Toch een anti-blafband.....

[M@scha]

wat zijn we het lekker eens met z'n drieen

[Gwenn]

De blafband en het alleen nog in de tuin houden geven mij aan dat de hond niet op zijn plaats is bij jullie. Mocht een nieuwe GT niet helpen dan zou ik de hond herplaatsen want dit leidt van kwaad tot erger en over een paar weken met blafband is de hond helemaal niet meer te hanteren door de pijnprikkels en stress in de tuin. Nog gestresster.

Ik neem alle tips van jullie ter harte, maar één ding, Beer gaat nimmer en te nooit weg!
Mijn beslissingen zullen echt niet allemaal de beste zijn, maar ik heb voor Beer gekozen en ik ben gewoon dingen waar ik aan ben begonnen af te maken. Als ik ook maar één moment denk dat Beer ergens anders gelukkiger kan zijn dan gaat ie weg, maar zolang ik die gedachte niet heb blijft ie hier!
Ook ik maak fouten, maar ik ben van mening dat ik er tot nu toe alles aan heb gedaan om de situatie te veranderen.... daarom kom ik ook hier, om te kijken naar verdere oplossingen. Ik had me ook gewoon kunnen neerleggen bij de meningen van beide GT's, maar dat probeer ik niet te doen (ook al is dat best moeilijk)....

[Gwenn]

Kan je niet fietsen met de hond? Ik moet me even bezinnen op een antwoord, want ik vind je probleem groot en ook een probleem waar jij en je hond echter onder lijden en dat is erg naar.
Ik denk dat je toch zal moeten kijken naar een manier waarop jouw hond zijn spanning kwijt kan. Heb je niet een auto en kan je niet rijden naar een echte rustige plek waar hij elke dag minimaal een uur kan uitrazen?
Ik ging vroeger met Laika altijd naar uitgestorven plekken en liep daar zeker 3 uur per dag. Ze was daardoor in de buurt hier redelijk te pruimen en niet opgefokt. Ik kon het echter direct merken als ik een dag verstek liet gaan.

Eline, fietsen heb ik geprobeerd maar daarbij twee keer lelijk ten val gekomen omdat er een hond in de verte liep, dus voorlopig even niet meer
Er is wel een lichtpuntje.... gister ben ik sinds lange tijd weer in contact gekomen met een neef van mij en die heeft van zijn vader een stuk grond in Belgie georven met een grote plas water. Binnenkort gaat hij dat stuk afzetten zodat niet allemaal mensen er meer gebruik van gaan maken. Toen hij het verhaal van Beer hoorde (heeft zelf ook twee honden) bood hij direct aan zodra alles omheind is daar lekker met hem te gaan zwemmen!!! Dat zou dus helemaal geweldig zijn! Daar rij ik graag een uurtje voor!

[M@scha]

heb je niet iets waar hij echt ramgek van wordt?

iets dat piept, lekker smaakt of weet ik veel?

mijn sam is wat honden betreft ook zo'n hittepetit en echt waar, als ik een tennisbal bij me heb kan ik zelfs bijna tegen een andere hond aanlopen (dat is natuurlijk overdreven) zonder dat ie hem ziet!

terwijl hij normaal echt helemaal uit zijn dakkie zou gaan zonder bal!

ik laat sam dan ook noooit los! (behalve in een weiland met hoog hek en geen andere honden) en wij lopen net een andere route dan andere mensen.

als je dat dan buiten allemaal probeert, hoeft hij niet perse in de tuin om te ravotten. binnen ga je lekker zoekspelletjes doen met hem om hem ook geestelijk moet te maken en de blafband kan in de prullenbak!

het gaat namelijk niet om de klaagzangen van de burewn maar om de rust in het koppie van je hond. steeds als hij blaft naar iets bouwt hij stress op, maar hij kan niet zomaar los omdat ie dan op zoek gaat, dus kan het niet zomaar kwijt.

maak om die hond een wereldje waar hij de prikkels aankan, alle andere prikkels laat je buiten de deur.

heeft de hond rust in zijn kont en kop dan kun je heeeel voorzichtig proberen een prikkel toe te voegen.

met sam heb ik het zo geprobeert. .eerst maf maken op de bal en kleine rondjes lopen zodat je niemand tegen kwam...

ni zijn we een jaar later, hij zit op B-training gehoorzaamheid, ik kan hem bij een andere hond weghalen door "doorlopen" te roepen en hij gaat lekker mee fietsen omdat hij nog steeds niet losgaat, want het knokken wil ie nog wel, maar ik kan het gedrag nu afleiden.


ik wens je heel veel succes.

mijn eerste stap was: niks meer van je hond verwachten, alles wat ie wel kan is 100 punten. accepteren dat ie maar 200 punten heeft en van daaruit verder. hoge verwachtingen geven bij jou en hem stress.

[Gwenn]

Waarom waren die GT´s niet voor kastreren?

Ik heb de indruk, maar daar kan ik me in vergissen, dat jouw hond erg neigt naar het type "onzeker-dominant". Hij wil alles regelen/beheersen maar weet niet hoe dat op een evenwichtige manier te doen. Hierdoor raakt hij opgefokt.

Als hier ook nog eens een stevige testosteron-produktie bij mee komt spelen heb je dus een nog opgefoktere hond. Ik ga ervan uit dat je hond stevig onder de tetosteron zit omdat dit bij de meeste reuen die gebrek aan sociale omgang met andere honden hebben zo is. Vandaar dat ik me voor kan stellen dat kastratie de "druk" van de ketel zal halen. Waardoor je hond voor jou wat hanteerbaarder zal worden en je hem dus "makkelijker" de baas zult kunnen.

Dit laatste is denk ik ook de bron van alle ellende, jouw onmacht om hem duidelijk leiding te kunnen geven.

Ik kan natuurlijk slechts spekuleren, maar dit is de richting die ik opdenk.

Wat ik van castratie hoor, is dat gedragsproblemen er niet vaak mee verholpen worden, dus ik ben zeker geinteresseerd in jouw mening.
Beer was toen we hem net hadden heel angstig naar honden en vreemde mensen, maar dat gedrag is vanzelf overgevloeid in dit gedrag. Dat hij duidelijke leiding nodig heeft daar zijn we nu wel achter, en ben in het begin misschien wat te soft geweest omdat ik zoiets had van laat hem eerst maar even wennen.
Binnenshuis is het een schat, niet opdringerig, een heerlijke knuffel en lekker onstuimig zoals een jonge hond in mijn ogen best mag zijn!

[Gwenn]

heb je niet iets waar hij echt ramgek van wordt?

iets dat piept, lekker smaakt of weet ik veel?

mijn sam is wat honden betreft ook zo'n hittepetit en echt waar, als ik een tennisbal bij me heb kan ik zelfs bijna tegen een andere hond aanlopen (dat is natuurlijk overdreven) zonder dat ie hem ziet!

terwijl hij normaal echt helemaal uit zijn dakkie zou gaan zonder bal!

ik laat sam dan ook noooit los! (behalve in een weiland met hoog hek en geen andere honden) en wij lopen net een andere route dan andere mensen.

als je dat dan buiten allemaal probeert, hoeft hij niet perse in de tuin om te ravotten. binnen ga je lekker zoekspelletjes doen met hem om hem ook geestelijk moet te maken en de blafband kan in de prullenbak!

het gaat namelijk niet om de klaagzangen van de burewn maar om de rust in het koppie van je hond. steeds als hij blaft naar iets bouwt hij stress op, maar hij kan niet zomaar los omdat ie dan op zoek gaat, dus kan het niet zomaar kwijt.

maak om die hond een wereldje waar hij de prikkels aankan, alle andere prikkels laat je buiten de deur.

heeft de hond rust in zijn kont en kop dan kun je heeeel voorzichtig proberen een prikkel toe te voegen.

met sam heb ik het zo geprobeert. .eerst maf maken op de bal en kleine rondjes lopen zodat je niemand tegen kwam...

ni zijn we een jaar later, hij zit op B-training gehoorzaamheid, ik kan hem bij een andere hond weghalen door "doorlopen" te roepen en hij gaat lekker mee fietsen omdat hij nog steeds niet losgaat, want het knokken wil ie nog wel, maar ik kan het gedrag nu afleiden.


ik wens je heel veel succes.

mijn eerste stap was: niks meer van je hond verwachten, alles wat ie wel kan is 100 punten. accepteren dat ie maar 200 punten heeft en van daaruit verder. hoge verwachtingen geven bij jou en hem stress.

Ik hoor graag verhalen als die van jou! Dat geeft me net dat beetje extra motivatie! Hoge verwachtingen heb ik niet, integendeel, mijn missie is geslaagd als ik een manier ter afleiding heb gevonden en een hondenvriend hoeft hij niet eens te worden zolang het maar goed gaat met Max.
Beer is ook gek op tennisballen, dus die gaat uiteraard mee, maar ik krijg gewoon geen enkel contact meer met hem buiten, terwijl ie juist binnen heel erg op mij gericht is. Wie er ook over de vloer komt, hij is altijd bij mij te vinden en luisteren doet ie dan als de beste....

[M@scha]

binnen heb je dus wel zijn aandacht... buiten niet..

ik begrijp dat ie nu vooral in de tuin zijn behoefte doet? hou dat dan nog even vol en ga eens een tijdje aangelijnt in de deuropening met die bal spelen.. heb je daar ook zijn aandacht ga je de voortuin in etcetcetc...

doe het stapje voor stapje.. blijf liever een paar keer te veel in de tuin dan dat je te snel naar buiten gaat

ikzelf vind het alleen nog moilijk om als het donker is sams aandacht vast te houden, dan issie dubbelalert.

[Gwenn]

binnen heb je dus wel zijn aandacht... buiten niet..

ik begrijp dat ie nu vooral in de tuin zijn behoefte doet? hou dat dan nog even vol en ga eens een tijdje aangelijnt in de deuropening met die bal spelen.. heb je daar ook zijn aandacht ga je de voortuin in etcetcetc...

doe het stapje voor stapje.. blijf liever een paar keer te veel in de tuin dan dat je te snel naar buiten gaat

ikzelf vind het alleen nog moilijk om als het donker is sams aandacht vast te houden, dan issie dubbelalert.

Goeie tip Massam! Daar was ik zelf nog niet op gekomen! Straks alvast eens mee beginnen maar dan gewoon in de tuin!

En inderdaad, als het buiten donker is is het eens zo moeilijk. Belooft nog wat voor de wintermaanden!

[M@scha]

binnen heb je dus wel zijn aandacht... buiten niet..

ik begrijp dat ie nu vooral in de tuin zijn behoefte doet? hou dat dan nog even vol en ga eens een tijdje aangelijnt in de deuropening met die bal spelen.. heb je daar ook zijn aandacht ga je de voortuin in etcetcetc...

doe het stapje voor stapje.. blijf liever een paar keer te veel in de tuin dan dat je te snel naar buiten gaat

ikzelf vind het alleen nog moilijk om als het donker is sams aandacht vast te houden, dan issie dubbelalert.

Goeie tip Massam! Daar was ik zelf nog niet op gekomen! Straks alvast eens mee beginnen maar dan gewoon in de tuin!

En inderdaad, als het buiten donker is is het eens zo moeilijk. Belooft nog wat voor de wintermaanden!

hopelijk ben je dan al zover dat je een plasrondje kan doen.

ik kan alleen maar zeggen wat ik zelf verzonnen heb bij mijn sam. ik ben geen deskundige natuurlijk!

het heeft bij ons gewoon geholpen om ALLES (maar dan ook echt alles) waar hij van in de stress schoot uit zijn wereld te halen. zijn wereldje was echt heeel klein. maar doordat hij geen stress meer had kon hij weer hond zijn en zelfvertrouwen krijgen. toen dat er was ben ik stapje voor stapje verder gegaan. en nu is sam al bijna een echte stafford!

[Moniek B.]

Gingen beide GT'ers er van uit dat de oorzaak angst is? Want ben het wel met aantal voorgaande schrijvers eens dat je dat eerst zeker moet weten. Is het angst, is het onzekerheid? En dat kun je alleen bepalen als je de hond gezien hebt. Dat kan vanaf internet niet, sterker nog, vindt het wel risicovol om daar uitspraken over te doen... Als je niet de juiste oorzaak hebt kan een nog zo goed bedoelde tip hier het alleen maar erger maken...

Als, en dan ook nog als, het zo is dat Beer dominant-onzeker is zoals Wil suggereert (wat een goede optie zou kunnen zijn denk ik) zou ik toch castratie nog heel goed overdenken. Het is dan namelijk heel erg belangrijk wel deel van hem overheerst. Als het zijn onzekerheid is, kan een castratie het probleem alleen maar erger maken. Dat is mijn ervaring. Doordat de hond zijn hormonen mist, wordt ie onzekerder. Waardoor hij zich eerder genoodzaakt voelt terug te vallen in zijn gedrag.. Het zou ook wel goed kunnen gaan, maar zou zeker eerst Tardak geven om het resultaat af te wachten...

Dan nog iets. Ik heb zelf op dit moment een hond in behandeling die puur op basis van angst en gebrekkige socialisatie op straat uitviel naar alle honden. En op grote afstand, vanaf een meter of 50. Ik heb het boek click for calm (geloof ik, titel niet zeker) gebruikt. Het komt erop neer dat je via de clicker zijn gedrag ombuigt. Het is een lang proces, we zijn nu een maand of drie dagelijks tijdens een wandeling aan trainen. Maar... sommige honden kunnen aan de andere kant van de weg passeren, zonder welke uitval dan ook! En als de hond uitvalt is het op zo'n niveau dat de bazin deze Mechelse herder onder controle heeft en haar dus niet over de straat trekt. Een idee om aan je GT voor te stellen?

Mag ik nog iets ter overweging meegeven.... Ik heb sterk de indruk dat Beer nu erg veel stress heeft. Als ie naar buiten moet en als hij alleen in huis is. Dat zijn nogal wat momenten. Ik vind dat je op korte termijn verbetering moet zien (op welke manier dan ook) of anders serieus vanuit het oogpunt van het welzijn van de hond herplaatsing moet overwegen. Bijvoorbeeld naar een boerderij achteraf waar hij niet uitgelaten hoeft te worden en waar mensen veel thuis zijn of dat het niet zo'n ramp is als ie een keertje blaft. Het is prijzenswaardig dat je op het standpunt staat dat Beer niet weg gaat. Maar soms is het beter....

Succes!

[zepenko]

het kan er ook gewoon inzitten... dan krijg je het er ook nooit helemaal uit of onder dwang, maar die uitlaatklep zullen ze dan ergens anders zoeken.

ik ga ook voor aandachtsoefeningen bij sammy van mij die dus ook veel uitvalt en dat werkt goed genoeg om lekker te wandelen zonder panisch om me heen te kijken en hem nog verder de stress in te jagen

Op zich werkt dat natuurlijk, maar nog steeds is de reden van het uitvallen niet aangepakt. Als je daar de vinger op zou kunnen leggen, zou je het gehele uitval-probleem kunnen aanpakken. Maar als je aandachtsoefeningen werken....ach.

Maar wat stel je dan voor bij een hond die een spuughekel aan andere honden heeft bv? Of een hond die dusdanig waaks is dat hij geen mensen in het donker op straat duldt?

De oorzaak is soms niet weg te nemen en kan alleen controlleerbaar gemaakt worden met afleiden. Een staffreu kan je niet trainen vriendjes met de andere reuen in de straat te worden. Een herder die erg attent is leer je niet dat dronken mensen snachts leuk zijn en niet gevaarlijk

Als je de hond leert dat hij geen spuughekel aan andere honden hoeft te hebben, of niet hoeft te reageren op mensen in het donker, ben je er toch. Het gaat er alleen maar om dat:
1. hun gedrag geen effect heeft.
2. ze positieve ervaringen op gaan doen in bijzijn van de betreffende prikkel.

Dus het uitvallen of aanblaffen mag er bv. niet voor zorgen dat de prikkel verdwijnt (negatieve bekrachtiging). En je kunt bv. met je hond gaan spelen, nadat hij de prikkel heeft gezien, maar voordat hij in het ongewenste gedrag valt. En als je daarvoor op 100 m moet beginnen, dan doe je dat.

Maar goed, dit zijn alleen maar suggesties op de fictieve case.

[Mark-fryslan]

Ik heb al aangegeven dat ik het eigenlijk een te moeilijk geval vind om zomaar wat over te roepen. Ken de hond niet. Weet niet hoe zijn dagindeling eruit ziet. En voor alle duidelijkheid. Ik ben geen GT.
Een kort verhaal over mijn hond Malou:

Malou is nu 5 jaar en heeft in haar jonge jaren een keer flink stroom gehad van schrikdraad. Beste klap want het was een apparaat bedoeld voor 10km omheining en er stond maar 1,5 km op. Dat heeft een indruk gemaakt. Toen we gingen verhuizen ontstond voor haar de angst van het getik van die draden en apparaten bij verschillende weilanden. Elke keer was het vol in de riem hangen van angst. Laag over de grond probeerde ze weg te vluchten. Steeds heftiger en steeds eerder. Op een gegeven moment kon ik een aantal parkjes niet meer inkomen omdat daar ergens schrikapparatuur stond.

Het trekken aan de riem was een drama. Ik heb haar toen een keer in het park losgelaten waarop ze er eerst 50 meter vandoor ging. Ik heb haar steeds aangemoedigd om bij me te komen maar liet haar gaan als ze weg wilde. Ze rende dus heen en weer om brokje te halen en te vluchten. Het heeft me heel wat uurtjes gekost maar uiteindelijk kan ik haar er nu goed langsheen krijgen zonder dat ze in de stress schiet. (Jij hebt niks aan deze techniek in dit geval gaat me even om mijn ervaring met je te delen).

Dit probleempje is natuurlijk niks vergeleken waar jij voor staat maar ik hoop toch dat je het op een positieve manier blijft proberen. Misschien moet je je hond eerst wel even drie dagen geen eten geven en hem belonen met vers vlees. Dat maakt niet uit. Probeer iets te vinden waar hij zijn angst of onzekerheid even voor opzij wil zetten. Alle aandacht is nu op de dingen die hij verkeerd doet. De aandacht moet komen te liggen op de dingen die hij goed doet. Hij weet niet wat hij anders moet doen. Vertel hem wat goed is.

Zo zou ik het niet blaffen (per toeval) heel actief gaan belonen. Je hond herplaatsen op een grote boerderij met veel erf lijkt mij geen goed idee. Het klinkt ideaal maar je hond zal nog meer zijn terrein gaan verdedigen. Dan krijg je een hond waarbij niemand meer het erf op of af mag. Juist klein houden zijn territorium. Neem zoveel mogelijk taken van je hond af. (qua leiding geven, momenten van aandacht en eten enz.)

Dat hij nu door deze situatie zijn energie niet meer kwijt kan is echt klote natuurlijk. Zijn gedrag zal daar alleen maar erger van worden. Is er gekeken naar zijn voer? Krijgt hij wellicht voer wat te energie rijk voor hem is. Noem maar wat hoor. Daarin kunnen ook problemen ontstaan.

Ik ontkom er ook niet aan dat je toch tips gaat geven. Het is goed bedoeld. Ik hoop dat je er iets aan hebt.

Nogmaals veel sterkte.

Groetjes Mark

[Moniek B.]

het kan er ook gewoon inzitten... dan krijg je het er ook nooit helemaal uit of onder dwang, maar die uitlaatklep zullen ze dan ergens anders zoeken.

ik ga ook voor aandachtsoefeningen bij sammy van mij die dus ook veel uitvalt en dat werkt goed genoeg om lekker te wandelen zonder panisch om me heen te kijken en hem nog verder de stress in te jagen

Op zich werkt dat natuurlijk, maar nog steeds is de reden van het uitvallen niet aangepakt. Als je daar de vinger op zou kunnen leggen, zou je het gehele uitval-probleem kunnen aanpakken. Maar als je aandachtsoefeningen werken....ach.

Maar wat stel je dan voor bij een hond die een spuughekel aan andere honden heeft bv? Of een hond die dusdanig waaks is dat hij geen mensen in het donker op straat duldt?

De oorzaak is soms niet weg te nemen en kan alleen controlleerbaar gemaakt worden met afleiden. Een staffreu kan je niet trainen vriendjes met de andere reuen in de straat te worden. Een herder die erg attent is leer je niet dat dronken mensen snachts leuk zijn en niet gevaarlijk

Maar je kunt hem wel leren dat hij beter kan stoppen met uitvallen omdat hem dat meer oplevert dan het blaffen en uitvallen. Hij wordt er niet minder attent van, maar hij kan wel de keus maken om naar je te kijken omdat dat meer oplevert dan de uitval..
Dat is wat ik nu aan het doen ben met die Mechelaar waar ik het over had. Minder bang wordt ie er niet van (alhoewel?... ) maar hij kiest voor een andere reactie omdat hem dat wat oplevert...

[Moniek B.]

. Je hond herplaatsen op een grote boerderij met veel erf lijkt mij geen goed idee. Het klinkt ideaal maar je hond zal nog meer zijn terrein gaan verdedigen. Dan krijg je een hond waarbij niemand meer het erf op of af mag. Juist klein houden zijn territorium. Neem zoveel mogelijk taken van je hond af. (qua leiding geven, momenten van aandacht en eten enz.)

En ook van dit soort adviezen zeg ik... niet geven of in elk geval niet als dat wat het zou kunnen zijn... Het kan best zijn dat je gelijk hebt hoor. Misschien was mijn idee over een boerderij ook niet helemaal correct. Maar.. je moet weten waarom hij het doet.. Een hond zijn taken afnemen kan goed zijn, maar als het vooral een onzekere hond is kan het juist heel goed zijn om hem bepaalde taken wel uit te laten voeren. Om juist daarmee zijn onzekerheid op te heffen.. Je weet het dus niet..
En over die boerderij geldt ook: het hoeft niet zo te zijn dat hij meer gaat verdedigen. Dat hangt ook weer af van waarom hij blaft. Blaft ie omdat ie bang is voor het bezoek? Blaft ie omdat ie niet alleen kan zijn? Dan zal hij alleen reageren als er echt een bedreiging is of als ie alleen is. Blaft ie uit bewaking en is hij dus zeker dan zou je verhaal op kunnen gaan. Maar dan zeg ik: je weet wie wanneer je erf op komt en daar zou je maatregelen tegen kunnen nemen.
Maar.. ik volg mijn eigen advies niet op merk ik

[Mark-fryslan]

Je hebt gelijk. Maar ja je wilt toch aandragen wat je weet. Een blafband omdoen lost het ook niet echt op lijkt me. Nou ja ik denk dat we het hierbij maar moeten laten dan. Voelt niet goed om niks te kunnen doen. Erg sneu deze situatie.

Groetjes Mark

[Gwenn]

Hoewel de eerste GT beweerde dat de reden van uitvallen niet uitmaakte, en de tweede het hield op angst overgegaan in agressie ben ik nu toch ook wel heel benieuwd wat het precies is.....

Even kort de voorgeschiedenis van Beer;
Beer komt uit een gezin waar ie tot zijn 7e maand in de tuin heeft geleefd en nooit verder kwam, was dus met niks bekend.
De eerste dagen heb ik het rustig aangedaan en hem niet bij andere honden gelaten omdat ik eerst wou aftasten hoe hij buiten was.
Na een poosje ben ik gaan afspreken met bekende honden waarvan ik wist dat ze vriendelijk waren. Bij de eerste ontmoetingen was Beer bang en verschuilde zich achter mij, staart tussen de benen en ik heb hem niet gepushed maar telkens even kort geaaid en gezegd dat het goed was.
Een tijdje later begon hij zich wat vrijer te voelen en liep met de honden mee maar negeerde ze verder compleet.
We zaten op de goede weg dacht ik.... wel merkte ik dat hij zijn spullen (stokken enz.) begon te verdedigen tegenover andere honden, maar ok.
Op een gegeven moment is hij begonnen met honden die we tegenkwamen weg te blaffen en korte tijd daarna heeft ie de eerste keer aangevallen met verwondingen helaas....
En toen is het eigenlijk bergafwaarts gegaan....
Waar ben ik de fout in gegaan?

PS: De blafband is weg, voelde toch niet goed. Probeer hem nu zoveel mogelijk stil te houden en af te leiden en ben minder gaan werken om meer met hem bezig te kunnen zijn.
Heeft de politie bevoegdheid om hem zomaar weg te halen als er weer een klacht komt?

[Mark-fryslan]

Het kan zijn: ( ik dek me bij voorbaat maar in...)

Dat je de angst van de hond hebt bevestigd door hem in het begin gerust te stellen toen hij bang achter je kwam staan. Kun je niks aan doen. Had iemand tegen je moeten zeggen. Daarna heeft ie een paar keer succes gehad met zijn gegrom toen hij zijn stokken verdedigde. Zo kan heel goed een negatieve vicieuze cirkel zijn ontstaan. Dan kan dat gedrag zich van kwaad tot erger ontwikkelen. Maar als het zo simpel was dan was je GT daar ook wel opgekomen. Is deze mogelijkheid besproken? Kan me niet voorstellen van niet.

Probeer je buren erbij te betrekken. Houd ze op de hoogte van je vorderingen.

Groetjes Mark

[Gwenn]

Heeft de politie bevoegdheid om hem zomaar weg te halen als er weer een klacht komt?

mijn reactie gaat er nu uiteraard niet om om te bereiken dat je hem die band weer omdoet, verre van.

maar het moet me toch van het hart dat ik echt ook wel met je buren kan meevoelen in deze.
ik heb jaren naast honden gewoond die voor het minste geluidje bij mij vandaan aansloegen en echt herrie maakten, dag in, dag uit, op welk uur van de dag ook, echt gek werd je ervan. juist omdát het gericht was op wat ik (en eventueel mijn honden of visite) deed, ik kon echt op het laatst mijn keukendeur niet meer openmaken of er brak me daar toch een concert los.

ik voel met je mee, echt waar, en heb je vorige topic hierover ook gevolgd. maar je opmerking ivm. je (goedmenende) buren is nu toch ook blijven hangen, en ik vind het voor hun óók erg. je mag dit denk ik echt niet onderschatten, als het niet zomaar een keer wat blaffen is.

Ik vind het ook echt supervervelend.... vooral omdat we eigenlijk altijd een goeie band met de buren hebben gehad....
De klacht bij de politie kwam ook niet van hun, zij zeggen het gewoon recht in mijn gezicht. Pfffff... ik zou er ook gek van worden.
Onderschatten doe ik het zeker niet, dit blijkt voor mij al uit het feit dat ik een blafband heb aangeschaft terwijl ik daar absoluut geen voorstander van ben.....

[Gwenn]

Het kan zijn: ( ik dek me bij voorbaat maar in...)

Dat je de angst van de hond hebt bevestigd door hem in het begin gerust te stellen toen hij bang achter je kwam staan. Kun je niks aan doen. Had iemand tegen je moeten zeggen. Daarna heeft ie een paar keer succes gehad met zijn gegrom toen hij zijn stokken verdedigde. Zo kan heel goed een negatieve vicieuze cirkel zijn ontstaan. Dan kan dat gedrag zich van kwaad tot erger ontwikkelen. Maar als het zo simpel was dan was je GT daar ook wel opgekomen. Is deze mogelijkheid besproken? Kan me niet voorstellen van niet.

Probeer je buren erbij te betrekken. Houd ze op de hoogte van je vorderingen.

Groetjes Mark

Ik weet het niet Mark, zou kunnen.... (ik denk met je mee )
Ik ben hem dus niet gaan troosten, maar met aaien bedoel ik een bemoedigend klopje en een woord en verder weer negeren. Dacht dat het geen kwaad kon om je hond toch een beetje steun te geven, zolang het maar niet te lang was.....
Zou het wel vervelend vinden als het zo was, want dan had dit misschien voorkomen kunnen worden.
Natuurlijk heb ik dit exact zelfde verhaal aan de GT verteld maar die tilde niet echt zwaar daaraan, en dacht toch echt dat het door gebrek aan socialisatie kwam en dat het gedrag pas later de kop opstak omdat hij zich meer thuis begon te voelen.....

[Gwenn]

...Onderschatten doe ik het zeker niet, ....

nee, dat besef ik, maar ik wou toch even aanhalen hoe het voelt vanaf de andere kant, zelfs voor een hele erge hondenliefhebber .

Begrijp ik

[J.Hunt]

Ik laat zo maar ff een ballonetje op........niet meer en niet minder.
Ik denk dat je juist een hele zekere hond hebt die toen die jong was en achter de schutting zat iedereen verjaagde met zijn gegrom.
Dat spelletje heeft hij wel 1000X gespeeld en gewonnen........de passant liep immers door.
Nu is hij bij jullie........en in het begin erg onzeker, en van de buitenwereld wist hij niks.......hij zat immers altijd achter die schutting.
In die tijd dat hij onzeker was heb jij hem gesteunt door hem te troosten en gerust te stellen.
En dat spelletje achter de schutting gaat nu door........maar voor de schutting.
Echter blaffen alleen is nu niet meer voldoende, nu moet hij alles uit de kast halen om iets te verjagen.
Wat echter nu ook mee speeld is uw zorgen en uw gedrag.
Ik denk dat als ik zeg dat als u een hond ziet aankomen u al een bepaald gevoel gaat krijgen in uw onderbuik.........een onbehaagelijk gevoel, misschien wel een angst gevoel voor wat komen gaat.
Dit voelt hij aan (althans daar ben ik van overtuigd)
Het gevoel wat u dan weer onbewust overbrengt op uw hond, is een extra stimulans voor hem.

Maar eerlijkheids halve is het erg moeilijk vanachter een pc te oordelen en daarbij komt nog dat ik een groentje ben hier op dit forum.
Veel sucses

[Mark-fryslan]

Echt link om tips te geven maar ja.

Nou ja ik kwam erop omdat je het zo vertelde. Stel dat mijn verhaal zou kloppen. Kun je denkend met deze logica er misschien een lijn in zien? In zijn geschiedenis bedoel ik? Zijn er meer momenten geweest dat je hem even steunde? Echt geen schande. Als je niet beter weet dan is dat heel logisch en menselijk.

Ik zou het zelf erg mooi vinden als dat het b.v. wel zo zou zijn. Dan weet je tenminste wat de oorzaak is en kun je er wat aan doen. Niemand die het je kwalijk zou kunnen nemen.

Maar ja wat lul ik nou. Je hebt de zaak met 2 GT besproken. Ik moet ophouden met dingen roepen. Ik wou echt dat ik je kon helpen joh. Maar ik weet het dan verder ook niet.

Groetjes Mark

Groetjes Mark

[Joyce]

Hebben beide gedragstherapeuten op een gegeven moment gezegd dat ze het echt niet meer wisten en zijn ze toen gestopt met de therapie? Of zag je zelf te weinig vooruitgang en ben je met ze gestopt? Ik zou toch nog eens op zoek gaan naar een goede gedragstherapeut (misschien iemand via dit forum??) die weet waar hij mee bezig is. Waren de vorige twee therapeuten wel aangesloten bij een vereniging zoals Alpha?

[Gwenn]

Hebben beide gedragstherapeuten op een gegeven moment gezegd dat ze het echt niet meer wisten en zijn ze toen gestopt met de therapie? Of zag je zelf te weinig vooruitgang en ben je met ze gestopt? Ik zou toch nog eens op zoek gaan naar een goede gedragstherapeut (misschien iemand via dit forum??) die weet waar hij mee bezig is. Waren de vorige twee therapeuten wel aangesloten bij een vereniging zoals Alpha?

De eerste heeft de therapie niet met letterlijke woorden beeindigd maar zei wel dat het volgens haar geen zin meer had en voelde me er toen niet meer goed bij. Ben toen met hulp van het forum op zoek gegaan naar een tweede GT, was niet aangesloten bij alpha maar wel heel deskundig. Heb wel een GT van alpha gesproken maar deze had ik een betere indruk van (vraag me niet waarom, was een gevoel). Heb ook hier de site getoond en ook de meesten hier vonden het betrouwbaar klinken.
We zijn nog niet 'klaar' met deze GT, maar ook hij heeft al min of meer laten vallen dat we misschien niet meer, dan op een 'leuke huishond' moeten rekenen, omdat er misschien niet meer in zit.....
Ga wel contact met de GT van Alpha opnemen, maar als ik daar ook niet verder mee kom, dan is het denk ik toch wel de laatste geweest.

[Mark-fryslan]

Waren de vorige twee therapeuten wel aangesloten bij een vereniging zoals Alpha?

Ja daar ben ik ook wel nieuwsgierig naar. Voor een Alpha therapeut kun je er eentje in de buurt vindne op de volgende site:


http://www.honden-gedragstherapie.nl/

Groetjes Mark

[hondeponnetje]

Ik denk ook even mee, is het misschien mogelijk om Beer chemisch te castreren? Zo kun je kijken of castreren zin heeft en wat er aan zijn gedrag veranderd. Helpt het niets of in zijn nadeel dan kun je gelukkig nog terug. Misschien kun je iets met Bach bloesem bereiken. En wat me ook te binnen schiet is, er zijn toch ook antiblafbanden die als de hond blaft een of ander luchtje los laten wat ze laat stoppen met blaffen? Misschien heb je er niets aan maar misschien is het het proberen waard.

[Wil de hond]

Beer komt uit een gezin waar ie tot zijn 7e maand in de tuin heeft geleefd en nooit verder kwam, was dus met niks bekend.

Waar ben ik de fout in gegaan?

Jij bent nergens de fout ingegaan. Of het moet zijn dat je Beer in huis hebt genomen.

Zijn problemen komen voort uit zijn gebrekkige socialisatie. Beer zal nooit een hond worden die normale omgang zal kunnen hebben met vreemde honden.

Mede hierdoor vind ik dat zijn testosteron overbodig en belemmerend is. Een hond die niet in staat is tot normaal kontakt zal hoogstens slechter zijn mét. Zonder hoeft hij niet persé beter te worden, rustiger, maar slechter zal hij niet worden. Ik persoonlijk zou er niet aan twijfelen om te adviseren de hond die ik me bij hem voorstel te laten kastreren. Ook omdat hij noodzakelijkerwijs moet verbeteren, in zijn eigen belang.

Ik wil wel het voorbehoud maken dat ik praat over een fictieve Beer, ik weet niet hoe hij werkelijk is. Maar ik kan me er wel iets bij voorstellen, bij Beer.

Kon ik dat niet dan hield ik netjes mijn mond.

[Moniek B.]

Zijn problemen komen voort uit zijn gebrekkige socialisatie. Beer zal nooit een hond worden die normale omgang zal kunnen hebben met vreemde honden.

Dit lijkt mij ook het meest waarschijnlijke Wil.. (met natuurlijk mijn eigen ingebouwde zekerheid van niet gezien hebben en zo..) Maar als ik het verhaal hoor denk ik ook dat dat zo is.
Maar dan verbaast het me dat je dit zegt:

Mede hierdoor vind ik dat zijn testosteron overbodig en belemmerend is. Een hond die niet in staat is tot normaal kontakt zal hoogstens slechter zijn mét. Zonder hoeft hij niet persé beter te worden, rustiger, maar slechter zal hij niet worden.

Zijn reactie komt (laten we daar even hypotetisch van uitgaan) voort uit slechte socialisatie en dus angst. Dat heeft dus niets met de aanwezigheid van zijn testosteron te maken. Laat ik het zo zeggen. De testosteron is niet een van de oorzaken van het probleem. En ik denk dat je, doordat je de testosteron weghaalt, hij minder zeker wordt. En minder zeker is meer kans op angst.. Daarom zou ik het niet doen. Of in elk geval eerst chemisch om te zien wat de reactie is...

Ook omdat hij noodzakelijkerwijs moet verbeteren, in zijn eigen belang.

Hier ben ik het echt he-le-maal met je eens...

[Wil de hond]

Maar dan verbaast het me dat je dit zegt:

Mede hierdoor vind ik dat zijn testosteron overbodig en belemmerend is. Een hond die niet in staat is tot normaal kontakt zal hoogstens slechter zijn mét. Zonder hoeft hij niet persé beter te worden, rustiger, maar slechter zal hij niet worden.

Zijn reactie komt (laten we daar even hypotetisch van uitgaan) voort uit slechte socialisatie en dus angst. Dat heeft dus niets met de aanwezigheid van zijn testosteron te maken. Laat ik het zo zeggen. De testosteron is niet een van de oorzaken van het probleem. En ik denk dat je, doordat je de testosteron weghaalt, hij minder zeker wordt. En minder zeker is meer kans op angst.. Daarom zou ik het niet doen. Of in elk geval eerst chemisch om te zien wat de reactie is...

Ik ga niet uit van het feit dat zijn reaktie enkel voortkomt uit angst. Wel ga ik ervan uit dat zijn slechte socialisatie in hoge mate meespeelt.

Ik neem aan dat hij feitellijk ook een dominante inslag heeft. Een slecht gesocialiseerde hond met een dominante inslag is een fiks probleem, omdat zo´n hond iets wil waarmaken waarvoor hij totaal niet voorbereid is. Maar, hij moet doen wat hij doet. Als hier dan ook nog eens de onzekerheid voortkomend uit noem het angst bij meespeelt krijg je dus een hond die op een hele rare manier in het leven staat.

Het is nu eenmaal zo dat testosteron een stevige stemmingsbepaler is. Slechts een goed-gesocialiseerde hond die voldoende sociale kontakten met veel andere honden heeft is in staat om te leren omgaan met zijn hormonale drijfveer.

Een hond als Beer zal nooit zover komen dat hij zijn hormonen onder kontrole krijgt, het is bij hem precies andersom, zijn hormonen hebben hem in de greep.

Vandaar dat ik denk dat hij zonder testosteron wat rustiger en bereikbaarder zal worden.

Laat ik zeggen dat hij niets voor hem kwa gedrag nuttigs heeft aan zijn testosteron, integendeel.

Maar nogmaals, dit is een spekulatieve mening, niet gebaseerd op wat ik van Beer gezien heb maar slechts op wat ik in het algemeen kan zeggen over honden als de hond zoals ik me die voorstel, me baserend op de aanwezige informatie en mijn ervaring met soortgelijke honden. Ik schrijf dit alles met enige reserve, maar durf het aan dit hier te plaatsen omdat ik de indruk heb dat Gwenn niet impulsief naar de DA zal rennen maar gewoon mijn mening mee kan nemen in haar eigen beeldvorming.

Ik beweer ook zeker niet dat een kastratie op zich een oplossing zal zijn, ik beweer slechts dat het een nuttig hulpmiddel kan zijn bij het werken aan een oplossing. Ik ga ook voor een echte kastratie omdat de effekten van een chemische kastratie vaak verschillen van die van een echte. En je hebt bij Beer het echte nodig, niet het artificïele.

[Moniek B.]

Ik ben het eigenlijk wel met je eens in de redenatie eens. Dat het waarschijnlijk een hond is die eigenlijk wel een dominante inslag heeft maar het niet kan waarmaken. Maar ik denk dus dat een castratie dat probleem in elk geval niet beter maakt. En mijn ervaring is dus dat het het juist erger op wordt. Ik heb daar niet alleen voorbeelden van gezien, ik heb het ook met mijn eigen Charly gehad. Achteraf compleet de verkeerde beslissing geweest om hem te casteren, zijn uitvallen naar andere honden zijn alleen maar heviger geworden omdat de zekerheid die hij kreeg vanuit zijn hormonen grotendeels wegvielen.

Eens met dat testosteron een flinke stemmingsbepaler is.
Maar hoe weten we zeker dat het zijn stemming negatief beinvloed? In de zin dat zijn agressie mede veroorzaakt wordt door die testosteron? Het kan ook zijn dat die testosteron hem ook wel wat zelfvertrouwen geeft en waardoor zelfs zijn agressie misschien meer is als de testosteron wegvalt?
Een zekere hond vol zelfvertrouwen valt niet per definitie uit.. Eigenlijk meer niet dan wel en dan zijn er vaak andere oorzaken. Vandaar dat castratie ook vaak niet helpt bij agressie ten opzichte van onbekende honden. En dominantie kan het in theorie niet eens zijn, aangezien het naar onbekende honden is. Sterker nog, nu ik er over nadenk: met de andere hond in huis zijn er voor zover ik weet helemaal geen problemen. DIe twee kunnen geloof ik goed samen. Dus agressie uit dominantie lijkt me eigenlijk erg onwaarschijnlijk...

(wel leuk om zo van gedachten te wisselen!! )