Jongens.....ik weet het echt niet meer. Advies gevraagd...

[sirene]

Jeetje, wat een rottoestand.
Ik sluit me bij de mensen aan die zeggen dat je toch op zoek zal moeten gaan naar een goede GT. Maar JIJ zal het moeten gaan doen. Wat Senna zegt denk ik ook. Je hebt het probleem veel te lang genegeerd en nu is de hond de baas.

Als ik je verhaal lees dan vind ik dat je veel te veel vanuit Doerak na probeert te denken vanuit een menselijk oogpunt. Doerak is lief, hij is moe, hij is chagrijnig... Doerak is dat allemaal niet, hij is gewoon een hond. Een hond die alles doet om er zelf beter van te worden en jou onder de duim heeft nu.
En geoorloofd grommen ??? Ik denk dat het hiermee is begonnen. Lijkt me niet dat er veel honden zijn die tegen hun baas hoeven te grommen hoor. Om geen enkele reden!!!

Over dat opsluiten met visite. Waarom doe je dat ? Als hij goed luisterd, kun je hem dan niet gewoon op zijn plaats sturen en hem daar houden met een commando ? Als dit mogelijk is zou ik dat met elke moeilijke situatie gaan doen. Als hij gromt of wat dan ook resoluut wegsturen.
Zeker als je de confrontatie niet aan durft te gaan (wat me nu ook niet meer verstandig lijkt hoor) is het wel handig als hij toch weet dat dit niet getolereerd wordt. Het idee van de muilkorf vind ik ook wel een goed idee. Dat maakt je misschien wat zekerder. Iig toch een hele goede GT zoeken.

Heel veel sterkte ermee

[Caro.]

Ja mee eens!
Ik zou hem voor nu een muilkorfje omdoen zodat jij meer 'durf/grip' hebt op Doerak voor dit moment. En streng zijn, heel erg streng. Ga geen lichamelijke confrontatie aan als je het echt niet durft.
En dan dus een goede GT zoeken die je kan helpen het probleem op te lossen hopelijk.

Mocht je in een vlaag van woede of echt zat zijn, een dezer dagen wel ineens de confrontatie aangaan: leg dan direct je hand stevig om zijn snuit heen (vanaf de bovenkant). Zo kan hij je niet bijten en het is een hele dominante handeling.
Maar als je je onzeker voelt, niet doen dus!

[Eline*]

Jeetje Niek, ik schrik ervan! Het verbaast me niet, maar ik schrik er wel van. Is dit niet precies wat hij vroeger liet zien met Dennis?
Ik denk wel degelijk dat er een rangorde/respect probleem onder zit, maar ik denk tevens dat je daar niet iets mee kan.
Je hebt hem echt geweldig opgevoed en jullie band is heel liefdevol. Doerak is heel braaf, hij luistert geweldig, alleen als het hem niet zint wordt hij razend. Dat is niet iets waar jij nu zo iets mee kan als je ook je eigen persoontje in ogenschouw neemt denk ik. Hij moet zich alleen niet als Napoleon gaan gedragen, want dat kan niet!

Wat ik me afvraag is wat er onlangs is veranderd dat hij nu ineens dat gedrag weer zo laat zien. Is hij ergens van geschrokken?Vuurwerk? Ben je zelf gespannen?
Hoe ga je verder met hem om? Benadruk je via conflictvermijdende wijze je macht? ( zitten voor bv het eten, niet op de bank en dat soort shit?)

Verder raad ik je inderdaad aan iemand met je mee te laten kijken. Om je te steunen en de weg te wijzen. Voel je niet rot om Doerak bv in de bench te laten zijn als je bezoek krijgt. Als hij dat kan is het prima toch?
Ik weet hoe zeer je geneigd bent het hem echt aan alle kanten goed naar de zin te willen maken, maar jij ben ter ook nog en je hoeft niet je eigen leven vreselijk te laten leiden onder zijn streken.
Schroom dus niet hem een stapje opzij te laten maken voor jezelf.

[linlin]

Je kunt niet meer in de buurt van Doerak komen zonder dat hij als een bezetene tekeer gaat.....diep, laag grommend komt hij zijn mand uitgestormd richting je enkels. Het is niet zomaar een waarschuwend gegrom, maar echt een ongelooflijk "vals", lelijk en diep gegrom. Zijn hele lijf verstart en als je niet blijft staan maar hem corrigeert of verder in de buurt komt dan valt hij ook uit.

en wat als je dan niet verder naar hem toe loopt, maar ook niet wegloopt? gewoon doodstil blijven staan zonder hem ook maar aan te kijken?

ik ben zelf overigens ook niet gezegend met een geweldig overwicht in serieuze situaties met kakaboeboe, hoor. laatst gaf ik hem terecht op zijn falie (bij zijn lurfjes grijpen en boos doen, ik moest hem voor de miljoenste keer uit een poezensteegje halen waar hij naartoe geglipt was en toen ik hem riep ging hij eerst uitgebreid staan vlaggen, de lul) en hij pikte dat niet en explodeerde. dan bijt hij dus echt. ik ben toen in mijn beweging bevroren en heb net zolang gewacht tot hij een beetje ontspande. dat duurde wel een minuut of wat. toen hem hop, een zetje in de goede richting, het steegje uit, gegeven, niks gezegd en aan de korte riem naar huis en voor de rest van de middag genegeerd. ik was het spuugzat.

niet echt een waanzinnig relevant voorbeeld, maar wel handig om te gebruiken als illustratie dat je niet de enige bent met een mormel dat allerlei grootmoedswaanzinnige ideeen heeft.

het moeilijke is dat je het niet wint van het mormel, als hij eenmaal een waas voor z'n ogen heeft. en dan heb ik het niet over fysiek winnen, want dat is op zich natuurlijk geen probleem. ik doe dan ook erg mijn best om zulke situaties te voorkomen door de boel ontspannen te houden. dan heb je namelijk wel invloed op hem, want hij ziet mij dan ook niet als een bedreiging voor zijn goddelijke status. de oen, want ik manipuleer zijn gedrag dan en dat gaat me stukken beter af.

[Niekie]

Bedankt voor alle reacties, heel erg fijn!

Het is niet zo dat ik het probleem eigenlijk altijd genegeerd heb. Juist niet. Doerak is al vanaf dat hij pup is een hond op wie ik simpelweg onvoldoende overwicht heb. Dat probleem zie ik heel goed en is ook niet op te lossen met welke therapeut dan ook.
Dat heb je gewoon, of niet. Je kunt het gedeeltelijk leren en allerlei trucjes toepassen. Dat DOE ik ook en dat resulteert in de hond die ik nu heb; goed opgevoed, leuk, vrolijk, maar wel een hond die zichzelf niet als ranglager ziet. En dat zal hij BIJ MIJ ook nooit gaan zien.

Ik heb het gevoel dat alles wat ik doe en al gedaan heb vermijden/ontwijken/uitstellen is.
Ook mijn ouders en dan met name mijn moeder zijn namelijk wie ze zijn en als hij daar straks iemand in de enkels heeft gehangen kan hij daar niet meer vaak terecht.
Visite en Doerak in een bench; prima. Maar geen oplossing voor jaren.
Kindjes bij mij en Doerak; zou ik gevaarlijk vinden. Ik heb gister weer gezien hoe hij op mijn moeder reageerde toen zij een onverwachte aai-beweging richting Doerak maakte. Hij sprong werkelijk uit zijn vel.
Doerak is een geweldig lief en leuk hondje voor MIJ, maar wel een hondje dat me dusdanig beperkt in alles wat ik doe dat ik dat bijna niet meer trek (zeker met het toenemende gedrag dat hij nu bij mijn ouders laat zien....als zij wegvallen dan heb ik echt een probleem).

Het is echt niet zo dat ik niks voor Doerak over heb. Als ik werk gaat hij naar een super-opvangadres. In mijn eentje moet ik echt andere dingen laten om dat te kunnen betalen, maar dat doe ik graag.
Ik doe en laat veel voor Doerak en ook een gedragstherapeute heb ik er graag voor over.
Maar in drie jaar tijd heb ik zelf ook heel veel gezien en gelezen, veel mensen gesproken, veel boeken.
Eline beaamt het eigenlijk ook al een beetje; BIJ MIJ is dit ALLES dat er in zit. En dat is genoeg op het moment dat alles dus 300% om je hond draait. Dat heeft het ook al die tijd gedaan. Alleen zie ik de laatste tijd dat ik zo dus niet 10 jaar verder wil en kan.

Er is overigens niet echt iets veranderd, waardoor zijn gedrag toe is genomen. Bij mij alleen is hij nog steeds hetzelfde. Af en toe als ik heel erg gehaast het vertrek in kom stormen waar hij ligt dan vliegt hij grommend op me af, maar ik kan er prima mee leven. Verder is hij in huis superrustig en lief! Het probleem doet zich alleen ALTIJD en steeds heftiger voor bij ALLE andere mensen. Ook bij mijn ouders, goede vrienden, familie.
Daarom is het ook zo moeilijk om hier iets mee te doen. Want IK kan wel met een gedragstherapeute aan de slag gaan voor de dingen die WEL spelen (want ik HEB te weinig overwicht en ik moet hem 's avonds ook echt met rust laten, dat slaat nergens op), maar daarmee los ik het probleem niet op.

Ik vind het moeilijk, hoor. Aan de ene kant wil ik Doerak niet kwijt en ben ik zo ontzettend gek op dat beestje, aan de andere kant beperkt hij me dusdanig in mijn leven dat het me teveel wordt. En daar voel ik me dan weer enorm schuldig over. Ook om het hier te typen, want niet iedereen zal me die gedachte in dank afnemen.....

[Niekie]

Overigens vertoont Doerak dit gedrag eigenlijk al sinds jaar en dag. Bij mij niet, maar bij mij ex-vriend met wie ik ook samen heb gewoond was het één groot drama.
Die kon 's avonds niet bewegen of Doerak stormde pislink zijn mand uit.
Zo erg is het bij mijn ouders nooit geweest, bij andere mensen ook niet. Maar inmiddels weet ik er geen raad meer mee en zie ik mijn wereldje dusdanig klein worden dat ik het toch als een probleem ga zien.

[yamie]

wat naar Niekie... ik heb verder ook niet echt tips voor je... als je voor jezelf alles doet wat mogelijk is, kun je niet meer, dat is logisch en als dat dan niet werkt..tja dan word het lastig...

[Niekie]

Tja Noor.....jij wist er inderdaad ook al van.
Pfff.....wat zie ik dit ontzettend als falen van mijzelf. Vreselijk.
En als Doerak nou verder een rothond was. Maar met zijn gebruiksaanwijzing en voor MIJ als we alleen thuis zijn is het zó'n lief ding. Hij is rustig in huis, vraagt nooit vervelend om aandacht, kan uren lief liggen slapen. Buiten speelt hij zo leuk met de bal.
Het is ook gewoon MIJN hondje. Er is alleen geen leven meer zonder Doerak.....een beperking is niet erg hoor, ik zie een hond vooral als een ontzettende aanvulling. Maar op deze manier IS mijn leven Doerak en verder weinig.

[Wil de hond]

Ik vind het moeilijk, hoor. Aan de ene kant wil ik Doerak niet kwijt en ben ik zo ontzettend gek op dat beestje, aan de andere kant beperkt hij me dusdanig in mijn leven dat het me teveel wordt. En daar voel ik me dan weer enorm schuldig over. Ook om het hier te typen, want niet iedereen zal me die gedachte in dank afnemen.....

Dat het ontzettend moeilijk is voor je kan ik me voorstellen. Dat je je hier schuldig door voelt ook.

Maar ik vind niet dat jij je ergens schuldig over moet voelen. Je hebt lang genoeg heel erg je best gedaan om er iets leefbaars van te maken. Jij bent wie je bent en Doerak is wie hij is. Blijkt op een gegeven moment dat jullie niet bij elkaar passen dan is dat gewoon zo. Dat moet je accepteren zonder jezelf verwijten te maken en te vinden dat je tekort schiet. Dat is niet zo.

Niet iedere hond is geschikt voor iedere baas en niet iedere baas is geschikt voor iedere hond, dit is gewoon een gegeven.

[Niekie]

Niet iedere hond is geschikt voor iedere baas en niet iedere baas is geschikt voor iedere hond, dit is gewoon een gegeven.

En ik ben echt niet geschikt voor Doerak. Doerak heeft iemand nodig die veel meer overwicht heeft, veel minder zacht is.
Een terughoudender, zacht hondje zou veel beter bij me passen.
Maar goed, ALS Doerak niet bij me blijft komt er geen andere hond meer, hoor (zit hier nu wel te huilen). Doerak niet, dan niemand meer. Dat zou ik echt als verraad zien...
Bah. Ik voel me zwaar kut.

[yamie]

Tja Noor.....jij wist er inderdaad ook al van.
Pfff.....wat zie ik dit ontzettend als falen van mijzelf. Vreselijk.
En als Doerak nou verder een rothond was. Maar met zijn gebruiksaanwijzing en voor MIJ als we alleen thuis zijn is het zó'n lief ding. Hij is rustig in huis, vraagt nooit vervelend om aandacht, kan uren lief liggen slapen. Buiten speelt hij zo leuk met de bal.
Het is ook gewoon MIJN hondje. Er is alleen geen leven meer zonder Doerak.....een beperking is niet erg hoor, ik zie een hond vooral als een ontzettende aanvulling. Maar op deze manier IS mijn leven Doerak en verder weinig.

nee meid, niet gefaald, dat zou betekenen dat je niet genoeg je best hebt gedaan, je kop in het zand gestoken hebt ( voor mij dan) en dat heb je niet..

ik kan bv wel tegen je zeggen, word eens ontzettend boos op hem en laat hem alle hoeken van de kamer zien.. maar dat moet je wel kunnen en het moet wel effect hebben... ( ik heb het niet over de hond de kamer door schoppen he )

dat het een hondje is met een eigen wil en die die ook duidelijk wil maken? kan, daar kun jij ook wel mee leven, maar hij moet niet over een grens heen gaan.. hij moet niet werkelijk bepalend worden en zijn in sommige situaties..

[*Linda*]

Ik heb ook periodes gehad met mijn oude Patries dat ik het niet meer zag zitten.....Je leeft alleen nog maar voor, met, naast en bij je hond. Het evenwicht en het plezier is er uit.....Ik weet precies hoe je je voelt en dat is niet fijn! Tips heb ik niet voor je maar ik wil je wel heel veel sterkte wensen

[Niekie]

Precies Noor. Hij heeft wel meer dingen die eigenlijk niet kunnen, hij mag natuurlijk in geen enkele situatie grommen of morren. Dat doet hij wel en dat heb ik al lang geaccepteerd. Dat eigen willetje hoort bij hem en dat mag ik ergens eigenlijk ook wel. Zo lang er mee te leven is maakt het niet uit.
Dit is echter dusdanig beperkend dat het gewoon niet te doen is. Misschien als ik 70 was wel, maar niet in deze situatie. Terwijl ik alleen woon en 25 ben...

[Niekie]

Ik heb ook periodes gehad met mijn oude Patries dat ik het niet meer zag zitten.....Je leeft alleen nog maar voor, met, naast en bij je hond. Het evenwicht en het plezier is er uit.....Ik weet precies hoe je je voelt en dat is niet fijn! Tips heb ik niet voor je maar ik wil je wel heel veel sterkte wensen

Precies...dat is precies het gevoel dat ik nu heb.
Ik trek dat gewoon niet meer. Heb het 3 jaar gedaan en ben nu OP. Inderdaad alleen nog maar voor, met, naast en bij.
Dankjewel meis!

[yamie]

Niet iedere hond is geschikt voor iedere baas en niet iedere baas is geschikt voor iedere hond, dit is gewoon een gegeven.

En ik ben echt niet geschikt voor Doerak. Doerak heeft iemand nodig die veel meer overwicht heeft, veel minder zacht is.
Een terughoudender, zacht hondje zou veel beter bij me passen.
Maar goed, ALS Doerak niet bij me blijft komt er geen andere hond meer, hoor (zit hier nu wel te huilen). Doerak niet, dan niemand meer. Dat zou ik echt als verraad zien...
Bah. Ik voel me zwaar kut.

oh meisie, ik snap je gevoel absoluut... maar dat het met jou en doerak niet werkt, wil niet zeggen dat jij geen uitstekende, liefhebbende ontzettende goede hondenbaas bent... je weet dit, ik heb het je al vaker gezegd, ik durf al mijn honden bij jou te plaatsen ( bij wijze van spreken he ) omdat ik overtuigd ben dat je het kunt en snapt..

ik heb zo een voorbeeld van een paard, weet wel dat het anders is maar toch, ik nooit bang, nooit onder de indruk enz enz, en toen dat ene paard, mijn hemel wat een drama, wat was ik onder de indruk , ( terwijl ze nog niet echt wat naars gedaan had) dat ging ook helemaal fout... maar dat hield niet in dat ik niet met paarden om kon gaan, of nooit meer op een ander paard wou zitten... die combi klikte gewoon niet..dat werkte niet

[Niekie]

Niet iedere hond is geschikt voor iedere baas en niet iedere baas is geschikt voor iedere hond, dit is gewoon een gegeven.

En ik ben echt niet geschikt voor Doerak. Doerak heeft iemand nodig die veel meer overwicht heeft, veel minder zacht is.
Een terughoudender, zacht hondje zou veel beter bij me passen.
Maar goed, ALS Doerak niet bij me blijft komt er geen andere hond meer, hoor (zit hier nu wel te huilen). Doerak niet, dan niemand meer. Dat zou ik echt als verraad zien...
Bah. Ik voel me zwaar kut.

oh meisie, ik snap je gevoel absoluut... maar dat het met jou en doerak niet werkt, wil niet zeggen dat jij geen uitstekende, liefhebbende ontzettende goede hondenbaas bent... je weet dit, ik heb het je al vaker gezegd, ik durf al mijn honden bij jou te plaatsen ( bij wijze van spreken he ) omdat ik overtuigd ben dat je het kunt en snapt..

ik heb zo een voorbeeld van een paard, weet wel dat het anders is maar toch, ik nooit bang, nooit onder de indruk enz enz, en toen dat ene paard, mijn hemel wat een drama, wat was ik onder de indruk , ( terwijl ze nog niet echt wat naars gedaan had) dat ging ook helemaal fout... maar dat hield niet in dat ik niet met paarden om kon gaan, of nooit meer op een ander paard wou zitten... die combi klikte gewoon niet..dat werkte niet

Heel lief dat je dat nu zegt, Noor. Doet me echt wel veel.
Ik weet het ook wel. Maar ik zie dat nu wel zo. Als Doerak hier anders dan dood uit ouderdom mijn huis verlaat dan vind ik dat ik het ten opzichte van HEM nooit meer kan maken om een andere hond te nemen. Dat slaat nergens op, maar zo voel ik dat nu echt wel.
Pfff.....WIL hem ook eigenlijk niet kwijt. Voor MIJ is er ook geen leukere en betere hond dan Doerak.
Zo dubbel he??! Aan de ene kant denk ik; dit trek ik zo niet meer. Aan de andere kant, als ik hem nu zo naast me zie liggen denk ik; BOEIEND. Dan maar GEEN leven naast Doerak. Doerak blijft hier.
Het is zooooo dubbel!

[yamie]

en dat snap ik ook heel goed hoor... maar maak geen overhaaste beslissing he... niet in het heetst van je gevoelens...

je zou eventueel toch ook een muilkorf kunnen proberen, om het gedrag te doorbreken? misschien dat jij en ook je moeder zich dan zekerder voelt omdat er immers niks ernstigs kan gebeuren, wie weet kun en durf je hem dan wel wat flinker corrigeren..( uiteraard moet de muilkorf ook weer een keer af.. dat snap ik)

[Wil de hond]

Het lijkt wel alsof je al heel lang tegen dit onderwerp aan hebt zitten te hikken en dat je het nu eindelijk voor jezelf durft uit te spreken. Lijkt me heel logisch dat je dan ineens een hele berg emoties te verwerken krijgt.

Ikzelf denk dat het eerlijker is naar Doerak toe maar ook naar jezelf om op een zeker moment een beslissng te nemen dan door te blijven emmeren tot de boel echt volledig uit de hand is gelopen. Maw., ik vind zeker niet dat je verraad pleegt naar hem toe, integendeel. Maar ik begrijp je best hoor, het is vreselijk om jullie band voor het leven vroegtijdig door te knippen.

[Mark-fryslan]

Goh joh wat een naar verhaal allemaal. Ik ken jou niet en Doerak ook niet eigenlijk. Maar zo lezende heb ik wel het idee dat je echt wel wilt maar dat de combinatie gewoon niet werkt. Erg sneu voor beiden. Ik vind het dan ook dapper als je dat dan inziet en een keuze maakt. Soms kom je dan op herplaatsen uit. Ik vind dat geen schande. Kan me goed voorstellen dat je je klote voelt. Je wilt zo graag anders. De schrik voor elke hondeliefhebber denk ik dit verhaal. Sterkte joh en heel veel wijsheid de komende tijd.

Groetjes Mark

[Tamara.]

Jeetje zeg, wat moeilijk allemaal voor je... Helaas kan ik je hier absoluut niet mee helpen, maar is het misschien een idee en dan moeten er natuurlijk ook mogelijkheden daarvoor zijn, dat Doerak voor een paar weekjes ergens anders terecht kan? Bij iemand die wel meer overwicht op hem heeft en het proces bij hem misschien kan doorbreken? En als dat is gebeurt (het is makkelijker gezegd dan gedaan ) dat Doerak weer bij jou terug kan komen en dat jullie een nieuwe start maken? Waarbij jij ook anders tegen hem gaat doen? Consequenter, minder van hem pikken en dergelijke? Het zijn maar ideetjes, maar misschien is het wat!

Heel veel sterkte ermee

[Eline*]

Niek meis, Ik zit alles zo eens te lezen en ik wil je alleen even een virtuele knuffel geven. Ik vind het zo superrot voor je. Je bent zo'n lieve meid en je bent ook zo dol op Doerak. Hij is je steun en toeverlaat, maar tegelijkertijd ook een hondje wat al die eer niet trekt en er zich god mee waant.
Als dingen niet klikken kun je nooit spreken over schuld. Had je maar schuld, dan kon je er ook iets aan doen. Jij bent jij, Doerak is Doerak.
Het enige wat ik me nog stiekem afvraag is of castratie nog een verschil zou kunnen maken met het oog op zijn competitieve dominante gedrag.
Ik weet het niet en eerlijk gezegd betwijfel ik dat.
Ik heb Doerak hier toen boos gezien en dan is het een draakje. Jij reageert dan absoluut boos op hem, maar je zachte karakter maakt dat die boodschap bij hem niet doorkomt. Je hebt geen schuld meis. Je doet al jaren meer dan je best met hem.
Ik wens je erg veel sterkte met nadenken over wat je wil gaan doen. Ikzelf zou je aan wilen raden toch een gedragstherapeut te vragen eens mee te kijken, gewoon voor jezelf om zeker te weten dat.. Je kan daar gewoon een hoop steun uit halen en als je er niet verder mee komt heb je ieder geval een bevestiging in het feit dat herplaatsen geen schande is.
Meis, knuffel en je weet me te vinden!

[Eline*]

Waarbij jij ook anders tegen hem gaat doen? Consequenter, minder van hem pikken en dergelijke? Het zijn maar ideetjes, maar misschien is het wat!

Heel veel sterkte ermee

Hoe meer Anique de strijd opzoekt hoe feller Doerak wordt denk ik. Ik vind het echt vreselijk lastig.

[Daan]

Niet iedere hond is geschikt voor iedere baas en niet iedere baas is geschikt voor iedere hond, dit is gewoon een gegeven.

En ik ben echt niet geschikt voor Doerak. Doerak heeft iemand nodig die veel meer overwicht heeft, veel minder zacht is.
Een terughoudender, zacht hondje zou veel beter bij me passen.
Maar goed, ALS Doerak niet bij me blijft komt er geen andere hond meer, hoor (zit hier nu wel te huilen). Doerak niet, dan niemand meer. Dat zou ik echt als verraad zien...
Bah. Ik voel me zwaar kut.

oh meisie, ik snap je gevoel absoluut... maar dat het met jou en doerak niet werkt, wil niet zeggen dat jij geen uitstekende, liefhebbende ontzettende goede hondenbaas bent... je weet dit, ik heb het je al vaker gezegd, ik durf al mijn honden bij jou te plaatsen ( bij wijze van spreken he ) omdat ik overtuigd ben dat je het kunt en snapt..

ik heb zo een voorbeeld van een paard, weet wel dat het anders is maar toch, ik nooit bang, nooit onder de indruk enz enz, en toen dat ene paard, mijn hemel wat een drama, wat was ik onder de indruk , ( terwijl ze nog niet echt wat naars gedaan had) dat ging ook helemaal fout... maar dat hield niet in dat ik niet met paarden om kon gaan, of nooit meer op een ander paard wou zitten... die combi klikte gewoon niet..dat werkte niet

Heel lief dat je dat nu zegt, Noor. Doet me echt wel veel.
Ik weet het ook wel. Maar ik zie dat nu wel zo. Als Doerak hier anders dan dood uit ouderdom mijn huis verlaat dan vind ik dat ik het ten opzichte van HEM nooit meer kan maken om een andere hond te nemen. Dat slaat nergens op, maar zo voel ik dat nu echt wel.
Pfff.....WIL hem ook eigenlijk niet kwijt. Voor MIJ is er ook geen leukere en betere hond dan Doerak.
Zo dubbel he??! Aan de ene kant denk ik; dit trek ik zo niet meer. Aan de andere kant, als ik hem nu zo naast me zie liggen denk ik; BOEIEND. Dan maar GEEN leven naast Doerak. Doerak blijft hier.
Het is zooooo dubbel!

het is ook dubbel. God, meis, wat een ellende.Wat een verdriet..

Als Doerak hier anders dan dood uit ouderdom mijn huis verlaat dan vind ik dat ik het ten opzichte van HEM nooit meer kan maken om een andere hond te nemen. Dat slaat nergens op, maar zo voel ik dat nu echt wel.

ik ga jou dus echt niet adviseren doerak te herplaatsen.
Ik heb het met Bitsy opgegeven en daar heb ik nog elke dag spijt van.
Ik heb echt niet genoeg in haar geinvesteerd. Ik ben niet tot het gaatje gegaan.
Dat knaagt nog dagelijks.
ik ga je een pbtje sturen met een adres.
Ik kan niet garanderen dat die persoon wel zo laat bij je wil komen.
Wat ik wel weet dat is dat als ik destijds met bits bij hem was gekomen ik misschien niet had opgegeven,.
Mens, wat een verdriet.
Ik weet echt heel goed hoe het voelt.

[Wil de hond]

Ikzelf zou je aan wilen raden toch een gedragstherapeut te vragen eens mee te kijken, gewoon voor jezelf om zeker te weten dat..

Als je hier voor kiest is het denk ik heel verhelderend om dingen op video vast te leggen. Gewoon een paar weken lang de kamera altijd klaar hebben liggen en misschien zelfs wel wat situaties uitlokken. Samen met jouw verhaal kunnen die beelden heel veel info geven aan de peut.

Wat kastratie betreft ben ik er van overtuigd dat dit Doerak niet dusdanig zal veranderen dat hij wel hanteerbaar wordt voor je/jullie. Maar, alleen de prakijk kan uitwijzen of ik gelijk heb.

[Belle]

Wat een verdrietig verhaal Anique. Helaas heb ik ook geen tips voor je. Ik wil je alleen wel zeggen dat je je nergens schuldig over moet voelen. Je bent zoals je bent en als je moet spelen dat je overwicht hebt, prikt een hond daar inderdaad doorheen. Wat je ook besluit verder te doen, ik wens je daar veel sterkte mee.

[Tamara.]

Waarbij jij ook anders tegen hem gaat doen? Consequenter, minder van hem pikken en dergelijke? Het zijn maar ideetjes, maar misschien is het wat!

Heel veel sterkte ermee

Hoe meer Anique de strijd opzoekt hoe feller Doerak wordt denk ik. Ik vind het echt vreselijk lastig.

Dit is even speculeren he, want je weet nooit hoe een hond zou reageren. Maar stel, Doerak is een paar weken bij iemand geplaatst, die wel overwicht op hem heeft, en een bepaald patroon heeft kunnen doorbreken. En dat voor een bepaalde tijd goed gaat, en dat Doerak dan weer terug gaat naar Anique en vanuit die nieuwe start anders tegen hem gaat doen, zou het dan niet zo kunnen zijn dat dat kan helpen? Ook doordat dat patroon is doorbroken?

Ik probeer op mijn manier mee te denken Het lijkt me namelijk zo'n ongelooflijke rotsituatie en wellicht dat er iets tussen zit wat haar en Doerak kan helpen.

[Eline*]

Ikzelf zou je aan wilen raden toch een gedragstherapeut te vragen eens mee te kijken, gewoon voor jezelf om zeker te weten dat..

Als je hier voor kiest is het denk ik heel verhelderend om dingen op video vast te leggen. Gewoon een paar weken lang de kamera altijd klaar hebben liggen en misschien zelfs wel wat situaties uitlokken. Samen met jouw verhaal kunnen die beelden heel veel info geven aan de peut.

Wat kastratie betreft ben ik er van overtuigd dat dit Doerak niet dusdanig zal veranderen dat hij wel hanteerbaar wordt voor je/jullie. Maar, alleen de prakijk kan uitwijzen of ik gelijk heb.

De camera is een goed plan. Dan kun je ook goed samen alles nabespreken en zien waar dingen mis gaan.
Ik heb eerlijk gezegd ook een hard hoofd in echt resultaat van een castratie, maar het zal de eerste niet zijn die toch een stuk minder op de strepen gaat staan na castratie. Dit soort vragen zou ik dus zelf meenemen naar een gedragstherapeut, hoewel die natuurlijk ook niet in de toekomst kan kijken.
Pfff..

[Wil de hond]

ik ga jou dus echt niet adviseren doerak te herplaatsen.
Ik heb het met Bitsy opgegeven en daar heb ik nog elke dag spijt van.

Maar Daan, Bitsy zit nu toch prima?

[Niekie]

Bedankt allemaal voor jullie ontzettend lieve en begripvolle reacties. Het doet me allemaal heel erg goed en het doet me veel meer dan ik zeggen kan. Ik hik er al een tijdje tegenaan en ik zag er toch wel tegenop om mijn twijfels en gedachten hier te vertellen. Omdat ik weet dat jullie stuk voor stuk "hondenmensen" zijn, die soms "hard" kunnen zijn/overkomen in hun oordeel.

Het is inderdaad zo; hoe meer ik zelf WEL tegen Doerak in ga en hem corrigeer, hoe feller hij wordt. Hij wordt alleen maar kwader dan...

De optie van Tamara, dat hij een paar weken bij iemand met WEL overwicht zou logeren, zou dat werken? Ik neem aan dat hij bij mij gewoon hetzelfde gedrag weer zou gaan vertonen, of niet?

Castratie; tja......ik ben er geen voorstander van. Ik heb het nooit gedaan en nooit gewild. Ik wil het beste voor mijn hond en ik wil geen slome hond o.i.d. Een hond die misschien niet meer gromt, maar waar gewoon de fut uit is. Is dat dan het beste voor mijn hond? Ik weet het niet. Toch vertrouw ik heel erg op sommige mensen hier.
Als er een goede mogelijkheid bestaat dat het resultaat heeft wil ik het misschien toch overwegen, maar als jullie denken dat het toch niet werkt ga ik het niet proberen onder het motto "baadt het niet dan schaadt het niet"...

Ik zal in elk geval een goede gedragstherapeut inschakelen en hem/haar toch nog mee laten kijken. Ik wil zeker het gevoel hebben dat ik alles geprobeerd heb. Ik heb er eerlijk gezegd alleen een hard hoofd in.
Ook met het gedrag naar mijn ouders; als zij wegvallen als oppas (mijn moeder verandert niet en je kunt er op wachten dat Doerak haar binnenkort een keer bijt) weet ik niet meer hoe ik het rond moet krijgen zodat het voor mezelf ook nog enigszins leuk blijft.
Maar goed, ik ga ABSOLUUT NIET over één nacht ijs. Ik denk er al een tijd over na en ik zal Doerak never nooit bij een asiel of wat dan ook afleveren.

[Eline*]

Ik geloof niet in uit huis plaatsing. De hond wordt er niet anders door en jij ook niet, dus wat levert het dan op?
Ik vind het slim dat je er iemand bij haalt en ik ben benieuwd wat zijn advies gaat zijn.
Probeer het tot die tijd even van je af te zetten. Nu hoef je nog niets te beslissen. Negeer hem gewoon zoveel mogelijk en probeer conflicten te vermijden. Voel je niet schuldig als je hem in de bench stopt als je bezoek krijgt of wat dan ook. Als je je eigen behoeftes weet te vervullen kan je ook beter tegen zijn streken op, omdat je je minder ongelukkig voelt. Hou je aan de rangorderegels en probeer je toch ook te focussen op zijn leuke dingen!
Knuffel meis!