Leuker?

[Zoek stok!]

Zoals de meesten van jullie wel weten, gaat Bram drie dagen in de week naar de dagopvang. Als ik hem breng, hoort hij de honden al als ik de deur van de auto open doe. Dan is hij niet meer 'aanspreekbaar', helemaal opgewonden. Ik geef de lijn over aan een medewerker en hij kijkt niet meer op of om naar me.

Als ik hem ophaal, begroet ik hem kort (om plassen te voorkomen) en dan heeft hij alleen maar aandacht voor de medewerker. Bij het lopen naar de auto en in z'n tuigje doen, moet ik goed opletten dat ik hem niet loslaat, want dan rent hij terug. Pas als hij helemaal in de auto zit, likt hij m'n gezicht even.

Ik begin met af te vragen of hij het leuker vindt op de opvang dan bij mij.....wat denken jullie?

[Zoie]

ik denk het ook. Hij heeft daar vast veel kameraadjes om mee te spelen en dat is leuk.

[Renske]

Ik begin met af te vragen of hij het leuker vindt op de opvang dan bij mij.....wat denken jullie?

Misschien neemt hij het jouw wel een beetje "kwalijk" dat je hem wegbrengt.
Dit gedrag is heel herkenbaar. Bijv. als mijn ouders of ik de honden enige tijd niet hebben gezien, dan hoeft Bente je absoluut niet te begroeten. Ze kijkt eerder weg dan dat ze blij is. Gelukkig voor ons is Beetle heel anders, die is juist dolenthousiast als ze je weer ziet.

En Bram begroet je later toch wel? Ik zou me echt nergens zorgen over maken! Wees blij dat hij niet angstig is als je hem weg brengt en niet uit de auto te komen is en niet direct staat te springen om jou weer te zien. Oftewel, dat je duidelijk zou merken dat hij een hekel aan de dagopvang heeft. Als dat zo was, dan zou je hem de volgende keer (denk ik) alleen maar met een groter schuldgevoel wegbrengen...

[Zoek stok!]

Ik begin met af te vragen of hij het leuker vindt op de opvang dan bij mij.....wat denken jullie?

Misschien neemt hij het jouw wel een beetje "kwalijk" dat je hem wegbrengt.
Dit gedrag is heel herkenbaar. Bijv. als mijn ouders of ik de honden enige tijd niet hebben gezien, dan hoeft Bente je absoluut niet te begroeten. Ze kijkt eerder weg dan dat ze blij is. Gelukkig voor ons is Beetle heel anders, die is juist dolenthousiast als ze je weer ziet.

En Bram begroet je later toch wel? Ik zou me echt nergens zorgen over maken! Wees blij dat hij niet angstig is als je hem weg brengt en niet uit de auto te komen is en niet direct staat te springen om jou weer te zien. Oftewel, dat je duidelijk zou merken dat hij een hekel aan de dagopvang heeft. Als dat zo was, dan zou je hem de volgende keer (denk ik) alleen maar met een groter schuldgevoel wegbrengen...

Ja, maar toch ...

[Zoek stok!]

ik denk het ook. Hij heeft daar vast veel kameraadjes om mee te spelen en dat is leuk.

Yep, allemaal vriendjes waar hij de hele dag mee speelt.

[Renske]

Ja, maar toch ...

Zie je het liever anders?

[Zoie]

nou, ik zou ook hartstikke blij zijn als hij het daar leuk vond. Als je als ouder je kind van een feestje haalt staat hij toch ook niet te juichen ?

[Zoek stok!]

nou, ik zou ook hartstikke blij zijn als hij het daar leuk vond. Als je als ouder je kind van een feestje haalt staat hij toch ook niet te juichen ?

Ik vind een kind toch wel wat anders dan een hond. Kinderen maken vanaf de geboorte een ontwikkeling mee waarin ze zich verwijderen van de ouders. Honden willen toch juist graag bij de roedel zijn?

[Zoek stok!]

Ja, maar toch ...

Zie je het liever anders?

Nee zo bedoel ik het niet. Het valt gewoon op dat de andere - volwassen - honden dat niet doen.

[starfleet]

Dat hebben moeders met kinderen op het dagverblijf vaak ook. Alleen maar een teken dat hij het reuze naar zijn zin heeft daar en er erg vertrouwd is.


Anne

[Zoie]

nou, ik zou ook hartstikke blij zijn als hij het daar leuk vond. Als je als ouder je kind van een feestje haalt staat hij toch ook niet te juichen ?

Ik vind een kind toch wel wat anders dan een hond. Kinderen maken vanaf de geboorte een ontwikkeling mee waarin ze zich verwijderen van de ouders. Honden willen toch juist graag bij de roedel zijn?

Ja, dat is waar, maar Bram heeft nu twee roedels, zo kan je het ook zien. Ik denk dat ik met Spok precies hetzelfde zou hebben. En als ik Luna ga halen wordt ze helemaal gek. Vindt ze mij daarom leuker dan het baasje ? Denk het niet, maar uitgaan is onweerstaanbaar, net als leuk spelen.

[starfleet]

Honden willen toch juist graag bij de roedel zijn?

Het is daar ook zijn roedel.

Anne

[Zoek stok!]

Honden willen toch juist graag bij de roedel zijn?

Het is daar ook zijn roedel.

Anne

Ow okay. Dan kan ik volgend jaar in ieder geval zonder schuldgevoel een weekje naar de zon vliegen, begrijp ik.

[Renske]

Honden willen toch juist graag bij de roedel zijn?

Het is daar ook zijn roedel.

Anne

Ow okay. Dan kan ik volgend jaar in ieder geval zonder schuldgevoel een weekje naar de zon vliegen, begrijp ik.

Nu denk je dat jij dat volgend jaar nog zonder Bram op vakantie wilt?

[Baily]

Ik denk dat het wel meevalt hoor met het daar leuker vinden als bij jou.

Als je een kind in een speelgoedwinkel zet ,wil hij of zij ook niet naar huis. Bij wijze van voorbeeld dan, want uiteraard mag je honden en kinderen niet vergelijken........

Als hij daar is dan heeft hij zoveel leuke vriendjes. En hij weet dat jij er toch wel bent. Thuis vindt hij waarschijnlijk jou weer hartstikke leuk. Je moet het denk ik zo zien dat jij en zijn eigen thuis er altijd zijn. Alleen dit is nou net even een heel leuk uitje voor hem.

[Zoek stok!]

Jullie hebben helemaal gelijk. Het is geweldig dat hij het zo naar z'n zin heeft, alleen zegt een stemmetje in mij dat hij mij wel leuker moet vinden

Over de vakantie. Nee, in de zomer gaat Bram vanaf nu altijd mee. Geen vliegreizen meer dus, maar met de auto. Maar of ik een weekje zon in de winter kan missen weet ik niet. Dit jaar gaan we niet, maar in 2006 denk ik dat ik Brammetje toch een weekje achterlaat. Het is heerlijk om te zonnen, zwemmen en reizen in december/januari!

[estelle]

Ik heb zelf een dagopvang en wij zien dit dus elke dag.
Als de honden sochtends komen zijn de bazen lucht, honden kijk niet op of om maar rennen (na ons uitbundig begroet te hebben) linea recta naar de schuur of het veld op.....
Op zich zijn de meeste honden blij als hun baasjes er weer zijn maar zodra ze door hebben dat ze weer weg moeten gaat dat allemaal wel tergend langzaam en afentoe even omkijken 'moet ik echt mee??'

We hebben een labrador 2x in de week die dus echt niet mee gaat met de baasjes. Die gaat vol in de ankers en moet naar de auto gesleept worden, bij de auto moet ze erin getild worden want ze gaat gewoon niet. En als ze haar per ongeluk los laten schiet ze het veld op en krijg je haar mooi niet te pakken.....die wil echt niet naar huis.

Maar ja wat wil je? Ze mogen hier de hele dag rennen, de sloot in, met vriendjes klieren, ze krijgen lekkers, volop aandacht van ons.....tsja en dan moet je naar huis waar je in je uppie zit....

[Zoie]

ik had zo'n soort gevoel laatst ook. Als ik Luna terug breng,kriijgt ze nog wat van me, gaan we nog even spelen en knuffelen, en dan ga ik naar huis. Dus ik zit daar met Luna te knuffelen, komt de broer van de baas binnen die daar toevallig een weekje logeert. Luna enthousiast, begroet hem, gaat bij hem zitten en kijkt me zo aan van ... ja, wat gaat er dan eigenlijk in dat koppie om ?

Geen idee, maar ik was wel teleurgesteld over de overloopster Als je maar niet denkt dat ik je nog eens kom ophalen

Haha, onzin natuurlijk, allemaal menselijke overwegingen. Zo is Luna, en gelijk heeft ze.

[starfleet]

Ik begin met af te vragen of hij het leuker vindt op de opvang dan bij mij.....wat denken jullie?

Het kan ook heel goed zijn dat als hij wat volwassener wordt, dat het heel anders is. Ik kan me herinneren dat Buffy een paar maanden geleden me nauwelijks bekeek als ik eens een weekend weg was geweest. Kwam ik terug van de vuilnisbak wegzetten werd ik uitbundig begroet.

Nu piept en knort ze de hele boel bij elkaar als ik een hele dag of langer wegben. Ze gaan zich toch steeds meer hechten, zeker een Kooikertje.

Anne

[starfleet]

Ik begin met af te vragen of hij het leuker vindt op de opvang dan bij mij.....wat denken jullie?

Het kan ook heel goed zijn dat als hij wat volwassener wordt, dat het heel anders is. Ik kan me herinneren dat Buffy een paar maanden geleden me nauwelijks bekeek als ik eens een weekend weg was geweest. Kwam ik terug van de vuilnisbak wegzetten werd ik uitbundig begroet.

Nu piept en knort ze de hele boel bij elkaar als ik een hele dag of langer weg ben geweest. Ze gaan zich toch steeds meer hechten, zeker een Kooikertje.

Anne

[Charlotte*]

Heerlijk toch, als je hond het daar zo naar zijn zin heeft!!
Ik wou dat Sandro zo makkelijk was Die schiet al in de stress als ik hem even bij mijn zus moet laten.

Yildah kan er trouwens ook wat van hoor. Als ik ergens op visite ben en wil naar huis gaan dan blijft ze meestal liggen waar ze ligt, of ze probeerd nog ergens een koekje scoren.

[Moos]

Volgens mij heeft Bram er ook alle reden toe om het daar heerlijk te vinden. Beter zo, dan dat je hem elke keer met een schuldgevoel daar achter moet laten. Maar eerlijk is eerlijk, ik zou het ook wel moeilijk vinden hoor.
Ik ga verder ook wel mee in wat Anne zegt. Saar heeft de eerste maanden hier heel erg zoiets gehad van 'Moos is leuk, Moos is gezellig, als Moos er is ben ik gelukkig'. Het maakte haar dan geen moer uit of ik weg was of niet, als Moos er maar was. Ze heeft me ook heel lang niet begroet als ik thuiskwam nadat ze met Moos alleen was geweest; uiteindelijk deed ze dat wel een beetje, maar meer omdat Moos dat deed, dus dat deed ze dan maar na.
Apart genoeg hield ze mij buiten wel 10 keer beter in de gaten dan Moos, maar binnen was Moos haar persoonlijk speeltje

Vanaf een maand of 6.5 kwam de omslag. Net alsof we toen echt helemaal bij elkaar gingen horen, en ze zich sterker aan mij hechte. Ze kan nog steeds prima alleen zijn met Moos, maar als ik thuiskom is ze oprecht blij. En ook overdag wil ze steeds vaker gewoon even knuffelen of spelen met mij i.p.v met Moos.

[Zoek stok!]

Ik begin met af te vragen of hij het leuker vindt op de opvang dan bij mij.....wat denken jullie?

Het kan ook heel goed zijn dat als hij wat volwassener wordt, dat het heel anders is. Ik kan me herinneren dat Buffy een paar maanden geleden me nauwelijks bekeek als ik eens een weekend weg was geweest. Kwam ik terug van de vuilnisbak wegzetten werd ik uitbundig begroet.

Nu piept en knort ze de hele boel bij elkaar als ik een hele dag of langer weg ben geweest. Ze gaan zich toch steeds meer hechten, zeker een Kooikertje.

Anne

Bram is sowieso een heel zelfstandig hondje, heeft hij altijd gehad. Hij is niet een 'ik wil altijd bij jou zijn' Kooikertje, maar gaat veel z'n eigen gang. Natuurlijk heeft hij wel z'n buien dat hij me overal volgt (vooral 's avonds), maar kijk naar vandaag: ik ben een dagje vrij en kom beneden. Vriend zit Playstation te spelen en Bram ligt prinsheerlijk op het gras (in de 'nieuwe' tuin). Ik loop naar hem toe. Hij kwispelt en zoekt even contact. Vervolgens gaat hij weer terug naar z'n stekkie en loopt me niet achterna als ik het huis weer inloop. Pas een kwartier later komt hij kijken of wij er nog zijn en gaat dan weer terug. Zo is Bram.

[maart]

zelf ook job gedaan bij een hondenpension. de meeste honden zijn niet blij als ze hun baasje terugzien, meer nog, ze herkennen hen gewoon niet. ze hebben zich de hele tijd geamuseerd, waarom dan blij zijn als ze wegmogen?
het is ook zo dat de hond nu eenmaal niet verwacht dat het baasje daar plots staat. het overrompelt hen gewoonweg; ze weten dan misschien gewoon niet hoe ze moeten reageren. hoe reageren wij op een onverwachte situatie?

[Addy]

Wees blij, dat betekent dat hij het gewoon geweldig naar zijn zin heeft , zou pas vervelend worden als je hem de auto uit moet sleuren en daarna naar je werk moet

[pooh]

Ik ben wel jaloers op je hoor. Ameno is echt niet te houden als ik of mijn man er niet zijn. Ameno kan overigens wel goed alleen zijn, maar als ik haar naar een vreemde omgeving breng dan is ze vreselijk zielig en vervelend. Piepen, niet eten, aan de deur krabben, onrustig etc. Laatst was ze een dagje bij mijn moeder (die ze notabene erg goed kent). Ik was amper de deur uit en dan begint het gejammer al

Ik zou erg blij zijn als ze zich zo goed zou kunnen vermaken ergens anders.

[Renske]

Ze gaan zich toch steeds meer hechten, zeker een Kooikertje.

Ik denk dat je niet te snel conclusies kunt trekken over een bepaald ras, als je er nog maar 2 hebt gehad.

Natuurlijk, ik heb er ook maar 2, maar doordat ik jaren zeer close met de fokster van Bente was, ken ik heel wat kooikertjes behoorlijk goed.

Steeds meer hechten? Sorry, Bente is altijd afstandelijk geweest, was dat al als pup en dit is zo gebleven. Komt dit door ons of de fokster? Nee, haar moeder had precies hetzelfde karakter. Heel lief, aanhalig alleen als zij dat willen. Even kroelen onder de oren, dat is meer dan genoeg.

[Nina]

Hoi Linda,

Ik snap jou gevoel wel. Baloe gaat ook een paar dagen in de week naar de uitlaatservice. Hij wordt dan thuis opgehaald. Heel af en toe (als ik ziek ben of zo) ben ik thuis als hij opgehaald wordt. Aan de ene kant vind ik het super om te zien hoe gek hij op die mevrouw is, hij gaat echt helemaal uit zijn dak als ze binnen komt, maar toch steekt het ook wel een beetje... Bij mij reageert hij nooit zo... Maar ja, ik geef mezelf dan maar een schop onder de kont en bedenk dat het juist helemaal top is dat Baloe zo graag met haar mee gaat!

[Zoek stok!]

Ik ben wel jaloers op je hoor. Ameno is echt niet te houden als ik of mijn man er niet zijn. Ameno kan overigens wel goed alleen zijn, maar als ik haar naar een vreemde omgeving breng dan is ze vreselijk zielig en vervelend. Piepen, niet eten, aan de deur krabben, onrustig etc. Laatst was ze een dagje bij mijn moeder (die ze notabene erg goed kent). Ik was amper de deur uit en dan begint het gejammer al

Ik zou erg blij zijn als ze zich zo goed zou kunnen vermaken ergens anders.

Dat is precies de reden waarom ik voor een pup heb gekozen ipv voor een herplaatser. Ik was te bang dat een oudere hond niet meer zou kunnen leren naar zo'n opvang te gaan. Bram gaat er al vanaf 13 weken naar toe, hij is dus heel erg gewend aan bij andere mensen zijn.

[Zoek stok!]

Ze gaan zich toch steeds meer hechten, zeker een Kooikertje.

Ik denk dat je niet te snel conclusies kunt trekken over een bepaald ras, als je er nog maar 2 hebt gehad.

Natuurlijk, ik heb er ook maar 2, maar doordat ik jaren zeer close met de fokster van Bente was, ken ik heel wat kooikertjes behoorlijk goed.

Steeds meer hechten? Sorry, Bente is altijd afstandelijk geweest, was dat al als pup en dit is zo gebleven. Komt dit door ons of de fokster? Nee, haar moeder had precies hetzelfde karakter. Heel lief, aanhalig alleen als zij dat willen. Even kroelen onder de oren, dat is meer dan genoeg.

Volgens mij is het een raskenmerk dat Kooikers erg op de baas gericht zijn en geen allemansvrienden zijn. Dat stond tenminste bij het rijtje toen ik het ras uitkoos dat het beste bij me paste.