Slopen - UPDATE: We zijn buiten geweest!!

[Hanneke2]

Okee, ik wil eigenlijk alleen maar weten of sloopgedrag er vanzelf uitgaat als een hond voldoende beweging krijgt.

Lilo krijgt niet voldoende beweging, want ze kan nog niet mee naar buiten. Ik werk er hard aan, zowel door het tuigje leuk te maken, af en toe half aan en dan weer af te doen, als door tijdens het spelen aan haar halsband te sjorren. In het begin schrok ze daar vreselijk van, maar inmiddels vertrouwt ze het wel een beetje.

Maar goed, ondanks het dollen met Jack in de tuin kan ze dus niet al haar energie kwijt, en ze sloopt alles wat ze te pakken krijgt. Op zich geen punt, want er liggen bergen speeltjes die ze aan gort mag bijten, en schoenen e.d. liggen inmiddels veilig. Maar vandaag heeft ze dus een (fors) gat gebeten in mijn mooie knalrooie pas nieuwe bankstel. Da's toch iets anders dan een snoertje of een paar slippers of een boek.

Gaat dat over als ze eenmaal gewoon dagelijks een paar uur mee naar buiten gaat? Alsjeblieft?

[stefanie]

Indy heeft vrij lang gesloopt. En ze kreeg veel beweging. Dus ik kan je niet garanderen dat het overgaat zodra je met haar kunt gaan wandelen helaas.

[Hanneke2]

Indy heeft vrij lang gesloopt. En ze kreeg veel beweging. Dus ik kan je niet garanderen dat het overgaat zodra je met haar kunt gaan wandelen helaas.

Oh. Okee.

[Eline*]

Ja en nee..gewoontgedrag gaat niet zomaar weg. Ik zou bergen speelgoed aandragen waar ze haar lusten en lasten op mag botvieren en hopen dat ze genegen is zich daartoe te beperken.
Ik denk als ze er weer lekker uitkan ze haar spanning en stress dus via een andere weg kwijtraakt en ik verwacht dan dus dat het zal stoppen..behalve als ze het erg leuk is gaan vinden en het haar coping is geworden bij stress.

[Angeniet]

Ook Izzy heeft een periode gehad dat ze behoorlijk heeft gesloopt, terwijl ze dagelijks een paar uur mee naar buiten ging.

[estelle]

Woopy heeft ook heel lang gesloopt.
Alleen kon het bij Woopy zo een week tot 2 weken goed gaan en dan ineens warnde kussens van de bank weer verrot gebeten en dan echt helemaal kapot. En ja Woopy kreeg veel beweging, sowieos ging hij elke dag met mn uitlaatservice mee en dan liepen we 1,5 uur te wandelen en hij te racen over de velden.

Maar bij hem is het uiteindelijk over gegaan, tenminste hij heeft het al heel lang niet weer gedaan.

[Coyo]

Ulic schijnt bij de vorige eigenaars verschrikkelijk gesloopt te hebben. Elke nacht haalde hij de hele woonkamer overhoop. Bij ons heeft hij dat negenoeg nog nooit gedaan, op een van de deurposten na één van de eerste nachten en een mobiele telofoon de eerste nacht dat Kayleigh er was. Dat was met goede beweging dus in 1 keer over.
Maar ja, hij rolde natuurlijk ook in een nieuwe situatie waarin hij onmiddelijk genoeg beweging kreeg. De eerste tijd was hij gewoon te moe van het lopen en alle indrukken om thuis de boel nog eens op stelten te zetten. Wel hebben we een poos gezorgd dat hij nog even flink gespeeld had voor het slapengaan.
Dus bij ons was het over met genoeg beweging, maar hij heeft, zeg maar, ook niet de kans gekregen die vervelende eigenschap door te zetten in de nieuwe omgeving. Met Lilo heb je natuurlijk gewoon die mogelijkheid nog niet...
Is het een mogelijkheid haar, eventueel samen met Jack, in een sloopvrije omgeving te houden, een logeerkamer ofzo, of een stuk van de woonkamer afgezet? Dan leert ze zichzelf in elk geval niet dat het leuk is om de meubels te slopen...

[Marie-Josée]

Zodra het aangeleerd gedrag gaat worden zal het moeilijk zijn het weer af te leren.Toch heeft het niet altijd met de hoeveelheid beweging te maken. Ik heb een vreselijke sloper in huis gehad die na uren los door het bos te hebben gerend thuis nog dingen versnipperde. Maar tegen dat hij twee was ging dat vanzelf over.
Tomas heeft ook dingen gesloopt en bij hem was dat ook over toen hij pakweg een jaar was.
Het zal te maken hebben met wisselen van tandjes maar ook geestelijke groei, rust en evenwicht in zo'n koppie.Bij de een duurt dat langer dan bij de ander.

[laeken]

Hoi Hanneke, wat denk je van een training waarbij alles in een keer doorgevoerd wordt?
Ik weet niet hoe het heet maar je kan een hond non stop blootstellen aan de prikkel die hij vermijdt waardoor de hond gedwongen wordt steeds te ervaren waar hij angst voor heeft zodat het over gaat omdat hij lichamlijk niet in staat is non stop angst te ervaren.

Je kan dan een touw aan haar tuigje maken, dat touw laten slingeren en ineens ergens aan vast binden. Flipt ze dan laat je haar flippen waardoor de angst afneemt op de lange duur. Is ze dan kalm dan kan stap twee volgen waarbij je haar aan jou vastbindt. Weer wachten tot ze stopt met flippen en dan is ook die drempel overwonnen. Dan neem je haar totaal tegen haar zin mee naar buiten waar ze waarschijnlijk ook zal flippen. Weer wacht je tot het flippen stopt. Op die manier neem je grotere stappen met haar.

Het is wel controversieel maar het werkt wel als het goed wordt uitgevoerd. Niet zoals ik nu aangeef want ik weet niet hoe je dat het beste kan doen.

Hoe het nu gaat gaat het nl erg langzaam en houdt ze toch de controle over haar angsten wat haar zal bevestigen in die angsten. Door keiharde confrontaties met wat ze niet trekt zou het in theorie af moeten nemen. Ik heb gelezen dat een hond die perse geen trappen wilde lopen na 50 keer de trap op en af getrokken te zijn toch begon met zelf lopen. Uiteindelijk kon er met die hond dus wel trappen gelopen worden omdat hij wist dat hij het kon en er niks gebeurde. Nog wat later liep hij ze alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Met de clicker en met snoep en prijzen heeft die hond jaren nooit een trap aangeraakt.

Nu Lilo nog nooit aangelijnd is weet ze ook niet waarom dat dan voordelig zou kunnen zijn en waarom ze dat niet beter gewoon kan vermijden. Ze moet en zal het toch moeten leren anders kan je haar niet houden.

Puur theoretisch en alleen uit te voeren met een persoon die heel goed weet wat hij/zij doet natuurlijk.

Ik trok Wuilus ook gewoon een gladde vloer op als het moest en dan liep ze wel want na een tijdje merkte ze dat ze beter kon lopen dan voortgesleept worden en ik moest toch hoe dan ook de boot op toen we naar Terschelling gingen

[Wil de hond]

Ha Marc,

Dat waar jij het over hebt heet geloof ik Flooding.

Ik heb eerlijk gezegd ook al vaker zitten denken dat het met Lilo een stuk vooruit zou gaan als je haar ineens gewoon in het diepe gooit, door op een rustige plek haar gewoon aan te lijnen aan haar halsband en met haar te gaan lopen. Hierbij haar flipgedoe negerend en gewoon kalm te wachten tot er momenten komen waarin ze bvb. niet flipt maar een stapje zet. En zo door te gaan tot ze zover is dat ze min of meer mee kan lopen. Je bent dan nl. in één keer een hele belangrijke stap verder.

Maar, zoals jij ook al zegt, dit kan het beste onder begeleiding gebeuren van iemand die vaker met dit bijltje gehakt heeft, doe je het niet goed dan is de kans heel groot dat je blijft steken op het punt waarop ze flipt.

Ik persoonlijk zou het zonder meer aandurven om Lilo ineens door haar angst heen te helpen omdat ik vrijwel zeker ben van het feit dat dit goed zal uitpakken. En ik zou het ook doen omdat ik voorzie dat het anders nog wel eens heel lang kan gaan duren voordat ze zover is dat ze een enkele stapje aan de lijn kan zetten. En het lijkt me zo belangrijk voor haar dat ze eindelijk eens aan een normaal leventje kan gaan beginnen, zonder allerlei gedoe als steeds weer alleen thuis blijven, zonder Jack, en zonder de toestandjes met halsband en tuigje, en vooral haar manipuleergedoe wat betreft haar angst voor aanlijnen.

Ik heb al zoveel honden meegemaakt die in heel korte tijd door hun angst heenbreken en gewoon gaan doen alsof ze nooit iets anders hebben gekend. Ik denk ook dat er al veel te lang, al van ver voordat ze bij jou terecht kwam Hanneke, gesold en gesukkeld is met het aanleren van het lopen aan de riem. Met hele goede bedoelingen, maar zonder echt iets op te schieten.

Maar goed, zo zie ik het, hiervandaan.

[starfleet]

Hondje redt zich wel. Die kan meer hebben dan je denkt.

Dat zat ik ook al te denken;-) Ik zou het tuig eraan doen en niet meer losmaken een tijd. Net als dat het vaak niet goed werkt om een pup de hele tijd het halsbandje aan en af te doen, heb ik hier ook het idee (vanaf afstand) dat het zo groter en enger wordt dan het is.


Anne

[Baily]

Desi van mij heeft ook in een asiel gezeten in Spanje. 9 jaar. ALs pup van 8 weken is ze gevonden en vanaf die tijd heeft ze daar in een particulier asiel gezeten. de bedoeling was goed maar ze is veel tekort gekomen.

Toen ze hier kwam was ze ook nog eens na een hele lange, voor haar beangstigende reis, in beslag genomen in Duitsland. Ze hebben daar een week in hun eigen vuil gelegen in een hok in het asiel. Niemand kon er iets mee beginnen. Lopen deden ze niet aan de riem, dus uitlaten kon niet.

Toen kwam ze bij mij. Ik heb haar een maand gegeven om te aclimatiseren. Daarna ben ik met dwang kleine stapjes voor haar gaan nemen. Omdat ze dat zelf niet deed. Zij vond het best om verder voor de rest van haar leven in een bench te liggen. En snel in de tuin te plassen en dan gauw weer terug.

Op een gegeven moment heb ik haar aan een tuig met riem en een halsband met riem meegenomen naar buiten. Als ze zich uit het ene zou wurmen dan had ze het andere nog om want ontsnappingsgevaar in haar paniek was zeker niet denkbeeldig.

In het begin lag ze plat op de grond buiten, daarna ging ze toch eens om zich heen kijken en ik had het geluk dat toen ze een keer op eht gras durfde te lopen dat ze dat zo verschrikkelijk leuk vond. De stoeprand was de volgende hindernis. Zulke kleine stapjes moest ik met haar nemen maar voor haar waren het overwinningen.

In de auto mee naar het bos, ze wilde wel in de grond kruipen als ze in de auto moest. Ik moest haar echt terwijl ze helemaal verstijfd was van angst in de auto tillen. Zielig misschien maar op den duur begon ze het systeem door te krijgen. Want het bos vond en vind ze heerlijk. Dus auto was ook niet zo erg meer. Na anderhalf jaar is dat hele gespannene en verstijfde weg. De uitdrukking in haar ogen is anders. Ze kan genieten van dingen en het is de moeite waard geweest voor haar.

Dus ik ben er ook voor om Lilo gewoon aan te lijnen, bang of niet, en mee te nemen naar buiten, desnoods dragend. En dan steeds een beetje over haar grens gaan.

Aan een halsband rukken tijdens spelen om te wennen lijkt me trouwens niet handig. Welke hond vind dat nou ooit leuk.

[Hanneke2]

Is het een mogelijkheid haar, eventueel samen met Jack, in een sloopvrije omgeving te houden, een logeerkamer ofzo, of een stuk van de woonkamer afgezet? Dan leert ze zichzelf in elk geval niet dat het leuk is om de meubels te slopen...

Nee, dat gaat hier niet. Bovendien geloof ik niet dat ze daar blij van zouden worden, ze hebben toch aardig wat ruimte nodig om te spelen en elkaar achterna te zitten.

Overigens vraag ik me een beetje af, zit er geen verschil tussen slopen en slopen? Ik bedoel, Lilo sloopt zoals een pup dat doet, ze ziet alles als speelgoed.

[Baily]

Als ze sloopt zoals een pup zou ik haar behandelen als een pup. Dus andere dingen aanbieden, en afleiden en vooral opruimen waar ze vooral niet aan mag zitten.

[Eline*]

Ha Marc,

Dat waar jij het over hebt heet geloof ik Flooding.

Ik heb eerlijk gezegd ook al vaker zitten denken dat het met Lilo een stuk vooruit zou gaan als je haar ineens gewoon in het diepe gooit, door op een rustige plek haar gewoon aan te lijnen aan haar halsband en met haar te gaan lopen. Hierbij haar flipgedoe negerend en gewoon kalm te wachten tot er momenten komen waarin ze bvb. niet flipt maar een stapje zet. En zo door te gaan tot ze zover is dat ze min of meer mee kan lopen. Je bent dan nl. in één keer een hele belangrijke stap verder.

Flooding wordt bij honden niet vaak toegepast omdat echt bange honden agressief kunnen worden dan dan kan je het proces dus niet afronden.
Flooding werkt beter dan langzaam ongevoelig maken voor. Dat is bewezen. Op lange termijn zijn de resultaten beter.
Het is alleen een techniek die erg veel stress geeft en daarom niet zo vaak wordt toegepast.
Als je met Lilo eraan zou willen op die wijze moet het dus op alle fronten waterdicht zijn en ze moet niet kunnen ontsnappen, want dan zijn echt de rapen gaar en heb je kans dat je alle kansen verspeelt. Dat is tevens ook het enige argument wat ik tegen zou hebben. Wel een belangrijk argument trouwens. Flooding betekent doen en pas stoppen als er ontspanning is. Angst en paniek kan niet eeuwig duren, want dan gaat de hond dood, dus er komt een moment van ontspanning, veelal staat de boog niet langer dan 20 minuten echt gespannen. Dan herstelt het lijf zich en neemt de paniek af.
Zelf zou ik inderdaad doorpakken, maar ik ben dan ook niet iemand met eeuwig geduld als ik toch weinig vorderingen zie. Lilo vindt het eng en dat zal zo blijven, behalve als ze er een keer doorheen moet.
Ik zou ervoor kiezen om het tuig aan te doen en goed gezekerd zodra ze enigszins te bereiken is de deur uit te gaan. Dikke kans dat ze afgeleid wordt door de omgeving en zich dus niet eens in bizarre mate verzet tegen het tuig en de lijn. Dat moment komt een keer.
Ze is getraumatiseerd. Dat is haast onmogeleijk om dat puur met desensibiliseren weg te krijgen. Ergens moet ze een keer springen en ervaren dat er niets engs gebeurd.
Ik sluit me er dus bij aan.

[Hanneke2]

Ik heb al zoveel honden meegemaakt die in heel korte tijd door hun angst heenbreken en gewoon gaan doen alsof ze nooit iets anders hebben gekend. Ik denk ook dat er al veel te lang, al van ver voordat ze bij jou terecht kwam Hanneke, gesold en gesukkeld is met het aanleren van het lopen aan de riem. Met hele goede bedoelingen, maar zonder echt iets op te schieten.

Mja, moeilijk hoor. Ik ben het in theorie helemaal met jullie eens. Maar het voordeel van die tuttige methode die ik tot nu toe hanteer, is dat het in feite niet opeens fout kan gaan en dat we niet opeens tien stappen terug zijn.

Ik durf het gewoon (nog) niet aan om Lilo onder dwang aan te lijnen en met een hysterische hond te gaan lopen. En ik denk dat de eerste voorwaarde voor dat we zoiets kunnen doen, is dat ik voldoende zeker van mezelf moet zijn, anders wordt het zeker een drama.

[Hanneke2]

Als ze sloopt zoals een pup zou ik haar behandelen als een pup. Dus andere dingen aanbieden, en afleiden en vooral opruimen waar ze vooral niet aan mag zitten.

Ja, zover waren we al. Maar mijn bankstel kan ik niet even opruimen.

[Eline*]

Ik heb al zoveel honden meegemaakt die in heel korte tijd door hun angst heenbreken en gewoon gaan doen alsof ze nooit iets anders hebben gekend. Ik denk ook dat er al veel te lang, al van ver voordat ze bij jou terecht kwam Hanneke, gesold en gesukkeld is met het aanleren van het lopen aan de riem. Met hele goede bedoelingen, maar zonder echt iets op te schieten.

Mja, moeilijk hoor. Ik ben het in theorie helemaal met jullie eens. Maar het voordeel van die tuttige methode die ik tot nu toe hanteer, is dat het in feite niet opeens fout kan gaan en dat we niet opeens tien stappen terug zijn.

Ik durf het gewoon (nog) niet aan om Lilo onder dwang aan te lijnen en met een hysterische hond te gaan lopen. En ik denk dat de eerste voorwaarde voor dat we zoiets kunnen doen, is dat ik voldoende zeker van mezelf moet zijn, anders wordt het zeker een drama.

Kiki liep zich hysterisch op de grond vallen toen ze voor het eerst haar tuig aankreeg en vervolgens liep ze 5 minuten later zo trots als een pauw mee aan het lijntje. Nou is Kiki Lilo niet, maar het hoeft niet altijd zo dramatisch te zijn zoals het zich in jouw hoofd afspeelt.
Ik ben wel met je eens dat je zelfvertrouwen moet hebben, maar dat is met alles wat je met een hond gaat doen zo.

[Hanneke2]

Flooding wordt bij honden niet vaak toegepast omdat echt bange honden agressief kunnen worden dan dan kan je het proces dus niet afronden.
Flooding werkt beter dan langzaam ongevoelig maken voor. Dat is bewezen. Op lange termijn zijn de resultaten beter.
Het is alleen een techniek die erg veel stress geeft en daarom niet zo vaak wordt toegepast.
Als je met Lilo eraan zou willen op die wijze moet het dus op alle fronten waterdicht zijn en ze moet niet kunnen ontsnappen, want dan zijn echt de rapen gaar en heb je kans dat je alle kansen verspeelt. Dat is tevens ook het enige argument wat ik tegen zou hebben. Wel een belangrijk argument trouwens. Flooding betekent doen en pas stoppen als er ontspanning is. Angst en paniek kan niet eeuwig duren, want dan gaat de hond dood, dus er komt een moment van ontspanning, veelal staat de boog niet langer dan 20 minuten echt gespannen. Dan herstelt het lijf zich en neemt de paniek af.
Zelf zou ik inderdaad doorpakken, maar ik ben dan ook niet iemand met eeuwig geduld als ik toch weinig vorderingen zie. Lilo vindt het eng en dat zal zo blijven, behalve als ze er een keer doorheen moet.
Ik zou ervoor kiezen om het tuig aan te doen en goed gezekerd zodra ze enigszins te bereiken is de deur uit te gaan. Dikke kans dat ze afgeleid wordt door de omgeving en zich dus niet eens in bizarre mate verzet tegen het tuig en de lijn. Dat moment komt een keer.
Ze is getraumatiseerd. Dat is haast onmogeleijk om dat puur met desensibiliseren weg te krijgen. Ergens moet ze een keer springen en ervaren dat er niets engs gebeurd.
Ik sluit me er dus bij aan.

Pffft. Het werkt naar twee kanten he? Het zweet breekt me uit bij het idee dat ze uit alle macht gaat proberen zich uit dat tuig te wurmen, of om zich heen gaat happen, of dat ze buiten toch los weet te schieten en ervandoor gaat.

[Baily]

Als ze sloopt zoals een pup zou ik haar behandelen als een pup. Dus andere dingen aanbieden, en afleiden en vooral opruimen waar ze vooral niet aan mag zitten.

Ja, zover waren we al. Maar mijn bankstel kan ik niet even opruimen.

Nee dat wordt lastig.......... Wel zonde als het net nieuw is trouwens. Kun je niet iets van een kringloopwinkel zolang neerzetten en je bankstel ergens veilig in huis opslaan in een andere kamer ofzo?

Gaat misschien wel ver, maar je nieuwe bankstel, dat is wel erg jammer als die gesloopt gaat worden.

[Eline*]

Pffft. Het werkt naar twee kanten he? Het zweet breekt me uit bij het idee dat ze uit alle macht gaat proberen zich uit dat tuig te wurmen, of om zich heen gaat happen, of dat ze buiten toch los weet te schieten en ervandoor gaat.

Ja en als dat gebeurd ben je verder van huis, maar eerlijk gezegd, ik denk dat dat moment er hoe dan ook een keer gaat komen. Ze moet een keer. Heeft ze het tuig al om in huis? Daar zou ik namelijk mee beginnen. In de houtgreep en tuig om en ook om laten, totdat ze er volledig aan gewend is. Dan kan je haar eens met de lijn eraan vasthouden en zien wat er gebeurt. Dan ben je dus nog niet eens buiten dus is het gevaar van weglopen onder een auto niet aanwezig.
Maar ik zou ergens iets gaan doorpakken. Je kan niet wachten totdat ze uit zichzelf haar tuigje gaat aantrekken.

[estelle]

Over deze manier van aanpakken (zoals Marc, Martijn, Wil en Eline beschrijven) hebben wij het op het buitenlandseforum ook weleens gehad toen het over Lilo ging.
Ik denk dat je toch een keer die stap moet zetten om toch die lijn eraan te klikken en naar buiten te gaan, ze herstelt zich wel. Of door iemand laten doen die het wel durft.

Wij hadden een hondje bij de uitlaatservice, ook een buitenlander. Doods en doods bang voor alles en iedereen. Baasje ging hier ook mee om op de 'truttige' (om het zo even te nomeen) manier, alles ontweek ze waar het beestje maar bang voor was. Vooruitgang was amper tot niet te zien bij die hond. Die vrouw kon zowat geen kant op, kon nergens heen want dan flipte het hondje weer door. ook deze hond was bang voor de lijn, tuig, flexlijn....als je maar met je handen richting lijn ging flipte ze.
Volgens het vrouwtje was ze ook bang voor flexlijn omdat die zo'n klik maakt als de lijn het handvat raakt dus dat beestje liep altijd aan zo'n meter lijntje.
Wij hebben het hondje aangepakt op de manier zoals Marc schrijft, hup flexlijn eraan en naar buiten toe en ja gewoon lagns die enge auto en gewoon langs dat groepje mensen (vrouwtje draaide bijv. om en liep de andere kant op)....gevolg was dat die hond binnen no time bij ons opknapte, gewoon aan de flex liep, durfde bij ons overal langs, soms schoot ze nog wel wat in paniek maar dat herstelde zich wonderbaarlijk snel, Marjanne kon alles met dit hondje. OP een gegeven moment liep dat hondje springend en uitdagend naast Marjanne tussen 15 andere honden. Als Marjanne zei dat het goed was dan was dat kennelijk zo voor het beestje en vertrouwde ze volledig op Marjanne.

[Wil de hond]

Ik zou zeker geen tuig gebruiken, omdat dit ongemakkelijker is als een halsband, voor de hond die er niet echt aan gewend is, en vooral omdat een hond zich uit een tuig kan wurmen, zeker als er paniekerigheid speelt. Er is geen enkel tuig zeker genoeg om zoiets mee te proberen.

Ik zou gewoon kiezen voor een goedpassende slipketting (niet om te korrigeren, maar gewoon voor de zekerheid), of als je dat eeerrruuug eng vindt een goed strakzittende leren band. Een slipketting kan weer losvallen bij niet trekken, een strakke halsband zit gewoon altijd strak. Ook zou ik geen al te korte riem gebruiken, een kleine twee meter is goed.

En gewoon met beleid beginnen met lopen, er voor zorgend dat je haar probeert te laten inzien dat in jouw buurt de riem slap hangt en er daardoor eigenlijk geen ernstig probleem is. Zolang ze bij jouw in de buurt is en meeloopt of stilstaat kan ze beginnen met ontdekken dat ze zelf haar problemen veroorzaakt. Niet mee willen lopen, bokken etc. zorgt ervoor dat zij zich een probleem op de hals haalt. Voral niets geruststellends zeggen of proberen aan te moedigen om normaal te doen, rustig wachten tot je momenten begint te zien waarop ze bijtrekt. Díe momenten pik je er uit om haar rustig toe te spreken en zo de boel een beetje te helpen verduidelijken.

Je hebt best kans dat het allemaal erg meevalt en dat je er binnen no time verbaasd bij staat, je afvragend hoe het allemaal zo snel goed heeft kunnen komen.

Maar goed, je moet inderdaad wel zeker zijn van je zaak, en verder kunnen kijken dan een hond die het even moeilijk heeft.

[estelle]

Ik zou zeker geen tuig gebruiken, omdat dit ongemakkelijker is als een halsband, voor de hond die er niet echt aan gewend is, en vooral omdat een hond zich uit een tuig kan wurmen, zeker als er paniekerigheid speelt. Er is geen enkel tuig zeker genoeg om zoiets mee te proberen.

.

Wij hadden daar bij het hondje in mijn verhaal een constructie voor gevonden.
We hadden bij de hond een tuigje en een slipketting om, de slipketting hadden wij met zo'n veiligheidsgesp vastgeklikt aan het tuigje, normaal hing dan het slipje gewoon los maar zou ze uit het tuig schieten dan kwam de slip in werking.....

[Eline*]

Ik zou zeker geen tuig gebruiken, omdat dit ongemakkelijker is als een halsband, voor de hond die er niet echt aan gewend is, en vooral omdat een hond zich uit een tuig kan wurmen, zeker als er paniekerigheid speelt. Er is geen enkel tuig zeker genoeg om zoiets mee te proberen.

Ik zou gewoon kiezen voor een goedpassende slipketting (niet om te korrigeren, maar gewoon voor de zekerheid), of als je dat eeerrruuug eng vindt een goed strakzittende leren band. Een slipketting kan weer losvallen bij niet trekken, een strakke halsband zit gewoon altijd strak. Ook zou ik geen al te korte riem gebruiken, een kleine twee meter is goed.

Een hond in paniek hangt bij voorbaat aan het uiteinde van je lijn en wurgt zich dus echt met een slipketting. Ik zou dat dus echt niet doen. Wel kan je een stroptouw om de hals leggen en daarvan de lijn dus vasthouden als extra zekering als de hond zich toch uit het tuig trekt.
Halsbanden vind ik echt prut. Iedere hond die ik ken weet zich uit een halsband te trekken, of je moet dat ding zo allejezusstrak doen dat ik er zelfs blauw van aanloop. Ik vind dat niets.
Je hebt de Kikiconstruktie gezien..tuigje, band tussen tuig en halsband en halsband. Nou was Kiki niet bang, maar ik heb deze construktie ook altijd bij Laika gebruikt en ook die heeft zich nooit los weten te trekken daaruit.

[Wil de hond]

Een hond in paniek hangt bij voorbaat aan het uiteinde van je lijn en wurgt zich dus echt met een slipketting. Ik zou dat dus echt niet doen. Wel kan je een stroptouw om de hals leggen en daarvan de lijn dus vasthouden als extra zekering als de hond zich toch uit het tuig trekt.
Halsbanden vind ik echt prut. Iedere hond die ik ken weet zich uit een halsband te trekken, of je moet dat ding zo allejezusstrak doen dat ik er zelfs blauw van aanloop. Ik vind dat niets.
Je hebt de Kikiconstruktie gezien..tuigje, band tussen tuig en halsband en halsband. Nou was Kiki niet bang, maar ik heb deze construktie ook altijd bij Laika gebruikt en ook die heeft zich nooit los weten te trekken daaruit.

Nou, dat zichzelf wurgen valt reuze mee hoor. Ik heb al ik weet niet hoeveel honden meegemaakt die het moeilijk hadden met het aan de lijn lopen. Bij al die honden heb ik een slipketting gebruikt en geen van al die honden heeft het niet overleeft. Het is nl. zo dat zo´n hond niet de hele tijd trekt, en je kunt zelf door de hond naar je toe te halen, een beetje in zijn richting te stappen of gewoon door stil te blijven staan momenten kreëeren waarop de spanning van de lijn afvalt.

En het zijn juist deze momenten die een hond helpen inzien dat het niet erg is om aan een lijn vast te zitten, zolang als hij maar niet aan de lijn gaat trekken, op de ene of andere manier. Bij de baas in de buurt zijn er geen problemen.

Ik vind zo´n tuig-halsbandkonstruktie veel te veel materiaal om aan een hond te hangen.

[Eline*]

Laika wurgde zich wel bijna..hangend aan de slip, vol in de tegenstribbelende mood en ze vloog non-stop aan het uiteinde van de lijn alle kanten op om weg te komen. Twee meter omhoog, naar links, naar rechts en ondertussen geen lucht krijgen wat de angst en paniek doet toenemen en het gedrag dus versterkt.
Ik zou er dus nooit, maar dan ook echt nooit voor kiezen.
Mijn ervaring is namelijk dat een hond in paniek wel nonstop trekt want die wil vluchten. Daarbij vergroot je de aversie omdat de hond zijn strotje dichtgeknepen wordt.

[Hanneke2]

Nou, een slipketting begin ik echt niet aan, ik denk dat Lilo dan uiteindelijk in katzwijm gaat door zuurstoftekort.

Eline, even over 'in de houdgreep en tuig om'. Ik voorzie dat Lilo in zo'n geval dat mooie gebitje in mijn arm zet. Hoe voorkom ik dat dan?

[estelle]

Nou, een slipketting begin ik echt niet aan, ik denk dat Lilo dan uiteindelijk in katzwijm gaat door zuurstoftekort.

Eline, even over 'in de houdgreep en tuig om'. Ik voorzie dat Lilo in zo'n geval dat mooie gebitje in mijn arm zet. Hoe voorkom ik dat dan?

dat voorkom je w.s. niet. Maar w.s. zal het meer snappen zijn als echt bijten.
Tenminste, het hondje uit mijn verhaal snapte behoorlijk om zich heen maar echt bijten tot bloedens aan toe was er niet bij.

[estelle]

[
Ik vind zo´n tuig-halsbandkonstruktie veel te veel materiaal om aan een hond te hangen.

teveel materiaal?? Je hebt hele ieniminie slipkettingen, die zie je nauwelijks maar hebben wel effecht als de hond zich uit zn tuig wurmt.