gezegd..... (understatement eigenlijk). Ik weet dat dat ook wel weer over gaat hoor, maar soms zit het je gewoon eventjes heel hoog.

Heb ik ook hoor. Echt ontspannen liep ik met Zoë en loop ik met Luna nu nooit. Het is altijd opletten, inschatten van honden en bazen, altijd weer die zenuwen dat het misschien niet goed gaat. Ondertussen moet je naar je hond het omgekeerde communiceren, namelijk dat je het allemaal precies weet en je nergens zorgen over maakt. Haha.

Dat smalle pad probleem heb ik ook. Ik weet zeker dat als ik haar aanlijn ze uit gaat vallen, dat is gewoon te dicht erop. Laat ik haar los en zeg doorlopen, dan gaat het waarschijnlijk gewoon goed, en anders los ik het met een brul op. ( hoeft helemaal niet haar schuld te zijn overigens, maar ze heeft wel een kort lontje om het zo maar even te zeggen. ) En toch lijn ik haar dan vaak aan, gewoon voor de zekerheid. Hangt er ook een beetje vanaf hoe ik me zelf voel.

Nou ja, ik denk maar zo, ik doe m'n best, maak natuurlijk ook fouten, maar beter kan ik gewoon niet. Dan moet ik thuis blijven of niks leuks meer met haar gaan doen.

Inderdaad, af en toe een foutje van mezelf accepteren dat werkt misschien wel goed.

Het is alleen dat ik ook de andere kant van de medaille ken en ook nog een hond heb (Balou) die welliswaar ook een grote mond heeft, maar als andere honden daar doorheen prikken is ze nergens meer. En ik erger me dan ook als mensen hun hond naar haar toe laten lopen. Dus ik kan me de twee kanten van deze situatie voorstellen en ben dan ook erg kwaad op mezelf in zo'n situatie als met dat teefje met Buck.

[Rami]

Heb ik ook hoor. Echt ontspannen liep ik met Zoë en loop ik met Luna nu nooit. Het is altijd opletten, inschatten van honden en bazen, altijd weer die zenuwen dat het misschien niet goed gaat. Ondertussen moet je naar je hond het omgekeerde communiceren, namelijk dat je het allemaal precies weet en je nergens zorgen over maakt. Haha.

Dat smalle pad probleem heb ik ook. Ik weet zeker dat als ik haar aanlijn ze uit gaat vallen, dat is gewoon te dicht erop. Laat ik haar los en zeg doorlopen, dan gaat het waarschijnlijk gewoon goed, en anders los ik het met een brul op. ( hoeft helemaal niet haar schuld te zijn overigens, maar ze heeft wel een kort lontje om het zo maar even te zeggen. ) En toch lijn ik haar dan vaak aan, gewoon voor de zekerheid. Hangt er ook een beetje vanaf hoe ik me zelf voel.

Nou ja, ik denk maar zo, ik doe m'n best, maak natuurlijk ook fouten, maar beter kan ik gewoon niet. Dan moet ik thuis blijven of niks leuks meer met haar gaan doen.

Herkenbaar, evenals het eerste relaas over Buck. Wat ik wel merk is dat het in de loop er tijd steeds beter gaat. Of het nu komt omdat honden wat ouder (en wijzer? ) worden of omdat je als 'baas' inderdaad de kunst begint te verstaan van het 'omgekeerd communiceren' zoals je zo mooi stelt.
En je hebt natuurlijk helemaal gelijk dat je niet thuis kunt blijven en nooit meer leuke dingen zou kunnen doen. De ene keer dat het mis dreigt te gaan en we die brul geven, moeten we dan misschien maar op de koop toe nemen.

Groet,
Rami

[Sassie]

Dit probleem heb ik ook met mijn herder. Hij vliegt op iedere hond af die hij ziet om indruk te maken (niet direct aggressief hoor)
Ik maakte de fout door hem bij me te roepen en hem dan te corrigeren. Op een bepaald moment wilde hij niet meer bij me komen omdat ie dacht; dan krijg ik op mijn donder.
Nu brul ik naar hem en beloon hem als ie daarna bij me komt.