MARC_S schreef:Marion, jij zegt dat je hond echt extreme angsten heeft voor luchtballonnen, ongezond dus, misschien heb ik het gemist maar waarom is ze zo bang?
Als je hond zo bang is moet ze echt een slechte ervaring hebben in de vorm van een pijnprikkel oid of er is toch een bevestiging geweest vanuit jullie waardoor ze nu een soort van fobische angsten heeft gecreerd in haar hoofd. Een hond die doodsbang is voor ronde logo's doet mij aan als een geestelijk niet stabiele hond en ik zie het als abnormaal gedrag.
Ik heb het al eens vaker verteld Marc:
Toen ze 10 maanden was waren we aan borrelen bij de buren, Saar was er ook bij. Komt er een ballon van Big Diet over, de ballon was navenant Big en er hing een mandje onder voor 10 zwaargewichten ofzo. Bovendien vloog hij heel erg laag, en wij hebben dus geproost en gekletst en gelachen met die mensen. Totaal niet in de gaten wat er met Saar gebeurde.
Nou, dat bleek dus de volgende dag. Wilde de tuin niet meer in, wilde niet meer lopen, was 1 hoopje ellende. Dat hebben we er langzaam uit gekregen, maar in het begin was het ronde logo van de Graafschap dus al genoeg om met staart tussen de benen vol in de no-houwers te gaan.
Langzaamaan hebben we dat in goede banen kunnen leiden. Het is beperkt gebleven tot luchtballonnen. Het is niet de herrie die ze maken, het is puur een ballon in de lucht.
Ze heeft haar angst niet overgebracht op Miep, ze is zelf een meester in het ontwijken van de situaties (op zwoele zomeravonden blijft ze binnen, ook al zijn wij buiten aan het eten) en het is niet doorgeslagen op andere situaties. Dus het is prima zo. De keren dat ze per ongeluk toch geconfronteerd wordt, gaat ze naar boven. Trillend en hijgend gaat ze op bed liggen, en ik ga ernaast liggen. Dan komt ze het snelst weer tot rust en gaat dan lekker slapen.
MARC_S schreef:Ik wil alleen maar weten waarom je denkt dat troosten helpt terwijl je de hond al jaren met de gordijnen dicht in slaap moet aaien. In mijn ogen is die situatie toch echt wel gecreerd door een mens want een hond kan dat niet bedenken en zo ver niet gaan hierin
Om bovenstaande redenen dus. Omdat ik zie dat ze op die manier haar kalmte het snelst terug krijgt. Ik heb alles geprobeerd hoor. Ik heb haar ook tijden in haar sop gaar laten koken en er geen aandacht aan besteedt. Ik noem het overigens geen troosten wat ik doe hoor. Ik noem het eerder samen slapen met lijfelijk contact.
MARC_S schreef:Angstgedrag leidt voor haar tot een massage en een volledige aandacht, grotere stimulatie om die gedragingen te blijven vertonen bestaan haast niet.
Haha, nou en hier schieten de theoretische verhaaltjes helemaal door in mijn ogen. Dat angstgedrag is helemaal niet leuk voor haar op dat moment, en ze denkt echt niet "Laat ik nu eens leuk angstig gaan doen, want dan krijg ik volledige aandacht"
). Als ze achterthuis is en ze ziet er één dan begint ze te blaffen en gaat ze in de deuropening staan blaffen (is natuurlijk veilig). Ik hoor wel meer honden in de buurt blaffen dus het is blijkbaar zo dat meerdere honden dat doen. Maar het vervelende is dat als wij gaan wandelen en ze ziet er één in de lucht, dan gaat haar staart tussen haar benen op haar buik. Ze trekt de hele wandeling als een gek aan de riem om maar zo snel mogelijk weer thuis te zijn en doet geen plas of hoopje. Als ze de kans krijgt dan zou ze direct wegvluchten, de straat over of wat dan ook.
, zat ballonnetjes. Laatst nog een hotel dat reclame maakte met een ballon in de vorm van een zeppelin, vastgezet op de parkeerplaats 
Sindsdien vloog Wuilus grommend achter/onder die ballonnen door 
