vraagje over dominantie

Ellen · Ongelezen bericht door **Ellen** » 23 okt 2005 12:45

Hallo allemaal,

Onze Finn, een Drenthsche Patrijs hond is nu 11,5 maand en als er iemand niet dominant is, is hij het wel. Zodra hij een hond ziet gaat hij liggen en afwachten, daarna spelen.

Nu blijft iedereen maar zeggen dat dat nog kan komen, maar het lijkt me sterk gezien zijn gedrag en aard.

Nu is mijn vraag op wat voor leeftijd kun je zien/merken dat een hond een dominant karakter heeft/krijgt ??

bvd voor de reacties !

groet
Ellen

Eline* · Ongelezen bericht door Eline* » 23 okt 2005 13:08

Een hond IS niet dominant. Dominantie geeft een verhouding weer. Op zichzelf is een hond dus nooit dominant, dat kan niet. Hij moet immers ergens dominant over zijn dan. Dominantie en onderdanigheid zijn dus begrippen die alleen binnen roedels gelden. Daarin worden immers de omgangsregels bepaald door o.a. de rangorde.
Een rangorde is binnen een vaste roedel redelijk stabiel, maar als je een onderdanige hond uit een roedel haalt en hem plaatst in een andere roedel kan diezelfde onderdanige hond ineens wel behoren tot de ranghogere. De positie die de hond bekleed hangt dus ook maar net af van de roedel.

Waar jij het over hebt is zelfvertrouwen. Een zelfverzekerde hond en een onzekere en dus afwachtende hond. Zelfvertrouwen kan zeker bij een jonge hond nog groeien.

Joyce · Ongelezen bericht door **Joyce** » 23 okt 2005 13:14

Een dominante hond bestaat niet! punt.

Dominantie is een term die je kan gebruiken om een relatie te omschrijven, niets meer en niets minder. Helaas wordt de term dominantie vaak misbruikt en krijgen honden de stempel 'dominant' met de alle daarbijbehorende gevolgen.

Bij een ontmoeting tussen twee vreemde honden kan je beter over zelfverzekerd zijn spreken. De term dominantie gebruik je eerder bij een relatie tussen twee honden die elkaar al langer kennen en een roedel vormen.

Daarnaast vind ik dat zelfs binnen een roedel dominantie flexibel kan zijn, in de ene situatie is hond 1 dominanter dan hond 2, maar in een andere situatie kan hond 2 weer dominanter zijn over hond 1. Bij mijn eigen roedel van 5 honden ben ik er nu nog steeds niet achter wie boven wie en wie onder wie staat.

Negeer dus maar gewoon wat al die mensen zeggen en geniet van Finn! Hij zal op een gegeven moment best een leeftijd kunnen krijgen waarop hij niet meer met elke hond wil en kan spelen, maar dat hoort bij het volwassen worden en dat maakt hem niet ineens dominant.

Joyce · Ongelezen bericht door **Joyce** » 23 okt 2005 13:16

jeetje Eline, typ niet zo snel!

Eline* · Ongelezen bericht door Eline* » 23 okt 2005 13:19

Chatterbox schreef:Daarnaast vind ik dat zelfs binnen een roedel dominantie flexibel kan zijn, in de ene situatie is hond 1 dominanter dan hond 2, maar in een andere situatie kan hond 2 weer dominanter zijn over hond 1. Bij mijn eigen roedel van 5 honden ben ik er nu nog steeds niet achter wie boven wie en wie onder wie staat.

Dominantieverhoudingen staan meestal gewoon vast, maar leiderschap kan wel wisselen. Dat maakt dat gedrag voor ons soms erg ondoorzichtig is. Een trekkende hond aan de lijn leidt op dat moment, maar dat wil nog niet zeggen dat hij ook dominant is over zijn baas.

Ik tik niet snel, slome!

Zoie · Ongelezen bericht door **Zoie** » 23 okt 2005 13:23

Eline* schreef: Waar jij het over hebt is zelfvertrouwen. Een zelfverzekerde hond en een onzekere en dus afwachtende hond. Zelfvertrouwen kan zeker bij een jonge hond nog groeien.

En toch, zoals de TS ook een beetje beschrijft, denk ik, zie ik regelmatig een hond die ogenschijnlik frank en vrij op een andere hond af loopt, de mondhoeken aflikt, eventueel op de rug gaat, weer op staat en die hond dan voor een spelletje uitnodigt.

Kan je zo'n hond nu onzeker en afwachtend noemen ? Het is toch heel anders dan een bange hond met de staart tussen de benen.

Joyce · Ongelezen bericht door **Joyce** » 23 okt 2005 13:25

Eline* schreef:
Chatterbox schreef:Daarnaast vind ik dat zelfs binnen een roedel dominantie flexibel kan zijn, in de ene situatie is hond 1 dominanter dan hond 2, maar in een andere situatie kan hond 2 weer dominanter zijn over hond 1. Bij mijn eigen roedel van 5 honden ben ik er nu nog steeds niet achter wie boven wie en wie onder wie staat.

Dominantieverhoudingen staan meestal gewoon vast, maar leiderschap kan wel wisselen. Dat maakt dat gedrag voor ons soms erg ondoorzichtig is. Een trekkende hond aan de lijn leidt op dat moment, maar dat wil nog niet zeggen dat hij ook dominant is over zijn baas.

Ik tik niet snel, slome!

Hmm, als ik naar mijn roedeltje kijk dan heeft Molli de grootste bek, maar zij maakt er gewoon misbruik van dat ze de grootste en de sterkste is. Vaak duwt ze een van de andere honden even omver of knalt ze er quasi per ongeluk tegenaan tijdens het voorbij lopen. Alleen trekken de andere honden verder weinig van haar aan. Papu, Malu en Quiero vinden eigenlijk alles best. Abel ben ik nog niet helemaal achter, hij laat zich wel aan de kant zetten door Molli, maar dat komt waarschijnlijk ook omdat hij hier en nog niet zo lang is en weet dat Molli sterker is... wie weet gaat dat nog veranderen.

Maar ik kan dus echt niet zeggen wie er onder mij staat, wie dan komt enz. enz. tot wie er onder aan staat. Buiten loopt Papu bijvoorbeeld altijd vooraan, maar dat is niet omdat hij alles in de gaten wil houden, maar omdat wij gewoon te langzaam lopen. Molli en Abel hebben er ook helemaal geen problemen mee en Malu loopt alleen maar achteraan omdat ze achter mij wil blijven.

Ach ja, zolang maar duidelijk is dat ik de alpha bitch hier ben!

Eline* · Ongelezen bericht door Eline* » 23 okt 2005 13:27

Zoie schreef:
Eline* schreef: Waar jij het over hebt is zelfvertrouwen. Een zelfverzekerde hond en een onzekere en dus afwachtende hond. Zelfvertrouwen kan zeker bij een jonge hond nog groeien.
En toch, zoals de TS ook een beetje beschrijft, denk ik, zie ik regelmatig een hond die ogenschijnlik frank en vrij op een andere hond af loopt, de mondhoeken aflikt, eventueel op de rug gaat, weer op staat en die hond dan voor een spelletje uitnodigt.

Kan je zo'n hond nu onzeker en afwachtend noemen ? Het is toch heel anders dan een bange hond met de staart tussen de benen.

Is onzeker hetzelfde als bang dan? Als ik in een vreemde groep mensen me voor moet stellen ben ik ook afwachtend en vriendelijk, omdat ik graag geaccepteerd wil worden. Als ik behoor tot die groep en iemand komt zich voorstellen behoef ik de acceptatie niet van diegene en voel ik me dus veel zelfverzekerder en kan het dus zijn dat ik minder mijn best doe om aardig gevonden te worden. In geen van beide situatie's heb je het over angst. Wel over hoe je presentatie is in een voor jou vreemde groep. Onzekere mensen doen aardig en vriendelijk, kijken de kat wat uit de boom en de zekere type's zetten zichzelf gelijk duidelijk neer en nemen gelijk ruimte.

Joyce · Ongelezen bericht door **Joyce** » 23 okt 2005 13:27

Zoie schreef:
Eline* schreef: Waar jij het over hebt is zelfvertrouwen. Een zelfverzekerde hond en een onzekere en dus afwachtende hond. Zelfvertrouwen kan zeker bij een jonge hond nog groeien.
En toch, zoals de TS ook een beetje beschrijft, denk ik, zie ik regelmatig een hond die ogenschijnlik frank en vrij op een andere hond af loopt, de mondhoeken aflikt, eventueel op de rug gaat, weer op staat en die hond dan voor een spelletje uitnodigt.

Kan je zo'n hond nu onzeker en afwachtend noemen ? Het is toch heel anders dan een bange hond met de staart tussen de benen.

Dit klinkt als een hond die heel goed de hondentaal beheerst, hij wil graag spelen maar laat eerst zien dat hij niet bedreigend is, heel netjes dus. Daarnaast moet je niet vergeten dat de hond die uit zichzelf op z'n rug gaat liggen eigenlijk alle touwtjes in handen heeft. Ik zou zo'n hond niet onzeker of angstig noemen, maar gewoon sociaal.

Zoie · Ongelezen bericht door **Zoie** » 23 okt 2005 14:07

Eline* schreef:
Zoie schreef:
Eline* schreef: Waar jij het over hebt is zelfvertrouwen. Een zelfverzekerde hond en een onzekere en dus afwachtende hond. Zelfvertrouwen kan zeker bij een jonge hond nog groeien.
En toch, zoals de TS ook een beetje beschrijft, denk ik, zie ik regelmatig een hond die ogenschijnlik frank en vrij op een andere hond af loopt, de mondhoeken aflikt, eventueel op de rug gaat, weer op staat en die hond dan voor een spelletje uitnodigt.

Kan je zo'n hond nu onzeker en afwachtend noemen ? Het is toch heel anders dan een bange hond met de staart tussen de benen.
Is onzeker hetzelfde als bang dan? Als ik in een vreemde groep mensen me voor moet stellen ben ik ook afwachtend en vriendelijk, omdat ik graag geaccepteerd wil worden. Als ik behoor tot die groep en iemand komt zich voorstellen behoef ik de acceptatie niet van diegene en voel ik me dus veel zelfverzekerder en kan het dus zijn dat ik minder mijn best doe om aardig gevonden te worden. In geen van beide situatie's heb je het over angst. Wel over hoe je presentatie is in een voor jou vreemde groep. Onzekere mensen doen aardig en vriendelijk, kijken de kat wat uit de boom en de zekere type's zetten zichzelf gelijk duidelijk neer en nemen gelijk ruimte.

Ja ik zit hier even over na te denken

Angst is misschien een te groot woord, maar voor mijn gevoel liggen onzekerheid en bang zijn toch wel dicht bij elkaar. Verder kan ik me in je beschrijving wel vinden.

Vind het alleen dan weer typisch dat de onzekere hond toch het inititief neemt en uitnodigt voor een spelletje. Ik vraag me af of ik dat zou doen in een sociale situatie waarin ik me onzeker voel. Maar misschien vermenselijken we de boel nu wel te veel.

Moos · Ongelezen bericht door **Moos** » 23 okt 2005 14:18

Zoie schreef:
Eline* schreef:
Zoie schreef:
Eline* schreef: Waar jij het over hebt is zelfvertrouwen. Een zelfverzekerde hond en een onzekere en dus afwachtende hond. Zelfvertrouwen kan zeker bij een jonge hond nog groeien.
En toch, zoals de TS ook een beetje beschrijft, denk ik, zie ik regelmatig een hond die ogenschijnlik frank en vrij op een andere hond af loopt, de mondhoeken aflikt, eventueel op de rug gaat, weer op staat en die hond dan voor een spelletje uitnodigt.

Kan je zo'n hond nu onzeker en afwachtend noemen ? Het is toch heel anders dan een bange hond met de staart tussen de benen.
Is onzeker hetzelfde als bang dan? Als ik in een vreemde groep mensen me voor moet stellen ben ik ook afwachtend en vriendelijk, omdat ik graag geaccepteerd wil worden. Als ik behoor tot die groep en iemand komt zich voorstellen behoef ik de acceptatie niet van diegene en voel ik me dus veel zelfverzekerder en kan het dus zijn dat ik minder mijn best doe om aardig gevonden te worden. In geen van beide situatie's heb je het over angst. Wel over hoe je presentatie is in een voor jou vreemde groep. Onzekere mensen doen aardig en vriendelijk, kijken de kat wat uit de boom en de zekere type's zetten zichzelf gelijk duidelijk neer en nemen gelijk ruimte.
Ja ik zit hier even over na te denken Angst is misschien een te groot woord, maar voor mijn gevoel liggen onzekerheid en bang zijn toch wel dicht bij elkaar. Verder kan ik me in je beschrijving wel vinden.

Vind het alleen dan weer typisch dat de onzekere hond toch het inititief neemt en uitnodigt voor een spelletje. Ik vraag me af of ik dat zou doen in een sociale situatie waarin ik me onzeker voel. Maar misschien vermenselijken we de boel nu wel te veel.

Als ik even van Saar uitga. Die is onzeker, en ook angstig. In mijn ogen liggen die twee ook dicht bij elkaar. Ze wordt namelijk bang door haar onzekerheid.

Maar Saar kan wel op eigen initiatief andere honden begroeten op de manier die jij omschreef; bek-likken en klein maken. Alleen niet alle honden, en daar zit het ''m denk ik in. Honden die geen dreiging uitstralen, dat zijn de wat zachtaardige, minder zelfverzekerde typjes voor Saar, die begroet ze zelf en daagt ze uit tot spelen.
Honden die wat zekerder van hun zaak zijn begroet ze op hun initiatief, en de echte stoere honden daar reageert ze angstig op.

Joyce · Ongelezen bericht door **Joyce** » 23 okt 2005 14:21

Ik heb hier twee honden die door slechte socialisatie erg angstig zijn, maar daarnaast zijn ze ook zelfverzekerd en nieuwsgierig. Het klinkt als een rare combinatie misschien, maar in hun gedrag is het toch duidelijk te merken.

Ik denk dat angstige honden die toch zelfverzekerd zijn een grotere kans hebben om hun angst te overwinnen, uiteindelijk wint het nieuwsgierig zijn en zal zo'n hondje steeds minder bang worden.

Moos · Ongelezen bericht door **Moos** » 23 okt 2005 14:23

Chatterbox schreef:Ik heb hier twee honden die door slechte socialisatie erg angstig zijn, maar daarnaast zijn ze ook zelfverzekerd en nieuwsgierig. Het klinkt als een rare combinatie misschien, maar in hun gedrag is het toch duidelijk te merken.

Ik denk dat angstige honden die toch zelfverzekerd zijn een grotere kans hebben om hun angst te overwinnen, uiteindelijk wint het nieuwsgierig zijn en zal zo'n hondje steeds minder bang worden.

Ik denk in ieder geval dat die nieuwsgierigheid ook heel veel uitmaakt. Saar is onzeker en angstig aangelegd, maar oh zo nieuwsgierig. En dat maakt dat ze gewoon best heel goed functioneert; Saar wil namelijk wel; ze durft 9 van de 10 keer eigenlijk niet, maar 5 van de 10 keer gaat ze toch maar even bij die enge hond, en die enge kartonnen doos kijken, want ohhhhhhh, ze kan zich toch niet inhouden.

Zoie · Ongelezen bericht door **Zoie** » 23 okt 2005 14:31

Chatterbox schreef:
Zoie schreef:
Eline* schreef: Waar jij het over hebt is zelfvertrouwen. Een zelfverzekerde hond en een onzekere en dus afwachtende hond. Zelfvertrouwen kan zeker bij een jonge hond nog groeien.
En toch, zoals de TS ook een beetje beschrijft, denk ik, zie ik regelmatig een hond die ogenschijnlik frank en vrij op een andere hond af loopt, de mondhoeken aflikt, eventueel op de rug gaat, weer op staat en die hond dan voor een spelletje uitnodigt.

Kan je zo'n hond nu onzeker en afwachtend noemen ? Het is toch heel anders dan een bange hond met de staart tussen de benen.
Dit klinkt als een hond die heel goed de hondentaal beheerst, hij wil graag spelen maar laat eerst zien dat hij niet bedreigend is, heel netjes dus. Daarnaast moet je niet vergeten dat de hond die uit zichzelf op z'n rug gaat liggen eigenlijk alle touwtjes in handen heeft. Ik zou zo'n hond niet onzeker of angstig noemen, maar gewoon sociaal.

Maar een hond kan toch ook middels een speelbuiging duidelijk maken dat het niet menens is ? Maar ik ben het met je eens dat het op mij geen onzekere indruk maakt. Ik heb honden wel zien omtuimelen vanwege ZoÃ«'s dwingende blik, en dan denk ik daar weer wel aan.

Spok was laatst aan het spelen met een x BC die dat dus ook deed, Spoks mondhoeken likken. Diezelfde hond werd op een gegeven moment echt boos op Spok die te ruw speelde, en er ontstond toch even een behoorlijke wederzijdse snauwpartij. Toen dat over was deed die xbc weer hetzelfde: spoks mondhoeken likken.

Ik heb toch de neiging om dat te interpreteren als een manier om de onderlinge verhouding aan te geven, eerder dan als een teken van onzekerheid. Maar het kan ook best anders zijn.

Mark-fryslan

Iedere hond is voorgeprogrammeerd om het belang van de groep voorop te stellen. Ik zie regelmatig honden die zich in gedrag onderdanig opstellen maar eigenlijk heel zelfverzekerd zijn. Ze zijn ook niet onder de indruk van het gesnauw van een andere hond. Zoiets van: "oh gaan we lelijk doen? Als ik op mijn rug gaan liggen is het dan wel goed?" Ze zijn er heel makkelijk in om dit soort gedrag te laten zien. Daarna zie je ze gelijk weer vrolijk spelen. Een angstige hond hersteld niet zo snel en zal niet gauw tot spelen over gaan. Dus het komt beiden voor.

De hond waar Jan het over heeft lijkt me zo'n type hond die heel goed weet wat hij met zijn gedrag kan bereiken. Namelijk lekker spelen. Het spelen is dan de beloning geworden. Dus honden die gek zijn op lekker spelen zullen daarvoor best even door de knieÃ«n willen gaan om de andere hond ervan te overtuigen dat het gaat om spel en niet om een machtsstrijd.

Ik zie het vaak misgaan met mijn hond als je een element toevoegt. Namelijk bezit. Dan wordt mijn hond Malou b.v. ineens een hele andere hond. Dus het kan zomaar omslaan van leuk spelen tot grauwen en snauwen na het zien van een mooie stok op de grond.

Groetjes Mark

Moos · Ongelezen bericht door **Moos** » 23 okt 2005 14:48

Mark-fryslan schreef:Iedere hond is voorgeprogrammeerd om het belang van de groep voorop te stellen. Ik zie regelmatig honden die zich in gedrag onderdanig opstellen maar eigenlijk heel zelfverzekerd zijn. Ze zijn ook niet onder de indruk van het gesnauw van een andere hond. Zoiets van: "oh gaan we lelijk doen? Als ik op mijn rug gaan liggen is het dan wel goed?" Ze zijn er heel makkelijk in om dit soort gedrag te laten zien. Daarna zie je ze gelijk weer vrolijk spelen. Een angstige hond hersteld niet zo snel en zal niet gauw tot spelen over gaan. Dus het komt beiden voor.

De hond waar Jan het over heeft lijkt me zo'n type hond die heel goed weet wat hij met zijn gedrag kan bereiken. Namelijk lekker spelen. Het spelen is dan de beloning geworden. Dus honden die gek zijn op lekker spelen zullen daarvoor best even door de knieÃ«n willen gaan om de andere hond ervan te overtuigen dat het gaat om spel en niet om een machtsstrijd.

Groetjes Mark

Ja, ben het helemaal met je eens (hoor je dat

). Hier loopt een Jack die precies het gedrag vertoont wat jij omschrijft. Ze gaat heel vaak op haar rug liggen, maar het is me toch een fel ding! Saar vindt haar eng, omdat ze te fel in haar neus bijt

Maar voor heel veel honden gaat ze eerst op haar rug liggen om vervolgens knoerthard vol in het spel mee te gaan. Als ze een snauw krijgt snauwt ze meestal net zo hard terug, om daarna op haar rug te gaan als de andere hond dat toch niet helemaal accepteerde.

Saar gaat ook veel op haar rug, maar met de honden waarvoor ze op haar rug gaat speelt ze nooit, en als die 1 keer naar haar snauwen ontwijkt ze ze meteen de rest van haar leven.

Mark-fryslan

Hoi Moos!

Dubbel mooie dag dus vandaag! We zijn het eens en ik zie dat ik ben gepromoveerd tot een vaste gebruiker. Dat staat toch beter dan over actief vind ik hoor. Wat neutraler.

Groetjes Mark

Moos · Ongelezen bericht door **Moos** » 23 okt 2005 15:10

Mark-fryslan schreef:Hoi Moos!

Dubbel mooie dag dus vandaag! We zijn het eens en ik zie dat ik ben gepromoveerd tot een vaste gebruiker. Dat staat toch beter dan over actief vind ik hoor. Wat neutraler.

Groetjes Mark

Nou, is het toch een mooie dag vandaag!

Ellen · Ongelezen bericht door **Ellen** » 23 okt 2005 19:00

Hallo allemaal,

wat een antwoorden !! Er is me heel veel duidelijk geworden.

Finn is een verschrikkelijk goed sul, die iedereen aardig en leuk vind en altijd voor een spelletje te vinden is. Als hij een andere hond ziet, kwispelt hij bijna zijn staart van zijn kont maar gaat plat op de grond liggen en steeds een stukje verder sluipend over de grond naar die andere hond toe. Als hij ziet dat deze wil spelen dan is hij helemaal happy !! Als hij een grauw krijgt dan loopt hij een stukje terug, bekijkt de boel eens en gaat dan weer vrolijk proberen weer te spelen.

Dus vlgs mij is hij totaal niet angstig, onzeker of dominant.

Het is weleens moeilijk dat hij zo enthousiast is omdat niet iedereen met een hond wil dat hun hond gaat spelen en dan kan hij echt teleurgesteld zijn

omdat ik hem meetrek.

Maar ja, hij is echt een allemans vriend van zowel bv een jack als een rottweiler...............
alleen is hij nog wat onbehouwen

groetjes
ellen

Moos · Ongelezen bericht door **Moos** » 23 okt 2005 20:33

Inge O schreef:
Moos schreef:
Mark-fryslan schreef:Iedere hond is voorgeprogrammeerd om het belang van de groep voorop te stellen. Ik zie regelmatig honden die zich in gedrag onderdanig opstellen maar eigenlijk heel zelfverzekerd zijn. Ze zijn ook niet onder de indruk van het gesnauw van een andere hond. Zoiets van: "oh gaan we lelijk doen? Als ik op mijn rug gaan liggen is het dan wel goed?" Ze zijn er heel makkelijk in om dit soort gedrag te laten zien. Daarna zie je ze gelijk weer vrolijk spelen. Een angstige hond hersteld niet zo snel en zal niet gauw tot spelen over gaan. Dus het komt beiden voor.

De hond waar Jan het over heeft lijkt me zo'n type hond die heel goed weet wat hij met zijn gedrag kan bereiken. Namelijk lekker spelen. Het spelen is dan de beloning geworden. Dus honden die gek zijn op lekker spelen zullen daarvoor best even door de knieÃ«n willen gaan om de andere hond ervan te overtuigen dat het gaat om spel en niet om een machtsstrijd.

Groetjes Mark
Ja, ben het helemaal met je eens (hoor je dat ). Hier loopt een Jack die precies het gedrag vertoont wat jij omschrijft. Ze gaat heel vaak op haar rug liggen, maar het is me toch een fel ding! Saar vindt haar eng, omdat ze te fel in haar neus bijt Maar voor heel veel honden gaat ze eerst op haar rug liggen om vervolgens knoerthard vol in het spel mee te gaan. Als ze een snauw krijgt snauwt ze meestal net zo hard terug, om daarna op haar rug te gaan als de andere hond dat toch niet helemaal accepteerde.

hier nog zo eentje : kwiebus . dat manneke doet gewoon Ã¡lles waar die zin in heeft, terwijl hij bij wijze van spreken over de grond ligt te kronkelen als een slang.
komt hij de kantine van de hondenschool binnen, allemaal vreemde honden, daar schuift hij dan bijna op zijn rug naartoe (zodanig dat ik dan zeg : 'kwiebus, je poten horen eigenlijk andersom te zitten hoor ' ). en iedereen maar aaach, en oooowww roepen, arm hondje, wat Ãs hij onderdanig (zij bedoelen dan uit onzekerheid) - terwijl ik weet dat kwiebus zelf zoiets denkt (en als hij de kans krijgt, ook doÃ©t).

sette kan ook hÃ©Ã©l onderdanig reageren naar bepaalde honden die ze nog vanuit haar puppytijd kent, en die voor haar een onaantastbaar aureooltje dragen. maar o wee als je dat aureooltje niÃ©t draagt, dan is ze met voorsprong de felste van mijn bende .

gedrag is vaak een soort toneeltje, aangepast aan de situatie. en de slimste wint .

hahahaha, ik moet altijd zo lachen om jouw omschrijvingen, compleet met gekke smiles

Van die Jack zegt iedereen ook altijd "ach, kijk dat onderdanige schatje nou", en dat is dan net nadat ze Moos vol in zijn neus heeft gebeten omdat zij in zijn kuil wilde graven, en hij op moest zouten! (en ze is pas 7 maanden).

Ellen · Ongelezen bericht door **Ellen** » 24 okt 2005 19:19

Als je ziet hoe honden met elkaar omgaan................

Toch wel mooi, hoe de "natuur" werkt !!

groet
Ellen

clausipaus · Ongelezen bericht door **clausipaus** » 24 okt 2005 20:24

Baloe was als jonge hond ook heel onzeker. Nu is zij heel zelfverzekerd, nou moet ik wel erbij vertellen, dat ik denk dat haar sterrilisatie daar ook wel wat mee te maken heeft.

Over angstig en onzeker, ik heb hier dan Keizer, ook een behoorlijk zelfverzekerd typje. Hij heeft echter wel een angst voor drukke honden, maar als hij die kent, dan is heel die angst weg en dan komt daar zijn zelfverzekerde karakter om de hoek kijken, hij is in staat om dan op een andere hond te gaan rijen.