We hebben ooit een puppencursus 5 lessen gevolg, maar dat was geen succes. Slipkettingen als de pup blijft trekken, 22 pups met twee instructeurs, harde correcties... Ik had toen geen idee dat dat niet zo hoorde te gaan en dat er dus ook hondenscholen waren die het niet zo aanpakten. Maar ik ben dus gestopt en heb het met hulp van de fokster zelf gedaan.
Hij is een scheet van een hond geworden en luistert prima. Ik heb alleen een ding verkeerd aangepakt denk ik.
Het is altijd een heel enthousiast, wat minder stabiel, hondje geweest, nog steeds. Als hij ergens komt waar hij nooit of zelden geweest is, raakt hij een beetje over enthousiast. Zo ook mer rijden in de auto, contact met andere honden, naar de dierenarts enz. Zolang er geen andere vreemde honden bij zijn kan ik hem onder appèl houden. Dat lukt na veel training erg goed. Zijn enthousiasme kan ik alleen niet inbinden. Hij verandert gewoon in een wild puppieding dat zichzelf helemaal uitput.
Bij andere honden is hij zo enthousiast dat ik onmogelijk zijn aandacht krijg. Hij hangt meteen in de riem, stuift erop af als hij los is en zodra de kennismaking voorbij is dan staat hij weer onder appèl. Ik heb al zoveel geprobeerd, speeltjes, eten, rauw vlees!, weglopen, resoluut omdraaien met hem aan de riem, enz.
Het enige dat werkt is voordat hij de hond ziet (hij kan ze alleen al vanaf kilometers ver ontwaren
We gaan wel met langzame stappen vooruit en ik heb het idee dat hij door zijn leeftijd iets minder hyper doet als hij enthousiast is. Hij heeft alleen nog steeds wel echt even nodig om te kalmeren als we weer thuis zijn.
Vooral om dit ga ik de cursus doen. Niet omdat hij niet onder appèl staat, dat kent hij allemaal wel. Maar ik vraag me zo af of ik hier goed aan doe. Ik ben vooral om het laatste deel, de vreemde honden, een beetje huiverig voor die cursus. Ik heb nu wel goed onderzoek gedaan en ik vind deze school erg goed. We trainen met max. 8 honden.
Herkent iemand dit? Doe ik er echt goed aan? Bij die hondenschool weten ze dit en ze hebben aangegeven dat we stoppen als het voor de hond(en) niet goed uitpakt en dat ik dan verder moet met een gedragstherapeut voor honden. Maar ik heb hier echt een beetje meer hulp bij nodig. Het is opzich wel goed mogelijk om met gebruiksaanwijzing met hem om te gaan, maar ik ga nu toch 100 % proberen dit "probleem" aan te pakken. Het lijkt me dat het voor hem ook rustiger is als hij leert zijn aandacht bij mij te houden in stressvolle situaties. Dit gaat de goede kant op maar het lijkt een beetje vast te lopen. De stresskikker... Ik ben eigenlijk ook erg blij dat hij het allemaal zo leuk vind en niet eng.
