Het duurde even voor we met Basco echt een binding hadden, vooral van zijn kant. Maar nu begint hij echt aan mij te hangen. Hij zit 'smorgens op de trap op mij te wachten tot ik uit bed kom, als ik sta te koken ligt hij aan mijn voeten en met wandelen verliest hij me geen moment uit het oog. Heel aandoenlijk hoor, maar het moet niet te erg worden natuurlijk want dan kan hij helemaal niet meer alleen zijn.
Het lijkt net of hij besloten heeft dat wij leuke baasjes zijn en dat niet meer wil kwijtraken. Het is wel heeeeeeeel lief
Carmen