Tja, tja, tja....

[Moos]

Kom ik weer even met een Saar vraag...

Saars angst voor vreemde grote honden gaat heel goed; alleen ze schrikt toch nog minstens 1 keer per week zich echt behoorlijk de blubber. Dat is denk ik ook de reden waardoor ik het er niet helemaal uitkrijg. Ze heeft tig positieve ervaringen, maar we komen nooit op een punt dat ze maandenlang geen negatieve ervaringen (in haar ogen dan) heeft.

Het vervelende nu is dat ze na een aantal nare ervaringen met een Flatcoat en een Schapendoes (die beiden vriendelijk waren, maar wel zelfverzekerd en nogal in tempo recht op haar afgestevend kwamen), haar lijstje van 'enge' honden weer wat een het uitbreiden lijkt te zijn. Waren we eerst tijden op het punt dat het alleen om Herder-achtigen ging (en nogmaals, ik persoonlijk heb niks tegen Herders, ik ben niet bang voor ze, en vind het merendeel prachthonden om te zien. Maar dat zelfverzekerde dat de meesten uitstralen, in combinatie met de vaak wat donkere vacht maakt het voor Saar 'enge' honden). Nu zijn zwarte honden, dus Flatcoats en Newfoundlanders e.d. ook aan haar lijstje toegevoegd (met uitzondering van zwarte labjes, die vindt ze helemaal geweldig).
Eerst dacht ik dat het nog wel mee zou vallen, maar nadat ze gisteren aan de riem tergend piepend wegschoot voor een Flatcoat en een Golden (haar favo ras eigenlijk, omdat toen ze 8 weken was iemand met een Golden opgepast heeft....) vrees ik dat ik dat toch wel weer wat serieuzer moet gaan nemen. Op zijn zachtst gezegd baal ik daar dus nogal van.

Nu was het gisteren ook donker, en dan schrikt ze wel 10 keer erger dan normaal. Gisteren was het zo erg dat ze alleen nog maar met d'r staart uit de krul schichtig om zich heen liep te kijken, en het vertikte om nog te plassen, terwijl die honden al minuten lang weg waren.

Wat ik tot nog toe deed als ze schrok van bijv een Flatcoat terwijl ze aan de riem was (Flatcoat loopt dan dus los in de woonwijk....), is haar redelijk rustig laten worden en dan contact laten maken met de andere hond. Dat gaat dan wel redelijk, maar ze staat dan wel met een kromme rug, staart laag, oren in d'r nek en 1 achterpootje omhoog te wachten tot hij klaar is met snuffelen. Echt blij is ze dan dus niet. En vervelender is dat ik dus nu langzaam het idee begin te krijgen dat die taktiek niet werkt. Gezien het feit dat ze eigenlijk alleen maar meer begint te schrikken i.p.v. minder.

Als ze los is lok ik haar bij me als ze een 'enge' hond ziet, en dan lopen we samen voorbij. Dat gaat eigenlijk heel goed, voornamelijk ook omdat ik van te voren aardig in kon schatten of ze angstig zou reageren, en dan dus anticipeerde. Maar nu de laaste paar keer dat ze schrok had ik het totaal niet verwacht, en bovendien zat ze aan de riem waardoor ze niet weg kan vluchten (daarom moet ze bij me komen als ze los is, om te voorkomen dat ze vlucht). Daarnaast is een hond die losloopt in een woonwijk, en niet naar het baasje luistert, wat lastig gewoon te passeren, zoals ik in het bos of de duinen dus doe.

En nu weet ik het dus even niet meer. Het enige wat ik nog kan bedenken is haar maar op te gaan tillen als ze aan de riem loopt en er een loslopende hond op haar af komt stuiven. En me dan omdraaien, of de hond in kwestie desnoods wegbrullen (werkt niet goed bij een Flatcoat heb ik gemerkt, die is alleen maar blij, blij en vrolijk Daarom verbaasd die angst-reactie me ook, want er straalt voornamelijk vrolijkheid van zo'n hond af ).
Alleen tja, dan til ik haar dus op als ze al geschrokken is, en dat wil ik dus niet. Aan de andere kant blijkt nu ook wel dat laten staan en die andere hond 'zijn gang laten gaan' ook geen succes is....

Moos is trouwens uitermate relaxed in zo'n situatie. Die blijft gewoon staan en snuffelt even.

[starfleet]

Kan je haar niet gewoon afblokken zonder gebrul en door proberen te lopen? En maar weer een hoop rustige, bekende grote zwarte honden proberen op te zoeken?

Blijft lastig hoor waar terecht beschermen eindigt en angst bevestigen begint.

Anne

[Moos]

Kan je haar niet gewoon afblokken zonder gebrul en door proberen te lopen? En maar weer een hoop rustige, bekende grote zwarte honden proberen op te zoeken?

Blijft lastig hoor waar terecht beschermen eindigt en angst bevestigen begint.

Anne

Afblokken zonder gebrul en doorlopen probeer ik eerst, maar dat gaat niet. De loslopende hond blijf ons dan gewoon volgen, en gaat op Saar en Moos staan stuiteren om ze te laten stoppen. Dan stop ik dus maar, want een bange Saar voortslepen, en een nieuwsgierige Moos ophangen in de riem werkt ook niet natuurlijk...

Als ze schrikt kan ik niks anders doen dan blijven staan, want dan staat ze als een kip zonder kop een beetje te stuiteren, en weet ze niet wat voor of achter is volgens mij. Ze moet eerst weer rustig staan voordat ik kan gaan lopen o.i.d.

[Sandracula]

Toch een heel lastig probleem.. Ik zie het ook gebeuren met het hondje van mijn vriendin (ze is notabene zelf zwart ) en ook zij is als de dood voor zwarte honden...
Van het baasje van Nessa's vriendinnetje, een zwarte Russische terrier, hoorde ik dat 9 van de 10 honden bang voor haar zijn en dat terwijl zij de goedheid zelf is..
Ik lees dus aandachtig mee, misschien weet iemand anders een oplossing

[Daan]

Waarom blijf je niet eens gewoon een tijd staan?
Ik ken hier iemand met ook twee mathezers ook een moos reu en een saarpup. Die lopen aan een lange lijn, het moosje had altijd een enorme grote mond tegen mijn joekels, diesel heeft toen 2 keer tegen hem gegromd en daarna besloten dat hij het de moeite niet waard vindt. Die keurt ze geen blik meer waardig al staan ze onder hem.
Puck is juist heel lief met het saartje, hoewel dat saartje van bangigheid erg hard keft en wegrent, etc.
ik maak vaak een praatje met die meneer, volgens mij heeft hij nog nooit een boekje over honden gelezen, maar het negeren kan hij heel goed .

Ik moet eerlijk zeggen dat die meneer ook altijd graag een praatje maakt, anders waren wij met onze verschillende honden vast niet zover gekomen.
Die groters die taaien gewoon af, en dat doen ze allemaal uiteindelijk.
Ik ben heel oplettend met mijn grote honden bij kleine honden.
Die twee malthezers en hun baasje hebben mij geleerd dat mijn honden best bij kleine honden kunnen.
Vinden ze gewoon weinig aan
Zou jij het aandurven om het gewoon te negeren?
Jouw honden zijn aan de lijn toch?

[Zoie]

En nu weet ik het dus even niet meer. Het enige wat ik nog kan bedenken is haar maar op te gaan tillen als ze aan de riem loopt en er een loslopende hond op haar af komt stuiven. En me dan omdraaien, of de hond in kwestie desnoods wegbrullen (werkt niet goed bij een Flatcoat heb ik gemerkt, die is alleen maar blij, blij en vrolijk Daarom verbaasd die angst-reactie me ook, want er straalt voornamelijk vrolijkheid van zo'n hond af ).
Alleen tja, dan til ik haar dus op als ze al geschrokken is, en dat wil ik dus niet. Aan de andere kant blijkt nu ook wel dat laten staan en die andere hond 'zijn gang laten gaan' ook geen succes is....

Moos is trouwens uitermate relaxed in zo'n situatie. Die blijft gewoon staan en snuffelt even.

optillen en wegbrullen zou ik persoonlijk nooit doen als die andere hond geen kwaad in de zin heeft. Dat lijkt me teveel onterechte angst bevestigen.

Kan je die andere hond niet afleiden, b.v. zelf vrolijk tegemoet lopen, aaien, eventueel een koekje geven, of wat dan ook om te laten zien dat er niks met die hond aan de hand is, terwijl tegelijkertijd Saar met rust wordt gelaten en zelf ook geen aandacht voor haar angstige gedrag krijgt, en dan eventueel langzaam laten wennen of zoiets ?

( Spok zou opslag jaloers worden en zijn eventuele angst kwijt zijn. )

[Moos]

Waarom blijf je niet eens gewoon een tijd staan?
Ik ken hier iemand met ook twee mathezers ook een moos reu en een saarpup. Die lopen aan een lange lijn, het moosje had altijd een enorme grote mond tegen mijn joekels, diesel heeft toen 2 keer tegen hem gegromd en daarna besloten dat hij het de moeite niet waard vindt. Die keurt ze geen blik meer waardig al staan ze onder hem.
Puck is juist heel lief met het saartje, hoewel dat saartje van bangigheid erg hard keft en wegrent, etc.
ik maak vaak een praatje met die meneer, volgens mij heeft hij nog nooit een boekje over honden gelezen, maar het negeren kan hij heel goed .

Ik moet eerlijk zeggen dat die meneer ook altijd graag een praatje maakt, anders waren wij met onze verschillende honden vast niet zover gekomen.
Die groters die taaien gewoon af, en dat doen ze allemaal uiteindelijk.
Ik ben heel oplettend met mijn grote honden bij kleine honden.
Die twee malthezers en hun baasje hebben mij geleerd dat mijn honden best bij kleine honden kunnen.
Vinden ze gewoon weinig aan
Zou jij het aandurven om het gewoon te negeren?
Jouw honden zijn aan de lijn toch?

Ik blijf nu ook altijd staan
Een andere optie is er ook niet echt, want de loslopende hond in kwestie wil dan gewoon snuffelen, en als ik doorloop blijft hij meelopen. Ik blijf nu dus staan en laat de hond aan Saar snuffelen.

Het probleem is ook niet dat ik bang ben dat er wat gebeurt ofzo, Moos kan prima met alle grote honden, tot Berners aan toe, en Saar met de meeste.
Het probleem is dat Saar schrikt van een grote hond die met een noodvaart op haar afgedenderd komt--negatieve ervaring 1--, en vervolgens ook nog bang staat te wachten als er aan haar gesnuffeld wordt--negatieve ervaring 2.
Het ligt niet zozeer aan die andere honden, als aan Saar. Maar elke keer is het dus voor Saar bijna alleen maar negatief wat er gebeurt, met als gevolg dat ze voor zichzelf de link gaat leggen "grote hond=eng", want dat is het gevoel dat ze elke keer ervaart. Ook al is de hond in kwestie lief en vriendelijk, Saar is bang, en associeert dat dan dus met haar angst.

En ik merk dus dat naarmate ze weer vaker de link "grote hond=eng" gaat leggen, hoe sneller ze ook weer angstig reageert op een andere grote hond. Het is dan een beetje een negatieve spiraal waar ze in terecht komt. Nu staan daar ook gelukkig tig positieve ervaringen tegenover, dus dat maakt dan weer een hoop goed. Maar wat ik eigenlijk wil voorkomen is dat ze voor zichzelf die angst-associatie kan gaan leggen. Alleen ik weet dus niet hoe....

Want wat jij zegt in jouw voorbeeld, dat klinkt voor 'ons mensen' als een prima ervaring, want Puck doet niks. Probleem is dat voor dat Saartje, en mijn Saartje, die ervaring een stuk minder positief is omdat zij voor zichzelf dat angstgevoel ervaren, ook al is jouw Puck nog zo lief. Snap je een beetje wat ik bedoel

Uiteindelijk leren ze trouwens wel dat er niks engs aan is, maar daarvoor moet ik dan dezelfde hond minstens 10 keer tegenkomen, en meewerking krijgen van de baasjes, en vaak gebeurt dat niet.

[Moos]

En nu weet ik het dus even niet meer. Het enige wat ik nog kan bedenken is haar maar op te gaan tillen als ze aan de riem loopt en er een loslopende hond op haar af komt stuiven. En me dan omdraaien, of de hond in kwestie desnoods wegbrullen (werkt niet goed bij een Flatcoat heb ik gemerkt, die is alleen maar blij, blij en vrolijk Daarom verbaasd die angst-reactie me ook, want er straalt voornamelijk vrolijkheid van zo'n hond af ).
Alleen tja, dan til ik haar dus op als ze al geschrokken is, en dat wil ik dus niet. Aan de andere kant blijkt nu ook wel dat laten staan en die andere hond 'zijn gang laten gaan' ook geen succes is....

Moos is trouwens uitermate relaxed in zo'n situatie. Die blijft gewoon staan en snuffelt even.

optillen en wegbrullen zou ik persoonlijk nooit doen als die andere hond geen kwaad in de zin heeft. Dat lijkt me teveel onterechte angst bevestigen.

Kan je die andere hond niet afleiden, b.v. zelf vrolijk tegemoet lopen, aaien, eventueel een koekje geven, of wat dan ook om te laten zien dat er niks met die hond aan de hand is, terwijl tegelijkertijd Saar met rust wordt gelaten en zelf ook geen aandacht voor haar angstige gedrag krijgt, en dan eventueel langzaam laten wennen of zoiets ?

( Spok zou opslag jaloers worden en zijn eventuele angst kwijt zijn. )

Dat zou ik wel kunnen proberen, dat neemt denk ik wel een deel van de angst weg
Probleem blijft dan dat er toch op haar afgestormd wordt, en met een beetje pech ook even kort gesnuffeld, waardoor ze toch weer schrikt.
Bedankt voor het meedenken trouwens hoor

[Joyce]

Met Malu ging ik altijd voor haar staan en schermde ik andere honden af met een body block. Zo stond ik dan soms een paar rondjes om Malu heen te draaien totdat de andere hond afdroop. Dit heeft haar wel meer zelfvertrouwen gegeven, omdat ze weet dat ik haar wel bescherm. Nu gaat ze vaak uit zichzelf even contact maken en als ze het niet meer leuk vindt komt ze achter me staan. En natuurlijk snoepjes geven als ze wel contact maakt met een hond, werkt bij beagletjes in ieder geval heel goed.

[Moos]

Met Malu ging ik altijd voor haar staan en schermde ik andere honden af met een body block. Zo stond ik dan soms een paar rondjes om Malu heen te draaien totdat de andere hond afdroop. Dit heeft haar wel meer zelfvertrouwen gegeven, omdat ze weet dat ik haar wel bescherm. Nu gaat ze vaak uit zichzelf even contact maken en als ze het niet meer leuk vindt komt ze achter me staan. En natuurlijk snoepjes geven als ze wel contact maakt met een hond, werkt bij beagletjes in ieder geval heel goed.

Dat is dus niet mijn sterkste kant bij hele vrolijke spring in het veld honden
Met een hond die redelijk rustig aan komt gehobbeld lukt het me wel, maar een retreiver die in volle vaart op ons af komt gerend want hij is blij, blij, blij oh zooooo blij en ruikt een teefje, dan krijg ik de hond niet echt goed geblocked.
Nu werken zowel Saar als Moos dan ook niet echt mee, want Saar staat dan als een gek te stuiteren en weg te schieten (ze blijft dus niet op 1 plek staan, zodat ik om haar heen kan lopen, ze wiebelt zelf ook), en Moos staat als een gek te kwispelen, want hij wil wel contact maken met die andere hond.

Het idee vind ik wel heel leuk, misschien moet ik daar eens op gaan trainen

[Moos]

ik denk dat de methode van jan voor saar nog wel de effectiefste zou kunnen zijn. je moet iig iéts, en al de rest blijkt al niet te werken . voor saartje zullen deze toestanden wel altijd moeilijk blijven, zo zit ze duidelijk in elkaar. het blijft dus steeds zoeken naar een aanpak die haar het minste stress oplevert. moeilijk is dat, ik begrijp ook heel goed dat het rottig is voor jou, ik heb heel vroeger ook nog zo'n gevoelig zieltje gehad, en het is als baasje niet altijd even leuk .

Ik denk dat ik vanaf nu inderdaad gewoon maar koekjes in vreemde honden ga proppen, en dan probeer om toch stuiterende Saar wat af te blocken
Ik vind het inderdaad heel naar, ook omdat het gewoon niet lukt om die angst helemaal weg te krijgen. We gaan soms best lang echt heel goed, maar dan gebeurt er altijd wel weer iets waardoor het weer slechter gaat. Ook omdat ik in een nieuwe situatie ook niet zo goed weet hoe ik nu dan weer moet reageren....

Daarnaast merk ik dat ik er ook chagrijniger en botter van word. Mensen die hun hond los hebben in een woonwijk, en met een noodvaart op mijn honden af laten rennen (en vervolgens terug proberen te roepen, maar oh jee, hij luistert niet ), daar kan ik me echt uren later nog vreselijk over opwinden. En dat vind ik ook vervelend, want ik ben eigenlijk niet zo snel kwaad of chagrijing, maar ik word dat nu wel steeds vaker.

[Joyce]

Ja, als ze zelf gaan bewegen wordt het wat moeilijker natuurlijk, Malu verstijfde altijd. Ik zei ook nooit wat, maakte ook geen oogcontact, maar zorgde gewoon dat ik met m'n lichaam er steeds tussen bleef staan. Ik kan me nog precies de eerste keer herinneren dat Malu het door kreeg en dat was niet eens met een hond. We liepen bij een plas over het dijkje en van de andere kant kwamen mensen aan lopen, nou zijn mensen nog enger dan honden dus ik was al op zoek naar Malu om te blocken en toen kwam ze uit zichzelf rechts van me lopen zodat ik tussen die mensen en haar in stond, dat was voor mij echt de bevestiging dat ze door kreeg dat ze mij kon vertrouwen als ze bang was.

[Moos]

Ja, als ze zelf gaan bewegen wordt het wat moeilijker natuurlijk, Malu verstijfde altijd. Ik zei ook nooit wat, maakte ook geen oogcontact, maar zorgde gewoon dat ik met m'n lichaam er steeds tussen bleef staan. Ik kan me nog precies de eerste keer herinneren dat Malu het door kreeg en dat was niet eens met een hond. We liepen bij een plas over het dijkje en van de andere kant kwamen mensen aan lopen, nou zijn mensen nog enger dan honden dus ik was al op zoek naar Malu om te blocken en toen kwam ze uit zichzelf rechts van me lopen zodat ik tussen die mensen en haar in stond, dat was voor mij echt de bevestiging dat ze door kreeg dat ze mij kon vertrouwen als ze bang was.

Als Saar los is gaan we dus onwijs goed. Dan komt ze bij me als ze schrikt of bang is van een hond. Dan raak ik haar even kort aan, en mag ze net zolang tegen mijn been aan blijven staan als ze wil.
Maar aan de riem flipt ze i.p.v bij mij te komen staan. Ik weet niet wat dat is, het lijkt net alsof ze doorheeft dat ze dan echt niet weg kan, en dan nog banger wordt ofzo...

[Joyce]

Ja, als ze zelf gaan bewegen wordt het wat moeilijker natuurlijk, Malu verstijfde altijd. Ik zei ook nooit wat, maakte ook geen oogcontact, maar zorgde gewoon dat ik met m'n lichaam er steeds tussen bleef staan. Ik kan me nog precies de eerste keer herinneren dat Malu het door kreeg en dat was niet eens met een hond. We liepen bij een plas over het dijkje en van de andere kant kwamen mensen aan lopen, nou zijn mensen nog enger dan honden dus ik was al op zoek naar Malu om te blocken en toen kwam ze uit zichzelf rechts van me lopen zodat ik tussen die mensen en haar in stond, dat was voor mij echt de bevestiging dat ze door kreeg dat ze mij kon vertrouwen als ze bang was.

Als Saar los is gaan we dus onwijs goed. Dan komt ze bij me als ze schrikt of bang is van een hond. Dan raak ik haar even kort aan, en mag ze net zolang tegen mijn been aan blijven staan als ze wil.
Maar aan de riem flipt ze i.p.v bij mij te komen staan. Ik weet niet wat dat is, het lijkt net alsof ze doorheeft dat ze dan echt niet weg kan, en dan nog banger wordt ofzo...

Als Malu aan de lijn loopt dan komen er nooit andere honden op ons af, of de baasjes zorgen wel dat hun honden uit de buurt blijven of de honden zelf vinden het niet zo'n goed idee om op 4 aangelijnde honden af te stormen. Als ik jou was zou ik er dus gewoon 1 of 2 enge hedders bij nemen om Saar te beschermen.

[Moos]

Ja, als ze zelf gaan bewegen wordt het wat moeilijker natuurlijk, Malu verstijfde altijd. Ik zei ook nooit wat, maakte ook geen oogcontact, maar zorgde gewoon dat ik met m'n lichaam er steeds tussen bleef staan. Ik kan me nog precies de eerste keer herinneren dat Malu het door kreeg en dat was niet eens met een hond. We liepen bij een plas over het dijkje en van de andere kant kwamen mensen aan lopen, nou zijn mensen nog enger dan honden dus ik was al op zoek naar Malu om te blocken en toen kwam ze uit zichzelf rechts van me lopen zodat ik tussen die mensen en haar in stond, dat was voor mij echt de bevestiging dat ze door kreeg dat ze mij kon vertrouwen als ze bang was.

Als Saar los is gaan we dus onwijs goed. Dan komt ze bij me als ze schrikt of bang is van een hond. Dan raak ik haar even kort aan, en mag ze net zolang tegen mijn been aan blijven staan als ze wil.
Maar aan de riem flipt ze i.p.v bij mij te komen staan. Ik weet niet wat dat is, het lijkt net alsof ze doorheeft dat ze dan echt niet weg kan, en dan nog banger wordt ofzo...

Als Malu aan de lijn loopt dan komen er nooit andere honden op ons af, of de baasjes zorgen wel dat hun honden uit de buurt blijven of de honden zelf vinden het niet zo'n goed idee om op 4 aangelijnde honden af te stormen. Als ik jou was zou ik er dus gewoon 1 of 2 enge hedders bij nemen om Saar te beschermen.

Nou, dat is een idee

Ik merk wel ontzettend duidelijk verschil als ik met mensen oploopt met grotere 'enge' honden. Vaak kom ik dan honden tegen waarvan ik zeg "oh, pas op, die komt straks op ons afgerend", maar niks hoor. De baasjes letten dan prima op.

[Zoie]

[
Daarnaast merk ik dat ik er ook chagrijniger en botter van word. Mensen die hun hond los hebben in een woonwijk, en met een noodvaart op mijn honden af laten rennen (en vervolgens terug proberen te roepen, maar oh jee, hij luistert niet ), daar kan ik me echt uren later nog vreselijk over opwinden. En dat vind ik ook vervelend, want ik ben eigenlijk niet zo snel kwaad of chagrijing, maar ik word dat nu wel steeds vaker.

Heel herkenbaar, ik heb dat met Luna ook, zij het om een heel andere reden. Het vervelende is alleen dat dit soort emoties richting andere baas vaak averechts werken op het welzijn van je eigen hond ( en van jezelf ).

[Moos]

Maar aan de riem flipt ze i.p.v bij mij te komen staan. Ik weet niet wat dat is, het lijkt net alsof ze doorheeft dat ze dan echt niet weg kan, en dan nog banger wordt ofzo...

zou best wel kunnen, eigenlijk .
wat zou er gebeuren als je in zo een situatie de riem acuut los zou laten?

Dat durf ik niet
In de woonwijken hier rijden ook auto's, drukke wegen liggen altijd op een paar honderd meter afstand. Ik denk niet dat ze weg zal rennen, maar ik durf dat risico niet te nemen.

[Joyce]

Maar aan de riem flipt ze i.p.v bij mij te komen staan. Ik weet niet wat dat is, het lijkt net alsof ze doorheeft dat ze dan echt niet weg kan, en dan nog banger wordt ofzo...

zou best wel kunnen, eigenlijk .
wat zou er gebeuren als je in zo een situatie de riem acuut los zou laten?

Dat durf ik niet
In de woonwijken hier rijden ook auto's, drukke wegen liggen altijd op een paar honderd meter afstand. Ik denk niet dat ze weg zal rennen, maar ik durf dat risico niet te nemen.

En twee riemen gebruiken, een lange lijn en haar eigen lijn en dan alleen haar eigen lijn loslaten zodat ze denkt dat ze los is?

[Moos]

Maar aan de riem flipt ze i.p.v bij mij te komen staan. Ik weet niet wat dat is, het lijkt net alsof ze doorheeft dat ze dan echt niet weg kan, en dan nog banger wordt ofzo...

zou best wel kunnen, eigenlijk .
wat zou er gebeuren als je in zo een situatie de riem acuut los zou laten?

Dat durf ik niet
In de woonwijken hier rijden ook auto's, drukke wegen liggen altijd op een paar honderd meter afstand. Ik denk niet dat ze weg zal rennen, maar ik durf dat risico niet te nemen.

En twee riemen gebruiken, een lange lijn en haar eigen lijn en dan alleen haar eigen lijn loslaten zodat ze denkt dat ze los is?

Dat zou natuurlijk nog wel kunnen. Ik zou haar riem los kunnen klikken, en die lange lijn eraan; ik weet bijna 100% zeker dat ze dan denkt dat ze los is.
Ik zal eens op zoek gaan naar zo'n lange lijn van de week!

[Caro.]

Poeh, moeilijk hoor

Ik denk dat ik ook zou kiezen voor de 'niets aan de hand methode'. Jij bent niet bang, jij onderneemt geen actie behalve dan de andere hond lief en vrolijk begroeten. Wat Saar ondertussen doet, zoekt ze maar even uit (geen aandacht aan schenken).
Jij als baas begroet de andere hond vrolijk en laat hiermee zien dat er niets is om bang voor te zijn.

Of het bij Saar werkt? geen flauw idee

Er loopt hier in de buurt 1 hond waar Kaya een beetje bang voor is (jahaaaa, echt waar ). Dat is een enorme joekel van een Rottweilerreu die de geintjes van Kaya niet pikte en waarvan ze op haar lazer heeft gehad, wat overigens best vreemd is van reu naar teef, maar dat is weer een ander verhaal.
Kaya ontwijkt de reu, schiet dus niet in de stress maar wil er niets meer mee te maken hebben. Mijn instinctieve reactie is eigenlijk iedere keer om de reu gewoon vrolijk te begroeten (verder is het ook een schat van een hond). Wat Kaya ondertussen doet, dat zoekt ze maar lekker uit.

Natuurlijk is het niet met elkaar te vergelijken, maar de reactie op zich lijkt mij in ieder geval weinig kwaad kunnen. In ieder geval minder kwaad dan er uiteindelijk toch voor kiezen om haar op te tillen ofzo.

[saffie]

Daarnaast merk ik dat ik er ook chagrijniger en botter van word. Mensen die hun hond los hebben in een woonwijk, en met een noodvaart op mijn honden af laten rennen (en vervolgens terug proberen te roepen, maar oh jee, hij luistert niet ), daar kan ik me echt uren later nog vreselijk over opwinden. En dat vind ik ook vervelend, want ik ben eigenlijk niet zo snel kwaad of chagrijing, maar ik word dat nu wel steeds vaker.

Dat ken ik maar al te goed. Mijn hond is los bijna nooit bang, maar wel als ze aan de lijn loopt en er komt in één keer een hond aangestormd. Dan schiet ze achteruit, merkt dat ze niet weg kan en dan raakt ze een beetje in paniek. Ik vind het ook irritant als mensen gewoon op straat hun hond zomaar op je af laten stormen. Ik probeer ook vaak eerst die die hond 'op te vangen' door ervoor te gaan staan en de aandacht te krijgen, maar het lukt niet altijd.
Mijn hond is overigens vooral bang voor maltezertjes en andere kleine witte hondjes

[Moos]

Daarnaast merk ik dat ik er ook chagrijniger en botter van word. Mensen die hun hond los hebben in een woonwijk, en met een noodvaart op mijn honden af laten rennen (en vervolgens terug proberen te roepen, maar oh jee, hij luistert niet ), daar kan ik me echt uren later nog vreselijk over opwinden. En dat vind ik ook vervelend, want ik ben eigenlijk niet zo snel kwaad of chagrijing, maar ik word dat nu wel steeds vaker.

Dat ken ik maar al te goed. Mijn hond is los bijna nooit bang, maar wel als ze aan de lijn loopt en er komt in één keer een hond aangestormd. Dan schiet ze achteruit, merkt dat ze niet weg kan en dan raakt ze een beetje in paniek. Ik vind het ook irritant als mensen gewoon op straat hun hond zomaar op je af laten stormen. Ik probeer ook vaak eerst die die hond 'op te vangen' door ervoor te gaan staan en de aandacht te krijgen, maar het lukt niet altijd.
Mijn hond is overigens vooral bang voor maltezertjes en andere kleine witte hondjes

Nou dan is het jammer dat je niet in de buurt woont. Mijn Maltezertjes zijn heeeeel lief, en ik denk dat Saar niet weet wat d'r overkomt als een andere hond eens afwachtend op haar reageert

[jidde]

Met Malu ging ik altijd voor haar staan en schermde ik andere honden af met een body block. Zo stond ik dan soms een paar rondjes om Malu heen te draaien totdat de andere hond afdroop. Dit heeft haar wel meer zelfvertrouwen gegeven, omdat ze weet dat ik haar wel bescherm. Nu gaat ze vaak uit zichzelf even contact maken en als ze het niet meer leuk vindt komt ze achter me staan. En natuurlijk snoepjes geven als ze wel contact maakt met een hond, werkt bij beagletjes in ieder geval heel goed.

Volgens mij is dit 1 van de betere methodes. Je voorkomt dat de kleine een trauma oploopt en je geeft haar toch de vertrouwen. Optillen en wegbrullen werkt averechts

Gister liep Tuana los, Nanni aan de riem. Ik kwam een vriendin tegen, met maltezer teef van 9 maanden, zelfde karakter als Saar
Tuana wilde buurten, maar haar hond begon te krijsen en te spurten. Tuana ging lelijk doen En ik heb haar dus nog nooit lelijk zien doen tegen andere honden :N: Vriendin is niet bang voor Tuana en probeerde haar tegen te houden. Ook tilde ze haar hondje op. Hoe verpest je je hond Tuana sprong tegen haar op en flikkerde op der heup zodat ze even mank liep

Ik weet nu dat k Tuana dus nooit meer bij haar maltezer laat. Dat is dus de eerste en enige hond waar Tuana niet van houd.

Toch zoy ik een heel angstige hond weghouden bij andere honden. Wat heeft het voor nut als ze toch nog steeds schrikt van andere honden. Helaas is zo een hondje te snel ergens van onder de indruk

[jidde]

Afblokken zonder gebrul en doorlopen probeer ik eerst, maar dat gaat niet. De loslopende hond blijf ons dan gewoon volgen, en gaat op Saar en Moos staan stuiteren om ze te laten stoppen. Dan stop ik dus maar, want een bange Saar voortslepen, en een nieuwsgierige Moos ophangen in de riem werkt ook niet natuurlijk...

Als ze schrikt kan ik niks anders doen dan blijven staan, want dan staat ze als een kip zonder kop een beetje te stuiteren, en weet ze niet wat voor of achter is volgens mij. Ze moet eerst weer rustig staan voordat ik kan gaan lopen o.i.d.

Waarom geef je Moos niet wat meer riem en laat je hem "de klap opvangen?" Ik loop sinds kort echt geheel ontspannen in een bos, MET Nanni. Tuana vind alle honden leuk die we tegen komen. Loslopende honden rennen automatisch naar haar toe. nanni (die ik altijd aanlijn als ik honden zie) laten ze met rust.

[jidde]

Toch zoy ik een heel angstige hond weghouden bij andere honden. Wat heeft het voor nut als ze toch nog steeds schrikt van andere honden.

is het je nog niet opgevallen dat marloes niks anders doet ? maar dat ze niet heel honds nederland bij zich weg kan houden?

Ik dacht juist dat ze wel andere honden opzocht, om te oefenen

[Moos]

Afblokken zonder gebrul en doorlopen probeer ik eerst, maar dat gaat niet. De loslopende hond blijf ons dan gewoon volgen, en gaat op Saar en Moos staan stuiteren om ze te laten stoppen. Dan stop ik dus maar, want een bange Saar voortslepen, en een nieuwsgierige Moos ophangen in de riem werkt ook niet natuurlijk...

Als ze schrikt kan ik niks anders doen dan blijven staan, want dan staat ze als een kip zonder kop een beetje te stuiteren, en weet ze niet wat voor of achter is volgens mij. Ze moet eerst weer rustig staan voordat ik kan gaan lopen o.i.d.

Waarom geef je Moos niet wat meer riem en laat je hem "de klap opvangen?" Ik loop sinds kort echt geheel ontspannen in een bos, MET Nanni. Tuana vind alle honden leuk die we tegen komen. Loslopende honden rennen automatisch naar haar toe. nanni (die ik altijd aanlijn als ik honden zie) laten ze met rust.

Dat kan ook weer niet omdat Moos een reu is, en een andere stoere reu aan de riem ook niet altijd even leuk vindt. Dat wordt dan snauwen en grauwen, en daar heb ik ook geen zin in. Als het om een teefje gaat, of rustige reu doe ik dat ook wel, maar het gaat vaak om wat geile drukke reuen, en daar kan Moos best een paar seconden mee snuffelen, maar geen minuten.

[Moos]

Toch zoy ik een heel angstige hond weghouden bij andere honden. Wat heeft het voor nut als ze toch nog steeds schrikt van andere honden.

is het je nog niet opgevallen dat marloes niks anders doet ? maar dat ze niet heel honds nederland bij zich weg kan houden?

Ik dacht juist dat ze wel andere honden opzocht, om te oefenen

Ik loop met Saar alleen maar op met honden die ze goed kent, en leuk vindt, of met vreemde honden die klein genoeg zijn, of waar ze duidelijk graag contact mee wil.
Verder loop ik met haar ook wel met baasjes die ik 100% vertrouw, met honden die ze eventueel eng zou kunnen vinden. Blijkt dat ze de hond in kwestie dan toch heel eng vindt dan loop ik niet meer mee. Maar meestal gaat het in 1 op 1 contact best goed als de baas van de andere hond meewerkt.
Of, als het om een grotere groep gaat, gaan we in de achterhoede lopen, of bij de honden die ze wel leuk vindt.

In vreemd gebied loop ik nog steeds met de draagtas waar ze in gaat als ik in de verte een roedel grote honden ontwaar (en Saar die zelf dus nog niet gezien heeft). Zie ik 1 hond waarvan ik in kan schatten dat ze die eng gaat vinden laat ik haar naast me lopen (als ze zelf die hond nog niet gezien heeft het liefst), en slaan we een ander pad in.

Alleen tja, wat Inge ook al zegt; ik kan niet heel honds Nederlans bij mij vandaan houden. Soms slaan wij een ander paadje in, om vervolgens opeens gevolgt te worden door de hond die we probeerden te mijden. Of om vervolgens een andere hond de hoek om te zien scheuren.

Er lopen heel veel mensen in bos en duin die vinden dat hun hond alles mag, en lekker overal op af mag stieren. Daar doe ik verder niks aan.
Daarnaast zijn er natuurlijk ook gewoon jonge honden die nog niet zo goed luisteren; heel erg goed te begrijpen, maar voor Saar iets minder leuk.

[saffie]

Daarnaast merk ik dat ik er ook chagrijniger en botter van word. Mensen die hun hond los hebben in een woonwijk, en met een noodvaart op mijn honden af laten rennen (en vervolgens terug proberen te roepen, maar oh jee, hij luistert niet ), daar kan ik me echt uren later nog vreselijk over opwinden. En dat vind ik ook vervelend, want ik ben eigenlijk niet zo snel kwaad of chagrijing, maar ik word dat nu wel steeds vaker.

Dat ken ik maar al te goed. Mijn hond is los bijna nooit bang, maar wel als ze aan de lijn loopt en er komt in één keer een hond aangestormd. Dan schiet ze achteruit, merkt dat ze niet weg kan en dan raakt ze een beetje in paniek. Ik vind het ook irritant als mensen gewoon op straat hun hond zomaar op je af laten stormen. Ik probeer ook vaak eerst die die hond 'op te vangen' door ervoor te gaan staan en de aandacht te krijgen, maar het lukt niet altijd.
Mijn hond is overigens vooral bang voor maltezertjes en andere kleine witte hondjes

Nou dan is het jammer dat je niet in de buurt woont. Mijn Maltezertjes zijn heeeeel lief, en ik denk dat Saar niet weet wat d'r overkomt als een andere hond eens afwachtend op haar reageert

Ja dat is inderdaad jammer, dan kan ze een keertje zien dat maltezertjes ook heel lief kunnen zijn . Alhoewel ze wel eens de neiging heeft om op afstand te gaan blaffen als ze aan de lijn zit (dan heeft ze opeens een grote bek). Ik weet 100% procent zeker dat ze los inderdaad afwachtend zou reageren, maar helaas kom ik op de losloopplekken hier nooit kleine hondjes tegen

[Moos]

Gister liep Tuana los, Nanni aan de riem. Ik kwam een vriendin tegen, met maltezer teef van 9 maanden, zelfde karakter als Saar
Tuana wilde buurten, maar haar hond begon te krijsen en te spurten. Tuana ging lelijk doen En ik heb haar dus nog nooit lelijk zien doen tegen andere honden :N: Vriendin is niet bang voor Tuana en probeerde haar tegen te houden. Ook tilde ze haar hondje op. Hoe verpest je je hond Tuana sprong tegen haar op en flikkerde op der heup zodat ze even mank liep

Ik weet niet hoe de situatie precies was hoor, maar als een hond formaat Herder lelijk doet naar mijn Maltezer die toch al vluchtneigingen heeft dan ga ik toch echt ook optillen. Ik weet niet wat die andere hond gaat doen, en ik heb Saar iets te vaak het bos doorgejaagd zien worden. Dan maar even 1 angst-bevestigende handeling. Dat heb ik liever dan 1 handeling waardoor ze de weg op schiet uit angst, of waardoor ze verwondingen oploopt omdat die andere hond opeens wel erg fel blijkt te worden.

Weet je Wendy, het is zo moelijk schipperen allemaal. Tuurlijk til ik veel liever niet op. Maar een Herder die flink lelijk doet tegen een Maltezer kan gewoon ook naar aflopen. En tuurlijk 99% van de tijd gebeurt er niks, maar je zal maar net die ene zijn waarvan de hond in paniek het bos uitvlucht de weg op, of waarvan de Herder toch wel dacht dat ze prooi was.

Enneh, ik verwacht dan eigenlijk ook van de baas van de andere hond dat die goed genoeg oplet, zodat ik niet zijn/haar hond weg hoef te gaan sturen, of tegen me op hoef te laten springen.

[Hanneke2]

Ik zou ook inderdaad blijven blokken, frolicjes in vriendelijke honden duwen (en die van jezelf er ook eentje geven), en opdringerige of dreigende honden wegbrullen.

Verder kregen mijn honden flink wat meer zelfvertrouwen door dagelijks met hetzelfde gelegenheidsroedel te lopen. Vooral als er een paar grotere, rustige honden tussen lopen heb je sowieso veel minder last van brutale vreemde honden, want die benaderen een groep toch vaak wat voorzichtiger.