Na de hevige opleving na de operatie, zeer druk, zeer speels, is ze nu weer wat 'rustiger' geworden (nu is 'rustig' een nogal relatief begrip bij Kaya
Ze heeft binnenshuis veel meer aandacht gekregen voor Moritz en doet dit op haar altijd onbehouwen manier, waar Moritz niet altijd even blij mee is, maar hij kan het hebben gelukkig.
Tegenover de katten is ze weer de oude lieve Kaya, al is vooral Lotje nog ietsjes bang voor haar want tijdens Kaya's laatste schijnzwangerschap hebben we wel behoorlijke angsten uitgestaan voor de katten.
Lotje begreep het toen niet, waarom de lieve Kaya ineens zo lelijk tegen haar deed en dat vertrouwen zal nu opgebouwd moeten worden waar gelukkig al een begin mee is gemaakt en verbetering al zichtbaar is.
Buiten heeft Kaya in haar kattige buien nooit onderscheid gemaakt tussen reu of teef: iedereen die in haar weg liep, kon op z'n donder krijgen.
Uit zichzelf vloog ze eigenlijk praktisch nooit op een hond af, maar kwamen ze bij haar in de buurt dan was het hommeles als ik niet ingreep (weinig kansen heeft ze gehad, maar haar lichaamshouding en ogen zeiden vaak al genoeg).
Het onderscheid tussen reu of teef maakt ze nog steeds niet, maar het lijkt erop nu 6 weken na de operatie, dat ze toch iets milder is geworden.
Ze pikt iets meer van honden en lijkt minder snel ontvlambaar, al moeten ze nog niet te ver gaan bij haar.
Omdat we haar vooral het laatste jaar erg kort hebben gehouden, is het voor ons nu eigenlijk ook 'uittesten' of ze inderdaad meer kan hebben. Soms is het wel moeilijk of we haar wat meer vrijheid moeten geven om te kijken of ze dat kan hebben.
Laatst stond ik bal te gooien met Kaya en kwam er een Bullterrier teef dolenthousiast naast Kaya staan om ook achter de bal aan te gaan rennen. De teef luisterde totaal niet naar de baas en ik zag de twee honden uiterst fanatiek kijken naar de bal :N: weinig wat je op zo'n moment kan doen (al had ik achteraf Kaya direct onder commando moeten zetten), maar ik koos voor afleiding naar Kaya toe van de andere hond. Dat ging even goed totdat de Bull een licht geirriteerde hoofdbeweging maakte naar Kaya
Dat is eigenlijk het enige incidentje geweest, op een stok-afpakpoging van een andere hond die ook afgestraft werd door Kaya maar ook op een vrij milde manier.
In ieder geval zien we geen verharding bij Kaya tot nu toe. Ze zit veel lekkerder in d'r vel, al blijft ze natuurlijk een verwende mopperkont
Genoemde zaken buiten gelden vooral in 'haar eigen buurtje': op vreemd terrein hebben we eigenlijk nooit echte problemen met haar gehad.
Ik denk dat we pas wat defnitiefs kunnen zeggen over haar karakter als we een half jaar tot een jaar verder zijn.
Maar voorlopig wijzen de eerste tekenen eerder op een lichte verbetering dan op een verslechtering en sowieso voelt Kaya zelf zich veel beter en dat is toch het allerbelangrijkste.





