Troosten mag soms wel!

[Hobbes]

Volgens de 'blackboxmethode' mag troosten soms wel:

http://www.kynotrain.nl/In_de_praktijk.php

Ik vond het heel logisch klinken toen ik het las, en een tip kreeg van degene die de methode heeft uitgewerkt: Peter Beekman.

De angst van de hond kan bv. zo groot zijn dat hij niet jouw troosten als beloning ziet, maar het verdwijnen van de reden (onweer, vrachtwagens, enz. enz). Het troosten moet trouwens als het even kan wel gevolgd worden door het opnieuw opzoeken van de angstprikkel, en er langzaam aan wennen.

Als ik het goed heb begrepen, mag je bij angst voor andere honden ook steunen. Niet overdreven, zodat het een schijterd word, maar wel genoeg, om je hond te leren dat het goed is dat hij bij jou komt om steun. Als hij bang is, kun je bv. al spelend met je hond weglopen (tip van Beekman).

[Daisy@]

Ook mee eens, door ervaring wijzer geworden.
Vooral bij Daisy. Die kan zomaar opeens alles gestresst vinden. Dan nemen we haar toch echt even bij ons. (optillen wordt zo moeilijk)
Troosten haar wat, even tegen ons aan en het is over bij deze dame.
Spike is héél anders, vind dat je naar het karakter van de hond moet kijken ook.

[Moos]

Met Saar werkt deze aanpak ook perfect. Door schade en schande wijs geworden, maar nadat 2 maanden negeren alleen maar tot ergere angst geleid hadden (en nog erger, ze vluchte niet meer naar me toe, maar weg van mij, want ik bood toch geen steun), gaat het nu onwijs goed met haar dankzij het af en toe steun geven. Troosten doe ik niet eens echt, maar ik beloon wel als ze steun bij mij komt zoeken.

Maar ik denk ook dat je met deze methode wel op moet passen. Ik heb Saar als pup bijvoorbeeld wel genegeerd als ze schrok van een langslopende slak o.i.d. Was ik haar dan ook gaan troosten dan had ik nu een volkomen verknipte hond gehad denk ik. Ze schrikt nog steeds vrij snel, en in veruit de meeste gevallen negeer ik dat. Ik ga niet staan troosten als ze schrikt van mijn sleutelbos, of van een tuinstoel die ik naar binnen draag.
Ik ben bij haar angst voor andere honden steun gaan bieden om ervoor te zorgen dat ze bij MIJ veiligheid kwam zoeken, i.p.v de bosjes in te rennen. En dat heeft heel erg geholpen. Zo erg dat ze nu vele malen minder bang is omdat ze nu durft te gaan kijken, want als het eng wordt dan kan ze altijd weer op mij terugvallen.
Ik vind het dus een prima gedachtengang, alleen moet je dan wel heel goed oppassen en in de gaten houden. wanneer je kan 'troosten' en wanneer je dat beter niet kan doen.

[Moos]

Ik heb Saar als pup bijvoorbeeld wel genegeerd als ze schrok van een langslopende slak o.i.d.

aaaaaagggghhhh :N: :N:

Ja, lach maar arme Saar

God wat was dat een drama de eerste tijd buiten zeg! En niet eens de eerste week, dat ging goed , maar na een week kwam de 'echte' onzeker Saar steeds meer bovendrijven, en schrok ze dus echt al van slakjes, en blaadjes, en mini-plasticjes, en god mag weten wat nog meer....
En dan liep ze buiten zo sneu "oortjes plat in d'r nek, staart in Herder- stand, blik op oneindig" en maar lopen in de hoop dat het gauw minder eng zou worden. En ik maar tegen mezelf zeggen "negeren, Marloes, negeren!"

[Moos]

Ik heb Saar als pup bijvoorbeeld wel genegeerd als ze schrok van een langslopende slak o.i.d.

aaaaaagggghhhh :N: :N:

Ja, lach maar arme Saar

God wat was dat een drama de eerste tijd buiten zeg! En niet eens de eerste week, dat ging goed , maar na een week kwam de 'echte' onzeker Saar steeds meer bovendrijven, en schrok ze dus echt al van slakjes, en blaadjes, en mini-plasticjes, en god mag weten wat nog meer....
En dan liep ze buiten zo sneu "oortjes plat in d'r nek, staart in Herder- stand, blik op oneindig" en maar lopen in de hoop dat het gauw minder eng zou worden. En ik maar tegen mezelf zeggen "negeren, Marloes, negeren!"

ik weet perfect wat je bedoelt hoor, één van mijn eerste honden was ook zo, en nee, da's echt niet leuk .

Weet ik hoor dat je me best snapt En ik snap ook dat het toch wel wat grappig over kan komen als ik iets probeer te illustreren door te melden dat pupje Saar schrok van een slak

Maar we gaan nu onwijs goed, zeker voor Saars doen, en ik ben nu echt op een punt dat ik weet wat ik aan haar heb, zij weet wat ze aan mij heeft, en we echt dikke maatjes zijn

[Eline*]

Ik neig toch het anders te willen labelen. Troosten mag niet, je ben wel verplicht leiding te nemen en te steunen. Troosten vind ik iets menselijks..armpje om iemand heen en koesiekoesie roepen. Dat is compleet zinloos als het om een hond gaat in normale situatie's . De hond zal zich op dat moment bevestigd kunnen gaan voelen in zijn gedrag.
Wat anders vind ik dat je op momenten van stress een houvast bent voor je hond. Je beschermt als het nodig is door het vermeende gevaar tegemoet te treden of de hond wat af te schermen ( als het bv om andere honden gaat), je geeft houvast door de hond te vertellen wat hij doen moet als de hond bereikbaar is en je leidt af als dat mogelijk is.
Houvast bieden geeft zekerheid, laten tobben en het zelf laten uitzoeken geeft onzekerheid met als risico het moeten ontwikkelen van afwerend gedrag wat kan resulteren in probleemgedrag. Vaak dan dus verrekte lastig nog om te buigen omdat het voortkomt uit een angstmotivatie en de hond het altijd zelf heeft mogen uitzoeken en dus ook niet onder appel staat.
Als je het echt over hele hevige angsten hebt maakt het in mijn ogen geen snars uit wat je doet. Als je hond in de muur probeert te kruipen om aan het onweer te ontkomen signaleert hij verder ook niet echt wat jij doet.

[Rob*]

Ik geloof niet in het belonen als een hond angst heeft, totaal negeren is ook niet heel slim als je een hond iets wil laten aanwennen.
De honden die ik heb gehad heb ik eigenlijk zelden last gehad met rare situaties, als er iets gebeurde als een harde knal voor de deur dan zorgde ik altijd al gelijk dat ik er naartoe liep en gelijk zijn aandacht vroeg en dan ook zei "Wat is dat? Wat hoor je??....en hoppa ze lopen gelijk stoer mee, zien de situatie, ze merken dat er niks aan de hand is en ze zijn de volgende heer juist alleen allert op wat er gebeurd, nu heb ik met de boxertjes nooit meegemaakt dat ze bang waren maar zich weleens rotschrokken als ze lagen te slapen en iemand gooide vuurwerk voor mijn raam, maar de Collie van mijn ex-vriendin die was echt als de dood voor vuurwerk, die werd alleen maar geaaid en bemoederd, die heb ik eerst geleerd om op "Oh?Wat is dat??" te reageren, dan was ie alert en daarna wachten met de enge geluiden, beestje is vervolgens nooit meer bang geweest tterwijl ze er van alles aandeden met medicijnen en via de hondenvereniging en door dat klijne beetje zelfvertrouwen weer omhoog te halen is er nooit meer iets fout gegaan, maar goed het kan ook mazzel zijn geweest

[Daisy@]

Zelf ging ik even uit van de keren dat wij het bij Daisy wel deden.
We waren met de auto ergens aangekomen. Honden uit de auto. En Daisy zat helemaal te shaken. Ze kon erg gestresst zijn als er iets vreemds aan de hand was. (is nu gelukkig stukken minder)
Maar dan even bij haar zitten, een arm om haar heen, even een woordje. En als je dan ziet dat dat werkt, waarom niet. Misschien is het idd wel menselijk, maar als het z'n werking heeft bij de hond. En erger is het niet geworden, wel minder.

Maar met veel dingen doe ik het ook anders hoor. Negeren of er iets leuks van maken.
Begin echt niet gelijk met 'ach en wee, en troosten'. Maar soms... heel soms... heeft Daisy dat nodig in mijn ogen.

Zou het misschien ook kunnen komen dat Spike erbij gekomen is. Die heeft dat gedrag gelukkig niet overgenomen van Daisy. Is meer een bikkel als het om stress gaat. Misschien dat Daisy dat dan weer van Spike overgenomen heeft. Of denk ik te menselijk nu?

[Diesel73]

vooraf : 'troosten' zou ik het dus ook niet willen noemen, die hele theorie daarachter begrijpt een hond toch niet .

maar wat betreft die hele erge angst : zeer zeker dat het nog weinig uitmaakt eens de hond totaal onbereikbaar ís - maar door bepaalde akties vooraf kan je voorkomen dat juist dat dieptepunt bereikt wordt. door bij beginnende angst (die 'fobisch' zou kunnen worden, zoals schotangst) een leuke aktiviteit aan het eerste schot te koppelen, óók al reageert de hond op dat ogenblik al wat gespannen.

er zijn mensen die dat dan zelfs al een beloning voor stressgedrag vinden, maar dát vind ik veel te ver gaan - ik noem dat (proberen) ombuigen van een beginnende fobie .

De honden die ik heb gehad heb ik eigenlijk zelden last gehad met rare situaties, als er iets gebeurde als een harde knal voor de deur dan zorgde ik altijd al gelijk dat ik er naartoe liep en gelijk zijn aandacht vroeg en dan ook zei "Wat is dat? Wat hoor je??....en hoppa ze lopen gelijk stoer mee, zien de situatie, ze merken dat er niks aan de hand is en ze zijn de volgende heer juist alleen allert op wat er gebeurd

Das zo ongeveer hoe ik het bij al mijn honden doe/heb gedaan. In mijn gevallen is het ook altijd alleen maar positief geweest. Steun geven aan je hond als die je ècht nodig heeft kun je omschrijven als 'troost' maar het is en het blijft 'steun' wat nog iets anders is als ze oppakken en wiegen als een baby .

Diesel

[Nina]

De angst van de hond kan bv. zo groot zijn dat hij niet jouw troosten als beloning ziet, maar het verdwijnen van de reden (onweer, vrachtwagens, enz. enz). Het troosten moet trouwens als het even kan wel gevolgd worden door het opnieuw opzoeken van de angstprikkel, en er langzaam aan wennen.

Als ik het goed heb begrepen, mag je bij angst voor andere honden ook steunen. Niet overdreven, zodat het een schijterd word, maar wel genoeg, om je hond te leren dat het goed is dat hij bij jou komt om steun. Als hij bang is, kun je bv. al spelend met je hond weglopen (tip van Beekman).

Ik vind dit wel een goede methode, maar zou het geen troosten willen noemen. Steunen kan, hoewel in het geval van spelend weglopen, ik het eigenlijk meer afleiden vind. Dan moet je hond natuurlijk niet zo bang zijn dat hij niet meer te benaderen is.
Ik ben nu ook het boekje van Peter Beekman aan het lezen over de black box-methode, maar ik ben er tot nu toe niet echt van onder de indruk. Ik vind de eerste helft weinig vernieuwend.

[Hobbes]

De angst van de hond kan bv. zo groot zijn dat hij niet jouw troosten als beloning ziet, maar het verdwijnen van de reden (onweer, vrachtwagens, enz. enz). Het troosten moet trouwens als het even kan wel gevolgd worden door het opnieuw opzoeken van de angstprikkel, en er langzaam aan wennen.

Als ik het goed heb begrepen, mag je bij angst voor andere honden ook steunen. Niet overdreven, zodat het een schijterd word, maar wel genoeg, om je hond te leren dat het goed is dat hij bij jou komt om steun. Als hij bang is, kun je bv. al spelend met je hond weglopen (tip van Beekman).

Ik vind dit wel een goede methode, maar zou het geen troosten willen noemen. Steunen kan, hoewel in het geval van spelend weglopen, ik het eigenlijk meer afleiden vind. Dan moet je hond natuurlijk niet zo bang zijn dat hij niet meer te benaderen is.
Ik ben nu ook het boekje van Peter Beekman aan het lezen over de black box-methode, maar ik ben er tot nu toe niet echt van onder de indruk. Ik vind de eerste helft weinig vernieuwend.

Nee, het woord troosten is in het geval van spelend weglopen verwarrend: het steunen noemen is meer op de plaats, of gewoon afleiden (maar gelukkig kennen honden dus geen theorie, zoals iemand zei ).
In elk geval is spelend weglopen een heel ander advies dat wat ik tot nu toe vaak had gehoord: negeren als hij steun zoekt en wegstappen als hij tussen je benen gaat staan. (Niet op dit froum trouwens, hier waren veel mensen wel voor (soms) steun geven).

Eerste helft van 't boekje kan korter en vlotter geschreven denk ik (ook). Achterin t boekje staat praktijk: het leukste. En op de site die ik linkte staat ook meer praktijk.

[Inge]

Marouck reageerde dit jaar ineens heel heftig op onweer, of eigenlijk op de opbouw van electriciteit in de lucht voor het onweer losbarstte.
Ze begon heel erg te hijgen en kwam bij me liggen.
Ik heb dat niet genegeerd. Ik heb haar gesteund. Als ze zo begon te hijgen liet ik het toe als ze bij me kwam liggen en lichaamscontact met me zocht. Ik ben haar niet gaan aaien oid, maar als ze tegen me aan wilde liggen mocht dat. Ik vond dat een prima manier, de angst is ook niet erger geworden.
Ik word zelf ook niet minder bang van iets als niemand op mijn angst reageert of het serieus neemt.

[Hobbes]

"Inge"]Marouck reageerde dit jaar ineens heel heftig op onweer, of eigenlijk op de opbouw van electriciteit in de lucht voor het onweer losbarstte.

Dat had ikzelf (als mens) laatst op die 'zwarte vrijdag': toen het sneeuwde en onweerde tegelijk (en mensen overnachtten in de file en de stroom her en der uitviel).
Ik had al 2 dagen vantevoren hoofdpijn en het ging pas over toen de sneeuw was gevallen. Hijgen hoefde ik trouwens niet haha[/quote]

[Angél]

Bij ons is 3 jaar geleden de bliksem ingeslagen met een enorme knal wij schrokken ons al kapot laat staan Trixie toen hebben we echt getroost

[toran]

Ikzelf zou het toepassen van deze vorm niet troosten kunnen noemen.
Als je in mijn ogen een hond troost dan geef je hem aandacht en laat je zien dat hij bij jou kan schuilen op het moment dat het allemaal ff veel te eng word.
Deze methode geeft aan dat als een hond ergens van schrikt je hem in eerste instantie aandacht mag geven, maar samen met hem dan daarna het "gevaar" op moet zoeken en de hond erachter laten komen dat het eigenlijk niet zo eng is
In mijn ogen een hele goede methode.

[@idoo]

[Mark-fryslan]

Volgens de 'blackboxmethode' mag troosten soms wel:

http://www.kynotrain.nl/In_de_praktijk.php

Ik vond het heel logisch klinken toen ik het las, en een tip kreeg van degene die de methode heeft uitgewerkt: Peter Beekman.

De angst van de hond kan bv. zo groot zijn dat hij niet jouw troosten als beloning ziet, maar het verdwijnen van de reden (onweer, vrachtwagens, enz. enz). Het troosten moet trouwens als het even kan wel gevolgd worden door het opnieuw opzoeken van de angstprikkel, en er langzaam aan wennen.

Als ik het goed heb begrepen, mag je bij angst voor andere honden ook steunen. Niet overdreven, zodat het een schijterd word, maar wel genoeg, om je hond te leren dat het goed is dat hij bij jou komt om steun. Als hij bang is, kun je bv. al spelend met je hond weglopen (tip van Beekman).

Het belangrijkste wat ik van Peter Beekman heb geleerd is dat we op moeten houden om tal van standaard oplossingen te bedenken. Elk geval is uniek en vraagt om een specifieke aanpak.

Internet is daarmee het slechtse medium omdat we het belangrijkste niet kunnen zien. Namenlijk de hond. Ik denk dat 95% van de problemen die hier te lezen zijn op het forum ontstaan door het verkeerd interpreteren van het hondengedrag. Dus hoe kun je dan iets goed beoordelen als je moet uit gaan van wat deze zelfde mensen hier vertellen? (lees hier het persoonlijk dilemma van Mark) Hoe meer ik lees over hondengedrag hoe meer ik tot de conclusie kom dat dat niet kan.

Maar goed nog even over het boekje zelf. Ik heb het boekje nog niet helemaal uit van meneer Beekman maar ik heb nog geen nieuwe dingen gelezen welke ik ook al had gelezen in het boek "Honden sneller laten leren" van Pamela J. Reid. Maar het leest wel vlot en makkelijk het boekje van de Blackboxmethode.

Groetjes Mark

[@idoo]

[Mark-fryslan]

Het belangrijkste wat ik van Peter Beekman heb geleerd is dat we op moeten houden om tal van standaard oplossingen te bedenken. Elk geval is uniek en vraagt om een specifieke aanpak.
Internet is daarmee het slechtse medium omdat we het belangrijkste niet kunnen zien. De hond.
Groetjes Mark

Ik ken Peter Beekman niet persoonlijk, alleen zijn publicaties, maar als iemand mij vraagt hoe ie met Schapendoezen om moet gaan, verwijs ik altijd naar wat Peter geschreven heeft over de Schapendoes.

Ik ben het geheel eens met je dat elke hond (net als elk mens) een uniek geval is en dat je op internet wel in algemene zin over problemen met honden kunt praten, maar dat je via Internet geen oplossingen kunt geven voor specifieke problemen. Daar moet je de hond(en) voor hebben gezien, en niet alleen dat, maar ook de situatie waarin ze verkeren

Ik ken hem ook alleen maar uit de publicaties hoor Maar het lijkt me wel een interessante man om te ontmoeten. Volgend jaar begin ik bij het van Hall institute aan de opleiding en daar geeft hij les. Dus als hij nu niet te veel geld verdient met zijn boekje dan zal hij dat wel blijven doen schat ik zo in. Dus dan ontmoet ik hem wel. Dat is dan wel weer leuk.

Groetjes Mark

[Bakkie]

Ik ken Peter wel persoonlijk en hij is inderdaad best een interessante man om te ontmoeten.
De manier waarop hij dingen duidelijk maakt is heel bijzonder. Hij heeft altijd wel en grappig verhaal of zo.

Het belangrijkste wat ik van hem geleerd heb is : Kijk naar je hond.
Daar kan je namelijk zo veel van leren. Tijdens trainingen moet je dan ook nooit kijken wat je hond niet doet, maar wat hij wel doet. En dan gaan kijken waarom de hond dat doet....vaak door een "foutje" van de baas.

Uit mijn ervaringen op de hondenschool heb ik wel geleerd dat geen enkele hond hetzelfde is en je dus altijd moet kijken wat voor jouw hond het belangrijkste is.
Ik denk dat het in dit geval wel belangrijk is om je hond te steunen als hij angst vertoont.

Greetz
Corina

[Mark-fryslan]

Ik ken Peter wel persoonlijk en hij is inderdaad best een interessante man om te ontmoeten.
De manier waarop hij dingen duidelijk maakt is heel bijzonder. Hij heeft altijd wel en grappig verhaal of zo.

Het belangrijkste wat ik van hem geleerd heb is : Kijk naar je hond.
Daar kan je namelijk zo veel van leren. Tijdens trainingen moet je dan ook nooit kijken wat je hond niet doet, maar wat hij wel doet. En dan gaan kijken waarom de hond dat doet....vaak door een "foutje" van de baas.

Uit mijn ervaringen op de hondenschool heb ik wel geleerd dat geen enkele hond hetzelfde is en je dus altijd moet kijken wat voor jouw hond het belangrijkste is.
Ik denk dat het in dit geval wel belangrijk is om je hond te steunen als hij angst vertoont.

Greetz
Corina

Dat besef is bij mij ook langzaam doorgedrongen. Daarom vind ik ook dat het eigenlijk geen zin heeft om op een forum als dit te discussiëren over een "probleem" bij een hond die je nog nooit hebt gezien in een bepaalde context, die je ook niet kent, in de war gebracht door zijn baasje die de hond iets duidelijk wil maken.

Dan rest het gezellig kletsen in de koffiecorner. En gewoon van gedachten wisselen over basale zaken. Maar echt tips geven over hoe een probleem bij een hond aan te pakken is eigenlijk wel link vind ik.

Groetjes Mark

PS: Ik heb het boekje uit. Ik kan het aanbevelen. Het is op een leuke manier vlot geschreven en het bevat veel humor.