Maar toen kwamen we twee mensen tegen met twee Dalmatiërs, die we wel kennen. De reu gaat mwah met Jack, de teef vindt Jack wel leuk, maar de teef eet andere teven, bovendien liep niet de eigenaar ermee, maar de mensen waar ze logeren tijdens de vakantie. En die houden die honden angstvallig kort aan de lijn. Lilo *had* het niet meer. Twee honden met een hoge dreigende houding, waar ook nog eens een vreemd mens aan zat, en Jack die een beetje ging borstelen en grommen. Dus Lilo wilde naar huis rennen, en vlug ook. Nou, na acht meter was ze uitgerend, ik kon de klap nog een beetje opvangen, maar ze maakte wel een salto.
Maar goed, wij dus weer terug gelopen, en Lilo besloot gelukkig dat tegen mijn been aangeplakt veiliger en verstandiger was dan vluchten. Ik naar het veldje waar we al vaker geweest zijn, en daar kwam ze weer een beetje tot rust, beetje snuffelen met Jack, prima.
En toen kwamen die mensen met die dalmatiërs weer langslopen.
Ik heb vervolgens nog een heel klein 'bekend' rondje gelopen, en Lilo was weer redelijk opgewekt toen we thuiskwamen, maar de rest van de dag wilde ze niet meer mee.
En hoe is het toch mogelijk, met Jack kom ik dan meteen om de hoek allemaal leuke bevriende loslopende hondjes tegen met aardige bazen die op verzoek best op een afstandje hadden willen blijven staan.
Dus we zijn even weer een klein stapje terug, maar op andere gebieden blijft het gelukkig vooruit gaan. Ze ging vandaag op de bank liggen terwijl zoonlief (die ze nog steeds een beetje eng vindt) aan de andere kant op de bank zat. Okee, Jack lag er tussenin, maar toch.
Oh, en met katten buiten is ze geweldig. Ze trippelt er opgewekt op af, komt netjes terug als ik haar roep omdat de poes in kwestie een hoge rug opzet, en gaat er niet achteraan als de poes er met een noodvaart vandoor gaat.

