irritant

[Zoie]

is er een eigenschap van je hond waar je je aan ergert ?

Of het in zijn karakter zit, een gebrekkige socialisatie of opvoeding ( waar ik gedeeltelijk verantwoordelijk voor ben ), ik weet het niet, maar ik erger me telkens weer aan zijn te wilde / felle speelgedrag, in het bijzonder het op volle snelheid onderuit schoffelen van honden die hij achterna jaagt. Geen hond vindt dit leuk. De ene begint te piepen, de ander wordt pissig, maar leuk is het nooit.

Hij is er nu vaak genoeg voor gecorrigeerd, maar het verandert niks aan zijn gedrag.

Ik vrees dat ik er niks aan kan doen - behalve vroegtijdig afkappen, maar het is soms moeilijk het te zien aankomen - maar baal er wel ontzettend van. Waarom kan hij nu niet gewoon leuk spelen ? Antwoord: hij kan het wel, maar doet het niet altijd !

[Mama Sanneke]

Als ie ineens alle kanten uitwil voor de rondvliegende blaadjes

[Moos]

Ik erger mij bij Moos aan zijn vreselijke behoefte aan vreten van de straat. Dat is ook eigenlijk het enige moment dat hij echt niet luistert. Als Moos mensenpoep of chips of een een oude boterham gevonden heeft kan ik het beste wachten tot het op is en meneer weer verschijnt. Heel soms werkt superenthousiast KIJK EENSSSSSSSS!!!!!! roepen, maar als dat na twee keer geen resultaat oplevert leg ik me er tegenwoordig maar bij neer. Scheelt mij een hoop frustratie, want hij komt altijd binnen 2 minuten wel weer terug, als het op is....

Bij Saar kon ik me best ergeren aan dat vreselijke onzekere van d'r. Als ik bijv. naar haar toeloop om de riem om te doen trekt ze d'r staart al uit de krul, oren plat in d'r nek. Of als we in de verte een onbekende grote hond zien blaffen, dan schiet ze ook meteen weg (naar mij toe nu dan) alsof de wereld vergaat.
En tja, ik heb me daar bij vlagen wel aan geergerd. Dat even stiekem in je opkomt "Jezus Saar, doe eens normaal!" Eventjes maar hoor, seconde of 10.

Maar dat is nu wel over. Ik weet dat ze zo is, ik heb dat volkomen geaccepteerd en leef daar nu naar. En wonder boven wonder, sinds ik dat doe, en haar onzekerheid als iets wat bij haar hoort beschouw zonder dat ik dat nog vreselijk wil veranderen, gaat het met stappen vooruit.
Vandaag heeft ze meegerend met twee Berners en een Bretonse Spaniel. Tussendoor komt ze dan wel tegen me opspringen zo van "Best wel een beetje eng hoor baas, maar zie je me rennennnnnn?"
Twee maanden geleden had ik dit nooit kunnen verwachten, en nu ik het los heb gelaten gebeurt het gewoon

[Zoek stok!]

Even denken hoor

Misschien zijn vreselijke energie, maar dat is juist ook wel weer leuk. Maar soms denk ik: Bram please, ga gewoon eens slapen zoals een gewone hond. Maar ik denk dat dat nog wel komt als hij ouder wordt.

[Zoie]

Ik weet dat ze zo is, ik heb dat volkomen geaccepteerd en leef daar nu naar. :

Ja, dat is de truc he, je moet het accepteren en er het beste van maken, maar zover ben ik gevoelsmatig nog niet

[Moos]

Ik weet dat ze zo is, ik heb dat volkomen geaccepteerd en leef daar nu naar. :

Ja, dat is de truc he, je moet het accepteren en er het beste van maken, maar zover ben ik gevoelsmatig nog niet

Maar ik denk dat dat ook veel makkelijker is bij zoiets als wat Saar heeft/doet. Dat is namelijk iets waar zij zelf last van heeft, en indirect ik, maar de omgeving niet. Ik kan me zo voorstellen dat jij het gedrag van Spok ook vervelend vindt naar andere honden en hun bazen toe

[Zoie]

Ik weet dat ze zo is, ik heb dat volkomen geaccepteerd en leef daar nu naar. :

Ja, dat is de truc he, je moet het accepteren en er het beste van maken, maar zover ben ik gevoelsmatig nog niet

Maar ik denk dat dat ook veel makkelijker is bij zoiets als wat Saar heeft/doet. Dat is namelijk iets waar zij zelf last van heeft, en indirect ik, maar de omgeving niet. Ik kan me zo voorstellen dat jij het gedrag van Spok ook vervelend vindt naar andere honden en hun bazen toe

Ja, dat is het uiteraard, je wilt niet dat je hond anderen tot last is. Aan de andere kant wil ik Spok niet te kort doen en alles bij voorbaat afkappen voor de zekerheid. Moeilijk.

[Moos]

Ik weet dat ze zo is, ik heb dat volkomen geaccepteerd en leef daar nu naar. :

Ja, dat is de truc he, je moet het accepteren en er het beste van maken, maar zover ben ik gevoelsmatig nog niet

Maar ik denk dat dat ook veel makkelijker is bij zoiets als wat Saar heeft/doet. Dat is namelijk iets waar zij zelf last van heeft, en indirect ik, maar de omgeving niet. Ik kan me zo voorstellen dat jij het gedrag van Spok ook vervelend vindt naar andere honden en hun bazen toe

Ja, dat is het uiteraard, je wilt niet dat je hond anderen tot last is. Aan de andere kant wil ik Spok niet te kort doen en alles bij voorbaat afkappen voor de zekerheid. Moeilijk.

Ik kan me voorstellen dat dat heel lastig is, en dat maakt het ook veel moeilijker helemaal te accepteren. Ik kon het bij Saar accepteren zonder haar tekort te doen, en zonder andere honden tot last te zijn. Dat scheelt nogal

[Belle]

Ik erger mij bij Moos aan zijn vreselijke behoefte aan vreten van de straat. Dat is ook eigenlijk het enige moment dat hij echt niet luistert. Als Moos mensenpoep of chips of een een oude boterham gevonden heeft kan ik het beste wachten tot het op is en meneer weer verschijnt. Heel soms werkt superenthousiast KIJK EENSSSSSSSS!!!!!! roepen, maar als dat na twee keer geen resultaat oplevert leg ik me er tegenwoordig maar bij neer. Scheelt mij een hoop frustratie, want hij komt altijd binnen 2 minuten wel weer terug, als het op is....

Hoe herkenbaar, Belle doet dat ook zo erg. Maar ik erger me dan meer aan de mensen die alles maar in het bos of het park achterlaten (tot hele kuipjes margarine en frietjes speciaal aan toe) dan aan Belle.
Het is bij Belle wel iets minder geworden sinds ze sperziebonen door haar eten krijgt. Sinds haar castratie heeft ze gewoon vraatzucht en moet ik haar veel minder voeren om haar slank te houden. Door de sperziebonen is ze nu wat minder hongerig.

[Eline*]

Ik kan me gek ergeren aan Nelson zijn nerveuze gedrag. Piepen, piepen, piepen, Heel hoog springen als ik opsta, piepen, piepen ,piepen..vreselijk!! Gelukkig gaat het nu Kiki er is beter, want ze houdt hem vaak goed bezig. Ik heb geen invloed op zijn stress in die zin dat ik het kan doorbreken en dat vind ik erg frustrerend. Soms ga ik maar even op de slaapkamer een boekie lezen met de deur dicht als ik echt rook uit mijn oren heb.
Kiki is in de auto een ramp aan het worden. Zo braaf en lief ze 32 uur in de auto heeft doorgebracht van Spanje naar hier, hoe hysterisch ze nu is omdat ze weet dat auto bos is. Ze gilt de hele weg nonstop en ze springt de hele auto door, ook non stop. Ook nu kan ik niet veel omdat ik rij en dus moet opletten. Ik dub over een hek of iets, maar daar moet ik me nog even echt goed in verdiepen. Het is op zich geen wereldramp, want het is 5 minuten hooguit naar het bos rijden. Als ik lange stukken met haar moet ga ik eerst naar het bos, dan naar huis om haar te laten eten (daarvoor gilt ze op de terugweg in de auto weer ) en als ik daarna wegga is ze kalm en gaat ze slapen.
Ach, honden?

[starfleet]

Dat ze af en toe zo kan miepen en net doet of ze een vreselijk leven heeft, dat ergert me wel eens. Dat zit in haar karakter en daarnaast heeft ze met miepen altijd veel succes bij mij gehad. Ik kan niet zielige ongelukkige hondjes.

Voorbeeld als mijn dochter haar schoenen aantrekt om met Buffy te gaan wandelen gaat ze heel erg zielig kijken met de staart laag en de kop ongeveer op de grond. Net of ze denkt: als ik maar zielig genoeg kijk dan gaat ze wel met me uit. Ze gaat dolgraag uit en op het moment dat de riem gepakt wordt loopt ze enthousiast mer een krulstaart naar de deur, maar dat miepen doet ze dus eigenlijk met alles wat ze wil. Het is net een klein zeurend kind. Gelukkig gaat het de laaste tijd veel beter omdat ik stevig aan het negeren ben, maar is wel moeilijk.



Anne

[Sandy]

Het snauwend afvliegen op andere honden!

[BeëlzeBubble]

Neem het verhaal van Marloes en vervang de namen van Moos en Saar voor Smekkie en Casper

Dat gevreet van Smekkie is een enorme frustratie. Het is een poosje minder geweest maar het is nu even in alle hevigheid terug. Vreselijk. Dan kun je nog zo goed opletten op wat er aan vreterijen op straat ligt en nog is hij me vaak te snel af. Ik ben vooral heel erg bang dat hij een keer iets te pakken krijgt waar hij hartstikke dood aan gaat. Er zijn zoveel idioten op deze wereld en wie weet wat ze voor giftige zooi in de bosjes gooien...

En bij Casper erger ik me af en toe scheel aan zijn angst. Ik snap het niet: de dierenarts mag in hem porren, prikken en in zijn ogen peuren maar probeer als onbekende (lees: iedereen behalve Taco en ik) hem op straat een koekje te geven en hij schiet in de stress.

[jidde]

Nanni is volmaakt Soms irriteer ik me wel eens dat ze zo achter autos aanjaagt. Het is voor 90% eruit dat gedrag, maar soms als mijn aandacht verslapt en als autos hard rijden, dan doet ze het weer.
Tuana is vreselijk luidruchtig Niet altijd fijn... Het is wel minder als voorheen trouwens.
Nu met de loopsheid is Tuana helemaal een lellebel en is ze zielig Dus klimt ze steeds op schoot

[Baily]

het plezier in mijn honden heeft gelukkig de overhand, maar er zijn wel dingen waar ik me aan erger. Hetzij door mijn eigen schuld ontstaan , het zij in het karakter van de hond.

Beer;blaft tegen mensen zonder hond, ik leid hem dus af, en het gaat wel goed, maar als ik met meerdere honden tegelijk loop ben ik soms te laat en dan kom ik niet eens meer boven zijn geblaf uit om hem te roepen.

Hij doet verder niks. Als mensen kinderen bij zich hebben is het goed en als ze een hond bij zich hebben ook, dan blaft hij niet. Maar gewoon alleen maar volwassenen, dat kan echt niet volgens Beer.

Dino, Als alle honden gewoon rustig in de tuin zijn, dan gaat hij ze uitlokken om te spelen, hartstikke leuk zou je zeggen, maar dat gaat gepaard met luid geblaf. En ik hou ze zo rustig mogelijk vanwege een zeikende bovenbuurvrouw. Dus dat is niet fijn. En nu heb ik hem geleerd als hij blaft, dat hij dan naar mij komt en een koekje krijgt als hij dan echt direct komt.

Nu blaft hij dus gewoon zomaar 1 keertje en kijkt naar mij of ik hem al ga roepen voor een koekje. Foutje in de opvoeding dus, maar draai dat maar eens terug. Om hoofdpijn van te krijgen af en toe............

Balou, helemaal gefixeerd op haar bal, als ik koffie pak, pakt zij haar bal. als ik eventjes niks doe pakt zij haar bal, als ze uit de auto stapt, dan meot er direct met die $%^^bal gespeeld worden. Dus die stop ik af en toe even in mijn zak om haar ook nog iets van de wandeling mee te laten maken........

Buck, die schrikt extreem van dingen. Niet nerveus voor alles, maar als hij schrikt dan is het gelijk een trauma lijkt het wel. En soms vallen we dan van het ene rare iets in het andere. Zoals van de week, dat hij niet meer in de auto durfde omdat het hondenrek door zijn eigen idiote gespring achterin om was gevallen. Dat kost me dan rustig twee weken om dat weer te laten vergeten. En dan moet ik dus ook geen verkeerde dingen doen waardoor het erger wordt, want dat kan ook nog.

Desi, die loopt gewoon waar ze wil, daar is moeizaam contact mee te krijgen en ze vergeet gewoon dat er nog iemand aan de andere kant van de lijn loopt. met als gevolg dat ik regelmatig ineens mijn arm bijna uit de kom heb of struikel over een blok beton (Desi dus)

Beetje veel geklaag, maar ik heb ook veel honden

[twinkeltje]

happy ja daar vald niks aan te ergeren oja afentoe bietsen

ruby erger ik alleen nog aan haar geblaf als je ergens op een camping staat
moet ze altijd een hele tijd wennen
en keft dan tegen iedereen

[Marion.]

Ben heel hard aan het nadenken. Aan Miep is niets irritants eigenlijk. Van Saar word ik soms kriegel als ze me met die dwingende ogen aan gaat zitten kijken omdat ze iets wil, waar ik op dat moment geen zin in heb. Nú en acuut lopen bv. Dan legt ze haar kop op de poef naast me, en dan blijft ze me heel indringend aankijken. Dat kan ze rustig een half uurtje volhouden.

[mitmig]

Zou ze geen van allen willen missen, maar ze hebben inderdaad alle drie hun eigenaardigheden:

Sjarlie: zodra ze in de auto zit, begint ze te schreeuwen van opwinding en dat kan ze uren volhouden!!! Auto = ergens naar toe gaan = leuk!!! Alleen op de terugweg is ze altijd stil, want dan weet ze toch dat we weer richting huis gaan! Zelfs een ritje naar de dierenarts is voor haar feest, ze weet niet hoe snel ze de praktijk binnen moet rennen. En zodra we klaar zijn en naar buitenlopen, wil madam weer linea recta terug de praktijk in! Heb nog nooit een hond zo vrolijk bij de dierenarts gezien!

Jacky: helemaal gestoord word ik af en toe van zijn ballentick. Altijd en eeuwig die bal naast me neerpleuren of bovenop me, als ik geen aandacht aan 'm schenk. Als 't aan meneer lag, zou ik de godganse dag met een bal gaan gooien.

Leklek: argwanend ten opzichte van vreemden. Soms vind ik 't wel vervelend als mensen haar willen aanhalen en zij dan weg rent en gaat keffen! Ze moet de mensen echt een paar keer hebben gezien, wil ze zich laten aanhalen. Keerzijde van de medialle is dat niemand haar ongezien kan oppakken en meenemen!

[clausipaus]

Baloe kan vreselijk hysterisch reageren op de vreemdste dingen. Als iemand op haar teen gaat staan ofzo. Dat eindigde dus ermee dat ze gewoon de hondenclub niet meer op wil (waar dat is gebeurt) Of als er een bromvlieg ergens zit. Dan zet ze geen stap meer in die ruimte waar dat beest is. Soms erger ik me daar wel aan en heb zoiets van doe nou eens ff normaal, maar aan de andere kant, zo is zij gewoon en het heeft eigenlijk ook wel weer wat.

Keizer hmmmm hij is eigenlijk een ontzettend leuk hondje geworden nu ik weet hoe ik met hem om moet gaan (consequente en een duidelijke leiding) Ja soms dan slaan zijn hormonen op hol, maar ja echt aan ergeren doe ik me daar niet aan, daar is hij een reu voor.

[pooh]

Ameno is nogal verbaal ingesteld. Meestal vind ik dat leuk, maar soms word ik er helemaal kriegel van.

Verder kan ik me storen aan haar schrikerige gedrag wat zomaar uit het niets komt. Een voorbeeldje: de buren hebben een beeld vervangen door een boom. Ameno zag het meteen en ging kruipend langs de boom af. Een dag later was het blaffen naar de boom en nog een dag later is de boom lucht geworden voor haar.

Maar ik zou haar voor geen goud willen missen hoor.

[Inge]

Aan Nika erger ik me zelden. Heb me wel erg gestoord aan haar "eerste klap is een daalder waard" gedrag, maar sinds ik andere honden gewoon zoveel mogelijk ontwijk heb ik er geen last meer van. In de zomer erger ik me soms aan het lichtvlekken jagen, maar eigenlijk is dat ook wel weer grappig, ik negeer het maar.

Bij Marouck erger ik me af en toe wel aan haar vocaliteit.
Met name als ik ik mijn schoenen aantrek of in de gang sta om de riem te pakken, dan rent ze hyper en blaffend rondjes om me heen, is dan ook vrijwel niet stil te krijgen. Met name 's ochtends vroeg vind ik dat vervelend. Verder erger ik me aan het zoeken naar katten in de buurt en daarvoor onder iedere auto willen duiken en haar reactie op paarden.....ze luistert dan niet meer en wil alleen hard blaffend rondjes om dat paard rennen. Heel irritant vind ik dat.

Bij Biène erger ik me aan het gepiep als ze in de kennel zit. Ze pakt iets in haar bek, gaat voor het hek staan en dan heel hoog piepen. Doet ze ook in spel trouwens. Ben daar dus hard mee aan de slag, gelukkig gaat het de laatste dagen prima.

[Jacky]

Aan Ivan's altijd opspringen tegen mensen. Ik heb er van alles aan gedaan, maar verd... hij doet het elke keer weer . Verder is het een best beest , alleen mensen zijn wel eens niet zo blij met Ivan de verschrikkelijke.

[estelle]

Uhmm even de hondjes op een rij:

Chello; zijn nerveuze gedrag soms. Dan loopt hij maar heen en weer en op ons parket hoor je dan 'trippel trippel trippel' de godganze tijd....ohh daar kan ik echt de zenuwen van krijgen, hij moet dan ook ergens af gaan liggen. Verder erger ik me aan het niet gelijk los laten van zn bal als ik al 10x LOS geroepen heb en vervolgens legt hij dan 4 meter verderop zijn bal neer...

Ghaya; AAn dr hysterische gedoe als we een vreemde hond tegen komen. Daar rent ze dan gillend en blaffend op af om als ze bijna bij de hond is snel weer weg te vliegen maar door dr gedoe wel onze andere honden op 'hol' laat slaan. Ze doet ook verder niks en als ze even heeft geroken is het ook goed.

Woopy; aan zijn wegloop neigingen. Dat hij soms toch ineens van het veld afgaat met de plannen de hort op te gaan, aangezien wij aan een 80km weg wonen slaat de schrik elke keer weer om mn hart.

Hera; dr asociale gedrag naar andere honden toe, alhoewel het vandag in het bos super ging. Dr hypere gedrag, net als Marouck van Inge, als ze maar door heeft dat we naar buiten gaan dan blaft ze aan 1 stuk door, rondjes rennen, blaffen, springen....

[Rossi]

Rossi zijn nervositeit. Vooral als hij denkt dat hij bijna uit gaat. Kom ik beneden staat hij weer voor de deur en loopt me achterna.
En helemaal als er bij ons enig teken van stress is. Komt die stuiterbal ook weer aan. :N:
Zo moesten we dinsdagavond onverhoopt naar de huisarts met Leon. Met z'n allen in de auto. Rossi ook dus. Man zal wel gedacht hebben.

[**Tamara**]

Er is eigenlijk niks waar ik me echt aan irriteer.

Dat chika elke hond naar de strot wil vliegen, daar heb ik me aan aangepast door er gigantisch aan te werken dat ze op mij let bij een passerende hond en dat gaat de laatste tijd echt heel goed. Verder op plekken lopen waar geen andere honden komen, of honden ontwijken. Alleen als een hond op haar afkomt gaat het fout, maar dan erger ik me meer aan de eigenaar als aan chika. Chika is voor ons de perfecte hond, met een superkarakter en het niet sociale naar andere honden passen wij ons wel aan aan.

Kami heeft wel dingen, maar dat komt dan door ons. Daar moeten wij gewoon meer aan werken om het eruit te krijgen. Maar niet iets waar ik me echt aan irriteer.

Wat ik wel vervelend vind is als we aan het lopen zijn, dat kami 8 meter voor me loopt en chika 8 meter achter me. Maar dat is meer de combi van de honden, afzonderlijk is dat niet erg. Chika loopt liever op der gemakkie en overal snuffelen, terwijl kami eigenlijk alleen maar wilt rennen en snel lopen.

[Daan]

Diesel is een stresskip. Hij is bij alles wat niet vertrouwd is onrustig, bij de DA, aangelijnd wandelen in een vreemde buurt, en in de auto, (van blijdschap...)

Puck kan enorm zeuren. Als het etenstijd is, als ze zich verveelt, als ze vindt dat het tijd is om iets leuks te doen. Ze is zeer vocaal ingesteld. Dat gaat dan van WHOEHOEHOE, en dat zolang als ze het nodig vindt. Ze luistert steeds beter naar 'STIL'

En Puck is een kledder van een hond. Dat wisten we van tevoren, maar dat vind ik toch wel hel irritant. Wat niet wegneemt dat er nog een mastiff bijkomt.

En van hun samen vind ik het irritant dat ze apart van elkaar keurig kunnen meelopen, maar samen me menen vooruit te moeten trekken...