Agressief

[Sassie]

Wolf heeft 2 lpc operaties achter de rug en loopt al maanden aan de lijn.
Daarvoor was het een sociale hond, speelde graag met andere honden, was soms een beetje afwachtend naar vreemde honden maar er waren geen noemenswaardige problemen.
Nu we de wandelingen een beetje mogen uitbreiden beginnen de problemen. Hij valt vreselijk uit naar honden, echt op een agressieve manier. Als we een bekende hond tegenkomen wil hij spelen dus hij is het nog niet helemaal verleerd.
Zou dit gedrag nog om te buigen zijn want ik baal er stevig van. Ik probeer hem steeds te corrigeren door hem te laten zitten als ie uitvalt en hem zijn aandacht op mij te laten vestigen.
Iemand tips en/of ervaringen?

[@idoo]

[Eline*]

Corrigeren zou ik mee stoppen want dat heeft dus zoals je het nu doet geen zin..anders had deze vraag er niet gestaan.
Afleiden, iets leuks/lekkers mee en ervoor zorgen dat de hond zijn aandacht op jou gaat richten. Het kan dus gewoon slim zijn ervoor te zorgen dat je afstand houdt tot andere honden.
Opgekropte energie kan leiden tot frustratie en stress, wat er dan uitvliegt in dit soort dingen. Ik hoop dat de hond snel weer los kan en een uitlaatklep heeft. Als dit gedrag nog niet tot gewoonte is verworden heb je goed kan dat het zich weer minimaliseert. Ieder geval zou ik me richten op het verleggen van de focus van de hond.

[Sassie]

Klopt ik moet het denk ik over een andere boeg gooien. Afleiden met iets lekkers lukt aardig. We hopen dat hij snel weer los mag, woensdag hebben we weer een afspraak bij de orthopeed.

[laeken]

Ik denk dat je soms beter helemaal niet kan reageren op uitvallen maar gewoon moet doorlopen alsof er niks aan de hand is. Zodra alles weer mag met hetzelfde vertrouwen de hond weer met andere honden laten omgaan. Geen invloeden door correcties en verbale remmen zodat de hond dus ook geen gevoelens opgelegd krijgt per ongeluk.

Ik zou andere honden gewoon helemaal niet meer opzoeken zolang hij geen normaal contact mag maken, gaat er tenminste ook niks stuk.

[Rob*]

Ik denk dat je soms beter helemaal niet kan reageren op uitvallen maar gewoon moet doorlopen alsof er niks aan de hand is.

Maar dan gaat het nooit over en kan het van kwaad tot erger worden, ik heb dat vaker gezien dat een hond gewoon steeds feller word, lijkt mij dat het per hond verschilt.

[Rob*]

Wolf heeft 2 lpc operaties achter de rug en loopt al maanden aan de lijn.
Daarvoor was het een sociale hond, speelde graag met andere honden, was soms een beetje afwachtend naar vreemde honden maar er waren geen noemenswaardige problemen.
Nu we de wandelingen een beetje mogen uitbreiden beginnen de problemen. Hij valt vreselijk uit naar honden, echt op een agressieve manier. Als we een bekende hond tegenkomen wil hij spelen dus hij is het nog niet helemaal verleerd.
Zou dit gedrag nog om te buigen zijn want ik baal er stevig van. Ik probeer hem steeds te corrigeren door hem te laten zitten als ie uitvalt en hem zijn aandacht op mij te laten vestigen.
Iemand tips en/of ervaringen?

Ik heb dat met Blisje gehad na zijn eerste knie-operatie, ik heb het toch proberen in te dammen om erger te voorkomen.
Ik dacht altijd dat het was omdat hij toch kwetsbaar was als een hond hem zou aanvallen, de eerste klap was een daalder waard denk ik in zijn geval om niet te laten merken dat ie zwak was op zo'n moment.

[Sassie]

Ik zou andere honden gewoon helemaal niet meer opzoeken zolang hij geen normaal contact mag maken, gaat er tenminste ook niks stuk.

Ik zoek ze ook niet op maar het is bijna onvermijdelijk om een hond tegen te komen. Van meters afstand gaat hij al uit zijn dak.
Maar inderdaad doen alsof er niets aan de hand is en doorlopen of afleiden zoals Eline zei zijn betere methodes dan hem steeds corrigeren.
Het frustreert ons beide

[Sassie]

Ik heb dat met Blisje gehad na zijn eerste knie-operatie, ik heb het toch proberen in te dammen om erger te voorkomen.
Ik dacht altijd dat het was omdat hij toch kwetsbaar was als een hond hem zou aanvallen, de eerste klap was een daalder waard denk ik in zijn geval om niet te laten merken dat ie zwak was op zo'n moment.

Hoe heb jij dat aangepakt dan?

[laeken]

Ik denk dat je soms beter helemaal niet kan reageren op uitvallen maar gewoon moet doorlopen alsof er niks aan de hand is.

Maar dan gaat het nooit over en kan het van kwaad tot erger worden, ik heb dat vaker gezien dat een hond gewoon steeds feller word, lijkt mij dat het per hond verschilt.

Als je gewoon doorloopt dan ontneem je hem de kans een winnaarservaring op te doen. Je dwingt hem verliezer te zijn, hij druipt gedwongen af nl Als je straft gaat hij soms straf associeren met andere honden waardoor hij die echt gaat haten. Blijf je staan en ga je met hem praten of hem in zit dwingen dan loopt de andere hond dus ook eerder weg dan wint hij want hij denkt hem zelf weggeblaft te hebben. Ga je hem afleiden dan ga je het probleem uit de weg wat ook prima is omdat je inderdaad niet kan voorkomen dat hij honden tegenkomt.

Bij Wuilus hielp afleiden prima en doorlopen ook. Corrigeren leverde een zeer opgefokte hond op die daarna echt op alles kon flippen wat haar niet beviel. Ook ik werd dan soms flink aangeblaft waarbij ik mijn rug moest toedraaien om de spanning af te laten nemen. Ik was niet bang maar ik weet dat ik gebeten had kunnen worden als ik door zou corrigeren. Ik weet ook dat mijn eerste correcties bij de eerste keren uitvallen de boel zeker enorm hebben verergerd.

[Eline*]

Ik zou andere honden gewoon helemaal niet meer opzoeken zolang hij geen normaal contact mag maken, gaat er tenminste ook niks stuk.

Ik zoek ze ook niet op maar het is bijna onvermijdelijk om een hond tegen te komen. Van meters afstand gaat hij al uit zijn dak.
Maar inderdaad doen alsof er niets aan de hand is en doorlopen of afleiden zoals Eline zei zijn betere methodes dan hem steeds corrigeren.
Het frustreert ons beide

En je hond krijgt een pesthekel aan andere honden als hij aan de lijn loopt ! Corrigeren is niet verkeerd, maar het moet echt na 1 of 2 keer klaar zijn. Lukt je dat niet werkt het niet en moet je een andere weg zoeken. Anders maak je dingen stuk en dat wil je niet. Ook jouw stemming is immers van invloed op het gedrag van de hond en vaak zie je de hond de baas opfokken en andersom.
Wat ontzettend jammer zeg dat je hond door omstandigheden zo beperkt is. Ik hoop dat het snel beter gaat!

[Sassie]

Bedankt Marc voor je info
Wat ik me alleen afvraag he: als hij het gevoel krijgt dat hij een andere hond wegblaft (de andere hond die zeg maar eerder wegloopt) voelt hij zich dan niet helemaal oppermachtig?

[Sassie]

[En je hond krijgt een pesthekel aan andere honden als hij aan de lijn loopt ! Corrigeren is niet verkeerd, maar het moet echt na 1 of 2 keer klaar zijn. Lukt je dat niet werkt het niet en moet je een andere weg zoeken. Anders maak je dingen stuk en dat wil je niet. Ook jouw stemming is immers van invloed op het gedrag van de hond en vaak zie je de hond de baas opfokken en andersom.
Wat ontzettend jammer zeg dat je hond door omstandigheden zo beperkt is. Ik hoop dat het snel beter gaat!

Het is inderdaad vreselijk balen. Als we de wandelingen echt mogen uitbreiden en hij mag weer los dan ga ik naar het bos (voor hem neutraal terrein) om te kijken hoe hij daar op honden reageert. Meestal is hij op neutraal gebied niet zo'n held,eerder een watje. terwijl ie hier de hele buurt bij elkaar schreeuwt

[Eline*]

[En je hond krijgt een pesthekel aan andere honden als hij aan de lijn loopt ! Corrigeren is niet verkeerd, maar het moet echt na 1 of 2 keer klaar zijn. Lukt je dat niet werkt het niet en moet je een andere weg zoeken. Anders maak je dingen stuk en dat wil je niet. Ook jouw stemming is immers van invloed op het gedrag van de hond en vaak zie je de hond de baas opfokken en andersom.
Wat ontzettend jammer zeg dat je hond door omstandigheden zo beperkt is. Ik hoop dat het snel beter gaat!

Het is inderdaad vreselijk balen. Als we de wandelingen echt mogen uitbreiden en hij mag weer los dan ga ik naar het bos (voor hem neutraal terrein) om te kijken hoe hij daar op honden reageert. Meestal is hij op neutraal gebied niet zo'n held,eerder een watje. terwijl ie hier de hele buurt bij elkaar schreeuwt

Dat geeft al aan dat je hond wat onzeker is. Ik zou inderdaad niet straffen, want daarmee maak je hem nog onzekerder. Begeleiden naar goed gedrag en dat belonen maakt een hond zekerder en dat is denk ik ook de weg die je in moet slaan.
Succes!

[Sassie]

Dank je wel

[Rob*]

Ik denk dat je soms beter helemaal niet kan reageren op uitvallen maar gewoon moet doorlopen alsof er niks aan de hand is.

Maar dan gaat het nooit over en kan het van kwaad tot erger worden, ik heb dat vaker gezien dat een hond gewoon steeds feller word, lijkt mij dat het per hond verschilt.

Als je gewoon doorloopt dan ontneem je hem de kans een winnaarservaring op te doen. Je dwingt hem verliezer te zijn, hij druipt gedwongen af nl Als je straft gaat hij soms straf associeren met andere honden waardoor hij die echt gaat haten. Blijf je staan en ga je met hem praten of hem in zit dwingen dan loopt de andere hond dus ook eerder weg dan wint hij want hij denkt hem zelf weggeblaft te hebben. Ga je hem afleiden dan ga je het probleem uit de weg wat ook prima is omdat je inderdaad niet kan voorkomen dat hij honden tegenkomt.

Bij Wuilus hielp afleiden prima en doorlopen ook. Corrigeren leverde een zeer opgefokte hond op die daarna echt op alles kon flippen wat haar niet beviel. Ook ik werd dan soms flink aangeblaft waarbij ik mijn rug moest toedraaien om de spanning af te laten nemen. Ik was niet bang maar ik weet dat ik gebeten had kunnen worden als ik door zou corrigeren. Ik weet ook dat mijn eerste correcties bij de eerste keren uitvallen de boel zeker enorm hebben verergerd.

Maar nu heb ik dat met Blisje he, er woont verderop een andere boxerreu, als die eklkaar zien dan is er alleen maar haat, ze gaan echt woest tekeer, dat hebben ze alleen naar elkaar, we lopen altijd door en geven nooit aandacht, maar het lijkt wel steeds erger te worden, ze gaan al tekeer tegenwoordig als ze elkaar aan de overkant van het water zien lopen?
Dan denk ik dat er ook een grens is en dat ze wel duidelijk gemaakt moet worden dat dat gedrag niet kan, of moeten we in dit geval toch blijven negeren?

[Rob*]

Ik heb dat met Blisje gehad na zijn eerste knie-operatie, ik heb het toch proberen in te dammen om erger te voorkomen.
Ik dacht altijd dat het was omdat hij toch kwetsbaar was als een hond hem zou aanvallen, de eerste klap was een daalder waard denk ik in zijn geval om niet te laten merken dat ie zwak was op zo'n moment.

Hoe heb jij dat aangepakt dan?

Nou op dat moment kon ik weinig omdat hij een knie-operatie had dus ik zowiezi niet kon trekken om hem tot rust te krijgen, maar heb gewoon de andere kant opgelopen met een stokkie om af te leiden, was het enige wat ik kon op dat moment, omdat het toch een boxertje blijft en die willen toch laten zien dat ze de sterkste zijn(tsja het blijven honden met hoogmoedswaanzin), of het het juiste was weet ik niet, maar het werkte wel op dat moment.

[laeken]

Maar nu heb ik dat met Blisje he, er woont verderop een andere boxerreu, als die eklkaar zien dan is er alleen maar haat, ze gaan echt woest tekeer, dat hebben ze alleen naar elkaar, we lopen altijd door en geven nooit aandacht, maar het lijkt wel steeds erger te worden, ze gaan al tekeer tegenwoordig als ze elkaar aan de overkant van het water zien lopen?
Dan denk ik dat er ook een grens is en dat ze wel duidelijk gemaakt moet worden dat dat gedrag niet kan, of moeten we in dit geval toch blijven negeren?

Je kan Blis daarvoor een snoeiharde correctie geven en dan zou het zo kunnen zijn dat het wel stopt. Zijn haat naar die hond zal niet stoppen maar heel misschien durft hij niet meer uit te vallen.
Maargoed, het gevoel tussen de twee honden verandert daarmee niet. En wat noem je dan negeren? Negeer je door echt niks te doen of sleur je hem mee of mopper je erbij?
Echt negeren is er op geen enkele manier aandacht aan besteden en dat houdt onder andere in dat je zelfs de riem niet strakker maakt als jij de hond eerder ziet want alleen dat kan al een signaal zijn voor hem om los te gaan. Je loopt door en de enige spanning op de riem of reactie van jou kant wordt veroorzaakt door Blis. Niet dat dat nu nog helpt want er speelt een verleden mee dat verder gaat dan alleen morgen als je die hond weer tegenkomt.

Verder is een hond ook een volwaardig wezen en mag hij in mijn ogen zijn absulute afkeer voor een andere hond hebben. Wuilus had een ontzettende hekel aan een Duitse herder die bij mij in de buurt woonde. Het was een wisselwerking tussen de teven en Wuilus kende die teef al vanaf dat dat hondje 11 weken was. Ik liet haar snuffelen aan de nieuwe pup van die dame en daar ging het eigenlijk al fout. De pup was bang en snapte naar Wuilus. Wat later gaf de pup een grote mond met duidelijke ambivalentie in de vorm van een hoge houding en een grote mond afgewisseld met een onzekere houding. Toen is Wuil een keer ontsnapt en is ze een poos achter die hond aangerend waarbij die teef ontzettend bang werd en echt vluchtte voor haar leven wat denk ik terecht was ook . De keer erna was ze weer aangelijnd en gesterkt door de baas gaf die teef weer een grote bek naar ons. Wuilus heeft toen "op zijn diers" besloten dat die hond afgemaakt moest worden. Daar heeft ze recht op en ik liet dat zo want er was eigenlijk niks wat ik daar recht aan kon breien Ik denk dat elke keer dat jij en die man of vrouw met die andere boxer elkaar tegen zijn gekomen de honden meer en meer spanning hebben opgebouwd. Dat zal je niet meer recht kunnen breien en ik denk dat je daar het advies van Eline ter harte mag nemen, afleiden met alles wat je in huis hebt en trainen op absolute aandacht naar jou als die hond komt. Met een beetje geluk zal hij dan naar jou gaan kijken als die hond komt en met nog veel meer geluk zal die hond ook Blis minder dramatisch vinden door zijn nieuwe gedrag en zal de haat ergens wat afnemen.